Chinese
究竟圆满之行持，若以造作之心对待虚空，无论如何行持，终必为空，如鹏鸟飞翔于天空。出自菩提心等同虚空界之大续，此为宣说行持差别的第二十二章。10。此后，另有应说者，即金刚不护离之誓言，如等同虚空之大自然，不坏自性智慧之界。出自不坏大誓言，若违越则将堕入金刚地狱。为使一切自心圆满，不护离无有偏颇亦非真实。因无有违越故亦无守护。远离一方即远离一切方。若取守护之界限，则于守护离之意义上进行守护。自生智慧之誓言，无有违越亦无守护。于未造作不变之誓言上，造作之誓言适得其反。自生圆满之誓言，以调伏之力量而有戒律，誓言律仪无边无际，以调伏之力量于意义上圆满。于一上守护为二，于能取所取上进行守护，于无数上进行计数守护，于无有偏颇之意义上执持偏颇。不智颠倒之世间人，无论如何守护皆为分别之数量。于未守护之意义上无有衰损，因本初圆满故无有守护。无论守护与不守护，皆为无有偏颇自生圆满之界。因一切皆无舍弃故，一切皆守护于大乐至上。特意之执着分别乃是串习之病，寻觅、行持、串习乃是病。于守护离之智慧誓言上，方与边际皆未断绝，如虚空般广阔无垠，断绝守护与不守护之言说。自明离畏惧之精要教言，不言说而以领悟为胜者之语。未守护乃是能忍之奇妙者。三界三身智慧，非为具有偏颇之法。无论如何亦非任何事物，对于远离思虑行持之圣者，以勤作而超越则将破损。此等乃是无有偏颇之誓言，非为具有偏颇者之境。未造作离勤作之誓言，非为造作勤作之境。一即是精要圆满之教言，形相之差别如何，不杂于精要之意义上圆满。于意义上。
English
The practice of complete fulfillment is that if one has a contrived mind towards the sky, no matter how one practices, it will surely be empty, like a garuda flying in the sky. From the great continuum of the mind of enlightenment, equal to the expanse of space, this is the twenty-second chapter, which explains the differences in practice. 10. Then, there is something else to be explained, which is the vajra vow of non-protection and non-separation, like the great naturalness equal to space, the realm of indestructible self-nature wisdom. From the indestructible great vow, if one transgresses, one will fall into the vajra hell. In order to perfect all one's own mind, non-protection and non-separation are neither biased nor real. Because there is no transgression, there is also no protection. Separating from one side means separating from all sides. If one takes the boundary of protection, then one protects in the sense of protecting separation. The vow of self-born wisdom is that there is no transgression and no protection. On the uncreated and unchanging vow, the contrived vow is counterproductive. The vow of self-born perfection is that by the power of taming, there are precepts, and the vows are boundless. By the power of taming, it is perfected in meaning. Protecting one as two, protecting on the subject and object, protecting by counting on the countless, holding on to bias in the sense of impartiality. The ignorant and perverse worldly people, no matter how they protect, are the numbers of thoughts. There is no loss in the meaning of non-protection, because it is perfect from the beginning, there is no protection. Whether protecting or not protecting, it is the realm of impartial self-born perfection. Because everything is not abandoned, everything is protected in great bliss to the utmost. Deliberate attachment and discrimination are the disease of habituation, seeking, practicing, and habituation are the disease. On the vow of protecting and separating wisdom, the directions and boundaries are not cut off, spreading like the sky, cutting off the words of protecting and not protecting. The essential teachings of self-illumination and fearlessness, the words of the victorious ones are understood without speaking. Non-protection is the wonderful one who can endure. The wisdom of the three realms and three bodies is not a biased dharma. No matter what, it is not anything, for the holy one who is free from thought and practice, surpassing with effort will be broken. These are impartial vows, not the realm of those with bias. The uncreated vow of non-effort is not the realm of contrived effort. One is the essential and complete teaching, how are the differences in form, not mixed and perfected in the meaning of essence. In meaning.
Tibetan
་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པར་གསལ།། རང་བྱུང་རྒྱུ་བྲལ་ཐིག་ལེའི་ཀློང།། སྙིང་པོ་གཅིག་ལ་ཀུན་རྫོགས་པས།། བསྲུང་སྡོམ་དམ་ཚིག་རང་བཞིན་ཚང།། ཐ་དད་དབྱེ་བ་མི་གནས་ཀྱང།། རྩོལ་བྲལ རིག་པའི་ཁྱད་པར་ལས།། བསྲུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་གྱིས་སྟོང།། གདོད་ནས་འདའ་མེད་རང་བཞིན་ལ།། མ་ཡེངས་གནས་པས་བསྲུངས་བ་ཟིན།། གདོད་ནས་དམ་པར་ཡེ་གནས་པས།། ཉོན་མོངས་རྟོག་པ་གདོད ནས་ཚིག།ལྷུན་གྲུབ་ངང་ལ་རྩོལ་བ་མེད།། ཟིན་པས་བསྲུང་བ་བྱ་མི་དགོས།། ལྷུན་གྲུབ་ངང་ལས་འདའ་མེད་པས།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་གི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ ལས།བསྲུང་མེད་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། 11།། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ།། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས།། རང་བྱུང་རིག་པ་སྦྱང་མེད་ ཀྱང།། ཡོངས་རྫོགས་གསལ་བས་ངོ་མཚར་འབྱུང།། བརྗོད་བྲལ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་དག། སྒྲ་དང་གཏན་ཚིགས་ཡུལ་ཡིན་ཏེ།། རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས།། ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཡུལ་ལས འདས།། བརྗོད་བྲལ་རང་རིག་གསང་བའི་ཉམས།། ཐོས་མེད་བརྗོད་བྲལ་རིག་པའི་གཏེར།། འཇིག་རྟེན་ལོག་པར་གོལ་བ་དང།། མཚན་མ་སྒྲ་ལ་ཞུགས་པ་དང།། རྣ་བརྒྱུད་གདམས་ངག་མི་ལྡན་ལ།། བཤད་དང ཉན་པ་གཉིས་ཀ་ལྟུང།། བརྗོད་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དག། བརྗོད་མེད་མཚོན་བའི་ཡུལ་ཉིད་མིན།། འཁོར་བའི་གཟེབ་ཀྱིས་བཅིངས་གྱུར་བ།། བརྗོད་མེད་བརྗོད་པས་དོན་དེ་རྟོགས།། རང་བྱུང་སེམས་ཉིད གསལ་བ་ལ།། བརྗོད་དང་བརྗོད་བྲལ་ཐ་དད་མིན།། རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་ཀློང་ལྡན་ན།། གང་ལྟར་བརྗོད་པ་བརྗོད་བྲལ་ཡིན།། ཐ་དད་རིག་པ་མི་གནས་ཀྱང།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ལ།། གཉིས་མེད གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིས།། རང་བྱུང་ཐིག་ལེ་གསལ་བར་འགྱུར།། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བསམ་པའི་རྟོག་པ་གོལ་བའི་ལམ།། སྤྱད་མེད་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ལ།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའང་སྤྱད་མི མཛད།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡང།། རྟོག་སྤྱོད་འདུ་ཤེས་བྲལ་ལས་བྱུང།། བརྟགས་ཅིང་སྤྱད་པའི་ཡུལ་མེད་དེ།། རང་བྱུང་གསང་བའི་ཀློང་ཡིན་པས།། བསམ་སྤྱོད་རྟོག་པ་མཐའ་ཡི་ལམ།། མཐའ སྤངས་དབུས་མའང་དེ་བཞིན་ནོ།། རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་སྒྲ་ལྡན་ལ།། ལུང་རིགས་མན་ངག་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དོན་གོ་ན།། མི་འགྱུར་གདེང་ལ་ཀློང་དུ་རྟོགས།། རྟོགས་པའི་ངོ་ལ་གཉིས མེད་ན།། གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ལོག་པའི་ཆོས།། མ་བཤད
Chinese
智慧圆满而明亮，自生无因明点之界，一精要中一切圆满，守护誓言自性具足。虽不住于差别，然由离勤智慧之差别，空尽守护之分别念。于本初不迁之自性，不散乱而住故已守护。本初即为清净故，烦恼分别念本初即断。任运自成之状态无有勤作，已得故无需守护。从任运自成之状态不迁，故为任运成就之誓言。菩提心等同虚空之界大续中，开示无守护誓言之差别品第二十三竟。11。之后复有应说者，以闻思修之智慧，虽自生觉性未经修习，然由完全明亮故生稀有。不可言说之秘密法性，是声音与理证之境，非是分别念之境故，超离言辞文字之境。不可言说自明秘密之体验，无有听闻不可言说之觉性宝藏。对于世间颠倒错谬者，以及执着于名相声音者，和不具足耳传诀窍者，说与听二者皆堕落。不可言说之法界自性，非是不可言说所诠释之境。被轮回之盒束缚者，以言说不可言说而了悟其义。于自生心性光明中，言说与不可言说无有差别。若具足自生圆满之界，无论如何言说皆不可言说。虽不住于差别觉性，然于如是了悟之补特伽罗，以无二抉择，自生明点将显明。于不可思议之法性，以思惟分别念为错谬之道。于无修之圆满智慧，三世诸佛亦不修持。三世诸佛之意趣亦是，从离分别念修持而生。无有可考察与修持之境，因是自生秘密之界故，思修分别念是边际之道，离边中道亦是如此。于具足自生圆满之声音，以教理证教诀窍，若通达殊胜之义，于不变之定解中觉悟。于觉悟之体性无有二元，执二元是颠倒之法，未说。
English
Wisdom is perfectly clear. The realm of the spontaneously arising, causeless bindu. Since everything is complete in one essence. The nature of protection and vows is complete. Although there is no difference or distinction. However, from the distinction of effortless awareness. Empty of all thoughts of protection. In the beginning, in the unchanging nature. Remaining without distraction is already protected. Since it has always been sacred from the beginning. From the beginning, disturbing thoughts are cut off. There is no effort in the spontaneously accomplished state. Since it is attained, there is no need to protect. Since it is unchangeable from the spontaneously accomplished state. Therefore, it is a spontaneously accomplished vow. From the great continuum of the mind of enlightenment, the realm equal to space. The twenty-third chapter, which explains the distinction of vows without protection, is complete. 11. Then there are other things to be said. With the wisdom of hearing, thinking, and meditating. Although self-arising awareness is not cultivated. However, it is wonderful because it is completely clear. The secret nature of unspeakable things. Sound and logic are the objects. Since it is not an object of thought and action. Beyond the realm of words and letters. The secret experience of unspeakable self-awareness. The treasure of unspeakable awareness without hearing. For those who are wrongly deceived in the world. And those who are attached to symbolic sounds. And those who do not have oral instructions. Both speaking and listening fall. The very nature of the unspeakable Dharma realm. It is not the object of unspeakable representation. Those who are bound by the box of samsara. The meaning is realized by speaking the unspeakable. In the clarity of self-arising mind. There is no difference between speaking and not speaking. If you have the realm of self-arising perfection. In any case, speaking is unspeakable. Although distinct awareness does not exist. However, for the person who understands it that way. By the definitive conclusion of non-duality. The self-arising bindu will become clear. In the nature of the unthinkable Dharma. The thought of thinking is a wrong path. In the perfection of uncultivated wisdom. The Buddhas of the three times also do not practice. The intention of the Buddhas of the three times is also. It arises from being free from conceptual practice. There is no object to be investigated and practiced. Because it is the realm of self-arising secrets. Thinking, practice, and thought are the paths of extremes. The middle way of abandoning extremes is also the same. In the sound of self-arising perfection. With scriptures, logic, instructions, and reasons. If you understand the meaning of excellence. Realize in the unchanging confidence. If there is no duality in the face of realization. Holding on to duality is a wrong Dharma. Not spoken.