Tibetan
ས།། བློ་ཡི་འདུ་ཤེས་བསམ དུའང་མེད།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་ཡིན་ཏེ།། མཚོན་པའི་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་པ།། ཅིར་རྟགས་མཚན་མ་ཚིག་གི་ལམ།། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་མཚན་མ་མེད།། རྣམ་བྲལ་མཆོག་དང་བར་མཐའ་མེད།། རྣམ་གྲངས་མེད པས་དབྱིངས་ཉིད་ཀློང།། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པ་ན།། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྫོགས་པའི་ལུང།། ཀུན་འདུས་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེ་ལ།། འཕྲོས་ཤིང་འདུས་པས་ཀུན་དང་བྲལ།། རང་བྱུང་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི།། གང་ལྟར ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡིན།། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསང་བའི་ལམ།། མི་འབྱུང་མི་འཇུག་ཡང་དག་ཡུལ།། རང་བྱུང་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དེ།། གལ་ཏེ་འཇུག་ན་བསླད་པ་ཡིན།། ཇི་བཞིན་རང་བྱུང་འོད་གསལ་ལ།། དུས་གསུམ་རྟགས པའི་སྤྱོད་པ་མེད།། སྙིང་པོ་རིག་པའི་ཐིག་ལེ་ལ།། གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད།། ཕྱོགས་བྲལ་ཕྱོགས་མེད་ཡེ་ཤེས་གསལ།། གཟུགས་སོགས་དབང་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་བ།། བཏགས་དབང་གིས་ནི་དེ་ལྟར སྣང།། བློ་བུར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ན།། རང་གསལ་མུན་པའི་བགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས།། མཚན་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ།། རྣམ་རྟོག་མཚོན་པའི་ཆོས་མི་གནས།། དབང་སྒྱུར་རིག་པ་སྨྲ་བསམ་འདས།། མཚན བྲལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི།། ཀུན་ཁྱབ་ཀུན་གཞི་རྣམ་གསལ་བས།། དྲུག་སོགས་ངོ་བོ་ཀུན་གྱི་གཞི།། ཀུན་ཀྱང་རིག་པ་གཅིག་ལ་རྫོགས།། འགྲོ་དོན་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང།། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད།། གང ནའང་བཙལ་མེད་སྙིང་པོ་ལ།། ཆོས་སྐུ་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་གི་ལམ།། ཕྲ་ཞིང་དབང་པོ་ཡུལ་མེད་པས།། རྟོག་སྤྱོད་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས།། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་མཐའ།། དེ་ཉིད་དོན་ལ་དེ་དག་མེད།། སངས རྒྱས་སྙིང་པོ་དག་པ་ལས།། དབུས་མཐའ་མི་དམིགས་རྟོགས་ལས་འདས།། གང་ཟག་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ།། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་པ།། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་ཞི།། ཐོག་མ་ཐ་མ་སྤྲོས་མེད་པ།། དེ བཞིན་ཉིད་དུ་འདུས་པ་ཉིད།། མ་སྐྱེས་དོན་མཐོང་སྙིང་པོའི་ལམ།། མ་བཅོས་རིག་པའི་རླུང་ལ་གནས།། བཙལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། མཆོག་གསུམ་རིག་པ་གཅིག་གི་ངང།། མཐའ་དབུས གཞི་རྩ་ཀུན་བྲལ་བས།། སྙིང་པོ་གསང་བ་ཐོག་མའི་ལམ།། རང་བཞིན་གནས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ།། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར།། རྩོལ་སྤྱོད་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ལ་འཇུག། ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་རྣམ་པར དག།མ་མཐོང་མ་སྐྱེས་སྐྱེ་འཇིག་མེད།། སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ།། སྒྱུ་མ་ཡིན་དང་མ་ཡིན་ཞེས།། མཐའ་བྲལ་དོན་ལ་མཐའ་ཡིན་རྩོ
Chinese
萨。 智慧的认识思 维中也无有。 菩提本身也是言词，没有领悟能表达的差别。 如何以表征、相、名言之路，对于精要的意义没有相。 离戏殊胜且无有中边，没有数量故法界自性空。 一切圆满于一之时，金刚藏圆满的教证。 聚集一切的精要明点，放射与聚集故远离一切。 自生方便的行持是，无论如何存在即是如此。 彼即是真如秘密道，不生不灭真实之境。 自生觉性无有对境，若有进入即是错谬。 如实自生光明之中，没有三时安立的行持。 精要觉性的明点之中，能取所取戏论皆已断除。 离边无方智慧明，色等等感官所行境，以名言力而如是显现。 由于忽然而生分别念的力量，自明被黑暗的薄膜所遮蔽。 离相法界自性之中，没有以分别念表征的法存在。 自在觉性言思超绝，离相普贤王如来是，普遍周遍一切之基，完全明晰故，六等等体性一切之基。 一切都圆满于一个觉性之中，利益众生方便的行持也，因为是错乱故没有作为。 无论何处无有寻觅的精要中，法身本身也是言词之路。 微细且感官无有对境故，超离了分别念行持名相的对境。 无生之性即是生的边际，于彼意义上彼等皆无有。 从佛陀精要清净之中，不可见中边超离了证悟。 补特伽罗法无我，空性智慧任运成就。 心的行境完全寂灭，无有初始与终结戏论。 于如是性中聚集之性，未生见义精要之路。 安住于无作觉性的风中，无有寻觅任运成就。 三宝于一个觉性的状态中，远离边中基根一切故，精要秘密初始之道。 名为自性安住之义，因为无有寻觅任运成就故，进入离勤作的法界中。 诸法自性完全清净，未见未生无有生灭。 于空性金刚藏中，是幻化与非幻化说，离边意义上是边是勤作
English
Sa. There is no conceptual thought in the mind. Even enlightenment is just a word, not understanding the distinction of what it represents. How can signs, characteristics, and verbal paths be used? For the essence of meaning, there are no characteristics. It is free from extremes, supreme, and without beginning or end. Because there are no categories, the essence of reality is emptiness. When all is perfected in one, the vajra essence is the teaching of perfection. In the bindu, the essence of all gathered, radiating and gathering, it is separate from all. The practice of self-arisen means is that whatever is, is just as it is. That very reality is the secret path, the true realm of non-arising and non-ceasing. Self-arisen awareness has no object; if it enters, it is corrupted. In the spontaneously arisen clear light, there is no practice of marking the three times. In the bindu of essential awareness, grasping and fixation are completely severed. Wisdom is clear, free from bias and without direction. Forms and other objects of the senses appear as such due to the power of designation. Due to the power of sudden conceptualization, self-illumination is obscured by a veil of darkness. In the essence of reality, free from characteristics, there is no dharma that represents conceptualization. Sovereign awareness is beyond words and thoughts. The characteristic-free Samantabhadra is all-pervading, the basis of all, and completely clear. The basis of all qualities, such as the six, is all perfected in one awareness. The practice of benefiting beings through skillful means is also without action because it is delusion. In the essence where there is no searching, the dharmakaya itself is also a verbal path. Subtle and without objects for the senses, it transcends the realm of conceptual practice and characteristics. The very nature of unbornness is the limit of birth; in that meaning, those do not exist. From the pure essence of the Buddha, the middle and extremes are invisible, transcending realization. Persons and dharmas are without self, emptiness and wisdom are spontaneously accomplished. The realm of mind's activity is completely pacified, without beginning or end, free from elaboration. It is the very nature of being gathered in suchness, the path of essential meaning that sees the unborn. It abides in the wind of uncreated awareness, spontaneously accomplished without searching. The three jewels are in the state of one awareness, free from all extremes, middle, base, and root. The secret essence is the primordial path, called the meaning of abiding in its own nature. Because it is spontaneously accomplished without searching, it enters the realm free from effort and action. All dharmas are completely pure in their own nature, unseen, unborn, without birth or cessation. In the emptiness of the vajra essence, saying it is illusion or not illusion, in the meaning free from extremes, is it an extreme or an effort?
Tibetan
ད།། དེ་དོན་བསྟན་དུ་རུང་མ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། མི་ གནས་མི་དམིགས་བསམ་ཡུལ་བྲལ།། མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་གང་མཐོང་བ། མ་མཐོང་བ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ།། མཐོང་བས་བཙལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཉ་མོ་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས།། རིག་པ་སྤྱོད ཡུལ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་ཆོས་ཀུན་འདུས་པའི་འཁོར་ལོའི་དོན་ཞུ་བ་འདི་སྐད་ཞུས་སོ།། ཆོས་ཀུན་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ལ།། འཁོར ལོའི་རྣམ་པ་མི་གནས་ན།། འཁོར་ལོ་ཞེས་ནི་ཇི་ལྟར་མཚོན། ཁྱེད་ཀྱིས་ངེས་པར་བཤད་དུ་གསོལ།། ཞེས་ཞུས་སོ།། དེ་ནས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གསུངས་སོ།། ཆོས ཀུན་གང་ཡང་མི་དམིགས་པ།། དེ་ཉིད་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་སྟེ།། མ་སྐྱེས་ཚིག་བྲལ་དོན་ལ་བཞུགས།། འཁོར་ལོ་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་པ།། མི་འགག་མཚོན་པའི་འཁོར་ལོ་ཅན།། སྐྱེ་མེད་རང་བྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་དེ།། མ མཐོང་རིག་པ་དབྱིངས་ལ་གསལ།། མི་གནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི།། མ་བཅོས་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། མི་བསྐྱེད་འཁོར་ལོ་དབུས་གནས་པ།། སྐུ་གསུམ་གྱིའང་རྣམ་པ་མེད།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས སྙིང་པོ་ཉིད།། དཀྱིལ་དང་འཁོར་གྱི་ཐ་སྙད་བྲལ། ཁམས་གསུམ་སྣོད་བཅུད་མཐའ་ཡས་པ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང།། ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ཆེན་པོ་ཡང།། རང བྱུང་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་བས།། སྙིང་པོ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།། ཆོས་སྐུ་ཉིད་དུའང་མི་ལྟ་ན།། གཟུགས་སྐུ་དཀྱིལ་འཁོར་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། ཡེ་ནས་ཏིང་འཛིན་གསལ་བ་ལ།། སྐུ་གསུམ་མཚན་མ་ཀུན་དང བྲལ།། ཡེ་ནས་མཚན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཞི་དང་ཁྲོ་བོ་ནོར་བའི་ལམ།། ཞི་བ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། མཚན་མའི་ཟུག་རྔུ་གསལ་དུ་མེད།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ད་ལྟས་རྒྱས་བྱར་ག་ལ ཡོད།། མ་བསྐྱེད་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། རིམ་བསྐྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པ་ལ།། ཡུམ་བཟང་ཡུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། སྣོད་དང་གཞལ་ཡས་བྱ་དང་བྲལ།། སྒྲིལ་མེད་རང་བྱུང་རིག་པ་ལ།། ཏིང་འཛིན་དཀྱིལ འཁོར་ཅིར་མི་བསམ།། མ་བསྐྱེད་རིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། སྐུ་གསུང་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱེ་བ་མེད།། གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་འོད་དཔག་མེད།། བདེན་དང་བརྫུན་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། གཉིས་མཐོང འཁྲུལ་བ་ཐ་སྙད་ཆད།། ཅི་ཡང་བསྐྱེད་པ་མི་མངའ་བས།། རྩོལ་བའི་ཆུ་བོ་ཀུན་
Chinese
ད། 因此，那意义是不可说的。 菩提无我即是真如。 不住不缘离思量。 无生心要若见者， 不见即是见之道。 见已不求任运成。 如是说。 鱼母轮续中，开示智慧离行境品第六。 其后，菩萨金刚藏请问一切法总集轮之义，如是请问： 一切法总集之要， 若轮之相不住者， 轮相云何能表示？ 祈请您务必解说。 如是请问。 其后，普贤如来说此无相轮。 一切法皆无所缘， 彼即意义之精要， 无生离言安住义。 轮即真如安住处， 不灭具有表诠轮。 无生自生之坛城， 不见智慧于界明。 不住心性之自性， 无为秘密之坛城。 不生轮于中央住， 三身亦无有相状。 三世诸佛之精要， 离坛与轮之名言。 三界器情无边际， 菩提心之坛城也。 贪嗔痴等， 我慢嫉妒亦复然， 自生心性之体性， 乃为胜义之坛城。 法身自性亦不见， 色身坛城迷乱道。 本来禅定光明中， 三身相好皆远离。 本来离相法性中， 寂怒错乱之歧途。 寂静胜义坛城中， 相好之刺不显现。 本来成佛之法性， 今生作何增益耶？ 无生任成坛城中， 若作次第生起坛， 妙母母之坛城中， 器与宫殿作与离。 无碍自生智慧中， 禅定坛城如何不思？ 无生智慧坛城中， 身语坛城无分别。 无二明点无量光， 真假俱泯法界中， 二取迷乱言语断。 既无少法能生者， 勤作之流皆止息。
English
Da. Therefore, that meaning cannot be expressed. Bodhi's selflessness is suchness. Not abiding, not focusing, beyond thought. Whoever sees the unborn essence, Not seeing is the path of seeing. Having seen, there is no need to seek, spontaneously accomplished. Thus it is said. From the Fish Mother Wheel Tantra, The sixth chapter, which teaches that wisdom is separate from the realm of action. Thereafter, Bodhisattva Vajragarbha requested the meaning of the wheel of the collection of all dharmas, and asked as follows: In the essence of the collection of all dharmas, If the aspect of the wheel does not abide, How can the wheel be represented? Please explain it definitively. Thus he asked. Thereafter, the glorious Samantabhadra spoke of this formless wheel. All dharmas are without object, That itself is the essence of meaning, Unborn, beyond words, abiding in meaning. The wheel is where suchness abides, Unceasing, possessing a symbolic wheel. That unborn, self-born mandala, Unseen, wisdom is clear in the realm. The nature of the non-abiding mind, Is the unmade secret mandala. The uncreated wheel abides in the center, Even the three bodies have no form. The essence of the Buddhas of the three times, Is free from the terms center and wheel. The three realms, container and contents, are limitless, It is the mandala of the mind of enlightenment. Attachment, hatred, and ignorance, As well as pride and great jealousy, The nature of self-born mind itself, Is the mandala of supreme essence. If one does not even see the Dharmakaya itself, The form body mandala is a path of delusion. In the clarity of primordial samadhi, The three bodies are free from all signs. In the primordial signless dharmata, The path of confusion between peaceful and wrathful ones. In the peaceful supreme mandala, The thorn of signs does not appear. In the dharmata of primordial Buddhahood, What increase is there to be done now? In the uncreated, spontaneously accomplished mandala, If one makes a mandala of sequential generation, In the good mother, the mother's mandala, Container and palace are free from action. In the unobstructed, self-born wisdom, How can one not think of the samadhi mandala? In the uncreated wisdom mandala, There is no distinction between body, speech, and mind mandala. Non-dual bindu, immeasurable light, In the dharmadhatu where truth and falsehood are both extinguished, The duality of perception, delusion, and language are cut off. Since there is no dharma that can be produced, All streams of effort cease.