Tibetan
་ནས་མ་དག་བསམ་ལས་འདས།། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་ཡིས།། དེ་ལ་མ་བརྩལ་གནས་ནས བསྒོམས།། རིག་པ་དབྱིངས་ལ་ཡན་བཞག་ན།། རྩོལ་བའི་ནད་བྲལ་སྒོམ་པ་ཡིན།། དེ་བས་སྙིང་པོ་དྲི་མ་མེད།། རིག་པ་རང་གསལ་ཉིད་དུ་སྒོམ།། འོད་གསལ་སེམས་ལ་གནས་གྱུར་ན།། རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་རང བཞིན་ཞི།། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས།། རང་སྣང་སྤྱོད་པ་ཀུན་བཟང་འགྲུབ།། དངོས་མེད་དངོས་ལ་མི་དམིགས་ཤིང།། དབུ་མའི་སེམས་བྲལ་རྒྱུ་བ་བྲལ།། སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པས་ན།། ཐམས ཅད་རང་བྱུང་སྟོང་པ་ཉིད།། སེམས་ཉིད་རིག་པ་རང་བྱུང་བ།། འགྱུར་མེད་སྒོམ་མེད་གསལ་བས་ན།། ཡི་གེ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་སྣང།། དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གནས།། རྒྱལ་བའི་དམ་ཚིག་མ་བཅོས་པ།། བསྲུང བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྲུངས།། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ།། འགྱུར་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་འདེབས།། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། ཡེ་ཤེས་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་གསལ།། བསམ་བྲལ་རང་བཞག རྒྱལ་བའི་ཐུགས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་འདའ་བ་མེད།། གཞན་ནས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། བརྟགས་ན་རང་སེམས་ཉིད་ལ་ཐུག། གཞི་ལ་རང་འདོད་གཞན་འདོད་བྲལ།། རང་སེམས་རིག་པ་འགྱུར་བ་མེད།། ཇི བཞིན་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཇི་བཞིན་གནས།། རང་བྱུང་འོད་གསལ་ཡེ་ནས་དག། ཅིར་ཡང་མི་དགོངས་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཤེས་རབ་ཀློང་དུ་གྱུར་པས་གྲུབ།། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ལ།། སྒོམ མེད་རང་བཞག་ཐུགས་སུ་བདེ།། རིག་དང་འཁོར་ལོ་བདེ་བ་དང།། བྱིན་རླབས་གཉིས་འདོད་དག་པ་དང།། བདེན་གཉིས་རིག་པ་ཕྲ་མོ་ཡིས།། རང་གནས་རིག་པ་ཚོལ་བ་ཉིད།། རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་དོན་ལ མེད།། ཆགས་པས་བློས་བཟུང་དག་གིས་གོལ།། ངེས་པ་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་སེམས།། ཆགས་པས་ལམ་གྱི་དོན་མི་མཐོང།། བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང།། ངེས་པར་གཟུང་ནས་བླང་དོར་ཉིད།། རང་རིག་བསམ བྲལ་བཞག་པ་སྟེ།། དོན་དངོས་འཛིན་པ་ཞེན་པ་གནས།། རང་བྱུང་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་འདི།། མཚན་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་པས།། རྩོལ་བ་འདོད་པའི་ཆགས་པ་བྲལ།། ཐིག་ལེ་འདོད་རྩོལ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད།། རང རིག་རྩོལ་བྲལ་བདེ་བའི་སེམས།། སྒོམ་དུ་མེད་པར་སྙོམས་འཇུག་པས།། བདེ་བའི་བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ཡིན།། བསམ་གཏན་རོལ་ལ་མ་ཆགས་པས།། ཆགས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་ལམ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི རང་བཞིན་འདི།། སྒོམ་མེད་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་འགྲུབ།། རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་འདི།། ངོ་བོ་མ་གྲུབ་མེད
Chinese
从不净到不可思议，以圆满瑜伽之觉性，不勤作而安住并修习，觉性置于法界则，是远离勤作之病之修行。因此，心髓无垢染，修习觉性自明之体性。光明安住于心时，分别念之相状自性寂。以无生之手印，自显现之行持皆成普贤。不观待无实之事物，中观离心无所缘。因心无所缘故，一切皆为自生空性。心性觉性本自生，不变无修而明亮故，显现无字之精髓。殊胜菩提心安住，胜者之誓言不造作，以无守护之方式守护。于不变之手印上，以不变之意义印持。于无边无中之坛城上，无有智慧之散聚而明亮。离思自住，胜者之意，不离菩提心。不从他处寻得，若观察则于自心而止。于基上离自欲他欲，自心觉性无有变异。如是无分别法身，离作任运如是安住。自生光明本清净，不作任何思虑不可思议。因已成智慧之界而成就。心髓菩提自性中，无修自住心中安乐。觉性与轮涅乐，加持二取清净与，二谛觉性微细者，自住觉性寻觅即，是分别念然无实义。以贪执所取之清净而误入歧途。确信离戏自生心，以贪执不见道之意义。无取舍之行持亦，确定执取即成取舍。自明离思而安住，实义执着即为执着。自生光明此心髓，以无相之体性故，远离勤作欲求之贪执。明点无有欲勤之舒放。自明觉性离勤之安乐心，无修而入定，是安乐之大禅定。不着禅定之乐受，无着智慧圆满道。菩提心之自性此，以无修大智慧成就。自明智慧觉性此，本体无成无。
English
From impurity to the inconceivable, with the wisdom of the complete yoga, without effort, abide and meditate, if awareness is placed in the dharmadhatu, it is meditation free from the disease of effort. Therefore, the essence is without stain, meditate on the self-luminous nature of awareness. When the clear light abides in the mind, the characteristics of conceptual thought are naturally pacified. With the mudra of no birth, all the actions of self-appearance are accomplished as Samantabhadra. Without focusing on unreal things, the Madhyamaka is free from mind and without movement. Since the mind has no movement, all is naturally empty. The nature of mind, awareness, is self-born, unchanging, without meditation, and clear, therefore, the essence without letters appears. The noble bodhicitta abides, the vows of the Victorious Ones are uncreated, protected by the way of non-protection. On the unchanging mudra, seal with the unchanging meaning. On the mandala without beginning or end, wisdom is clear without scattering or gathering. Beyond thought, self-abiding, the mind of the Victorious Ones, does not go beyond bodhicitta. It is not found from elsewhere, if examined, it ends in one's own mind. On the ground, free from self-desire and other-desire, one's own mind, awareness, is without change. As it is, the non-conceptual dharmakaya, spontaneously accomplished, abides as it is. Self-born clear light is originally pure, without any thought, inconceivable. It is accomplished by becoming the realm of wisdom. In the essence, the nature of bodhi, without meditation, self-abiding, there is happiness in the heart. Awareness and the wheel of bliss, blessings, the purity of the two grasps, and the subtle wisdom of the two truths, the very search for self-abiding awareness, is conceptual thought, but without real meaning. Erroneously taken by the purity grasped by attachment. Certainty, free from elaboration, self-born mind, with attachment, one does not see the meaning of the path. Even the actions without acceptance or rejection, if definitely grasped, become acceptance and rejection. Self-awareness, free from thought, is placed, the real meaning, grasping, is the place of clinging. This essence of self-born clear light, because of its nature without characteristics, is free from the attachment of striving for desire. Bindu has no release of desire and effort. Self-awareness, the mind of bliss free from effort, by entering into equipoise without meditation, is the great samadhi of bliss. Without attachment to the enjoyment of samadhi, the path of perfect wisdom without attachment. This nature of bodhicitta, is accomplished by great wisdom without meditation. This self-luminous wisdom awareness, its essence is unestablished, non-existent.
Tibetan
་ཤེལ་འདྲ།། དངོས་མེད་ཡེ་ཤེས་སོང་བས་གྲོལ།། གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་བརྟགས་པ་ཡིན།། དངོས པོ་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ནི།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གྲོལ།། དེ་ཉིད་བསྒྲུབས་པའི་ཐབས་སུ་ནི།། སྙིང་པོ་རིག་པ་ཉིད་ཤར་བས།། མཐའ་ཡི་མུན་པ་ངང་གིས་དག། སྒྲུབ་མེད་རང་བྱུང་བསྒྲུབ་པ་འདི། ཁམས་གསུམ་འོད་གསལ་ཐུགས་སུ་གྲུབ།། རང་སེམས་རིག་པའི་སྤྱོད་པར་བདེ།། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རང་བཞག་ཉིད།། གསལ་ན་འདོད་པའི་མཐའ་མི་འགེགས།། ཐུགས་རྗེ་ཚོགས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་འདི།། རང་བྱུང རིག་པ་རྟོགས་གྱུར་ན།། འགྲོ་བ་དྲང་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་གཅད།། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་སེམས་རིག་ན།། ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཕྱིན་འབྲས་བུ་གནས།། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རང་བཞིན་གྲུབ།། སྤྲུལ་པ་རང་འདོད་ཅིར་ཡང འབྱུང།། ཆུ་གསལ་རི་མོ་ཅན་བཞིན་ནོ།། ཡི་གེ་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས།། མེ་ལོང་གཟུགས་སྣང་འགྲོ་བ་གྲོལ།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་དེ་བཞིན་གཤེགས།། ཡེ་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་དེ་བཞིན་གཤེགས།། ཡན་ལག་མེད པའི་རྩིས་ལས་འདས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་འོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས།། སྤྱོད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སེམས་ལྷག་ཅན་གྱིས་གསོལ་པ།། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད ནི་གཅིག་དང་ཐ་དད་པ་གང་ལགས།། ཞེས་གསོལ་པས།། མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། མཐར་ཕྱིན་དགོངས་པ་ཡེ་ཤེས་གསལ།། དགོངས་པ་རང་བཞག ཡེ་སངས་རྒྱས།། རིག་པ་རང་གསལ་ཆོས་རྣམས་ལ།། གང་དུའང་བསམ་དུ་མེད་པར་གནས།། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ།། མ་རིག་མེད་པས་འཁོར་བ་མེད།། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མི་གནས།། རང་བྱུང སེམས་ལ་རྟོག་པར་བཞུགས།། སྲིད་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུ་མེད་པས།། མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་དང་བྲལ།། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆཽས་རྣམས་ལ།། ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རང་བཞིན གཅིག།སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བ་འདི།། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རྨད་དུ་བྱུང།། རང་བྱུང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐུ།། རང་རིག་བདེ་བ་རྫོགས་པ་ཆེ།། ཐུགས་རྗེ་སྣང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ།། ངོ་བོ་མ་གྲུབ་གསང་བའི་ སེམས།། སྣང་དང་མི་སྣང་དབྱེར་མེད་དོ།། ཡོད་དང་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དོན་དང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས།། རྣམ་པ་ཐ་དད་བག་ཆགས་སྣང།། ཡང་དག་མ་ཡིན་འཁྲུལ་བའི་སེམས།། བསམ་པའི་དབང གིས་དེར་འགྱུར་རོ།། བདེ་གཤེགས་ཡེ་ཤེས་གསང་བ་འདིས།། མ་མཐོང་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་འཚོལ་བས།། སྟོང་ཉིད
Chinese
如玻璃。 无实有智已逝而解脱。 色等显现是观察所得。 一切事物自性皆是， 法性菩提心所解脱。 为成办彼之方便， 心要觉性自现故， 边际之黑暗自然消散。 无修自生之成办此， 三界光明于心中成就。 自心于觉性之行中安乐。 智慧之行即是自住。 若明则欲之边不遮止。 以大悲之聚此福德， 若证悟自生觉性， 为引众生入正途故不断绝。 若知心要义之心， 智慧究竟之果位安住。 相与好自性成就。 化身随己欲而生。 如水清有纹。 字母身者如来。 镜中影像众生解脱。 智慧自生如来。 智慧圆满如来。 超越无支之算数。 如是说。 智慧宝光续中， 行为智慧品第九。 又，具慧心者请问： 轮回涅槃一切法， 是一还是异？ 如是请问时， 圆满正觉王安住于无分别之等持中而开示： 究竟之意智慧明。 意自安住，即是佛。 觉性自明诸法中， 于任何处皆无思而住。 如是菩提心性中， 无无明故无轮回。 众生生之因不住。 自生心于分别中安住。 有之法无因故， 远离寂灭之道。 于未生之法中， 永不生起， 佛与众生自性一。 此心之自性光明， 于心要义中甚为稀有。 自生大之自体身。 自觉安乐圆满大。 慈悲显现化身。 本质未成秘密之心。 显与不显无分别。 有与无菩提心。 义与相等等， 种种显现习气。 非真颠倒之心。 以思惟之力而转变。 以善逝智慧秘密此， 未见分别戏论寻觅故， 空性
English
Like glass. Non-existent wisdom is liberated by passing away. Appearances such as form are examined. All things by their very nature, Are liberated by the Dharma-nature, the Bodhi-mind. As a means to accomplish that, The very essence of awareness arises, And the darkness of the edges naturally clears away. This accomplishment of self-arisen without effort, The three realms are accomplished as clear light in the heart. One's own mind is happy in the conduct of awareness. The conduct of wisdom is self-abiding. If clear, the limits of desire are not obstructed. With this merit of the assembly of compassion, If self-arisen awareness is realized, It is not cut off in order to lead beings to the right path. If the mind knows the essential meaning, The ultimate fruit of wisdom abides. Characteristics and marks are naturally accomplished. Emanations arise in whatever way one wishes. Just like clear water with ripples. The letter-bodied one is the Thus-Gone One. The mirror's reflection liberates beings. Wisdom, self-arisen, is the Thus-Gone One. Wisdom, perfected, is the Thus-Gone One. It transcends calculation without limbs. Thus it was said. From the Tantra of the Jewel of Wisdom, Light, The ninth chapter, the chapter on the wisdom of conduct. Then again, the one with superior mind asked: Are all the phenomena of samsara and nirvana One or different? When thus asked, The King of Manifest Enlightenment, abiding in samadhi without distinction, spoke: The ultimate intention is clear wisdom. Intention is self-abiding, it is Buddha. In awareness, self-illuminating, all phenomena, Abide without thought in anything. Thus, in the very nature of Bodhicitta, Without ignorance, there is no samsara. The cause of sentient beings' birth does not abide. Self-arisen mind abides in discernment. Since the phenomena of existence have no cause, It is separated from the path of sorrowless passing. In phenomena that are unborn, They will never be born, The nature of Buddha and sentient beings is one. This clarity of the nature of mind, Is exceedingly rare in the essential meaning. The self-arisen, great, self-nature body. Self-awareness, bliss, is greatly perfected. Compassion, appearance, is the emanation body. Essence unestablished, secret mind. Appearance and non-appearance are without distinction. Existence and non-existence are Bodhicitta. Meaning and signs, and so forth, Various appearances, habitual patterns. Not truly, a deluded mind. It transforms by the power of thought. With this secret of the Sugata's wisdom, Because unseen, conceptual elaboration is sought, Emptiness.