Tibetan
འདི་དང་མི་འབྲལ་བས། །ཐ་ཚིགས་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད། །མི་གཡོ་བ་ནི་སྐུ་ཡི་རྒྱ། །མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །མི་ལེན་པས་ནི་བདག་མེད་ཅིང་། །མི་འདོར་ཚིག་བྲལ་མཉམ་ཉིད་དོ། །གང་དང་གང་གི་གང་དུ་ཡང་། །ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང་། །འདི་ལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཅེས། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་ཡོངས་མ་གསུངས། །དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་ཤུལ་གྱི། །གནས་སུ་བྱ་བ་མིང་མེད་དེ། །ཨ་དང་པར་ནི་རྣམ་ལྡན་ན། །སྒྱུ་མའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འདོད། །རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས། །ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་དེ་ང་སྟེ། །སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་ཡང་། །དེ་ནི་དེ་སྒྲིབ་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཀུན་གྱི་སྒོ། །ཆ་ལུགས་བསྒོམས་པས་ཆུ་ཟླ་བཞིན། །མ་གོས་མ་ཆགས་འབྱུང་འགྱུར་ཡང་། །བསྒོམས་པས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཞིན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲོ་གཉེར་ཆ་ལུགས་ཀྱིས། ཁྲོ་བདག་ཆེན་པོའི་ལུས་བཟུང་ནས། །ཡི་གེ་སྔོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང་། །ཞི་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མིན། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་དབང་གིས་ནི། །ཏ་ལའི་མགོ་བོ་བཅད་པ་དང་། །ས་བོན་མེ་རུ་བསྲེགས་པ་ཡང་། །དེ་ཡི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་སྟོན། །རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཡངས་པ། །གང་ལྟར་དཔྱད་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྐྱེ། །མཚན་མ་མེད་པའི་དབང་གིས་ན། །བསྟི་226གནས་དེ་ལས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གླེང་བྲལ་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་སྐལ་བ་བཟང་། །བདག་དང་གཞན་དོན་མི་བྱེད་པས། །སྒྱུ་མ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་གནས། །ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ་མཐའ་མཉམ་ཞིང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་འགྱུར་ཆོས་མ་ཡིན། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི་བདེ་ཆེན་དེ། །མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །རང་གི་མཐུ་ཡིས་རིག་པ་ལས། །ཆོས་ནི་གཞན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མཉམ་པས་རིག་པར་བཀོད་པ་མེད། །གཅིག་པས་ཕྱོགས་སུ་དངོས་དང་བྲལ། །ཚོགས་ཀྱི་བརྒྱན་རྣམས་བཀྲམ་པ་ཡང་། །རང་བཞིན་གནས་པས་འགྲིབ་པ་མེད། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་མི་བསྔོ་ཞིང་། །གདོད་ནས་དག་པས་བདུད་རྩི་ཡིན། །འདུ་བྱེད་བཅུ་གཉིས་ཁྱབ་པར་མྲ །ལྷག་པའི་བསམ་པས་གཟུང་བ་མེད། །ཡིད་ཀྱིས་བསམ་པས་ཡོན་བདག་སྟེ། །བལྟས་པའི་སྟོབས་ནི་བཀྲམ་པའོ། །མཐོང་པར་གྱུར་བས་དངོས་གྲུབ་ལ། །དེ་ཉིད་མཉམ་བཞག་རྫོགས་པའོ། །ཡུད་ཙམ་གཟུང་བས་སྦྱོར་བ་ཡིན། །དགའ་བར་གྱུར་བས་དམ་ཚིག་སྟེ། །ཐབས་ཀྱིས་གར་ཐབས་སྐྱོད་པ་ཡིས། །གཉིས་མེད་སྦྱོར་བ་ཕུལ་བ་ཡིན། །མི་གཟུང་གཏོར་བས་གཏོ
Chinese
不离此故，未名言诠。不动乃身之印，不迁乃智慧。不取故无我，不舍离言平等性。何者何之何处亦，一切役使一切行，皆从我生。于此男女等，平等之王未曾说。于彼苦行猛厉之，处所事业名亦无。阿（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）与帕（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）若具足，欲生幻化之乐。自性不决定，如何安立彼即我。显现欲乐勤作心，彼乃彼障大过患。菩提支分一切门，观修仪轨如水月。不染不著生灭亦，修习如童子之境。坛城忿怒仪轨等，执持忿怒主尊之身。文字纵先起，然非见寂静彼性。烦恼力之故，如断多罗树之首。种子焚于火，亦示不为彼所转。名相百千俱广阔，无论如何寻思花亦生。无相之力故，不生安住彼处。离言于此谁安住，彼瑜伽士善根者。不作自他义利故，受用幻化任运成。无余圆满而究竟，不变正直而安住。如虚空界边际等，非是观待转变之法。任运安住大乐彼，无等之智慧之。自力觉性中，法不由他而生起。平等无有立觉性，一性离方所与物。陈设众会之严饰，自性安住故无减损。任运安住不回向，本来清净故是甘露。十二缘起周遍布，无有增上意乐取。以意作意乃施主，观视之力乃陈设。若成见者得成就，彼即等持而圆满。须臾执持乃结合，若成欢喜乃誓言。以方便舞动行，无二结合乃供养。不取散布乃施。
English
Not separated from this, there is no name for words. Immovable is the seal of the body, unmoving is wisdom. Not taking, therefore selfless, not abandoning, beyond words, is equality. Whatever, of whatever, wherever, all servitude, all conduct, arises from me. Here, male and female, the king of equality has not spoken of entirely. In that ascetic, fierce place, there is no name for actions. A（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） and Pa（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） if complete, desire to arise the bliss of illusion. Since nature is not definite, how is it established that it is me? Appearance, desire, effort, mind, bliss also, that is a great fault of obscuration. The door of all the limbs of enlightenment, meditating on the form is like the moon in water. Without stain, without attachment, arising and ceasing also, practicing is like the realm of children. With the form of the mandala, wrathful frowns, etc., holding the body of the great wrathful lord. Even if letters arise first, it is not seeing that peaceful nature. Because of the power of afflictions, like cutting off the head of a Tala tree. Even burning the seed in fire, it shows that it does not transform into that power. Names, hundreds and thousands, are vast, no matter how you contemplate, flowers also grow. Because of the power of no characteristics, it does not arise from that abode. Whoever abides in this beyond words, that yogi is fortunate. Not doing self and other benefit, enjoying the realm of illusion, spontaneously accomplished. Completely perfect without remainder, unchanging, upright, and abiding. Like the sky, equal to the end, not a dharma that depends on transformation. That great bliss of spontaneous abiding, of unequaled wisdom. From the intelligence of one's own power, dharma does not arise from another. Equality has no establishment of intelligence, oneness is separate from direction and things. Even displaying the ornaments of the assembly, because nature abides, there is no decrease. Spontaneously abiding, not dedicating, originally pure, therefore it is nectar. Twelve interdependent originations pervade, there is no taking with superior intention. Thinking with the mind is the patron, the power of looking is the display. If one becomes a seer, one obtains accomplishment, that itself is samadhi and complete. Holding for a moment is union, if one becomes joyful, it is a vow. With skillful dance and movement, offering the non-dual union. Not taking, scattering is giving.
Tibetan
ར་མ་ཡིན། །བྱ་བ་མེད་པས་ལས་རྣམས་ཏེ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བགེགས་བསལ་ནས། །མི་གསུང་མཉམ་བཞག་སྔགས་ཚིག་གོ །བླ་མ་མཆོད་227༄༅། །དང་གཏོང་བ་དང་། །དེ་བཞིན་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །མ་ཆགས་མིག་གཡོའི་སྟོབས་མེད་ན། །བྱས་ན་འཆིང་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །དེ་བས་དེ་ལུང་དེ་ཉིད་ལ། །དེ་ལས་དེ་བྱར་སྒྲིབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་དེ་རྟོག་ན། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་བས་དེ་ཉིད་དེ་རྒྱུར་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་དེ་གྲུབ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཆུང་སྟེ་སྙིང་པོ་དོན་ལས་མི་གཡོ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ནམ་མཁའ་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། མི་ནུབ་རྒྱལ་མཚན་ལྟ་བ་ཤན་འབྱེད་གསལ་བ་དོན་གྱི་བཀྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །བཙལ་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ལ། །བགྲོད་ལམ་སྐས་ལྟར་སྣང་བ་ནི། །གཉིས་དང་བདུན་དང་བཅུ་ལ་སོགས། །གྲངས་ནི་དུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །འདུས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྨོངས་པའི་དབང་། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །ཅེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རྒྱུ་འབྲས་བྱེད་རྩོལ་བགྲོད་ལམ་རྣལ་བཅོས་རྗེས་འཛིན་རྟོག་པ་རྣམས། །རྫོགས་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དོན་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ལས། །གོལ་ས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་འདི་འདུས་228པའི་ཚོགས་ལ་བཤད་ཀྱིས་ནོས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ནི། །ཆོས་ཀུན་མ་ལུས་གཅིག་གི་སྙིང་པོ་སྟེ། །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པས་སྒྲིབ་པ་མེད། །བགྲོད་པའི་ལམ་དང་བྲལ་བས་གོལ་ས་མེད། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཙལ་དུ་མེད། །ཆོས་ཀུན་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་ཐིག་ལེ་ལ། །རྒྱུ་ལས་བཙལ་ཞིང་སྤྲོས་པས་སྒྲིབ་པ་བྱུང་། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །གཞན་དུ་བཙལ་ཞིང་གྲངས་ཀྱིས་རྣམ་པས་བསླད། །དམན་པའི་བསླད་པས་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བྱུང་། །རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་སྙིང་པོར་རོ་གཅིག་ལ། །རྟོག་པའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་གཉིས། །བདག་ཉིད་བཙལ་བའི་སྙིང་པོ་གཞན་ཕྱིར་རྩོལ། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་བསྐལ་བ་དུ་མར་བསྒྲིབས། །དེ་བཞིན་ཕྱི་ནང་རྟོག་པའི་དག་པ་རྣམ་གསུམ་དང་། །བྱང་ཆུབ་རྐྱེན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཡན་ལག་གིས། །བསྐྱེད་བདུན་ལ་སོགས་བསླད་པས་བྱིས་པ་བསྒྲིབས། །རྒྱུ་
Chinese
ར་མ་ཡིན། 沒有作為，所以沒有事業。 無思智慧遣除障礙後， 無言等持咒語。 供養上師和施捨， 以及所有功德， 如果沒有不執著、不虛偽的力量， 做了也會變成大束縛。 因此，在那樣的教言中， 從那樣的事物中，那樣的行為會被遮蔽。 像那樣在那裡思維那樣的事物， 在那裡就沒有那樣的事物的成就。 因此，那樣的事物從那樣的事物中產生， 所以那樣的事物唯有成就。 如是說，一切都成了法界的金剛小杵，不會從本質意義上動搖。 薄伽梵吉祥普賢王如來， 從與虛空邊際相等的續部中說， 不滅勝幢見解分別明晰意義的闡釋之章，即第八品。 然後，金剛薩埵這樣向如來說道： 諸法本質任運成， 無需尋找自生智， 顯現如梯的道途， 二和七及十等， 數字顯現眾多， 為聚集迷惑所惑， 祈請善逝宣說。 如是祈請。 然後，薄伽梵吉祥普賢王如來， 對金剛薩埵這樣開示道： 因果作為道途真實修正後取思維等， 大圓滿瑜伽的意義，從了知和覺性中， 迷途會被遮蔽，為此向聚集的眷屬宣說。 心之自性此本性， 一切法無餘一之精華， 不生本淨無有遮蔽， 遠離行道無有迷途， 本來任運安住無需尋找， 一切法精華自生明點上， 從因尋找和戲論產生遮蔽， 一切自性自生智慧上， 向外尋找以數字分別混淆， 以低劣的混淆迷途產生遮蔽， 因果無別精華一味上， 思維之彼性相二者二， 自性尋找的精華向外作為， 以地和波羅蜜多遮蔽多劫， 如是內外思維的清淨三種和， 菩提緣和神變支分， 以生起七等混淆遮蔽孩童， 因
English
Ra ma yin. Without action, there are no deeds. After clearing away the obstacles of non-conceptual wisdom, the mantra words of unspoken samadhi. Offering to the Guru and giving, as well as all merits, if there is no power of non-attachment and non-deceit, doing so will become a great bondage. Therefore, in that very teaching, from that, that action will be obscured. If one thinks like that about that, then there is no accomplishment of that in that. Therefore, that itself arises as the cause of that. Therefore, that is only accomplished. Thus it is said, everything becomes a small vajra of the sphere, unwavering from the essential meaning. The Bhagavan, Glorious Samantabhadra, from the tantra equal to the extent of space, the chapter on the clear explanation of the view of the indestructible victory banner, the eighth root. Then, Vajrasattva spoke to the Tathagata as follows: Since all dharmas are spontaneously accomplished in essence, in the self-arisen wisdom without searching, the path that appears like a ladder, two, seven, and ten, etc., numbers appear in many ways, due to the power of being deluded by the assembly, please explain, O Sugata. Thus he requested. Then, the Bhagavan, Glorious Samantabhadra, spoke to Vajrasattva as follows: Cause and effect, action, effort, path, true correction, subsequent adherence, thoughts, etc., the meaning of Dzogchen yoga, from knowing and awareness, the place of straying will be obscured, therefore explain to the assembled retinue. The very nature of mind is the essence of all dharmas, unborn, completely pure, without obscuration, without a path to travel, without a place to stray, primordially spontaneously abiding, without searching. On the spontaneously arising bindu, the essence of all dharmas, obscuration arises from searching for causes and elaborating. On the self-nature, self-arisen wisdom, searching externally and confusing with numbers. Obscuration arises in the place of straying due to inferior confusion. On the essence of non-duality of cause and effect, the two aspects of that very thought, the essence of searching for self-nature, acting externally, obscured for many eons by the grounds and perfections. Likewise, the three purities of inner and outer thoughts, and the limbs of enlightenment conditions and miracles, obscuring children by confusing with the seven stages of generation, etc. Cause