Chinese
所有二百零二页的法都汇集于身语意之中。身语意的意义是无别的，不变，不坏，不分，犹如金刚。身语意的自性中，没有变化的物质，也没有未包含的任何法，身语意圆满具足已确定。因此称为金刚法，也称为不变果，也称为金刚乘。关于修行的教言是：修行，在证悟的意义上，是无生无灭的显现。需要精勤的事是：不错乱地了解一切法，不错乱地了解自性之义，不错乱地了解见之义，不错乱地了解金刚萨埵的心秘密，不错乱地了解金刚萨埵的自性，不错乱地了解金刚萨埵的功德，不错乱地了解金刚萨埵的种种游舞，不错乱地了解金刚萨埵的行为，不错乱地了解在法性上拥有大享用的意义。殊胜的决定性秘密口诀大乐，以及意义殊胜的秘密是：轮回与涅槃从自性中产生，由自性所作，从自性中散发，在自性中嬉戏，从自性中化现，融入自性之界。对从自性中产生的法，自性享用并作，自性宣扬自性的功德伟大，对从自性中产生的诸法，自性显现为伟大。轮回与涅槃的一切法都从自性中产生，又再次融入自性的界中，没有不是从自性中产生，或者没有转变为自性的法。如是普贤王如来说。在《卡萨曼达与虚空边际等同续》中，菩提心的觉性智慧是教言品，即第二品。之后，薄伽梵吉祥普贤王如来进入金刚般的等持。大菩萨如是祈请道：唉玛吙！薄伽梵普贤王如来，您是语之狮子，所有应说之义都圆满于心中，具缘者
English
All the 202 pages of Dharma are gathered into body, speech, and mind. The meaning of body, speech, and mind is non-dual, unchanging, indestructible, indivisible, like a vajra. In the nature of body, speech, and mind, there is no changing substance, nor any Dharma that is not included; it is determined that body, speech, and mind are perfectly complete. Therefore, it is called Vajra Dharma, also called Immutable Fruit, also called Vajrayana. The instruction on meditation is: meditation, in the sense of realization, is the clear appearance of no arising and no ceasing. What needs to be diligently done is: to know all Dharmas without confusion, to understand the meaning of self-nature without confusion, to understand the meaning of view without confusion, to understand the secret of Vajrasattva's heart without confusion, to understand the nature of Vajrasattva without confusion, to understand the qualities of Vajrasattva without confusion, to understand the various displays of Vajrasattva without confusion, to understand the conduct of Vajrasattva without confusion, and to understand the meaning of possessing great enjoyment in Dharmata without confusion. The extraordinary definitive secret oral instruction of great bliss, and the secret of extraordinary meaning, is: Samsara and Nirvana arise from self-nature, are made by self-nature, emanate from self-nature, play in self-nature, manifest from self-nature, and gather into the realm of self-nature. To the Dharma that arises from self-nature, self-nature enjoys and acts; self-nature proclaims the greatness of self-nature's qualities; to all the Dharmas that arise from self-nature, self-nature appears as great. All the Dharmas of Samsara and Nirvana arise from self-nature, and again gather into the realm of self-nature; there is no Dharma that does not arise from self-nature, or that has not become self-nature. Thus spoke Samantabhadra. In the Tantra of Khasamanta Equal to the Edge of Space, the wisdom of awareness of Bodhicitta is the chapter on instructions, that is, the second chapter. Then, the Bhagavan Glorious Samantabhadra entered into the Vajra-like Samadhi. The Great Bodhisattva prayed thus: Emaho! Bhagavan Samantabhadra, you are the lion of speech, all that should be said is complete in your heart, fortunate ones
Tibetan
འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་ལ། །གསལ་བར་སྟོན་པ་ཐུགས་ལ་རྫོགས། །གདུལ་བྱ་བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་ནི། །གོ་བ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས། །འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཚིག་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་གླེངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། འཛུམ་པའི་མདངས་ཀྱི་སེང་204གེ་བསྤྱིངས་པ་དང་ཆས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཉོན་ཅིག །སྐལ་ལྡན་བློ་མཆོག་འདུས་པའི་ཚོགས། །མ་རྟོགས་གསང་བ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག །མཐའ་བྲལ་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དངོས་བཞིན་ཀུན་འདུས་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ལྷུན་གྲུབ་མེད་པ་ཕྱལ་བ་གཅིག་པུ་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། །རྡོ་རྗེ་ཚིག་སྟེ་རྟོགས་པར་དཀའ། །རྩོལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །འདི་ནི་གཏིང་དཔགས་དཀར་བའོ། །ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཨ་ཧོ། ཞེས་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་ཏུའོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་ཚིག་ལྔ་བའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །བཤེས་གཉེན་ཀུན་ལས་འབྱུང་བའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །དམིགས་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནས་ལ་མི་ལྟོས་པར། །རང་གི་རང་བཞིན་ལེན་པས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐོང་། །བརྟགས་ན་མེད་ལ་བཞག་ན་ལེགས་པས་འབྱུང་བ་ཆེ། །མངོན་དུ་མི་སྣང་ཆགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཀུན་ལ་སྟོན། །བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་རིན་ཆེན་མཛོད། །ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཞེས་བདག་མེད་སྙིང་རྗེས་བསྟན། །ནང་ནས་མ་གཡོས་ནང་ནས་བཙལ་བའི་གནས་205༄༅། །མེད་དེ། །ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས་ལ་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད། །མི་འགྱུར་མི་འཇུག་བདག་མེད་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡིས་ན། །གཞན་གྱི་ནོར་མེད་མི་འོང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་བ་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས། །བདེ་བ་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་ཚོལ་བ། །བྱང་ཆུབ་འཕྲུལ་པ་ཡེ་རྔམ་ཆོས་ལ་ཟ། །དེ་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མེད། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་རྟོག་ཡུལ་མེད་ཆོས་ཀྱི་ལམ། །བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཡུལ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །མི་གནས་དོན་ཉིད་ལེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་སྟེ། །མངོན་སུམ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་སངས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་མཐོང་བའི་མིག །གང་ལའང་ཐོས་པར་མི་རི
Chinese
聚集的眷属众，明示于心已圆满。所化众生心智别，领悟自性各不同，故说聚集金刚语。如是说已。尔后，世尊大吉祥普贤王如来，舒展微笑的光芒，说道：金刚萨埵谛听！具缘殊胜慧，聚集之众，未悟秘密金刚语，无边金刚菩提心。如实总集金刚菩提心，金刚形象菩提心，虚空金刚菩提心，无需造作自然成就唯一金刚菩提心。语金刚五峰，金刚语实难悟，非勤奋者之境，此乃深不可测之白，是总集一切之金刚。阿霍！如是金刚秘密语。喀萨曼达与虚空边际等同之续中，金刚五语品，乃第三根本品。之后，世尊普贤王如来说道：大菩萨谛听！善知识乃生一切之珍宝，不依赖无所缘且不变之境，取自性故圆满一切希求。若细察则无，若安住则善，故为大生起。不显现于前，示现一切悦意之相，是离我与他之导师，珍贵之宝藏。一切成就之境，以无我大悲宣说。内不摇动，内寻之境，实无有。缘于外境而执着，于境回向之所缘亦无。不变不入，以无我大悲，无他之财，不来，本即安住。欲求安乐，则安乐在背后。执取安乐，以安乐寻安乐。菩提幻化，本然威猛，食于法。如是境者，不见佛。不住不缘不思，无境之法道。回向之微细分，乃从境所生。不住之义即是善妙之自生智慧。现前一切不思之佛心髓中，以清净道入，得平等之王。稀有，无见之境，然有见之眼。于何者亦不闻
English
To the assembled retinue, Clearly shown, perfected in the heart. The differences in the minds of those to be tamed, Understanding varies in nature, Therefore, the assembled Vajra is spoken in words. Thus he spoke. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, extended the radiance of his smile and said, "Vajra-being, listen! Fortunate, supreme wisdom, assembly of the gathered. Uncomprehended, secret Vajra words. Boundless Vajra Bodhicitta. As it is, all-encompassing Vajra Bodhicitta. Vajra-form Bodhicitta. Sky-Vajra Bodhicitta. Spontaneously accomplished, without fabrication, the sole Vajra Bodhicitta. The five-peaked Vajra of words. The Vajra words are difficult to realize. Not the domain of the diligent. This is an unfathomable white. It is the Vajra that gathers all. Aho!" Thus, the secret Vajra words. From the Tantra of Khasa Manta, equal to the extent of the sky, the chapter of the Five Vajra Words is the third root chapter. Then, the Bhagavan Samantabhadra spoke these words: "Great being, listen! The precious jewel that arises from all spiritual friends. Without relying on a state that is without object and unchanging, fulfilling all hopes by taking one's own nature. If examined, it is not there, but if placed, it is good, therefore it is a great arising. Not appearing manifestly, it shows all aspects of attachment. A precious treasury, a teacher who is separate from self and other, a land where all is accomplished, taught with selfless compassion. Not moving from within, the place sought from within, is not there. Attaching to external objects, there is no object of dedication to objects. Unchanging, unentering, with selfless compassion, there is no wealth of others, it does not come, it is naturally abiding. Desiring happiness, happiness is behind. Grasping happiness, seeking happiness with happiness. Bodhi-illusion, naturally fierce, consuming Dharma. Such a realm does not see the Buddhas. Not abiding, not focusing, not thinking, the path of Dharma without an object. The subtle part of dedication arises from the object. The meaning of non-abiding is the naturally arising wisdom of goodness. In the heart essence of the Buddha, which is manifestly all-unthinking, by entering that pure path, one obtains the king of equality. Wonderful, a place without seeing, yet there is an eye for seeing. Not hearing anything.
Tibetan
གས་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རང་བྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས། །ཡེ་ནས་རྒྱས་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གནས་པ་ལ། །གྲིབ་མ་གཟུགས་ཀྱི་དཔེ་བཞིན་དེ་ལ་རྟོག་པ་འབྱུང་། །མེ་དེ་མེད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་། །སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་སྐྱེད། །བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་མེད་པས་ལེན། །ཟིན་དང་ཆགས་དང་བྲལ་དང་ཞིང་། །དངོས་པོ་མེད་དང་རྣམ་པར་སྤོང་། །བདུད་རྩི་ཆེན་པོའིརངབཞིནལ། །ཟབའིཐབས་ལ་རག་པ་མེད། །ཡངས་སོ་206གཅིག་གིས་ཆོས་ཆེན་པོ། །ཆུང་ངུ་ན་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཆེ་ལ་དམིགས་པའི་ཆ་བསྙམས་ནས། །ཆུང་ཆེད་དེ་རྣམས་དམིགས་དང་བྲལ། །གསུངས་དང་རྒྱས་པ་དམིགས་དང་སྣང་། །སྒྱུ་མཁན་རི་མོ་སྣང་བ་བཞིན། །འབྱུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་རྨུགས་པ་ཡིས། །དེ་ཡི་དབང་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གཏང་ངོ་བཞག་གོ་རང་བཞིན་ཏེ། །འདོད་པ་མེད་ཅིང་ལེན་པ་མེད། །བྲོད་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་བསྐྱེད་ཅིང་། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལ་ལྡིང་པ་བཞིན། །འཕྲོ་བ་མེད་ཅིང་འདུ་བ་མེད། །མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཆགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །དེ་བཞིན་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད། །རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལས་གསེ་ཤིང་ཕྱོགས་ཆ་གཅིག་ལ་བྲལ། །ཡན་ལག་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གི་སྙིང་པོ་ཡུལ་ཚོལ་ཞིང་། །གཟའ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཚོལ། །སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྗེས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག །རང་བཞིན་ལམ་དེར་འཁྲུལ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་རྟགས་བསྒོམ་པ། །བདེ་བ་ཆེན་པོས་འདོད་པས་ཆགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། །མི་གཡོ་རང་བཞིན་གནས་པས་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར། །ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཆེ་བ། །ཕྱིན་པར་འདོད་པས་རི་དྭགས་སྨིག་སྒྱུ་སྙེག་པ་ལྟར། །རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་མི་འབྱུང་207༄༅། །ཞིང་། །ས་བཅུར་ལྟོས་པའི་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པ་ཡིན། ཁེན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་ལ། །དོན་དམ་ཆོས་ཤེས་བཤདཔ་རྟག་ཏུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་བྲལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གནས། །བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས
Chinese
远离一切言说戏论， 于自生广大的境界中，恒常如是安住。 本自俱生的体性现前安住， 如影随形般，于彼生起分别。 非是无有之火，生起无有之精要， 空性的空性，安住于空性的境界。 从虚空的自性中，生起忆念， 无为而成就的安乐，无欲而取。 成就、贪执、远离与田， 无有事物与完全舍弃。 于大甘露的自性中， 不依赖深奥的方便。 广阔之一即是大法， 是微小诸法的对治。 于广大而专注，平等其分， 为了微小，彼等远离专注。 言说与广大，专注与显现， 如幻术师的图画般显现。 生起与融入，以智慧的蒙昧， 从彼之力而生。 舍弃、安住是自性， 无有希求且无有取舍。 不生起丝毫的贪欲， 如大鹏于空中翱翔。 无有散布且无有积聚， 不变异，因无有变异故无有贪执之处。 如是无有能取之境，亦无有心之所住。 从一微尘中分离出森林的各个部分， 肢体聚合之力的精要寻觅境， 无有可取之境，从中寻觅生起之智慧。 以忆念过去仙人的方式进入。 于自性道中迷乱，故无有遍知。 如是者，如是分别，如是修持征相， 以大乐希求是贪执之道。 若不以不动摇的自性安住，不作大药， 则趋往天界的因，将为烦恼所染。 于无道中进入道者，其病甚大， 欲求前往，如鹿追逐阳焰。 无有可得之境，不生于三界， 以及， 依于十地的处所，亦是菩提之障碍。 迅速的智慧远离一切思虑， 法与非法恒常混合且无有分别， 胜义法之宣说恒常无有丝毫。 迷乱与菩提之道，无有获得证悟， 自生智慧远离词句名相， 自生智慧无分别，恒常安住自性， 无为之境不住留，以对治而调伏。
English
Free from all verbal fabrications, In the realm of the great self-arisen, constantly abide as it is. The nature of inherent completeness dwells manifestly, Like a shadow to form, conceptualization arises in it. It is not the absence of fire; the essence of absence arises. The emptiness of emptiness dwells in the realm of emptiness. From the nature of space, memory arises. Effortless, attained bliss is taken without desire. Attainment, attachment, detachment, and field, Absence of things and complete abandonment. In the nature of great nectar, There is no dependence on profound methods. The vast one is the great Dharma, It is the antidote to all that is small. Focusing on the great, balancing its parts, For the sake of the small, they are free from focus. Speech and expansion, focus and appearance, Like the appearance of a magician's drawing. Arising and dissolving, through the ignorance of wisdom, It arises from its power. Letting go, abiding is the nature, There is no desire and no taking. Not generating even a speck of craving, Like a great garuda soaring in the sky. There is no scattering and no gathering, Unchanging, because there is no change, there is no place for attachment. Likewise, there is no object to be grasped, and no place for the mind to dwell. Separating the parts of a forest from a single atom, The essence of the power of assembled limbs seeks a realm, There is no object to be grasped; from it, seek the arising of wisdom. Enter with a mind that contemplates the ancient sages. Confused on the path of self-nature, there is no omniscience. Suchness, such conceptualization, such practice of signs, The desire for great bliss is the path of attachment. If one does not abide in the unwavering nature, without making a great remedy, Then the cause for going to the higher realms will be tainted by afflictions. The disease is great for those who enter the path where there is no path, Wishing to go forth, like deer chasing mirages. There is no object to be found, not arising from the three realms, And, The place that relies on the ten bhumis is also an obscuration to enlightenment. The swift wisdom is free from all thoughts, Dharma and non-dharma are always mixed and inseparable, The explanation of the ultimate Dharma is always without a trace. Confusion and the path to enlightenment, there is no attainment of realization, Self-arisen wisdom is free from words and names, Self-arisen wisdom is non-conceptual, always abiding in its nature, The realm of non-action does not remain; it is subdued by antidotes.