Tibetan
་མ་བརྟགས་རང་ཞི་བ།། བསམ་པའི་འདུ་ཤེས་མི་གནས་པ།། བསམ་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བའི་སེམས།། རང་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རང་ལ་སེམས།། དོན་གཅིག རྟོགས་པས་ཀུན་རྟོགས་ཏེ།། གཅིག་མཐོང་ཀུན་མཐོང་ཐམས་ཅད་གསལ།། རང་བྱུང་རྫོགས་པར་ངོ་ཤེས་ནས།། དེ་མིན་གཉིས་པའི་ཆོས་མི་གནས།། ཐུན་མོང་ཐེག་པ་མ་ལུས་པ།། བསམ་སྤྱད་སྐར་མ་ལྟ་བུ ལ།། མེད་ཀྱང་ལོག་པར་ཤེས་པའི་མཐུས།། གཅོང་རོང་མུན་པའི་ཁམས་སུ་ལྟུང།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ།། བསྒོམ་པས་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར།། མ་བསྐྱོད་རང་གཞག་རིག་པའི་སེམས།། མ་བཙལ་ཉིད ཀྱིས་གསལ་བ་ཡིན།། སྣང་མེད་ལྷུན་གྲུབ་སེམས་ཉིད་ནི།། གསལ་བར་བཞག་པས་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང།། འདུ་ཤེས་བསམས་པས་མ་བཟུང་ཞིང།། ཉམས་མྱོང་རྗེས་འབྲངས་རྣམ་རྟོག་བཅད།། བསམ་པ་མེད་ཅིང་མི བསམ་མེད།། སྤྲོས་མེད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ལ།། གོམས་པས་གཡེང་བ་རྣམ་པར་བཅད།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ།། དྲི་མེད་རང་བྱུང་བསམ་གཏན་ནི།། རང་བྱུང ཅི་དགར་གཞག་པས་འགྲུབ།། རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་སྒོམ་པ་ལ།། སྣ་ཚོགས་རྟོག་པའི་སེམས་བྱུང་ན།། རྫོགས་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟ།། འབྱུང་འཇུག་རིག་པ་ཅིར་མི་བསམ།། དེ་ནི་སྒོམ་པ་ཉིད་དུ བཤད།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་གི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས།། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱང་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བཞི་པའོ།། 12།། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ།། མཐར་ཕྱིན་གསང་བའི མན་ངག་ནི།། རྒྱུ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། མན་ངག་མཐར་ཕྱིན་བཙལ་དུ་མེད།། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་གདོད་ནས་རྫོགས།། ཡོངས་རྫོགས་གསང་བའི་རྒྱུད་ཉིད་ནི།། གདོད་ནས་མཐར་ཕྱིན་བཙལ་དུ མེད།། རྒྱུ་འབྲས་གདོད་ནས་ལྷུན་རྫོགས་པས།། ཡོངས་རྫོགས་རྒྱུ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད།། མ་བཅོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ།། གསལ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིས་མཉམ་སྦྱར་ནས།། གཏེར་ཁྱིམ་ཕུང་པོ་སྣང་བྱེད་ལྟར།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ པའི་ཡོན་ཏན་ལྟར།། འཁོར་བ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། བརྟགས་པའི་བག་ཆགས་བློ་བུར་བ།། སྡུག་བསྔལ་བདེ་ལ་ལོག་འཁྲུལ་ཏེ།། དུང་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་བཞིན།། འདི་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་པ་མེད།། རང བྱུང་སེམས་ཉིད་ཁྱད་པར་ལས།། འདོད་པའི་དོན་ཀུན་རེ་བ་མེད།། བཙལ་མེད་གནག་པས་མངོན་སངས་རྒྱས།། རང་རིག་མཐོང་ལས་གཞན་མིན་ནོ།། གཞན་རྟོག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས།། མཐའ་བྲལ་ནམ མཁའ་ལྟ་བུ་ལ།། རྩོལ་ཆགས་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས།། བ
Chinese
未察自寂灭，思维之意识不住留，思维自性明之心，自用且自思，义一。悟一则全悟，一见则全见，一切明。自生圆满识认后，彼非二法不住留。共同乘法悉无余，思修如星辰。虽无然以邪知力，堕入幽暗之深渊。于无可修之心性，以修持何能得？无动自住觉性心，不寻自性即明现。无勤任运心性者，安住于明则任运生。不执著于意识思维，断绝体验随行之分别念。无思且非不思，于无戏论大明点，以串习断除散乱。于无可修之法界，修亦无过如虚空。无垢自生之禅定，任运安住则成就。于自生圆满之修持，若生起种种分别心，则视圆满为心之体性。生起融入觉性不作意，此即是修持之宣说。于菩提心等同虚空藏之大续中，以智慧无可修治之品第二十四竟。12。此后复有应说者，究竟秘密之口诀者，因究竟故无可修。口诀究竟无可寻。果究竟故本初即圆满。圆满秘密之续部者，本初即究竟无可寻。因果本初任运圆满故，圆满之因乃任运成。于无作任运圆满者，以明现之因共同结合后，如宝藏房屋显现之聚，如任运成就之功德。于轮回无作任运成者，以分别之习气忽然而生，痛苦错乱执着于乐，如视海螺为黄色。于此无有生灭住，自生心性之差别故，于所欲之义一切无有希求。无寻自黑暗中现证菩提，非是他之自明现。以他念生起之因果，于离边如虚空者，以勤作贪执之意识。
English
Self-pacified without examination, The consciousness of thought does not abide, The mind that is clear in the nature of thought, Uses itself and thinks of itself, Meaning one. By realizing one, all is realized, Seeing one, all is seen, everything is clear. Having recognized self-arisen perfection, No other dualistic dharma abides. All the common vehicles without exception, Are like stars in thought and practice. Although non-existent, by the power of wrong knowledge, One falls into the realm of dark abysses. In the very nature of mind that cannot be meditated upon, How can it be attained by meditation? The mind of awareness, unmoving and self-abiding, Is clear by itself without searching. The self-perfected nature of mind, without appearance, Arises spontaneously by being placed in clarity. Not grasped by conceptual thought, Cutting off experiences, following after, and discursive thoughts. Without thought and without non-thought, In the great bindu without elaboration, By habituating, distraction is completely cut off. In the dharmadhatu that cannot be meditated upon, Even if meditated upon, there is no fault, like the sky. The stainless, self-arisen contemplation, Is accomplished by placing it as desired. In the meditation of self-arisen perfection, If various conceptual thoughts arise, Then view perfection as the essence of mind. Do not think of arising and entering awareness, That is said to be meditation itself. From the great continuum of the mind of enlightenment, equal to space, The twenty-fourth chapter, which cannot be purified by wisdom, is complete. 12. Then, furthermore, there is something to be said, The ultimate secret instruction, Because the cause is ultimate, there is nothing to accomplish. The ultimate instruction is not to be sought. Because the result is ultimate, it is perfect from the beginning. The perfectly complete secret tantra itself, Is ultimate from the beginning and not to be sought. Because cause and effect are spontaneously perfect from the beginning, The cause of perfect completion is spontaneous accomplishment itself. In that which is unmade and perfectly complete, After combining with the cause of manifestation, Like a treasure house manifesting a heap, Like the qualities of spontaneous accomplishment. In samsara, unmade and spontaneously accomplished, The suddenly arising habitual tendencies of discrimination, Mistakenly clinging to suffering as happiness, Like seeing a conch shell as yellow. In this, there is no arising, ceasing, or abiding, Because of the distinction of self-arisen mind, There is no hope for all desired meanings. Without searching, one manifestly awakens from darkness, It is none other than self-awareness. By the cause and effect of arising other-thoughts, In that which is without extremes, like the sky, By the consciousness of effort, attachment, and clinging.