Tibetan
་དུ་བསླང་བ་ཡི། །སྒྱུ་མའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་པ། །ཡེ་ཤེས་མན་ངག་བསྟན་བྱ་ཞིང་། །ཆགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་གཞུག །ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ། །སྐད་ཅིག་དུས་གསུམ་ལྷུན་གྱི་གྲུབ། །སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་བདེ་བའི་ཀློང་། །མི་རྟོག་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་ལ། །རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐབས་ཀྱིས་རོལ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཀློང་བརྡལ་བ། །རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་འདི། །མངོན་དུ་སྣང་ལ་ཐོབ་པ་མེད། །རང་ལ་རྫོགས་པ་གྲུབ་པ་མེད། །འདི་དང་བྲལ་ན་རྟོག་པའི་བདག །མཚན་མའི་མདུད་པ་གྲོལ་མི་འགྱུར། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། འབྲུ་གསུམ་དབང་གི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་ལ་བརྡ་དོན་སྤྲད་བའི་མན་ངག་འདི་གསུངས་སོ། །སྐལ་ལྡན་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། དྲི་མ་བྲལ་རུང་མ་བྲལ་རུང་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཤར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་རུང་ལ། དེས་དེ་ཉིད་མཚོན་པར་ཡང་རུང་ལ། དེ་185༄༅། །ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲལ་བ་མེད་པ་ནི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་ལ། མཐོང་བ་དེ་ཉིད་སྒྲ་ཅིར་ཡང་འབྱུང་ཞིང་གང་ཡང་མ་བྲལ་བ་སྟེ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། །གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་དངོས་གཞིའོ། །དངོས་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །གོང་དུ་བརྟན་པ་གཉིས་ནི་གསང་བ་དམ་པའི་དབྱིངས་སོ། །གསང་བ་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོང་གཉིས་སོ། །འོན་ཏང་ནི་གསང་བ་དམ་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་འདྲ་ལ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རླབས་དང་འདྲ་སྟེ། །འདི་གཉིས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ། །གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ། ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བར་གཟིགས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་འབྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅིངས་ཀྱང་འགྱུར་མི་བྱེད་པ་དང་། །ཡོང་མེད་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དང་། །མ་གྲུབ་ན་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་བརྟགས་པ་མིང་འབྲེལ་བའི་ཚིག་དཔེས་མཚོན་པའི་དོན། །དངོས་གསང་སྔགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའོ། །འོན་ཏང་ན་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་རང་བཞིན་པས། མི་དམིགས་པའི་དབྱིངས་ལ་དངོས་གཞིའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་དམིགས་ཁོ་ན་བས་བྲལ་བ་མེད་པའི་གཟུངས་སོ། །དམིགས་པའི་དབྱིངས་ནི་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ཅིང་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པས་ན་སོ་སོ་མ་
Chinese
于彼策发者，幻化之智慧任运成，智慧口诀当宣示，无染智慧界中置，方便智慧现量中，刹那三时任运成，幻化水月安乐界，无分别方便之智慧，如其自生无为性，形相智慧以方便享用，胜者密意界广大，形相智慧大乐此，显现而无所得，于自圆满无成就，离此即是分别之主，有相之结不得解脱。 卡萨曼达与虚空边际等同之续中，三字灌顶品第十三竟。 之后，薄伽梵吉祥普贤王如来，为集会之眷属，宣说了以表示意义之口诀。 具缘具信之瑜伽士，无论离垢未离垢，一切皆于自生智慧大乐中显现，然非知晓一切之体性。 彼能知晓由彼所生一切，彼亦能表诠彼性，然彼性并非即是彼性。 无离则体性不成立，然见者即是发出任何声音且无所离，此乃大菩萨，譬如，任何影像即是意义之实体，任何实体即是影像。 上方之二者稳固即是秘密胜义之界，任何秘密胜义即是上方之二者。 然秘密胜义如海，由加持所生一切如浪，此二者无二无别，解脱二边，观见完全不变，即是不可分离之真如。 如是，束缚亦不转变，一切皆是平等性，自之体性不变异，若不成立则为空性，以名相连之词句譬喻所诠释之义，实相与密咒无有差别。 然影像以自性故，于无所缘之界，于实体自性亦不缘，以唯独不缘之缘故，是无离之总持。 所缘之界生一切且是彼之自性故，是各别之
English
That which is aroused, The illusory wisdom is spontaneously accomplished, The wisdom instructions should be taught, Place in the realm of unattached wisdom, The wisdom of means is manifest, In an instant, the three times are spontaneously accomplished, The realm of illusion, water, and moon is bliss, This non-conceptual wisdom of means, As it is, naturally and unadulterated, The wisdom of forms is enjoyed through means, The expanse of the Victorious Ones' intention is vast, This great bliss of the wisdom of forms, Appears manifestly, yet there is no attainment, There is no completion or accomplishment in oneself, If separated from this, one is the master of conceptualization, The knot of signs will not be untied. From the Tantra equal to the limit of space, Khasa Manda, The thirteenth chapter, the Empowerment of the Three Syllables, is complete. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, Spoke this instruction that conveys the meaning to the assembled retinue. Fortunate and faithful yogis, Whether defiled or undefiled, everything arises as the great bliss of self-born wisdom, but it is not the knowledge of the essence of all things. One can know everything that arises from it, and one can also represent that very thing, but it is not taught that that very thing is that very thing. That which is inseparable is not established as an essence, but that which is seen is the very sound that arises, and nothing is separated. This is the great Bodhisattva, like this: Whatever image there is, that is the reality of the meaning. Whatever reality there is, that is the image. The two that are stable above are the realm of secret and sacredness. Whatever secret and sacredness there is, that is the two above. However, the secret and sacredness is like an ocean, and everything that arises from blessings is like a wave. These two are inseparable, liberated from the extremes of duality, seeing that they are completely unchanging, that is, the inseparability of Suchness. Similarly, even when bound, it does not change, and all that comes is equality itself, and the nature of oneself does not change. If it is not established, then the nature of space is examined, and the meaning represented by the example of words connected to names. There is no difference between reality and secret mantra. However, since the image is self-existent, in the realm of non-objectification, in the nature of reality, there is also no objectification, and because of the objectification of non-objectification alone, it is the dharani that is inseparable. The realm of objectification generates everything and is its nature, so it is separate.
Tibetan
ཡིན་པའི་བྲལ་བ་མེད་པའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་186གཟུགས་བརྙན་འདའ་བ་མེད་པ་ནི། གང་དེ་ལས་མི་གཡོ་བ་སྟེ་དམ་ཚིག་གོ །ཅིར་ཡང་སྣང་ཡང་དངོས་གཞི་དེ་ལས་མི་འགྱུར་མི་འདའ་བ་སྟེ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་འཇུག་མེད་པས་ཕྱི་ནང་མེད་པ། སྒོ་ཕུགས་མེད་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་མི་འདའ་བའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མཚོན་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དགོངས་པ་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་བླུན་པོ་གང་ཞིག་གི་མདུན་དུ་བཞག་ན། བླུན་པོ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྨྲས་པ། ཨེ་མ་ཧོ། དེ་ནི་འདི་ལྷར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་མ་ཡིན། དེ་འདི་ལྟར་འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་གོ །བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བས་ན་གང་དམ་པ་དག་གིས་བལྟས་ན་མི་དམིགས་པའི་དབྱིངས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་གནས་གཞན་དང་གཞན་ཡོད་པ་དེ་སོ་སོ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་མི་དམིགས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལེགས་སོ། །དེ་དག་ལ་ཆོས་མ་བཅོས་པ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །མ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་གཟུགས་བརྙན་དང་དེས་མཚོན་པའི་དོན་ཞེས་གཉིས་སུ་བརྗོད་ཅིང་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གླེངས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ། ཆོས་རྣམས་187༄༅། །མ་ལུས་བརྗོད་པ་དང་། །མཚོན་པའི་ཐ་སྙད་ཅི་ཞིག་བགྱི། །བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་གང་གིས་དགོངས་པ་གསལ་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གླེངས་སོ། །འོ་ན་བློ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཏེ་ཅི་ཞིག་བྱ། སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། གང་མཚན་མ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་བློ་ཆེ་ཡང་ཚོགས་ཆུང་ངུ་ན་ཐབས་རླབས་པོ་ཆེས་དོན་ཆེན་པོར་བྱ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་པའི་ཉམས་རྙེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འམ་སྤྱིན་ལྟ་བུ་ཅིར་ཡང་མེད་པ་ལས་ཅིར་ཡང་སྣང་ཞིང་། །གང་ཆུང་ངུ་ན་ལས་མང་པོ་སེམས་ཀྱིས་འཐུད། ང་ཡི་ཚིག་འདི་བདུད་རྩི་སྟེ། །བརྡ་གསུམ་བསྟན་པ་ང་ཡི་ཚིག །ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྦྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བརྡ། །ཆོས་
Chinese
是不可分离的。大菩萨186的影像不可超越，即从那（本性）不移动，是誓言。虽然显现为任何事物，但不会从那个本体改变或超越。像这样，因为没有生起和融入，所以没有内外，没有门和深处，没有聚集和分离，所以是不可超越的。如果象征大菩萨，那么金刚萨埵是所有佛的行境，是殊胜的意。如果将他的影像放在任何愚人面前，那个愚人会怎么想？说道：唉玛吙！这难道不是金刚萨埵本身吗？它仅仅是像这样相似而已。教言说：大菩萨，因此，在殊胜者看来，在不可思议的法界中，金刚萨埵和他的影像这两个存在于不同的地方，并不是各自存在的。那是因为什么呢？因为那（金刚萨埵）本身的自性，即是真如，即是大智慧的缘故。如果那是不同的，因为不可思议，所以不应产生果。金刚萨埵，好啊！对于那些，说了这样未作修饰的法。因为无知，所以将影像和它所象征的意义说成是二，仅仅是显现而已。但在真如中，没有任何差别。然后金刚萨埵这样说道：唉玛吙！诸法187无余宣说和象征的言语，要做什么呢？教言说：那是谁领悟了意。大菩萨这样说道：那么，有智慧的人们修行菩提行，并且很好地修行，要做什么呢？导师教言说：虽然是那样，但为了引导那些执着于相的人，以及虽然有智慧，但在小群体中，用伟大的方法做大事，以及为了获得已经完成果的体验。大菩萨，从那真如中显现出奇妙的神变，就像如意宝珠或胶水一样，从什么都没有中显现出任何事物。在小处，用心完成许多事业。我的这些话是甘露，指示三义是我的话。法身、报身圆满和化身三身的指示。法
English
It is inseparable. The great Bodhisattva's 186 image is insurmountable, which means it does not move from that (nature), it is a vow. Although it appears as anything, it does not change or transcend from that entity. Like this, because there is no arising and merging, there is no inside and outside, no door and depth, no gathering and separation, so it is insurmountable. If symbolizing the great Bodhisattva, then Vajrasattva is the conduct of all Buddhas, it is the supreme intention. If his image is placed in front of any fool, what would that fool think? Said: Emaho! Isn't this Vajrasattva himself? It's just similar like this. The teaching said: Great Bodhisattva, therefore, in the eyes of the excellent ones, in the inconceivable realm of Dharma, Vajrasattva and his image, these two exist in different places, they do not exist separately. Why is that? Because the very nature of that (Vajrasattva) is Suchness, which is great wisdom. If that is different, because it is inconceivable, it should not produce fruit. Vajrasattva, good! For those, said this unadorned Dharma. Because of ignorance, the image and the meaning it symbolizes are said to be two, it is just an appearance. But in Suchness, there is no difference. Then Vajrasattva said this: Emaho! What is the use of words that completely express and symbolize all phenomena? The teaching said: Who understood the meaning. The great Bodhisattva said this: Then, what do wise people do by practicing the Bodhisattva conduct and practicing it well? The teacher taught: Although it is like that, it is for guiding those who are attached to signs, and although they are wise, in small groups, doing great things with great methods, and for gaining the experience of already accomplishing the fruit. Great Bodhisattva, from that Suchness, wonderful miracles appear, like a wish-fulfilling jewel or glue, anything appears from nothing. In small things, the mind completes many tasks. These words of mine are nectar, indicating the three meanings are my words. Dharmakaya, Sambhogakaya complete and Nirmanakaya three bodies' indication. Dharma