Tibetan
སུ་ཞིག་ཡོད།། སྐྱེ་བོ་འཇིག་པ་འཁོར་བ་དང།། ཐར་པ འབའ་ཞིག་ནམ་མཁའ་ཡིན།། གཟུང་བའི་ཆ་དང་འཛིན་པའི་ཆ།། ཡང་ན་ཕྱེད་ཆ་གང་ཡིན་པ།། དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡི།། ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་གཞན་དུ་མིན།། མེད་པ་གང་ཞིག་ལ་རིགས ཏེ།། ཡང་ན་ཡོད་པ་གང་ལ་རིགས།། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ།། དབྱེ་བ་གཉིས་ནི་ངོ་ཚ་ཡིན།། རང་རིག་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཆ།། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན།། རང་རིག་མ་ཡིན་ཚད་མ་ཡིན།། ཁྱོད ལ་གང་ལ་ངེས་པ་ཡོད།། ཤེས་པ་དེའམ་གཞན་མ་དེ།། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ནི།། དེས་ན་འདིར་ནི་འགལ་འགྱུར་ཏེ།། རལ་གྲི་སོས་ནི་རང་གཅོད་བཞིན།། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དེ་ཡི་ཚེ།། རང་རིག་ལ་ནི་གནོད་ཐལ འགྱུར།། དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་གྱིས།། དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་མེད་ཐལ་འགྱུར།། སྐྱོན་གཉིས་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།། འཛིན་པའི་ཆ་ནི་རིག་ལྡན་མིན།། གཟུང་ཆ་ཕྱེད་ཡོད་ཕྱེད་མེད་ལྟར།། འདི་འདྲ་བྱིས པའི་སྨྲ་བ་ཡིན།། རིག་པ་མིན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ།། སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་འདི་ལྟར་གནས།། དེ་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཡོད་མེད་དམ།། འཛིན་པ་ཡང་ནི་ཡོད་མེད་གཅིག། འབའ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་ཆེ།། ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི རྣམ་པར་རོལ།། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཆེ།། དེ་ཉིད་གཅིག་ལ་ཡིད་ཞུགས་པ།། མཁས་པས་གང་ཞིག་བཀག་པ་འམ།། གང་ཞིག་ངེས་པར་བཞག་པར་བྱེད།། དེ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལྟ་བ་འདི།། གལ་ཏེ་ལྟ་བ བཟང་འདོད་ན།། བརྫུན་དང་རྫུན་མིན་ང་རྒྱལ་འདི།། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའོ།། སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། བསེ་རུའི་ཐེག་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་དག་བཤད་བྱ་བ།། སེམས་ཙམ་ལ་གནས་བདག་ཉིད་ཀྱི།། གྲུབ་མཐའ་སེལ་བ་གང་གིས་ནི།། ཡང་དག་དེ་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར།། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན།། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ རྣམས་ཀྱི་བརྟགས།བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས།། དོན་ལྟར་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག། ཕྱི་རོལ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་མིན།། བྱ་བ་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དེ།། དོན་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཕྱིར་དང།། བློ་ནི་དེ་ལས་ བཟློག་ཕྱིར་རོ།། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས།། བུད་མེད་ཀྱི་ནི་རོ་གཅིག་ལ།། རོ་དང་རོལ་མ་བཟའ་བ་ཞེས།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་འབྱུང་ངོ།། གང་དང་གང་སྣང་དེ་དང་དེ།། རང་རིག་ཙམ་ནི་བཤད་པ ཡིན།། སྣང་བ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར།། དོན་མིན་དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་མིན།། གང་ཞིག་རྣམ་པ་སྣང་བ་སྟེ།། དེ་དེ་རྣམ་ཤེས་སྣང་བ་སྟེ།། བློ་ནི་ཤེ
Chinese
谁存在？众生毁灭轮回中，解脱唯一是虚空。所取之分与能取之分，或者一半分是哪个？那极其深奥的，虚空之自性非他。不存在的与何相似？或者存在的与何相似？本体一味的虚空上，区分两种是羞耻。自明自身之能取分，如果就是量，非自明即是量，你对哪个有定解？是识还是其他？如此思择之时，因此此处有相违，如利剑自斩。如果由他者所作之时，则成损害自明之过。那也由他者如是作，如此则成无穷尽之过。因为成二过之故，能取之分非具知。所取分如一半有，一半无，此乃孩童之语。非理之宗派，立宗者们如此安住。因此所取是有是无？能取也是有是无？唯一智慧自性大，于此方分而游舞。不可思议大智慧，于彼唯一而入心，智者遮止何者？或者决定安立何者？因此颠倒之见此，如果欲求见为善，虚假与非虚假此慢心，一切皆与虚空相同。名为命之生起大续中，名为断除犀角乘之品第二。之后当说真实，于唯心而住自性之，以何断除宗派，真实彼性则能显明。外境之义非有，如孩童们所分别，以习气所扰乱之心，显现如义而趣入。非作外境他者之义，所作即是心性，义是共同之故，且智由此而遣除故。欲出家者诸众，于一妇人之尸体上，想为尸体、嬉女、食物，生起三种分别。何者与何者显现，彼即是自明之宣说。因为显现无有差别之故，非义彼非是识。何者是相显现，彼即是识之显现，智是
English
Who exists? Beings perish in samsara, liberation alone is emptiness. The apprehended part and the apprehending part, or which is half a part? That which is extremely profound, the nature of emptiness is not other. What is non-existent similar to? Or what is existent similar to? On the nature of emptiness which is of one essence, to distinguish two is shameful. The apprehending part of self-awareness itself, if it is indeed valid cognition, then non-self-awareness is valid cognition. Which do you have certainty about? Is it that consciousness or the other? Thus, when contemplating in this way, therefore here there is contradiction, like a sharp sword cutting itself. If it is done by another, then it becomes the fault of harming self-awareness. That is also done by another in the same way, thus it becomes the fault of endlessness. Because of becoming two faults, the apprehending part is not knowledgeable. The apprehended part is like half existing and half not existing, this is the speech of children. The tenets of non-reason, those who establish tenets abide in this way. Therefore, is the apprehended existent or non-existent? Is the apprehending also existent or non-existent? The sole wisdom is of great self-nature, in this direction it frolics. Inconceivable great wisdom, to have faith enter into that one, what does the wise one prevent? Or what does he definitely establish? Therefore, this inverted view, if you wish to see it as good, this pride of false and non-false, all are equal to emptiness. From the great tantra called the Origin of Life, the second chapter called Eliminating the Rhinoceros Vehicle. Then, the correct explanation should be spoken, by what is the tenet of the mind-only nature eliminated, so that the correct nature itself will become clear. External objects do not exist, as children imagine, the mind disturbed by habits, appears as objects and engages in them. It does not act as an external other object, the action is the mind itself, because the object is common, and because the intellect eliminates it. For those who desire to renounce, on the corpse of a woman, thinking of it as a corpse, a playmate, and food, three kinds of discriminations arise. Whatever and whatever appears, that is said to be self-awareness alone. Because the appearances are not different, that which is not an object is not consciousness. Whatever is the appearance of form, that is the appearance of consciousness, the intellect is
Tibetan
ལ་སྒོང་དང་འདྲ་བ།། གཅིག་ཀྱང་དུ་མ་ཉིད་དུ་གྱུར།། དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ གྲོལ་དང།། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཉིད།། ཡང་དག་མཐའ་ཡང་དེ་ཉིད་དང།། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་དེ་སྟོང་ཉིད།། ཆོས་ཀུན་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར།། རིང་དུ་མ་ཡིན་གང་དུ་མིན།། དེ་ཉིད་དཀའ་བ་རྟོགས་པའི ཕྱིར།། དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྤྱོད་པ་ཡིན།། ཕྲ་བར་ལྟ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས།། དེ་ནི་ཕྲ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡིན།། བདག་དང་འདྲ་བའི་བློ་རགས་པས།། རང་གནས་ཀྱང་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར།། དེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་སྣ ཚོགས་པ།། སྨྲ་བ་པོ་གང་བློ་ཆེན་པོ།། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་རབ་སྨྲ་བ།། དེ་ལ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ།། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས།། ཉན་ཐོས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར།། དྲང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་ཡིན་གྱི།། ངེས པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ།། སེམས་ནི་སྔ་དང་ཕྱིར་གྱུར་པའི།། རང་རིག་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད།། མི་གནས་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས།། དེ་དང་འདྲ་བའི་རང་ངོ་མེད།། སྔ་མ་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་དང།། མ་ཕྲད་པས ནི་ཕྱི་མ་མེད།། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མི་གནས་པས།། སེམས་ཙམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་ཉིད་དག་གིས།། སེམས་ནི་ཡང་དག་གནས་པས་ནི།། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས།། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག པར་བཏགས།། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ནི།། སེམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་བདག་ཉིད།། ཁྱད་པར་དང་ནི་དབྱེར་མེད་པས།། ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས།། སྣང་བ་འམ་ནི་མི་སྣང་བ།། དེ་ནི་བློ་ཉིད་འབའ་ཞིག སྟེ།། དོན་དང་དོན་མིན་ངོ་བོ་ཡིས།། ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིང་སྣང།། ཀ་བ་ཁང་དང་བུམ་སོགས་པ།། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་ཁྱབ།། དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱབ་པར གནས།། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་དང།། སེམས་ནི་དངོས་པོ་སྣང་བ་སྟེ།། དེ་ལྟར་ཆུང་བ་ཡེ་ཤེས་ནི།། དེ་ཉིད་རིག་པས་རིག་སྨྲ་མིན།། ཁྱབ་བྱེད་རྒྱ་ཆེན་དག་པ་དང།། ཐོག་པ་མེད་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད།། ཐམས ཅད་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི།། ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་པ།། སེམས་ཙམ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ།། ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་སེམས་ཉིད་ཆེ།། དེ་དག་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་ནོ།། སྲོག་གི འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་སེལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་གྱི་རིམ།། ཇི་ལྟར་རང་གཞུང་དེ་ སྤངས་ནས།། ནམ་མཁའ་ཆེ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ།། དངོས་པོ་ཀུ
Chinese
犹如鸟卵一般， 一个也变成众多。 因此，那即是解脱， 那即是仅为识而已。 真实之边也是那， 那即是如是那空性。 由于一切法都包含在内， 既非遥远也非任何处。 为了了悟那艰难之处， 那的自性即是行。 以微细观察之佛陀， 那是微细故为自证。 如我一般的粗大心识， 连自己的处所也无法见到。 如是种种的识， 宣说者谁是具大慧者？ 善于宣说自己的宗派， 应对其宣说那真实。 此乃一切唯心之说， 为了利益声闻者， 是引导之义而宣说， 并非是究竟之义。 心是先前与后来之， 自证刹那之自性。 以不住而住之结合， 无有与之相似之自性。 先前刹那坏灭， 未相遇故无有后来。 现在生起不住留， 因此唯心并不存在。 以共同共同之自性， 心是真实安住之故， 称为非共同之自性， 孩童们颠倒地安立。 证悟之自性本体是， 心的共同之自性。 以差别与无有分别故， 于共同性中如是安住。 显现或者不显现， 那仅仅是心识。 以有义与无义之自性， 如虚空般显现。 柱子房屋与瓶等， 如何仅仅虚空所遍及？ 如是于一切诸法中， 法身遍在而安住。 外境事物非有， 心是事物之显现。 如是微小之智慧是， 那以智慧证悟非言说。 遍及广大清净且， 无有起始且不可说。 一切自性之智慧是， 应知如大虚空。 因此彼等同一方， 极善宣说唯心者， 虚空之行境心识大， 彼等是慈悲之处所。 出自名为《命之生起》之大续，名为《遣除瑜伽行宗》之章节，即第三品。 此后还有应宣说者， 菩提萨埵道之次第， 如何舍弃自己的宗义， 而进入广阔的虚空？ 一切事物
English
Like a bird's egg, One also becomes many. Therefore, that is liberation, That is merely consciousness. The true end is also that, That is suchness, that is emptiness. Because all dharmas are contained within, It is neither far nor anywhere. In order to realize that difficulty, That's nature is conduct. By the Buddha who sees subtly, That is subtle, therefore it is self-awareness. With a coarse mind like mine, Even one's own place cannot be seen. Thus, various consciousnesses, Who is the speaker with great wisdom? Skilled in proclaiming one's own tenets, To him, that truth should be explained. This is the saying that everything is only mind, For the benefit of the Shravakas, It is taught as a guiding meaning, It is not the definitive meaning. The mind is the nature of the past and future, The nature of self-awareness in an instant. With the combination of not abiding and abiding, There is no self-nature similar to it. The previous moment is destroyed, Since they do not meet, there is no later. The present arising does not remain, Therefore, the mind-only does not exist. With common and common nature, Since the mind truly abides, It is called uncommon nature, Children mistakenly establish. The nature of realization is, The common nature of the mind. With difference and without distinction, It abides in commonality. Appearance or non-appearance, That is only the mind itself. With the nature of meaningful and meaningless, It appears like the sky. Pillars, houses, and vases, etc., How does only the sky pervade? Likewise, in all dharmas, The Dharmakaya abides pervasively. External objects do not exist, The mind is the appearance of objects. Thus, small wisdom is, That which is realized by wisdom is not spoken. Pervasive, vast, pure, and, Without beginning and indescribable. The wisdom of all self-nature is, It should be known as the great sky. Therefore, those on the same side, Those who speak excellently of mind-only, The realm of the sky is the great mind, They are the place of compassion. From the great tantra called "The Origin of Life," the chapter called "Eliminating the Yogachara Doctrine," is the third. Then there is something else to be explained, The stages of the Bodhisattva path, How to abandon one's own doctrine, And enter the vast sky? All things