Tibetan
ང་བཞིན་བཅུ་ལ་བལྟས་པས། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་བལྟས་པ་དང་། །མ་མཐོང་བའི་དོན་གྱིས་གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པ་བྱུང་སྟེ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་ལྟ་བ་ལ། །གོལ་སྒྲིབ་ལྟ་བ་བཅུ་ཡོད་དེ། །ལྟ་བ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །དམ་ཚིག་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །འཕྲིན་ལས་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དག་གིས་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །ལམ་ལ་གནས་པའི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། །ཕྲ་བདག་གིས་ནི་གོལ་སྒྲིབ་དང་། ་།ད་ཀྱི་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་དང་། །ལུང་གི་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་དང་། མན་ངག་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བཅུའོ། །རྫོགས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ། །སྒྲིབ་པ་ཡོད་བར་མ་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་ཡིས། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །བལྟས་པས་སྒྲིབ་པའི་གོལ་ས་བྱུང་། །སྟོན་པའི་ལུང་ལ་གོལ་ས་མེད། །གང་ཟག་བློ་ལ་གོལ་སྒྲིབ་བྱུང་། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་ལ། །ལུང་ཆེན་རྣམ་པ་བཅུ་སྣང་སྟེ། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་སྒྲིབ་མེད་ཡིན། །ས་ལམ་སྦྱང་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པ་ཡིན། །ཕྲ་བ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །རྒྱུད་ཀྱིརངབཞིནའབྲེལབཡིན། །ལུང་གི་ཡེ་ནས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས། །མན་ངག་དག་གི་ལ་ཡང་ཟློ། །རྫོགས་235༄༅། །ཆེན་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །རང་བཞིན་བཅུ་ནི་དེ་ལྟར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རང་བཞིན་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་ནི་དགེ་བའི་དབྱིངས་ལ་ལྟ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་བལྟས་པས་གོལ། །སྙིང་པོ་དོན་མ་མཐོང་བས་སྒྲིབ། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལས། །གཞན་དུ་ལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ། །དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས། །ལྟ་བ་མེད་པར་ལྟ་བ་ནི། །ལྷ་བའི་དམ་པ་ཁོ་ནའོ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བ་མེད། །དེ་ནས་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བྱུང་། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མ་ཧྭ་ཡི། །རང་བཞིན་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལྟ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །ལྷ་དང་ལྷ་མོ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་ཆེན་ནི། །མ་སྤངས་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །རྫོགས་ཀྱང་ལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པ་ཡིན། །དེས་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བྱུང་། །ཡང་ན་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །རང་བཞིན་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལྷ་
Chinese
我等若观待于十种自性，以及观待于心要之义，则因未见之义而产生错谬与障碍。于一乘之见中，有错谬障碍之见十种，即见之错谬障碍，誓言之错谬障碍，事业之错谬障碍，智慧之错谬障碍，地与波罗蜜多之错谬障碍，安住于道之错谬障碍，微细之主之错谬障碍，现在之错谬处与障碍，圣言之错谬处与障碍，口诀之错谬处与障碍此十者。于大圆满甚深瑜伽中，未曾说有障碍。以六种瑜伽之相，观待心性大圆满时，则产生障碍之错谬处。导师之圣言无有错谬处，于补特伽罗之心中则产生错谬障碍。于普贤之自性中，显现十种大圣言之相，即见无须修习，誓言无须守护，事业无须寻觅，智慧自生无有障碍，地道无须修治，道无须行进，微细无有能取所取，乃是续之自性关联，圣言从本以来即已到达，口诀等之边亦遮止。大圆满甚深瑜伽之，自性十种即是如此。如是说。大圆满甚深瑜伽之自性见，如下所示：因观待于善之法界，果观待于智慧坛城，因果二者若作观待则错谬，未见心要之义则障碍。心要菩提心之外，无有其他观待之境，无有分别乃是法性界。无有见而见，乃是殊胜之天。能见者无有见，由此则产生错谬处与障碍。大瑜伽玛哈之，自性见如下所示：见等之自性乃是，天与天女身语意，自续清净之体性，观待大自在之坛城。普贤大乐乃是，未曾舍弃而任运成就，成就然无有观待之境，因此无有能观所观。因此产生错谬处与障碍。又或者，由有情之瑜伽士，自性见如下所示：天
English
Looking at the ten natures, and looking at the meaning of the essence, mistakes and obscurations arise from the unseen meaning. In the view of the one vehicle, there are ten kinds of mistaken and obscured views, namely the mistaken and obscured views, the mistaken and obscured vows, the mistaken and obscured activities, the mistaken and obscured wisdom, the mistaken and obscured grounds and perfections, the mistaken and obscured abidings on the path, the mistaken and obscured subtle lords, the mistaken places and obscurations of the present, the mistaken places and obscurations of the scriptures, and the ten mistaken places and obscurations of the instructions. In the Great Perfection, the Extremely Profound Yoga, it is not said that there are obscurations. With the six aspects of yoga, when looking at the Great Perfection of Mind itself, mistaken places of obscuration arise. There is no mistaken place in the Teacher's scriptures, but mistaken obscurations arise in the mind of the individual. In the nature of Samantabhadra, ten aspects of great scriptures appear, namely the view that does not need to be meditated upon, the vows that do not need to be kept, the activities that do not need to be sought, the wisdom that is self-arisen and without obscurations, the grounds and paths that do not need to be purified, the path that does not need to be traversed, the subtle that is without grasping and holding, which is the nature of the continuum being connected, the scriptures that have arrived from the beginning, and the edges of the instructions that are also reversed. The ten natures of the Great Perfection, the Extremely Profound Yoga, are thus. Thus it is said. The nature view of the Great Perfection, the Extremely Profound Yoga, is as follows: The cause is to look at the realm of virtue, the result is to look at the mandala of wisdom, if the two causes and results are looked at, it is a mistake, and if the meaning of the essence is not seen, it is an obscuration. Other than the essence, the Bodhicitta, there is no other object to look at, and the undifferentiated is the realm of Dharmata. Seeing without seeing is the supreme god. The one who sees has no seeing, and from this, mistaken places and obscurations arise. The nature view of the Great Yoga Maha is as follows: The nature of the views is, the gods and goddesses, body, speech, and mind, the nature of the purity of one's own continuum, looking at the mandala of the Great Self. Samantabhadra, the Great Bliss, is spontaneously accomplished without being abandoned, and even though it is accomplished, there is no object to look at, therefore there is no seer or seen. Therefore, mistaken places and obscurations arise. Or, by the yogi of the sentient being, the nature view is as follows: The god
Tibetan
བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །བྱིན་རླབས་དག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྤྱན་དྲངས་གྲོགས་སུ་ལྷ་བ་སྟེ། །ཆོས་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ལྟ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་ཆེན་ནི། །གཞན་དུ་ལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །ལྟ་བ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བྱུང་། །ཡང་ན་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་འདི་ལ། །རང་བཞིན་ལྟ་བ་འདི་236ལྟ་སྟེ། །ལྟ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །དམིགས་པ་བདག་གི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །རང་བཞིན་ཆོས་ལ་བལྟ་བྱས་ནས། །ལྷ་དཔོན་བདག་གཡོག་ལྟ་བར་བྱེད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བདེན་པ་གཉིས་མེད་རིག་པར་གསལ། །བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ངང་གིས་མེད། །དེས་ན་རྣམ་པར་མཐོང་བས་གོལ། །ཀུན་བཟང་མ་མཐོང་སྒྲིབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ངེས་ཐོབ་དྲུག་གིས་བཟླ་བ་གོལ་སྒྲིབ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་དམ་ཚིག་གི་གོལ་སྒྲིབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དབྱིངས་ལ་ལྟ་བའི་སྡོམ་པ་ཡི། །དམ་ཚིག་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །ཆོས་དང་ཡུལ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བསྲུང་། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ནི། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། །དེས་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། །རྩ་བ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཏེ་ཡན་ལག་ལྔ། །བཅོ་ལྔ་བཅོ་བརྒྱད་དྲུག་ཅུ་དང་། །ས་མ་ཡ་སྟེ་དུ་མར་སྲུང་། །ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་དམ་ཚིག་ནི། །གཟུང་འཛིན་མེད་པས་བསྲུང་དུ་མེད། །དེས་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་། །ཡོ་ག་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། །རྩ་237༄༅། །བ་བདུན་དང་དགེ་སྡིག་བཅུ། །སྤོང་ཞིང་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད། །ཀུན་བཟང་རྫོགས་ཆེན་དམ་ཚིག་ནི། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། །དེས་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་། །ཡོ་ག་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། །རྩ་བ་བདུན་དང་དགེ་སྡིག་བཅུ། །སྤོང་ཞིང་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད། །ཀུན་བཟང་རྫོགས་ཆེན་དམ་ཚིག་ནི། །གཟུང་འཛིན་མེད་པས་བསྲུང་དུ་མེད། །དེས་ན་གོལ་ས་སྒྲིབ་པར་འབྱུང་། །གཉིས་ཀ་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་ཚིག་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ནི། །རྩ་བ་བདུན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། །ཉམས་པ་མེད་པར་སྲུང་བར་བྱེད། །ཀུན་བཟང་རྫོགས་ཆེན་དམ་ཚིག་ནི། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ད
Chinese
物的自性是，从加持中产生的，迎请为友是天神，视法无相。普贤王如来大乐是，没有向他处观望的境，因此没有观望的作为。那时出现过失和遮障。或者二者皆是此因，此自性观望是观望。观望的自性是，以所缘自我的等持，观望自性法之后，观望天神主仆。普贤王如来的大乐是，在无二真谛的觉性中显现，能观所观自然而然消失。因此因分别观见而有过失，未见普贤则成为遮障。如是普贤王如来所宣说。出自《卡萨曼达虚空边际等性续》。其中讲述以六种决定获得的念诵之过失与遮障的章节，即第三十一品。之后，薄伽梵吉祥普贤王如来，为了向聚集的眷属宣说三昧耶的过失与遮障，如是说道：大菩萨，观境之律仪的，三昧耶的自性是，对法与境生起慈悲，身语意，守护四种行为。大圆满的三昧耶是，以无能取所取的自性，没有需要守护的三昧耶。因此产生过失和遮障。大瑜伽三昧耶的开示是，根本是身语意，支分有五，十五、十八、六十，以及萨玛雅，如是多种守护。普贤王如来大乐的三昧耶是，因无能取所取而无需守护，因此产生过失和遮障。瑜伽续的三昧耶是，根本七支与十善十恶，舍弃与接受。普贤王如来大圆满的三昧耶是，以无能取所取的自性，没有需要守护的三昧耶。因此产生过失和遮障。瑜伽续的三昧耶是，根本七支与十善十恶，舍弃与接受。普贤王如来大圆满的三昧耶是，因无能取所取而无需守护，因此产生过失和遮障。二者续的三昧耶六种自性是，根本七支的支分，毫无缺损地守护。普贤王如来大圆满的三昧耶是，以无能取所取的自性，
English
The nature of things is, arising from blessings, inviting gods as friends, viewing the Dharma as without characteristics. Samantabhadra's Great Bliss is, without an object of viewing elsewhere, therefore there is no act of viewing. Then errors and obscurations arise. Or both are due to this cause, this view of nature is to be viewed. The nature of views is, with the samadhi of self-objectification, having viewed the Dharma of nature, one views the lord and servant of the gods. Samantabhadra's Great Bliss is, clear in the awareness of the non-dual truth, the object of viewing and the viewer naturally disappear. Therefore, one errs through discriminatory seeing, not seeing Samantabhadra becomes an obscuration. Thus spoke Samantabhadra. From the Tantra of Equality with the Limit of Space, Khasamanta. The chapter on explaining errors and obscurations through the recitation of six certain attainments, the thirty-first chapter. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, in order to explain the errors and obscurations of samaya to the assembled retinue, spoke thus: Great Bodhisattva, the vows of viewing the expanse, the nature of the samayas is, compassion for Dharma and objects, body, speech, and mind, guarding the four types of conduct. The samaya of Great Perfection is, with the nature of non-grasping and non-holding, there is no samaya to be guarded. Therefore, errors and obscurations arise. The teaching of the Great Yoga samaya is, the root is body, speech, and mind, the branches are five, fifteen, eighteen, sixty, and samaya, thus many are guarded. The samaya of Samantabhadra's Great Bliss is, because of non-grasping and non-holding, there is no need to guard, therefore errors and obscurations arise. The samaya of the Yoga Tantra is, the seven root branches and the ten virtues and non-virtues, abandoning and accepting. The samaya of Samantabhadra's Great Perfection is, with the nature of non-grasping and non-holding, there is no samaya to be guarded. Therefore, errors and obscurations arise. The samaya of the Yoga Tantra is, the seven root branches and the ten virtues and non-virtues, abandoning and accepting. The samaya of Samantabhadra's Great Perfection is, because of non-grasping and non-holding, there is no need to guard, therefore errors and obscurations arise. The six natures of the samaya of both Tantras are, the branches of the seven root branches, guarding without deterioration. The samaya of Samantabhadra's Great Perfection is, with the nature of non-grasping and non-holding,