Tibetan
ལྕེ་མནན་ནང་ཡིག་སྒྲ་ལ་སོགས།། དེ་བཞིན་གནས་སྐྱབས་བཞིན་དུ ཡང།། སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་གསུང་བར་བྱ།། སྙིང་པོའི་གསུང་གི་དོན་དང་འབྲེལ།། སྐལ་ལྡན་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡིས།། གྲུབ་མཐའ་ངན་ལ་གནས་དུས་སུ།། འདི་ཡིས་དོན་ཀུན་རིག་པར་གྱིས།། འདི་ཡིས་རང་སེམས་མ རིག་ན།། སྒྲ་འམ་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང།། གཞི་ཉིད་རང་བྱུང་འགྱུར་བ་མེད།། རྟོགས་པས་རང་བྱུང་སེམས་ཀྱི་ལམ།། མ་ཡེངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གསལ།། རང་བྱུང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ།། འགྲོ་དོན་མཛད་ལ རྟོགས་པ་གྲོལ།། འོད་གསལ་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་འོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས།། སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སེམས་ལྷག་ཅན གྱིས།། མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། སྙིང་པོ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་འབྱུང། ཞེས་གསོལ་པས། མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོས་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་འཆར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ནས བཀའ་སྩལ་བ།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ།། བག་ཆགས་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་འདི།། བརྟགས་པས་སྣ་ཚོགས་མེད་བཞིན་འགྱུར།། སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཅིར་ཡང་སྣང།། རིག་པ་འོད་གསལ་འགྱུར་བ་ མེད།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འདི།། སྙིང་པོ་གསུམ་གྱིས་བརྗོད་བྱ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ལོག་སྣང་བས།། རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གསལ།། རྟོག་པའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རང་རིག་སེམས་ལ རྟོག་པར་འཁྲུལ།། ཐོག་མ་མེད་དུས་བག་ཆགས་དང།། རིན་ཆེན་གདམ་ངག་རྐྱེན་མེད་པས།། རྟོག་མེད་སྙིང་པོ་སེམས་ལ་གོམས།། ཐག་པ་སྦྲུལ་མིན་སྣང་བ་བཞིན།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འདི།། ཆོས ཉིད་ཡིན་པས་དབྱེར་མེད་པས།། དགོངས་པ་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་འདི།། ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་བག་མི་སྣང།། ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འདི།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་མཐང།། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ་བྲལ།། རང བཞིན་རྣམ་དག་རིག་པ་ལ།། བརྗོད་མེད་དོན་ལ་མ་བརྗོད་ན།། རིག་པའི་དོན་ལ་འཇལ་བ་མེད།། བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལ་སེམས་དྲངས་ནས།། མ་བཅོས་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་མཐོང།། རང་རིག་སེམས་ལ་དོན་རྟོགས ནས།། འཇུག་ཐབས་མི་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་གནས།། ཅིར་ཡང་རྫོགས་པ་བདེ་བ་ཆེ།། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་གཟུང་བའི་སེམས།། རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལ།། རིག་པའི་ལམ་མེད་མཐར་ཕྱིན་པ།། རང་བྱུང་འཇུག་པ རྟོགས་པ་ལ།། དེ་ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན་ལྡན་པས།། འདོད་པའི་ཚོགས་ལ་ཡིད་མི་འཇུག། དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱི
Chinese
舌压内字音等，如是处皈依般亦，心髓智慧请宣说，与心髓之语义相关，如具缘珍宝者，于恶见宗派住之时，以此了知一切义，若以此不识自心，以声音或量度任何，基自体性自生无变异，以证悟自生心之路，不散乱菩提心而明，自生果位至究竟，利生事业中证悟解脱，光明无别一之状态中，如是说。出自《智慧宝光续》，心髓彼性宣说品第七竟。此后，又具心者，向圆满正觉王祈请如是言：证悟心髓之功德如何生？如是祈请后，圆满正觉王处于功德如何显现之等持中，赐予开示：菩提心之自性乐，由习气错乱之势力故，此以分别而如无有般变，心之习气显现任何，觉性光明无变异，种种显现之自性此，以三心髓所诠说，非为错乱颠倒显现故，自明菩提心而明，分别之根本菩提心，自明心中错乱为分别，无始时来习气与，珍贵口诀无有缘故，无分别心髓于心熟，如绳非蛇显现般，种种显现之自性此，以法性故无有分别故，意念明之自性此，非法性不显现习气，一切显现之体性此，见为智慧心髓之自体，自体性离言说，自性清净觉性上，若不言说无言之义，则无有衡量觉性之义，于言说之声音牵引心，不作造作自性法性见，于自明心中证悟义后，以二入之方式而住，于任何皆圆满大乐，不堕边执所取之心，于圆满智慧心髓上，无有觉性之路至究竟，自生入于证悟上，彼性具心髓之义故，不入于欲妙之聚，如是于彼岸
English
Tongue-pressed inner letter sounds, etc., likewise as refuge, also, please speak of the heart essence wisdom. Related to the meaning of the heart essence's words, like a fortunate jewel, when dwelling in evil views, with this, understand all meanings. If you do not recognize your own mind with this, by sound or measure, whatever it may be, the ground itself is self-born, without change. By realization, the path of the self-born mind, without distraction, is clear as bodhichitta. The self-born fruit is perfected, in the activity of benefiting beings, realization is liberated. In the state of one, indivisible, clear light, thus it is said. From the Tantra of the Jewel of Wisdom Light, the seventh chapter, which teaches the essence of Suchness, is complete. Then again, one with excess of mind, requested the Perfectly Enlightened King with these words: How do the qualities of realizing the heart essence arise? After requesting thus, the Perfectly Enlightened King, abiding in the samadhi of how qualities arise, bestowed the teaching: The nature of bodhichitta is bliss, due to the power of habitual imprints of delusion, this, through analysis, changes as if non-existent. The habitual imprints of the mind appear as anything, awareness, clear light, without change. This nature of various appearances, is expressed by the three heart essences. Because it is not a delusion, but a reversed appearance, self-knowing is clear as bodhichitta. The root of conceptual thought is bodhichitta. In self-knowing mind, it is mistaken for conceptual thought. From beginningless time, habitual imprints and, precious instructions without conditions, the non-conceptual heart essence becomes familiar to the mind. Like the appearance of a rope as not a snake, this nature of various appearances, because it is dharmata, without separation, this mind itself, which is clear in intention, is not dharmata, habitual imprints do not appear. This essence of all appearances, is seen as the very heart essence of wisdom. The essence itself is beyond expression. On the self-nature, perfectly pure awareness, if the meaning beyond words is not spoken, then there is no measuring the meaning of awareness. By drawing the mind to the sound of words, see the unfabricated, self-nature, dharmata. After realizing the meaning in the self-knowing mind, abide in the manner of two entrances. In whatever is complete, great bliss. A mind that does not fall to extremes, grasping, on the heart essence of perfect wisdom, there is no path of awareness to perfection. Self-born entering upon realization, that nature is endowed with the meaning of the heart essence, does not enter into the gathering of desires. Likewise, to the other shore.
Tibetan
ན་པ་དྲུག། རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་སེམས་ལ་གནས།། བསམ་བྲལ་མི་རྟོག་དགོངས་པ་ལ།། དེ་ཉིད་ཕ་རོལ ཕྱིན་དྲུག་ལྡན།། མི་རྟོག་འཛིན་མེད་ཚུལ་ལ་གནས།། མི་སྒོམ་རིག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད།། དམིགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་དངོས་མེད་ལ།། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་མི་གནས པས།། དབྱེར་མེད་བསྟན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན།། དངོས་མེད་ཡེ་ཤེས་འགག་མ་ཡིན།། བདེན་རྫུན་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་མི་འཛིན།། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འདོད་པ་བྲལ།། ཀུན་བཟང་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ།། བསམ་བྲལ་ཡེ ཤེས་རྫོགས་པ་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མི་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ཐུགས།། མི་འགག་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་གསུང།། དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་གཟུང་འཛིན་བྲལ།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྲལ སྐུ་གསུང་ཐུགས།། ཕྱི་ནང་མི་མངའ་རང་གསལ་ཉིད།། འབྱུང་འཇུག་མི་མངའ་རང་བཞིན་གནས།། དབང་པོ་ངོ་ལ་སྣང་བ་རྣམས།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མཐོང།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཡེ་ཤེས་ལམ།། ཐམས ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཞིང།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་འོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས།། སྙིང་པོ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས ཡང་སེམས་ལྷག་ཅན་གྱིས།། མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་ལ།། རྣམ་དག་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་འཆར།། ཅེས་གསོལ་པ་དང།། མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོས་སྤྱད་དུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན ལ་བཞུགས་ནས་བཀའ་སྩལ་བ།དག་པའི་སེམས་ལ་བཙལ་མེད་དེ།། བཙལ་བའི་ཀུན་རྫོབ་གྲུབ་མ་ཡིན།། དམ་པའི་དོན་ལ་གང་འཇུག་པས།། གསང་བ་རྫོགས་པའི་དོན་ཉིད་ལ།། རིན་ཆེན་གསང་བ་ཉིད་མི་ དམིགས།། ངཻས་པའི་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ཡིས།། བཙལ་མེད་རང་བཞག་རྩལ་བ་དང།། མི་སྒོམ་རང་ལུགས་སྒོམ་པ་དང།། མི་གནས་ཚུལ་ལ་འདུག་པ་དང།། བཞག་མེད་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང།། སྒོམ་མེད དོན་ལ་གྱི་ན་བ།། དགེ་དང་མི་དགེའི་རྣམ་རྟོག་བྲལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།། རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་བཙལ་བ་མིན།། བྱང་ཆུབ་འདོད་ན་བྱང་ཆུབ་མེད།། དེ་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི།། བཙལ་ཞིང་རྙེད་པར མི་འགྱུར་ཏེ།། ཞེན་སེམས་ཉིད་ན་འབྱུང་མི་འགྱུར།། བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི།། ཉལ་བའི་བསམ་གཏན་འཁོར་ལོ་བདེ།། མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་བཞག་ན།། དངོས་མེད བྱང་ཆུབ་རང་བྱུང་དང།། འདུས་མ་བྱས་པ་བདེ་བའི་ཀློང།། སེམས་ཉིད་བསམ་མེད་བརྗོད་ལས་འདས།། ཡེ
Chinese
那巴六，安住于自生圆满之心，离思无念之意中，彼即具足六度彼岸。安住于无念无执之方式，不修习，觉性相续不断绝，无缘智慧到彼岸。心性空性无实中，法与有法不住故，无别教义之精要义，无实智慧无止息。不执真假二边，于精要义离贪执，普贤智慧光明灿烂者，以离思智慧圆满故，智慧无作菩提心，不变法性界之意，不灭智慧觉性之语，无别法身离能取所取。身语意离，身语意，内外不具自明性，无生灭，安住自性。根门显现之诸法，见为法性菩提心。五毒为智慧道，一切皆为菩提心之刹土，非是佛陀之外的他者。如是说。智慧宝光续中，开显证悟精要之功德品第八。之后，又具心者，祈请圆满现证王，智慧精要自性中，如何显现清净行？如是祈请后，圆满现证王安住于不可思议之等持中，而作开示：清净心中无寻觅，寻觅之世俗非成立。于胜义中如何趣入故，于秘密圆满之义中，不缘珍宝秘密性。以决定之甚深口诀，无寻觅自住，以及不修自性修，以及不住方式而安住，以及无作平等安住，以及无修于义中获得把握。离弃善与非善之分别念，是菩提心之特征。自生菩提非寻觅，若欲菩提则无菩提。彼等义之精要此，不转为寻觅与获得，若有执着心则不生。见作用之智慧是，睡眠之禅定轮安乐。无余菩提心之自性中，若安立法性菩提心，则无实菩提自生，以及无为安乐之界。心性离思超言诠，耶
English
Napa Six, dwells in the naturally arising perfect mind, In the intention of being beyond thought and non-conceptual, It is endowed with the six perfections of the other shore. Abiding in the manner of non-conceptual non-grasping, Without meditation, the continuity of awareness is unbroken, The wisdom of non-objectification goes to the other shore. In the emptiness of mind-essence, without substance, Because phenomena and entities do not abide, The meaning of the essence of the indivisible teaching, Non-substantial wisdom is without cessation. Not grasping the extremes of truth and falsehood, In the essential meaning, free from desire, Samantabhadra's wisdom is radiant with light, Through the perfection of wisdom beyond thought, Wisdom, the unfabricated Bodhicitta, The unchanging Dharmata, the heart of the sphere, The unceasing wisdom, the speech of awareness, The indivisible Dharmakaya, free from grasping and being grasped. Body, speech, and mind are separate, body, speech, and mind, Without inner or outer, it is self-luminous, Without arising or ceasing, it abides in its own nature. All appearances to the senses, Seen as Dharmata Bodhicitta. The five poisons are the path of wisdom, All are the realm of Bodhicitta, It is none other than the Buddha himself. Thus it is said. From the Precious Light Tantra of Wisdom, The eighth chapter, which reveals the qualities of realizing the essence. Then, again, the one with remaining mind, Petitioned the Manifestly Perfect King, In the essence of wisdom's heart, How does pure conduct arise? After such a petition, The Manifestly Perfect King, abiding in an inconceivable Samadhi, spoke: In the pure mind, there is no searching, The conventional truth of searching is not established. How does one enter the ultimate meaning? In the meaning of the secret perfection, One does not fixate on the precious secret nature. With the profound definitive instructions, Self-settling without searching, and Meditating on non-meditation as one's own way, and Abiding in a state of non-abiding, and Equanimously abiding without abiding, and Gaining certainty in the meaning without meditation. Free from the conceptual thoughts of good and non-good, Is the characteristic of Bodhicitta. Self-arisen Bodhi is not to be sought, If you desire Bodhi, there is no Bodhi. This essence of meaning, Does not transform into searching and finding, If there is clinging mind, it does not arise. The wisdom of seeing action is, The wheel of comfortable meditation while sleeping. In the nature of complete Bodhicitta, If you establish Dharmata Bodhicitta, Then insubstantial Bodhi is self-arisen, And the unconditioned realm of bliss. Mind-essence is beyond thought and expression, Ye