Tibetan
མ་མེད་དེ་ཅི་ཞིག་སྒོམ།། བསྒོམ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཡི་དོན་མི་རྟོགས་ཏེ་ཀླུང་ལས ཉམས།། དྲང་སྲོང་བསྒོམ་འདོད་པས་ནི་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་དཔྱད་མི་བྱ།། བསྒོམ་མེད་ཡུལ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་སྨིག་སྒྱུ་སྙེག་པ་འདྲ།། ཀུན་འདུས་ཀློང་ཆེན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ལ་ཉམས་སུ་ཅི་ཞིག་རུང།། འདི་ལས ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཆུ་ཡི་ལྦུ་བ་བཞིན་ཏེ་མེད།། སྤངས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་བསྒོམ་ན་དྲང་སྲོང་ག་ལ་དམིགས།། དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་རྡུལ་དང་རི་རབ་འདྲ་སྟེ་རྟོགས་པའི་རླུང་ཆེན་མཚོ།། སྲང་དང་སྲང་མདའ བཞིན་ཏེ་དྲང་པོའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པར་བྱའོ།། དྲང་པོས་འཕགས་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལམ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད།། དེ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སེམས་ཉིད་དག་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན།། དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་ཀུན་འབྱམས་དེ་བཞིན འབྱམ་ཡང་ཀླས།། དེ་ཉིད་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མེད།། རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཆ་འཕྲ་སྒྲོལ་ལ་སོགས།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཀུན་གྱི་སྐུ་སྟེ་ཀུན་ལ་གང་ལ་སྣང་ཞིང་མེད།། བྱང་ཆུབ་འདོད་ན་སྡིག་པའི་ལས་རྣམས ཆེར་སྤྱོད་དད་དཔོན་བློ་ལ་བཞག།ཅི་སྟེ་སྲོག་མེད་སྲོག་གཅད་སྡིག་ཏུ་འགྲོ་ན་ཡེ་ནས་ཆད་པ་སུ་ལ་སྡིག། གང་ཡང་སྙིང་རྗེས་མི་བཟུང་སུ་ཡང་རྗེ་བ་གང་ན་ཡོད་དེ་མེད།། སྙིང་རྗེས་བྱང་ཆུབ་བརླན་དུ་མི་སྟེར་སྙིང་ རྗེས་སུ་ལ་བཟུང།། གང་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡོད་ཀྱང་རྟོག། རྟོག་འཛིན་མཁར་འགྲམ་གཏིང་ནས་ཚུགས་པ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ཤུལ།། རྒྱལ་བ་མི་མཆོད་སངས་རྒྱས་མི་སྒྲུབ་ཐར པའི་ལམ་མི་འདོད་པ་དེ།ཁབ་ལེན་རྡོ་ལ་ལྕགས་འདུའི་ཚུལ་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསག་མི་དགོས་པར་འདུ།། དེ་ལྟར་དོན་འདི་ཚིག་ཏུ་ནེ་ཙོས་མི་སྐད་སླབས་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ།། དོན་འདི་སུའི་བློའི་སྟེང་དུ་ཤར་བར་ གྱུར་པ་དེ་ཡི་ནི།རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧརི་ད་ཡོ་ད་ཡ་མ་ཧཱ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་མ་ཧཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྲོག་གི་འབྱུང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།། འདི་སྐད་བདག་གིས་བཤད་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྲོག་གི་འབྱུང་བ་ནམ་མཁའ་ཆེ་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་སོ།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་ལ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་བཅོམ ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་མཆོད་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འ
Chinese
无母者当修何法？欲修持者若不解此义，则从空性中退失。正直者欲修持，则不应观察外境。以无修之境为目标，犹如追逐海市蜃楼。此等万法总集之大空性自性，有何可修持？从此退失，犹如水中之泡沫，无有。于此已舍弃之精要，当修何法？正直者当以何为目标？目标之境如微尘与须弥山，乃是觉悟之大风暴。如秤与秤杆，当行于正直之道。正直者之高尚，乃是意之道路，即是佛陀。彼为何者？乃是心性清净，彼即是。如是万法皆遍，如是遍亦空。彼即非高尚，非佛陀，非菩提。胜者等细微部分，救度等。此法身乃一切之身，于一切中显现亦不显现。若欲菩提，则大行罪业，信赖上师之智慧。若无命者杀生为罪，则最初断灭者，罪在何处？若无悲悯者，谁亦无有，何处有主宰？无有。悲悯不滋润菩提，悲悯当执持谁？若有执持者，则虽有超胜之意乐亦当知。执着之城墙从根基崩塌，乃是菩提安乐之遗迹。不敬胜者，不修佛陀，不欲解脱之道者。如磁石吸铁，无需积累二资粮亦可聚集。如是此义非如鹦鹉学人语。此义若于谁之心中显现，则于彼之，印度语：哈日达尧达亚玛哈坦札ra匝玛哈纳玛（梵文天城体：हरिदयो दय महातन्त्र राज महानाम，梵文罗马拟音：haridaya odaya mahātantra rāja mahānāma，汉语字面意思：心生大续王大名）。藏语：名为命之生起续之大王。顶礼吉祥金刚萨埵。如是我语之时，薄伽梵命之生起大虚空中，与九十九俱胝佛陀及菩萨一同安住。其后，大菩萨普贤菩萨从座而起，将上衣披于肩上，向薄伽梵合掌，向薄伽梵顶礼，供养，如是请问。薄伽梵
English
Without a mother, what should one meditate on? Those who wish to meditate, if they do not understand this meaning, will fall from emptiness. An upright person who wishes to meditate should not examine external objects. To aim at a state without meditation is like chasing a mirage. What is there to meditate on in this all-encompassing, vast emptiness nature? To fall from this is like a bubble in water, it does not exist. In this essence that has been abandoned, what should one meditate on? What should an upright person aim at? The object of aim is like dust and Mount Sumeru, it is the great storm of realization. Like a scale and a balance rod, one should enter the path of uprightness. The nobility of an upright person is the path of the mind, it is the Buddha himself. What is that? It is the purity of mind itself, that is it. Thus, all things are pervasive, thus, pervasiveness is also empty. That is neither noble, nor Buddha, nor Bodhi. Conquerors and so on, subtle parts, deliverance and so on. This Dharmakaya is the body of all, appearing and not appearing in all. If you desire Bodhi, then greatly engage in sinful deeds, and place faith in the wisdom of the master. If killing a lifeless being is a sin, then who is to blame for the initial cutting off? If there is no compassion, there is no one, where is the master? There is none. Compassion does not moisten Bodhi, who does compassion hold onto? If there is someone to hold onto, then even if there is a superior intention, one should understand. The walls of attachment collapse from the foundation, it is the trace of Bodhi bliss. One who does not respect the conquerors, does not practice the Buddha, and does not desire the path of liberation. Like a magnet attracting iron, one does not need to accumulate two accumulations to gather. Thus, this meaning is not like a parrot speaking human language. If this meaning arises in someone's mind, then for that person, in Indian language: Haridaya Odaya Mahatantra Raja Mahanama (梵文天城体：हरिदयो दय महातन्त्र राज महानाम，梵文罗马拟音：haridaya odaya mahātantra rāja mahānāma，汉语字面意思：Heart-born Great Tantra King Great Name). In Tibetan: Called the Great King of the Lineage of the Origin of Life. Homage to glorious Vajrasattva. At one time when I spoke these words, the Bhagavan, the Origin of Life, in the great sky, was dwelling together with ninety-nine billion Buddhas and Bodhisattvas. Then, the great Bodhisattva Samantabhadra arose from his seat, draped his upper garment over his shoulder, joined his palms towards the Bhagavan, prostrated to the Bhagavan, made offerings, and asked thus. Bhagavan