Tibetan
བས།། མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་ཇི་བཞིན་ཉིད།། སྙིང་པོའི་ཀློང་ལ་གཉིས་མེད་པས།། དགག་སྒྲུབ་ལྟ་བ་ལོག་པའི ལམ།། མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཅིར་ཡང་སྣང།། ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་རྫོགས་པ་ཡིན།། ཐིག་ལེ་དབྱིངས་ལ་གཡོ་བ་མེད།། ཉོན་མོངས་རང་བྱུང་སྙིང་པོར་གསལ།། དེ་ལ་ཕྱོགས་བྲལ་དགག་ཏུ་མེད།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང རྫོགས་པའི་ལམ།། མ་བསྒྲུབས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། འབྱེད་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལས།། ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང།། གླེང་བྲལ་རང་བྱུང་རྫོགས་པ་ལས།། འབྱེད་མེད་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས།། རིག་པ་རང བཞིན་གཞག་པས་ན།། སྐྱོན་ཡོན་རིག་པ་ལྷུན་རྫོགས་པས།། མ་བཙལ་རིག་བཞིན་ཐབས་དང་ལྡན།། རང་བྱུང་ཡིན་པས་དགག་ཏུའང་མེད།། ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པས་སྒྲུབ་ཏུའང་མེད།། མ་བཙལ་མ་བསྒྲུབས་ཕྱོགས མེད་ཁྱབ།། རིག་པ་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི།། ཡེངས་པ་མེད་པར་རེ་དོགས་བཅད།། རང་བྱུང་རིག་པའི་རྒྱུ་བ་ཀུན།། མ་ཡེངས་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ།། སྟོང་ཉིད་ཀུན་ལྡན་ང་རྒྱལ་གྱིས།། མ་བསྒྲིབས རང་བཞིན་གསལ་བར་གནས།། བྱིང་རྒོད་འགགས་འབྲངས་ཚོལ་མི་ཚོལ།། སྤྲོ་བསྡུ་རེ་དོགས་གཡེང་ཆགས་འཛིན།། ཆེད་བྱ་ཤུགས་འབྱུང་ལ་སོགས་པ།། རང་བྱུང་རྫོགས་པར་གཅིག་པར་བལྟ།། ཐིག་ལེ་གཅིག པར་ཀུན་རྫོགས་པས།། སྤོང་ལེན་བསམ་པ་རང་བཞིན་ཞིང།། གང་ཚེ་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས།། གང་དེ་ང་ལ་སྤོང་བ་དང།། རང་བྱུང་ཉིད་ལ་དགག་པ་དང།། རྫོགས་ཆེན་ངང་ལ་ཆེ་ཆུང་དང།། གཅིག་གི་ངང ལ་གཉིས་སུ་སྤྱོད།། བདེ་ཆེན་ངང་ལས་བླང་དོར་བྱས།། གཉིས་མེད་སྨྲ་ཞིང་གཉིས་སུ་འདོད།། དབྱིངས་གཅིག་ངང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་འདོད།། དེ་དག་སྤོང་ལེན་དགག་སྒྲུབ་པ།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྲོག་དང་བྲལ།། རང བྱུང་བདེ་མཆོག་དོན་ལས་ཉམས།། རྩོལ་བའི་ཆུ་བོ་འདམ་དུ་ཟིན།། འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་བརྒྱུད་བྱས་ནས།། བཙལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་དོན་དང་འགལ།། དམིགས་མེད་མཚན་མའི་ལོག་པས་བསྒྲིབས།། དྲང་དོན་འཇིག རྟེན་འཁོར་བར་ལྟུང།། རང་གསལ་ཉག་གཅིག་དྲི་མེད་ལ།། དངོས་འཛིན་བསམ་པ་ཞེན་དབང་གིས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་གཅོང་རོང་དུ།། འདུ་བྱེད་བསམ་པའི་མཐའ་ཡིས་ལྟུང།། བྱ་བྱེད་གཡེང་བ་མི་གནས པས།། བདེ་མཆོག་རིག་པའི་ངང་དུ་གསལ།། རྩོལ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཅི་སྐྱེས་པ།། རང་བྱུང་གཡོ་མེད་བསམ་པ་ཡིས།། ཞེན་མེད་བྱ་བྲལ་འདུ་ཤེས་མེད།། དགོངས་པ་མ་མཐོང་ཐིག་ལེའི་ཀློང།། རྗེས་དཔགས་རིག པ་ཅི་ཡང་མིན།། ཐོགས་མེད་ཤེས་རབ་རང་རིག་ལུང།། རང་རི
Chinese
བས། 未寻未修如实性，心髓界中无二故，舍弃取舍颠倒见，名相执着何皆显。圆满一切之精要，明点界中无动摇，烦恼自生明为要，于此离边无可舍。自生智慧圆满道，不修自性任运成，无别之体性之中，如何显现体性空。离言自生圆满中，具足无别方便力，若安住于自性觉，功过觉性任运成。未寻觉性具方便，自生故而无可舍，任运圆成无可立，未寻未修无边遍。觉性圆满之坛城，无散乱而断希望，自生觉性之运行，不散以平等心观。空性具足我慢者，未蔽自性明然住，沉掉断续寻不寻，散收希望迷执取，勤作猛厉等等相，观为自生圆满一。明点一中圆满故，舍取念头自性寂，何时以如童子性，何时于我而舍弃，于自生性而遮止，大圆满中分大小，一之体性行二事，大乐体性作取舍，说无二而作二想，一界体性欲因果。彼等取舍与舍立，离于大乐之命根，自生胜乐失其义，勤作之水困于泥，以轮回之水为径，与未寻任运之义违，无缘名相为邪见所蔽，正直之义堕于世间轮回。自明唯一无垢染，以实执念头之执着力，三界轮回成深渊，以造作念头之边际而堕落。不做不作不散乱，于胜乐觉性中明了，勤作之相无论生何，以自生无动之念头，无执无作无念想。未见密意明点界，非是分别念头也，无碍智慧自明力，自知
English
Ba. Unsearched, unfabricated, suchness itself, Because in the heart essence realm there is no duality, Abandoning the path of rejecting and affirming views, The appearance of conceptual clinging to names is all that appears. It is the perfection of the essence of all things. The bindu is unwavering in the expanse. The spontaneously arising afflictions are clear as the essence. There is no rejection of it, free from bias. The path of spontaneously arising wisdom is complete. Unfabricated, the nature is spontaneously accomplished. From the nature of non-differentiation, However it appears, its nature is empty. From the spontaneously arising perfection beyond words, With the power of inseparable means, When awareness is established in its own nature, Faults and virtues, awareness are spontaneously perfected. Unsearched, awareness is endowed with skillful means, Because it is self-arising, there is no rejection, Because it is spontaneously perfected, there is no establishment. Unsearched, unfabricated, directionless, pervasive. The mandala of perfected awareness Is without distraction, cutting off hope and doubt. All the movements of spontaneously arising awareness Are viewed with an undistracted, equal mind. Those who are arrogant with complete emptiness, Unobscured, the nature abides clearly. Sinking and rising, interruption and continuation, searching and not searching, Gathering and scattering, hope and doubt, distraction and attachment, clinging, Deliberate action, forceful arising, and so forth, Are viewed as one in spontaneously arising perfection. Because all is perfected in a single bindu, Abandoning and taking, thoughts are naturally pacified. Whenever, with the nature of a child, Whenever one abandons me, And rejects the self-arising nature, And in the state of Great Perfection, distinguishes between large and small, In the state of oneness, engages in duality, From the state of great bliss, one takes and abandons, Speaking of non-duality, one conceives of duality, In the state of one space, one desires cause and effect. Those who take and abandon, reject and affirm, Are separated from the life force of great bliss. Spontaneously arising supreme bliss is lost to meaning. The river of effort is trapped in mud. By making the river of samsara a path, It contradicts the meaning of unsearched, spontaneously accomplished. Aimless, obscured by the perversion of names, The meaning of directness falls into worldly samsara. In the self-luminous, unique, and stainless, By the power of clinging to substantiality, The three realms of samsara become a deep abyss, Falling by the edge of fabricated thoughts. Not doing, not acting, not being distracted, It is clear in the state of supreme bliss awareness. Whatever arises as a form of effort, With the thought of spontaneously arising, unwavering, Without attachment, without action, without conception. The expanse of the bindu, the secret meaning unseen, It is not any kind of inferential thought. Unobstructed wisdom, self-awareness power, Self-knowing.