Tibetan
སྐུ་སྐྱེ་མེད་ཡེ་ནས་དག །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་སྤྲོད་པའོ། །ལོངས་སྦྱོད་རྫོགས་པའི་གནས་རྣམས་ནི། །གནས་རབ་དག་པ་གཞལ་མེད་ཁང་། །སྣ་ཛོགས་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ཡི། །དྲི་མ་རྣམས་སྤངས་མ་འདྲེས་གསལ། །དག་པའི་ཞིང་དུ་སྨིན་པའི་འཁོར། །ལུས་དང་ཏིང་འཛིན་བརྡ་ཡིས་སྟོན། །ཐུགས་རྗེ་གཟུང་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །མཚན་མས་བསྐུལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དགོངས་པ་ཀློང་188བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལ་སོགས་གདུལ་བྱ་བློ་ཡི་རིམ། །དེ་ཡིས་དོན་དེ་བརྡ་སྤྲད་པའོ། །སྐུ་ཡི་བརྡ་ཡི་རིམ་པ་ནི། །དག་པའི་འཁོར་རྣམས་སྨིན་པ་ལ། །ཕྱག་བརྐྱང་བ་དང་བསྐུམ་པ་དང་། །ཕྱར་དང་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་རིམ། །གདུལ་བྱའི་བློ་བརྡ་ཡིས་སྤྲོད། །དེ་ལ་སོགས་ཏེ་དུ་མར་སྤྲད། །ཚིག་གི་བརྡ་ནི་དུ་མ་སྟེ། །ཚིག་གི་བརྡ་རུ་བརྗོད་པའོ། །མིང་དོན་འབྲལ་བས་བརྡ་རུ་བརྗོད་པ་དང་། །གྲངས་དང་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་ཏེ། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་བས་དེ་ལུང་དེ་ཉིད་ལ། །དེ་ལ་དེ་སྦྱར་སྒྲིབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་དེ་རྟོག་ན། དེ་ལ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་པོ། ་།་རྐྱེན་བྲལ་བས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དོན་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་བྱུང་རང་གསལ་དེ་བརྡ་སྤྲོད། །དྲངས་དང་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ། །དུ་མས་དོན་ལ་བརྡ་སྤྲད་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་བརྡ་དོན་བྲལ། །བརྡ་དོན་སྤྲད་ནས་བརྡ་དེ་ཉིད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །བྲལ་བ་མེད་པར་བྲལ་བ་སྟེ། །ལྷུན་གྲུབ་ངང་དུ་གསལ་བའོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། བརྡ་དོན་སྤྲད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དཔག་པའི་ཕྱིར། དྲི་བ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ། ཨེ་མ་ཧོ། གང་གིས་ཐུགས་དང་སྐུ་ཡི་189༄༅། །བྱིན་བརླབས་ལས། སྣང་བ་ཡོངས་སུ་དགོད་པ་དེ་དག་གསུང་གི་བྱིན་བརླབས་སྣང་བ་ཇི་ལྷར་དཔག་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གླེངས་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་སྐད་དུ་དྲི་བ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་མེད་པ་ལ་གསང་བ་དེ་ལ་ནི་ཚིག་དང་སྒྲའི་ཐ་སྙད་མེད་དེ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གསུངས་པ་དེ་དག་དཔག་པར་ནི་གང་ཡོངས་སུ་རྒྱུད་དག་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་ཀྱང་མི་དཔོགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དཔོག་པ་ཉིད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གང་གསང་བ་དམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས
Chinese
身无生本来即净，以自性而作表示。圆满受用之境乃是，处所极净无量宫，具足圆满庄严之，远离诸垢无杂明。清净刹土成熟之眷属，以身与三摩地作表示。摄受慈悲之三摩地，以相而策励之三摩地，意蕴深广之三摩地，以及调伏所化众生之次第，以此而表示彼义。身之表示之次第乃是，于清净眷属成熟时，手之伸展与收缩，以及举起与转变等次第，以表示调伏所化众生之意。如是等等作诸多表示。语之表示乃是诸多，于语之表示中宣说。以名义分离而作表示宣说，以及数字与转变等，当知为诸多形态。因此于彼经中，于彼上加彼则成遮障。如是于彼上作彼想，则于彼上彼性不成立。自生智慧大乐，离缘故非造作。彼义觉性菩提心，自生自明彼作表示。引导与转变等，以诸多表示义。如是若非表示义离，表示义表示后彼表示，于自生智慧大乐中任运成就故，无离而离，于任运成就之状态中显现。喀萨曼达虚空边等续中，表示义表示之第十四章。之后，心子金刚者，为衡量薄伽梵吉祥普贤王如来之语加持如何显现，而作请问。唉玛吙！以何者之心与身之加持，显现完全欢喜之彼等，语之加持显现如何衡量？如是言说后，普贤王如来大乐者开示道：如是所问乃是如此，于自性无有之秘密中，无有词与声之名称，于一切中于一切皆是无说而已。若衡量彼等所说，则完全清净传承之圣士亦不能衡量，因衡量之时，自性无有者定为殊胜秘密。
English
The body is unborn, originally pure, and expresses itself through its very nature. The realms of perfect enjoyment are: the supremely pure, immeasurable palace; complete with all kinds of ornaments; free from all impurities, unmixed, and clear. The retinue that ripens in the pure realm is shown through body and samadhi. The samadhi that grasps compassion, the samadhi that is urged on by signs, the samadhi that is vast in intention, and so on, the stages of the minds of those to be tamed, through these, that meaning is expressed. The stages of the body's expression are: when the pure retinue ripens, the stages of extending and contracting the hands, and raising and turning them, and so on, express the minds of those to be tamed. In this way, many expressions are made. The expressions of speech are many, and are spoken of as expressions of speech. Expressing by separating name and meaning, and numbers and transformations, and so on, should be understood in many ways. Therefore, in that very scripture, adding that to that will cause obscuration. If one imagines that on that in that way, then that very nature will not be established on that. Self-born wisdom, great bliss, is unconditioned because it is free from causes. The meaning of that is the awakened mind of awareness, which is self-born and self-illuminating, and that expresses it. Guiding and transforming, and so on, express the meaning in many ways. If it is not like that, expression and meaning are separate. After expression and meaning have been expressed, that very expression, because it is spontaneously accomplished in the great self-born wisdom, is separate without being separate, and is clear in the state of spontaneous accomplishment. From the Tantra of Khasa Manta, equal to the limit of space, the fourteenth chapter, which expresses the meaning of expression. Then, the bodhisattva Vajra, in order to measure how the blessing of the speech of the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, appears, asked a question. Emaho! Through the blessing of whose mind and body do those who fully rejoice in appearances measure how the blessing of speech appears? After speaking in this way, Samantabhadra, the great bliss, said: The question that you ask is like this: in the secret where there is no nature, there is no term for words or sounds; in all things, there is only nothing spoken at all. If those things that are spoken are to be measured, then even a holy person with a completely pure lineage cannot measure them, because when measuring, that which has no nature is definitely a supreme secret.