Tibetan
ལེའུ་སྟེ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟར་གསལ་བའི་དགོངས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་གྱི་བདག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་ཆེན་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་པས། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མཆོག །གྲོལ་བ་རང་བྱུང་དངོས་གྲུབ་ཐབས། །བྱེད་རྩོལ་འཇུག་དང་ལྡན་མིན་ལས། །ཅིར་ཡང་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །རང་བྱུང་གྲོལ་བའི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། །ཡེ་ནས་རྣམ་222དག་དོན་ཉིད་ལས། །འགྱུར་མེད་རང་བྱུང་གང་གསལ་པ། །ལས་རྟོག་མ་ལུས་བྱེད་རྩོལ་གྱི། །དེ་བཞིན་འབྱུང་དང་ཉམས་འགྱུར་བ། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་གང་། །སྡུག་བསྔལ་དབེན་ཞིང་ལྡན་གྱུར་ཏེ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་ཇི་ལྟར་རྐྱེན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ནུབ་མེད་པའི། །རིག་པའི་སྒྲོན་མ་རྒྱལ་མཚན་ལྟར། །བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྣང་། །བློ་ཡི་ཁྱད་པར་མོས་པ་ཡི། །དམན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་སྣང་བ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་བཅས། །གོལ་སྒྲིབ་གནས་ནི་ཇི་ལྟར་བྱེད། །སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ཉིད་གནས། ཁྲར་བས་ཐབས་ནི་འགགས་ལྡན་ཞིང་། །རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཤར་བར་མཛོད། །ཅེས་གླེངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས་འདི་སྐད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་ཞིག །རང་བྱུང་རྒྱལ་མཚན་ལྟར་གནས་པ། །དོན་གྱི་རིམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཀུན་སྒྲོལ་ཕྱིར། །མི་སྐྱེ་མི་འགགས་ཅིར་མི་དགོངས། །བྱམས་པས་དོན་ཉིད་རྣམ་སྦྱང་ཕྱིར། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད། །ཆེ་བས་ཆེ་བའི་ཟབ་མོ་ཡིས། །ཡོན་ཏན་ཅིར་ཡང་བསྔགས་པ་མེད། །བསམ་གཏན་ཉིད་པས་བསམ་དུ་མེད། །མ་བསམས་མ་སྦྱངས་ཆོས་ཉིད་དེ། །རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་223༄༅། །སྐྱེ། །བྱུང་བའི་སྒོ་མོར་མིང་བཏགས་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་དབེན་པས་ལམ་ཚོལ་ཞིང་། །དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་ཅིང་། །བཏགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མིང་བཏགས་ཏེ། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀར་རྣམ་པར་སྤེལ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས། །བླང་དོར་བྲོད་པ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེ། །ཆགས་དང་མ་ཆགས་ཚིག་གི་ལམ། །དབུ་མ་བཞིན་ཏེ་བྲག་ཆ་འདྲ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐུ
Chinese
第七品。之后，薄伽梵吉祥普贤，安住于如明镜般清澈的广大明点智慧之意境中。之后，大菩萨如是请问：菩提心乃一切之主，普贤大乐，以菩提心之自性，自生心要，意义殊胜。解脱乃自生，成就之方便，从有无作为入手，无论显现何者，皆以智慧，自生解脱之成就生起。本初清净之实义中，不变自生，所显现者，一切作为之业与分别，如是生起与衰变，心要之义究竟为何？大乐之智慧，远离痛苦且具足，所缘之境，因缘为何？自生智慧，不灭之，如智慧之灯，如胜幢般，大乐之智慧如何显现？智慧之差别，依于信解，所显现之劣慧，自生智慧，具足因缘，迷乱遮障，住处如何安立？心要金刚心性之住处，以方便束缚，如何能使种种差别显现？如是请问。之后，薄伽梵吉祥普贤如是说道：大菩萨，以清净之心开启门户。如自生胜幢般安住，意义之次第如下：金刚萨埵，广大虚空，普贤广阔，法界，为令清净大道，普度一切，不生不灭，勿作任何思虑。以慈爱清净实义故，勿作大悲。以大而大的甚深，功德无有任何赞叹。以禅定之性，不可思议，无思无修，法性也。于分别念中，生起智慧。于生起之门上，安立名相，以心之寂静寻觅道路，于寂静之传承中，执着寂静，若安立名相，则修习分别念。于因与果上，安立名相，于善与恶二者，皆增长。从此世间生起也，取舍之贪着极度增长。执着与不执着，言词之道，如中观般，如悬崖般。乐与苦，因缘相随
English
Chapter Seven. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, entered into meditative equipoise on the meaning of the great bindu, clear as a mirror of wisdom. Then, the great Bodhisattva asked thus: The Bodhicitta is the lord of all, Samantabhadra, great bliss. By the nature of Bodhicitta, the self-born essence is the supreme meaning. Liberation is self-born, the means of accomplishment. From having or not having action, whatever appears, by wisdom, the accomplishment of self-born liberation arises. In the very pure meaning from the beginning, the unchanging self-born, whatever is clear, all actions of karma and conceptualization, thus arising and decaying, what is the meaning of the essence? The wisdom of great bliss, separated from suffering and complete, what is the condition of the object of focus? Self-born wisdom, without ceasing, like the lamp of wisdom, like a victory banner, how does the wisdom of great bliss appear? The difference of intelligence, based on faith and understanding, whatever inferior wisdom appears, self-born wisdom, complete with cause and condition, how do delusion and obscuration establish their abode? The abode of the essence, the Vajra mind itself, bound by skillful means, how can the various distinctions be made manifest? Thus he asked. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, spoke thus: Great Bodhisattva, open the door with a pure mind. Abiding like a self-born victory banner, the order of meaning is as follows: Vajrasattva, vast space, Samantabhadra, expansive, the Dharmadhatu. In order to purify the great path, to liberate all, without birth and without cessation, do not think of anything. In order to purify the true meaning with loving-kindness, do not create great compassion. With the great and the great profound, there is no praise for any qualities. By the nature of meditation, it is inconceivable, without thought and without cultivation, it is the nature of Dharma. In conceptual thought itself, wisdom arises. On the door of arising, names are established, seeking the path with the solitude of the mind, in the lineage of solitude, clinging to solitude. If names are established, then conceptual thoughts are cultivated. On cause and effect, names are established, on both virtue and vice, both are increased. From this world it arises, the attachment of taking and abandoning greatly increases. Attachment and non-attachment, the path of words, like the Middle Way, like a cliff. Happiness and suffering, causes and conditions follow each other.
Tibetan
ན་ཞིང་། །འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་སེམས་དཔས་གསུངས། །འདོད་ཆགས་ཞེས་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལས་བྱུང་། །ཀུན་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔ་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱིས་རྒྱན་ཅེས་གསུངས། །ནམ་མཁའ་རྟོག་པ་སྐྱེ་མེད་ཅིང་། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །མི་ཆགས་ནམ་མཁའི་བསྔོ་བ་ལས། །རང་དོན་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་འབྱུང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཟུང་བས་མི་ཟན་ཆུ་ཟླ་འདྲ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་བ་ཡིས། །ཨུ་ལི་ཀྭ་ལི་ཟབ་ཏུ་བསྟན། །འདི་ནི་ཨི་དང་མཛེས་པའི་ཏ། །པ་དང་ཡན་ལག་སྤྲོས་པ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས། །སངས་རྒྱས་གསུང་གི་ཟབ་མོ་འབྱུང་། །ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དེ། །དྲུག་གིཆོསབཞིནཡུལམེདཔས། །སྟོང་པས་ནམ་མཁའ་སྙེགཔབཞིན། །གོངནས་གོང་དུ་ཚངས་པའི་ལམ བྱ་224བྲལ་ཆོས་དང་འཐུན་པ་མེད། །ཅི་སྟེ་ལམ་ལ་བགྲོད་འགྱུར་ན། །ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་ཐུགས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལ་དེ་བསྟན་དེ་ཡང་ཐོབ། །དེ་ཡི་སྙིང་པོ་དེ་བས་ན། །དེ་ལས་དེ་་ཤུང་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྔོན་གྱི་དེ་དང་ད་ལྟའི་དེ། །དེ་བཞིན་དེ་ཡི་གནས་སུ་ཆེ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡི་ལམ་འདྲ་བར། །དེ་ནི་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ཡོངས་ཀྱི་ལམ། །ཟླ་བ་ལས་བྱུང་རྟེན་དང་བཅས། །ཀུན་གྱི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ། །ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པས་གྲུབ་པ་མེད། །ད་ལྟའི་བདེ་དང་ཕྱི་མའི་བདེ། །མངོན་སུམ་པ་དང་རྒྱབ་ནས་བྱུང་། །དེ་ཡང་རྣམ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། །དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །དུས་གསུམ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད། །སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་བྱུང་། །ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །ཆེ་བའི་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གནས། །སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོང་བ་ཡང་། །མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི་གནས་ཆེན་ཡང་། །སྒྱུ་མ་སྦྱོང་བའི་བསྟི་གནས་ཡིན། །རྣམ་སྦྱོང་དུས་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས། །དུས་དེར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་བྲལ་སྨོན་པས་སྦྱོད་པས་ན། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གསུང་བ་བཞིན། །གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་གནས། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ། །སྒྲོ་བཏགས་ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད། །ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ཉིད་ནང་། །ཟབ་མོའི་ཆ་ཤས་རྟོག་ཡུལ་མེད། །དེ་བས་ཏིང་འཛིན་225༄༅། །མཉམ་དང་བྲལ། །འདི་ལ་ཐ་ཚིག་ཕྱི་དང་ནང་། །རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་བཞིན་གནས། །དུས་གསུམ་
Chinese
如是。 救度众生之怙主菩萨所说： 贪欲嗔恚与愚痴， 从菩提萨埵道中生。 行为功德五种相， 法性界为庄严如是说。 虚空分别无生性， 分别即是如同虚空般。 不著虚空之回向， 自利广大的虚空生。 无分别平等法身， 不可执取如水中月。 普贤之嬉戏中， 甚深开显乌利嘎利。 此乃伊与美妙的达， 帕与支分如开展。 从世间一切行境中， 佛语甚深由此生。 唉玛，此佛之行境， 寻觅无有可得处。 如同六法无有境， 如同以空追逐虚空般。 从上而上梵天道， 离戏之法不相合。 若是于道可行走， 如同虚空边际不可得。 如是这般为了它， 于彼示彼彼亦得。 彼之精要胜于彼， 从彼之中彼显奇。 先前之彼与现在之彼， 如是彼于彼处大。 如是彼之道路相似， 彼即是彼之自性。 与彼相似一切道， 从月亮生起具所依。 于一切平等性之中， 朝向一方观望不能成。 现在之乐与未来之乐， 现前以及背后生。 彼亦是相之过失故， 不应依止于彼也。 三时一体无差别， 无有先前无有后来本来生。 以法身遍布一体故， 于大之大中自性住。 三有之中清净亦， 唯是名称显现如幻象。 转轮王之巨大处所亦， 是清净幻象之住处。 种种清净观待时， 于彼时中不会生。 不离愿望而行持故， 如同宣说空性之体性。 一体而无有种种相， 瑜伽士住于虚空行境。 于未生未现之精要中， 假立之法一切何处有？ 外内二者外即是内， 甚深之分不可思议。 因此三摩地225， 离平等。 于此有异词外与内， 自性蕴界如是住。 三时
English
Thus it is. The protector of beings, the Bodhisattva, said: Attachment, hatred, and ignorance, Arise from the path of the Bodhisattva. The five aspects of conduct and qualities, Are said to be adorned by the Dharmadhatu. The sky is without origination of thought, Thought itself is like the sky. From the dedication of the unattached sky, The great self-benefit of the sky arises. The Dharmakaya is without thought, equality, Unseizable, like the moon in water. In the play of Samantabhadra, The profound Ulikali is revealed. This is I and the beautiful Ta, Pa and the limbs like spreading out. From the realm of experience of all the world, The profound words of the Buddha arise. Alas, this realm of experience of the Buddha, There is no place to be found by searching. Like the six dharmas without a realm, Like chasing the sky with emptiness. From above to above, the path of Brahma, Is not in harmony with the dharma of detachment. If one were to walk on the path, Like the edge of the sky, it is unattainable. Thus, for the sake of that, In that, that is shown, and that is also obtained. The essence of that is better than that, From that, that appears wonderfully. The previous that and the present that, Thus, that is great in that place. Thus, that is similar to that path, That is the nature of that. Similar to that, all paths, Arise from the moon, with a basis. In the equality of all, Looking in one direction does not accomplish. The present happiness and the future happiness, Manifest and arising from behind. That is also a fault of appearance, Therefore, one should not rely on that. The three times are one, without difference, Without beginning, without end, arising from the beginning. Because it is one, pervaded by the Dharmakaya, The nature abides in the great of the great. Even purification in the three realms, Is merely a name, appearing as illusion. Even the great place of the wheel-turning king, Is a dwelling place for purifying illusion. All those who depend on time for purification, Will not arise at that time. Because of practicing with undeparting aspiration, Like the nature of emptiness being spoken. One, without any aspects at all, The yogi dwells in the realm of the sky's path. In the essence of the unborn and unarisen, Where are all the imputed dharmas? Both outer and inner, the outer is the inner, The profound part is beyond thought. Therefore, samadhi225, is apart from equality. In this, there are different words, outer and inner, The nature, aggregates, and elements abide as such. The three times