Tibetan
མ་གྲངས་མདོ་འདི་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་ཞུས་སོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཀྱེ།211༄༅། །ང་ནི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །ང་ནི་ཐུགས་རྗེའི་ངོ་བོ་སྟེ། །གང་དང་གང་ལ་དེ་མོས་པ། །གང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ང་ཡི་ལས་ཀྱི་དོན་བསྟན་གྱིས། །གང་ཞིག་གང་ལ་དེ་དབང་གིས། །གང་ལ་གང་མོས་དེ་ལ་ནི། །ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བསྟན། །མཚན་མའི་གྲངས་ལ་དེ་སྦྱོར་དགའ། །གང་ཞིག་དེ་ལ་གང་མེད་ན། །གང་ལ་དེ་མོས་དེ་དག་ལ། །ང་ཡིས་བྱས་པའི་སྣ་ཚོགས་གང་། །དེ་དང་དེ་དག་སྣ་ཚོགས་པ། །བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་དེ་དག་བསྟན། །དེ་ཡང་ང་ཡི་རང་བཞིན་བསྟན། །གཅིག་ནི་ང་ཉིད་སྙིང་པོ་སྟེ། །གཉིས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་ང་ཡིས་བྱས། །གྲངས་ཀྱི་མདོ་ན་ཀུན་བྲལ་ཡང་། །གཅིག་དང་གཉིས་དང་བསམ་ཡས་གྲུབ། །མཐའ་ནི་བརྗོད་མེད་བརྗོད་མི་ལང་། །བརྗོད་མེད་སྙིང་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །གཅིག་ནི་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ཁུ།་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན། །ཀུན་རྫོབ་དམ་པའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས། །དཔེ་དོན་རྟགས་དང་གཏན་ཚིགས་གསུམ། །ངེས་དང་དྲང་དོན་སྒོ་གཉིས་བཤད། །རྒྱུ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ། །འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྒྱུ་འབྲེལ་ནས། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་མིང་འདོགས་ཏེ། ཁུ།་འབྲས་དཔེ་དོན་དེ་རུ་212བཏགས། །དེ་དག་དྲང་བའི་ལུང་བཤད་དེ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ། །ཆེན་པོ་ལྔ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས། །བྱས་པའི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་མངོན་གསལ་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ཏེ། །མ་རིག་ལོག་རྟོག་གཟུག་འཛིན་གྱིས། །ཡུལ་དྲུག་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པ། །འཇིག་པ་དྲུག་དང་རྟེན་པ་དྲུག །འཇིག་རྟེན་ཞེས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཡུལ་དྲུག་ཆགས་པ་དྲུག་རྟེན་ནས། །དམན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡ་ང་ལ། །མྱ་ངན་མྱ་ངན་ཞེས་སུ་བཤད། །དེ་ཉིད་གང་དང་བྲལ་གྱུར་པ། །ཡུལ་དྲུག་དངོས་པོ་མི་རྟག་ཅིང་། །རྐྱེན་དྲུག་གནས་སུ་མི་གཤེགས་གསལ། །སྡུག་བསྔལ་དྲུག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་པར་བརྗོད། །ཇི་བཞིན་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །མ་བཙལ་རང་བྱུང་ཤར་བ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལྔ་དང་བྱས་་སྣང་ཀུན། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ལྟར་སྣང་། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོས་ཀྱང་། །དམིགས་མེད་ངོ་བོ་འབད་པ་མེད། །མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་འཛིན་ལྟར་སྣང་། །རང་ཤར་བ་ཡི་ཆེན་པོ་ལྔས། །ཆོས་ཀུན་སྐྱེད་པའི་སྙིང་པོ་བྱེད། །དེ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །རང་བྱུང་ང་ཡིན་མི་རྟོག་པར། །སྤྱོད་པའི་ལམ་དེར་གྱུར་བལྟས་ནས། །རྒྱུ་འབྲས་འབྲས་བུ་བྱུང་བར་འདོད། །རྒྱུ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན། །འབྲས་བུ་གང་ཐོབ་ཐེག་པར་བཤད། །སྤོང་བགེགས་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི། །བྱེད་རྩོལ་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་213༄༅། །རྒྱུ། །འབྲས་བུ་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན། །སྙིང་པོ་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུར་བཤད། །རང་བཞིན་སྙིང་པོ་དེ་ལས་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་པ་ཡིན། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཕྱག་རྒྱ་རྟེན་དང་རྟེན་པར་འབར། །སྙིང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །བླང་དོར་བྱེད་རྩོལ་འདོད་སྦྱོང་གིས། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་བྲལ། །སེམས་ཀྱི་རིམ་རྩལ་སྙིང་པོ་གྲུབ། །བདག་ཉིད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ལྟ། །གང་ལ་མི་བརྟེན་གཞན་མི་ཚོལ། །སྐུལ་བའི་སྙིང་པོ་རང་ལས་བྱུང་། །མི་གཡོ་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ངང་གི་བྱ་མེད་འཕྲིན་ལས་འདས། །མི་རྩོལ་བདེ་བའི་འཕྲིན་ལས་བཀོད། །བསྐལ་པ་གསུམ་དང་མི་ཚེ་བདུན། །ཟླ་དྲུག་ལོ་གཅིག་ཟླ་བཅུ་དྲུག །བསྟི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རྩོལ་བྱེད་པ། །བྱེད་རྩོལ་བཅོས་མའི་ཐེག་པ་ཡིན། །བྱ་མེད་རྣལ་མའི་དོན་བསྟན་པ། །མི་རྩོལ་ལྷུན་གྲུབ་བདེ་བར་གནས། །འདི་ལ་མ་རྫོགས་གང་ཡང་མེད། །གཅིག་རྫོགས་ཀུན་རྫོགས་ཡོངས་རྫོགས་པས། །བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བདེ། །གཅིག་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རྫོགས། །རང་ཉིད་ཤར་བས་གཉིས་གཉིས་རྫོགས། །ཀུན་རྫོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རྫོགས། །རང་ལ་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྣང་པས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པཆེནཔོསྟེ། །གཅིགལརྫོགས་པའི་ལུང་འདི་ཡིས། །སངས་རྒྱས་དགོངས་214པ་འདི་ལ་གནས། །བྱ་མེད་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །ལུས་ནི་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་འཛིན་ན་ཡང་། །དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན། །གང་དེ་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ན། །བརྩོན་འགྲུས་མི་བྱེད་བདེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། །ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྡུས་པ་བཀོདཔའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། སྐལ་ལྡན་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་མདུན་བསུ་སྟེ་གསུངས་པ། ང་ལ་ལྟ་བ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡོངས་སུ
Chinese
此母续如何？如是请问。大菩萨请听！嗟！211༄༅། 我乃本来任运成，我乃一切诸佛之，任运成就之精要。我乃大悲之体性，于何者何事彼乐意，为作何者之义故，请示我之事业义。何者于何者彼自在，于何者何者彼乐意，于彼等，为诸法集于一处之故，示现自生菩提心性。于有相之数彼合意，何者于彼何者若无有，于何者彼乐意彼等，我所作之种种何者，彼与彼等种种，言说不能尽彼等示现。彼亦示现我之自性。一者我即是精要，二生种种我所作。于数之续中虽皆离，然一与二及无量成。边际不可说不可尽，不可说精要示现为一。一者普作菩提心，所作之法乃二种，因与果之体性示现。以世俗胜义二谛，譬喻义理表相与理证三者，了义不了义门二者说。因乃五大，果乃三界有情，三界有情因果相连故，果名安立为佛陀，因果譬喻义理于彼212安立。彼等乃了义之教说，当分为二种。五大乃因缘，所作之法乃一切，心性自生明显故，如是性中未证悟，以无明邪念执着故，于六境法上决定观察，坏灭六者与所依六者，是说为世间。依于六境生起六者，于下劣之痛苦可怜，说是悲哀悲哀。彼性与何者分离者，六境事物无常且，六缘不往住处明，为超脱六苦之故，说是寂灭。如是菩提心精要中，不寻自生显现之，五大与所作诸显现，似执持自之体性。如是菩提心精要亦，无所缘体性无勤作，体性随执
English
How is this Mother Tantra? Thus he asked. Great Bodhisattva, listen! Kye! 211༄༅། I am spontaneously accomplished from the beginning. I am the essence of spontaneous accomplishment of all Buddhas. I am the nature of great compassion. For whatever and for whomever it pleases, for the sake of doing whatever is meaningful, please show me the meaning of my actions. Whatever is in whatever's power, whatever pleases whomever, for those, because all dharmas are gathered in one place, the self-born nature of Bodhicitta is shown. It is pleasing to combine it with the number of characteristics. Whatever is without whatever in that, to whomever it pleases, whatever I have done, that and those various things, showing those that cannot be exhausted by words. That also shows my nature. One is myself, the essence, two arise, various things are done by me. Although all are separate in the number tantra, one, two, and immeasurable are accomplished. The end is inexpressible and inexhaustible. The inexpressible essence is shown as one. One is the all-creating Bodhicitta. The created dharma is of two kinds. The nature of cause and effect is shown. With the two truths, conventional and ultimate, the three of example, meaning, sign, and reason. The two doors of definitive and interpretable meaning are explained. The cause is the five great elements. The result is the sentient beings of the three realms. Because the sentient beings of the three realms are connected by cause and effect, the name of the result is established as Buddha. Cause, effect, example, and meaning are established there. These are the teachings of interpretable meaning. They should be divided into two types. The five great elements are causes and conditions. All created dharmas are the nature of mind, self-born and manifest. Because it is not realized in suchness, due to ignorance, wrong thoughts, and clinging, on the six objects of dharma, definite observation, the six that perish and the six that depend, are said to be the world. Depending on the six objects, the six that arise, in the inferior suffering, alas, it is said to be sorrow, sorrow. That nature, separated from whatever, the six objects, things are impermanent, and the six conditions do not go to the dwelling place, clearly. Because of transcending the six sufferings, it is said to be Nirvana. As it is, in the essence of Bodhi, without seeking, the self-born arises, the five great elements and all created appearances, seem to hold their own characteristics. Likewise, the essence of Bodhicitta also, aimless nature, without effort, following the characteristics
Chinese
如是显现。自身显现之五大，作生一切法之精要。其所生之有情众，不思我是自生，观视成为行持之道，认为因果有果。名为因。所得之果说为乘。舍弃、障碍、清净等等，无有作为、勤作、遮止、成办之213。 因。名为果。精要说为从因至果。自性精要即是从彼，从无生灭之自性中，入于不变金刚。身语意之智慧，手印依处与所依处燃。精要是空性，彼手印是世俗谛，以取舍、作为、勤作、欲望清净，远离二谛之分别。心之次第功用精要成就。如自性法界与智慧。不依于何者，不寻觅他者。策励之精要从自身生。以不动摇之圆满禅定，超越自然无作之事业。不勤作而运用安乐之事业。三劫与七世，六个月、一年、十六个月，以住处时机而勤作，作为勤作是造作之乘。所示无作真实义，安住于不勤作任运成就之安乐。于此无有未圆满者。一圆满则一切圆满，完全圆满，事业圆满而安乐。一圆满则圆满为菩提心。自身显现故二二圆满。一切圆满故圆满具足。于自显现二明点，完全圆满乃大者。以此一圆满之教证，安住于佛陀之意214。于此无作之中安住者，身虽执持天人等一切有情，然意乃法性佛。若彼为利有情而作，则不需勤奋而得安乐。如是说。喀萨曼达虚空边等续中，摄集乘之类别所说之品，第五品完毕。其后，薄伽梵吉祥普贤王如来，面向具缘会众宣说：我具有四种见之瑜伽，即是甚深瑜伽，以及
English
Thus appearing. The five great elements that arise from themselves, make the essence of generating all phenomena. Those sentient beings generated by it, without thinking that I am self-born, view becoming the path of practice, and believe that cause and effect have results. It is named as cause. Whatever result is obtained is said to be the vehicle. Abandoning, obstacles, purification, etc., without action, effort, cessation, accomplishment of 213. Cause. It is named as fruit. Essence is said to be from cause to effect. The essence of self-nature is from that, from the self-nature of no birth and death, entering into the unchangeable vajra. The wisdom of body, speech, and mind, the mudra, the support and the supported blaze. The essence is emptiness, that mudra is the conventional truth, with purification of acceptance and rejection, action, effort, desire, free from the discrimination of the two truths. The essence of the gradual skill of the mind is accomplished. Like the self-nature, the dharmadhatu and wisdom. Not relying on anything, not seeking others. The essence of encouragement arises from oneself. With unwavering perfect samadhi, transcending the effortless activity of nature. Without effort, employing the activity of bliss. Three kalpas and seven lifetimes, six months, one year, sixteen months, diligently acting with the opportunity of dwelling, acting and striving is the fabricated vehicle. The meaning of the effortless reality is shown, abiding in the effortless, spontaneously accomplished bliss. There is nothing incomplete in this. One complete, then everything is complete, completely complete, activity is complete and blissful. One complete, then complete as bodhicitta. Because self manifests, two and two are complete. Because everything is complete, it is complete and perfect. In oneself, two bindus appear, completely complete is the great one. With this one complete teaching, abiding in the intention of the Buddha 214. Those who abide in this effortless state, even if the body holds all sentient beings such as gods and humans, the intention is the dharmata Buddha. If he acts for the benefit of sentient beings, then he does not need to be diligent and will be happy. Thus it is said. From the tantra of Khasa Manta, the edge of space and so on, the chapter on the collection of the categories of vehicles is completed, the fifth chapter. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, facing the assembly of fortunate ones, said: I have four kinds of yoga of view, namely, the exceedingly profound yoga, and the completely