Tibetan
་སུ་མེད། །སྐུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས་མེད་དེ། །མཐའ་ལ་ཐུགས་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་རོལ་པས་ཉམ་ཐག་ལྷག་པའི་གནས་མེད་དེ། །སྟོར་བར་མི་དགོས་བཟའ་བ་མེད། །རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །བསྡུ་བའི་གནས་སུ་ངེས་པ་མེད །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་དེ་མ་ཐག །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་འབྱུང་། །སྣང་བ་རྒྱ་རྨསྐོ་ཆེན་པོ་བཞིན། །མི་རྟོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་ཡངས། །རྟོག་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས། །མངོན་སུམ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་ལ་བསྒོམ། །བསྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་དེ་ལས་མཉམ་པའི་དོན་མི་འབྱུང་། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པས་ནོར། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ། །དོན་208རྣམས་ཇི་བཞིན་མི་བསྐྱོད་དེ། །བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བས་གྲོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བཙལ་མེད་པས། །གྲོལ་ནས་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་བསྟོན། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཅོམ་ལྡན་འདས། །ཆུབ་པར་གནས་པས་་བཅོམ་་ལྡན་འདས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང་། །གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་ལས་མིན། །ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་དཀའ་བ། ཁྲེས་རབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ། །མིང་ཙམ་གཞན་ལས་འདི་འདྲ་ཡང་། །མངོན་སུམ་བདེ་བ་རང་ལས་བྱུང་། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བ་མིན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་སྟོབས་ཀྱི་རྣམས། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་ཕྲ་བ་ལས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་ལས་བྱུང་། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་བཙལ་བཞག་པས་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་བཙལ་ན། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་མི་འབྱུང་། །མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །རྣ་དབང་གཞན་ལས་ཐོས་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང་། །དེ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཀུན་ཏུ་ཆུབ་པས་རྣམ་པར་རོལ། །དེ་ལས་བསྐྱོད་པ་མེད་བཞིན་དུ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་མཉམ་པར་གནས། ཁྱད་པར་ཅིར་ཡང་མཚུངས་པ་ལས ལས་སོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་གྱུར་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། ཁུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་འདྲ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་འཇིག་པ་མེད། །གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །བཙལ་བའི་བསམ་པ་209༄༅། །དབྱིངས་མི་སྐྱོད། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི། །བསྡུ་བའི་གནས་སུ་ངེས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཆོས་ཀུན་བཤད། །ཟིན་དང་ཆགས་དང་བྲལ་དང་ཞི
Chinese
无有。身一普周故，无有增益之法，于边际无有系念故，于界无有损减。以法之嬉戏，无有困乏剩余之境，无需遗失，亦无所食。如海一般，本然安住，诸法种种生起。功德等同虚空边际，无有定于摄集之境。菩提心当下，生起大禅定王。如四大光明一般，如不思之虚空边际般宽广。分别修法之法身，以差别无意义故，欲现前获得，而恒常于因上修习。修习贪执之乐，彼中不生平等之义。无有佛陀故，佛陀之名亦无。以佛陀宣说而立名，是为错谬。从他处获得佛陀，是为错谬之道。诸义如是而不动摇，以无作故，解脱而解脱。自生智慧无有寻觅故，解脱后亦宣说解脱之道。大种世尊，以证悟而安住，故为世尊。纵然颠倒分别，解脱自生而非由他。大智慧难寻，依于极胜方便而成办。仅仅名言由他，如此亦然，现前安乐由自而生。大神通非为欢喜，功德一切与力之诸，如实了知微细，彼当下由自而生。无有显现之法性，不寻觅安住即是修习。于此与彼若寻觅，从中如是彼不生。极密之法性，不由他耳根所闻。如是舌之根，于彼言说尘许亦无。有情之痛苦菩提心，以普证而种种嬉戏。从中无有动摇般，如虚空边际般平等安住。于差别任何相同之上，分别念是业。若为业之所支配，则无有自生智慧。自体金刚如同缘起，以不生故无有坏灭。从本以来心要菩提，寻觅之念209༄༅།，界不动摇。大功德之禅定，无有定于摄集之境。于菩提心宣说一切法，得与贪与离与寂
English
There is not. Since one body pervades all, there is no Dharma of addition, and since there is no attachment to the edge, there is no subtraction in the realm. With the play of Dharma, there is no place of exhaustion and remaining, there is no need to lose, and there is nothing to eat. Like the ocean, it abides in its original state, and all kinds of Dharmas arise. Qualities are equal to the end of the sky, and there is no certainty in the place of collection. Immediately after the heart of Bodhi, the great Samadhi King arises. Like the four great lights, it is as vast as the edge of the non-conceptual sky. The Dharmakaya of conceptual meditation is meaningless because of its difference, so if you want to obtain it directly, you should always meditate on the cause. The joy of meditating on attachment does not produce the meaning of equality. Because there is no Buddha, there is no name of Buddha. It is wrong to name it by the Buddha's teaching. It is a wrong way to obtain the Buddha from others. The meanings are as they are and do not move, and because there is no action, liberation is liberation. Since self-generated wisdom cannot be found, it also shows the path of liberation after liberation. The great being, the Bhagavan, abides in enlightenment, hence the Bhagavan. Even if you think upside down, liberation is self-generated and not from others. Great wisdom is hard to find, and it is accomplished by relying on the most excellent means. Even if it is just a name from others, it is still the same, and the happiness of manifestation arises from oneself. Great miracles are not happiness, all qualities and powers, knowing the subtle as it is, immediately arise from oneself. The Dharma nature without appearance is meditation by not seeking and dwelling. If you seek here and there, it will not arise from it. The most secret Dharma nature cannot be heard by other ears. Likewise, the root of the tongue has no dust to speak of. The suffering of beings, the mind of Bodhi, plays in various ways by fully realizing it. Without moving from it, it abides equally like the edge of the sky. On any similarity of difference, the thought is karma. If it is dominated by karma, then there is no self-generated wisdom. The self-nature Vajra is like dependent origination, and because it is not born, it does not perish. From the beginning, the essence is Bodhi, the thought of seeking 209༄༅།, the realm does not move. The meditation of great qualities has no certainty in the place of collection. All Dharmas are taught in the heart of Bodhi, gain and attachment, separation and peace
Tibetan
ང་། །དངོས་པོ་མེད་དང་རྣམ་པར་སྤོང་། །བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ། །བཟའ་བའི་ཐབས་ལ་རག་པ་མེད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སྐྱེ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་གནས་མེད་དོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྐུར་བ་བཏབ་པས་བཤད་པ་ཡིན། །འཕྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ཙམ་དུ། །མཁས་པས་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །འགྲོ་ལ་རྒྱུད་དུ་སྣང་བ་ལ། །དད་པའི་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འདོད་སྤྱོད་སྙིང་རྗེས་བརླན་པས་ན། །གང་དུ་དགའ་བར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད། ཁྲན་པ་སྨད་འཚོང་མཚམས་མེད་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་འཇིག་རྟེན་སྤོང་། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྩིས། །བདེ་བ་ཆེ་ལས་གཞན་མེད་དོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བ་གོ་འཕང་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། ཉེ་བའི་གནས་འཐོན་ཏེ་མོས་པའི་ལུས་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱི་མདངས་ཕྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཞུས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་སྤྲོས་མེད་ལ། །བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་ངང་210གིས་དངས་པ་ལ། །རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །ཞེས་གླེངས་སོ། །དེ་ནས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །སེམས་ནི་རང་བྱུང་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་པོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་འདས་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བགྲང་ཞིང་མཚོན་དུ་མེད། །སེམས་ཀྱི་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་བྱུང་ན། །དེ་དག་གང་བྱས་གང་དུ་སྣང་། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྣམས། །གསལ་ལ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཤར། །དེ་ཉིད་མངོན་དུ་ཕྱུང་ནས་སྣང་བ་གང་། །ཆེན་པོ་ལྔ་ནི་རིགས་དྲུག་སྣང་བ་དང་། །དེ་ཡི་དོན་མཛད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་བྱུང་ནས་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གླེངས་སོ། །དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལངས་ནས། །རང་དང་ཆོས་རྣམས་མ་ཤེས་ནས། །ཀུན་བཟང་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དུ་འདུས། །ཞུ་དམིགས་སྣང་དང་མི་མྱོང་བས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་ནི། །སེམས་ལུང་ཆེན་པོ་འདི་ལ་སྣང་། །གཅིག་དང་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ནི། །རྣ
Chinese
我。 事物不存在且完全舍弃。 于大甘露之自性。 不依赖于食用之方法。 于普贤之行境。 无生且放射之处所。 十二缘起支。 以诽谤而宣说。 于幻化者们之面目中。 智者应如是知晓。 于众生显现为相续。 应知晓为信心之道。 若以欲乐行持慈悲滋润。 于何处欢喜而行菩提。 娼妓无间罪。 舍弃罪恶世间。 圆满之法的算计。 无有胜于大乐者。 卡萨曼达，与虚空边际相等之续部中，断见地果位之品，即第四品。 之后，心子金刚者，从近处起身，取出喜爱之身，欢喜之心之光彩，向着一切如来之自性，一切法之自性，薄伽梵吉祥普贤，如是请问： 诸法本来自性离戏论。 远离言说之词语。 于相之事物自性清净中。 差别之名相如何产生？ 如是说道。之后，吉祥普贤大乐者如是说道： 大心子谛听。 心乃自生之体性。 如实无二大乐者。 具足一切相然一切相皆无。 离戏如虚空般本然安住。 超越所缘境不可数一。 菩提心不可数说与诠释。 心所造作之诸法无论何者生起。 彼等所作于何处显现？ 显有情器世间佛与有情众。 于明朗觉性之体性中显现。 彼者显现而出之任何显现。 五大乃六道显现与。 彼之义利作者色身二者乃。 于心之相中生起而示现。 如是说道。之后，大心子如是说道： 最初发起菩提心后。 未能了知自与诸法。 聚集于普贤您之眷属中。 由于未曾经历祈请与显现。 普贤您所宣说。 诸法集聚为一者乃。 于此大心之续部中显现。 所显示之一与二者乃。
English
Me. Things do not exist and are completely abandoned. In the nature of great nectar. It does not depend on the method of eating. In the realm of Kuntuzangpo's conduct. There is no place for birth and emanation. The twelve branches of dependent origination. It is explained by slander. Only in the faces of the illusionists. The wise should know it as it is. In beings, it appears as a continuum. It should be known as the path of faith. If you practice desire and are moistened by compassion. Practice enlightenment wherever you are happy. Prostitute, uninterrupted crime. Abandon the sinful world. The calculation of the complete Dharma. There is nothing other than great bliss. In the Tantra of Khasa Manta, equal to the extent of space, the chapter on cutting off the view of the ground, which is the fourth chapter. Then, the heart-being Vajra, arising from the near place, extracting the radiance of the mind of joy from the body of devotion, to the self-nature of all the Tathagatas, the self-nature of all the Dharmas, the Bhagavan glorious Kuntuzangpo, asked as follows: All dharmas are primordially free from elaboration. Free from all expressions of speech. In the purity of the nature of the object of signs. How do distinct categories arise? Thus he spoke. Then, the glorious Kuntuzangpo, the great bliss, spoke as follows: Great heart-being, listen. The mind is the nature of self-origination. As it is, non-dual great bliss. Possessing all aspects, yet completely without aspects. Free from elaboration, abiding primordially like the sky. Beyond the object of focus, uncountable as one. The mind of enlightenment is uncountable and inexpressible. Whatever dharmas arise from the actions of the mind. Where do those actions appear? The world of appearances, the vessel and essence, Buddhas and sentient beings. They arise in the nature of clarity and awareness. Whatever appearance arises from manifesting that itself. The five great ones are the appearances of the six realms and. The two form bodies that accomplish their meaning are. They arise and manifest in the aspects of the mind. Thus he spoke. Then, the great heart-being spoke as follows: After first arousing the mind of enlightenment. Not knowing self and all dharmas. Gathered in your retinue, Kuntuzangpo. Since I have not experienced supplication and appearance. Kuntuzangpo himself declared. The dharmas gathered as one are. They appear in this great mind continuum. The one and two that are shown are.