Tibetan
པ་སྣང།། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད།། རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་ལ།། སྐྱེ་འགག་རིམ་པའི་ཚུལ་བཟུང་ནས།། རྒྱུ་འབྲས་འབྱུང་འཇུག རིམ་པ་ཡིས།། འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཀྱང།། མ་རྟོགས་བདེན་པའི་དོན་ལས་ཉམས།། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད།། བདེན་གཉིས་མི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་ཤིང།། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་འབྲེལ་བ ཡིས།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱིས།། ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་སངས་རྒྱས་ལ།། རང་ས་ཐོབ་ཀྱང་མཐར་མི་ཕྱིན།། བདེན་པར་སྨྲས་ཀྱང་ལོག་པའི་ལམ།། བཅོས་ཤིང་བསླད་པས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ།། རྫུན་པས བདེན་བསླུས་འཁོར་བ་ལྟུང།། རང་བྱུང་གཉིས་མེད་རང་བཞིན་ལ།། ཤེས་པ་གཉིད་འདོད་གཟུང་འཛིན་སྣང།། མི་འགྱུར་བརྟན་པའི་རྟག་ལྟ་ཅན།། དུང་ལ་སེར་པོར་ཞེན་པ་ལྟར།། རང་རིག་དོན་མེད་མདོངས་པ ལྟར།། དེ་ཉིད་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིས།། སྟོང་པའི་འདུ་ཤེས་མ་རབས་སེམས།། རྟག་ཆད་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཡིན།། གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་གཟུང་ནས།། མཐོད་མན་རིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི།། གྲུབ་པ་རིམ འདོད་དག་པ་ཉིད།། མ་དག་བས་བསྒྲུབས་གོལ་བའི་ལམ།། གཉིས་འཛིན་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡིས།། གཙང་མའི་དཀའ་ཐུབ་གང་ཟག་ལ།། དབང་བསྐུར་མཚན་མའི་ལམ་བསྟན་ཡང།། བྱིས་བ་འཁོར་བའི་གཡང སར་ལྟུང།། གཉིས་པས་གཉིས་མེད་དོན་དང་བྲལ།། བརྫུན་པས་བདེན་པའི་དོན་མི་རྙེད།། ལྟ་སྤྱོད་རང་བཞིན་སེམས་ཉིད་ལ།། གཉིས་འཛིན་གོམས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། བཟླས་བསྒོམས་ཆེད་བྱས་རྟོགས་པ ཡིས།། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་པ།། རང་ས་མཐར་ཕྱིན་ཡིན་མོད་ཀྱང།། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་དེ་ལའང་མེད།། ཞེན་པས་མ་བཅད་དོན་མི་མཐོང།། བཙལ་བས་ལྷུན་གྲུབ་དོན་མི་རྙེད།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང བཞིན་ལ།། རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་ཞེས་ནས།། ཆེད་བྱས་རྟོགས་པའི་ལོང་རྟགས་ཏེ།། གཙང་སྨེ་བླང་དོར་གཉིས་འཛིན་ཅིང།། མཚན་མ་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་ནི།། མཆིང་བུས་གསེར་ལ་མཚོན་དང་འདྲ།། བྱ་མེད རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ།། ཆེད་བྱས་རྣམ་རྟོག་ལོག་པའི་ལམ།། རྣམ་རྟོག་དོན་གྱིས་གཟུང་བ་ཡིན།། རྩོལ་བས་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་ཟིན།། རང་འདོད་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ མིན།། མ་བཅོས་རྫོགས་ཆེན་གཉིས་མེད་ལ།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱིས།། གཉིས་མེད་དོན་ལ་གཉིས་པར་གཟུང།། གདོད་ནས་ཟིན་ལ་བཟོད་བསྒྲུབ་མེད།། གྲངས་མེད་དོན་ལ་གྲངས་སུ གཟུང།། རང་བྱུང་དོན་ལ་རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད།། ལྷུན་གྲུབ་དོན་ལ་རྩོལ་བར་
Chinese
显现啊！最终的果位不在那里。 在自性本不生的自性中， 执取生灭次第之相， 以因果显现还灭的次第， 即使是希求的最终果位， 若未证悟，则会偏离真谛。 最终的果位不在那里。 了悟二谛不住之理， 以止观双运相联结， 以十度波罗蜜多的自性， 于十地圆满的佛陀， 即使获得自地，也未臻至究竟。 纵然宣说真谛，也是歧途， 修饰与掺杂，乃是迷途之因。 以虚假蒙蔽真实，堕入轮回。 于自生无二的自性中， 显现觉知昏睡，能取所取。 具有不迁稳固的常执之见， 犹如执着海螺为黄色一般， 犹如自明无义的愚痴一般， 以彼即是殊胜之存在， 空性的念头乃是下劣之心。 常断乃是轮回的悬崖。 于无二之义中执取为二， 以高下次第之相， 希求次第成就的清净， 以不清净而修成歧途。 被二取之魔所控制， 对于清净苦行的补特伽罗， 即使开示灌顶名相之道， 孩童亦会堕入轮回的悬崖。 以二元对立，远离无二之义， 以虚假，无法寻得真谛。 于见修行持的自性心性中， 以串习二取的禅定， 以念诵修习，人为造作的证悟， 获得金刚持的果位， 纵然自地已臻圆满， 然最终的果位亦不在其中。 以执着未断，故不见真义， 以寻觅，故不得任运成就之义。 于任运成就的自性中， 称之为明觉的幻化显现， 乃是人为造作证悟的盲点， 执着净垢取舍的二元对立， 以名相施用于实义， 犹如以砂金试探真金一般。 于无为圆满的自性中， 人为造作的分别念乃是歧途， 分别念即是被外境所束缚， 以勤作而被轮回的泥沼所困。 纵然自所希求的果位已臻圆满， 然非任运成就之果。 于无修大圆满无二中， 以方便与智慧的自性， 于无二之义中执取为二， 于本自解脱中，无须容忍修饰， 于无数之义中执取为数， 于自生之义中以因缘生起， 于任运成就之义中勤作。
English
Appearances! The ultimate fruit is not there. In the self-nature that is unborn, in its very nature, Holding onto the manner of sequential arising and ceasing, Through the sequence of cause and effect arising and dissolving, Even the desired ultimate fruit, If not realized, deviates from the truth. The ultimate fruit is not there. Realizing the nature of non-abiding of the two truths, Connected by the union of calm abiding and insight, With the nature of the ten perfections, For the Buddha who has perfected the ten bhumis, Even having attained one's own ground, one does not reach the ultimate. Even speaking the truth, it is a wrong path, Adorning and adulterating are the cause of delusion. With falsehood, truth is deceived, and one falls into samsara. In the self-arisen, non-dual nature, Appearances of knowing, desiring sleep, grasping, and holding. Having the eternal view of unchanging stability, Like clinging to a conch shell as yellow, Like the meaningless stupidity of self-awareness, With that very thing being considered supreme, The notion of emptiness is a base mind. Eternality and annihilation are the precipice of samsara. Taking duality in the meaning of non-duality, With the manner of high and low sequences, The desired purity of gradual accomplishment, Accomplishing with impurity is a mistaken path. Possessed by the demon of dualistic clinging, To the pure ascetic person, Even showing the path of empowerment and signs, The child falls into the precipice of samsara. With duality, one is separated from the meaning of non-duality, With falsehood, one does not find the meaning of truth. In the nature of view and conduct, the very nature of mind, With the samadhi of habitual dualistic clinging, With recitation, meditation, and contrived realization, Obtaining the ground of Vajradhara, Although one's own ground is perfected, The ultimate fruit is not there either. Without cutting off clinging, one does not see the meaning, Without searching, one does not find the meaning of spontaneous accomplishment. In the spontaneously accomplished nature, Saying that it is the magical display of awareness, Is a blind spot of contrived realization, Holding onto the duality of accepting and rejecting purity and impurity, Applying signs to the meaning, Is like testing gold with pyrite. In the uncreated, perfect nature, Contrived conceptual thought is a wrong path, Conceptual thought is what is grasped by objects. With effort, one is caught in the swamp of samsara. Even if the fruit one desires is perfected, It is not the fruit of spontaneous accomplishment. In the uncorrected, Great Perfection, non-duality, With the nature of skillful means and wisdom, Taking duality in the meaning of non-duality, In what is primordially liberated, there is no need for tolerance or adornment, Taking number in the meaning of the countless, Creating with causes in the meaning of the self-arisen, Effort in the meaning of spontaneous accomplishment.
Tibetan
བྱེད།། དམིགས་མེད་དོན་ལ་དམིགས་པར་གཟུང།། མཚན་མེད་དོན་ལ་མཚན་མར་བསྒོམས།། བདག་གཞན་མེད་ལ་དེར་འཛིན རྟོགས།། ཐོབ་པ་རང་ལས་མ་ཡིན་ན།། འབྲས་བུ་གྲངས་བཅས་གཞན་གསོལ་ཞིང།། རེ་དོགས་བཅས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་དོན་དང་འགལ།། ས་བགྲོད་མཐར་ཐུག་ངལ་བའི རྒྱུ།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བའི་དོན་དང་འགལ།། རང་འདོད་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཀྱང།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་མིན།། དབྱིངས་ཉིད་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ།། ཡེ་ཤེས་དག་པའི་རང་བཞིན་གསལ།། རྒྱུ་འབྲས དག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས།། གྲངས་འདས་པ་ཡི་ལྷར་སྣང་བ།། རིག་པ་རང་གསལ་འོད་དུ་འབར།། རིམ་པས་མ་ཡིན་དུས་གཅིག་གསལ།། འདི་དག་འོད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཏེ།། རྒྱུ་འབྲས་དུས་གཅིག་སྐྱེད་སྣང་བ།། རྒྱུ འབྲས་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང།། བློ་བུར་འདྲ་བའི་ཚུལ་གྱུར་པས།། གང་གཟུང་བ་དེ་ལོག་པའི་ལམ།། རང་གིས་ཐོབ་བྱ་མངོན་གྱུར་ཀྱང།། གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ་མིན།། འདི་དག་ལོག་པའི་གྲོང ཁྱེར་བ།། མེད་ལས་ཡོད་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང།། དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་བཞིན།། འཁྲུལ་པས་གཉིས་མེད་དོན་མི་མཐོང།། བིམ་པ་ར་ཡི་འབྲུས་བཞིན་དུ།། སྨིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་འབྱུངས་པས།། རང་སེམས་གཉིས མེད་རྟོགས་པར་གྱིས།། མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ།། རོལ་བའི་བྱིན་རླབས་ཅིར་སྣང་བ།། མ་བཀག་བདེ་ཆེན་ངང་དུ་འདུས།། བཀག་པ་མེད་དོ་དེ་ལྟར་ཡིན།། མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི།། རང་རིག འོད་གསལ་ཕྱོགས་རིས་མེད།། མ་བཙལ་རིག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རང་གཞག་རིག་པ་ཕྱོགས་མེད་གསལ།། སྣང་བ་མ་བཅོས་དབྱིངས་ན་གནས།། དྲན་པ་དབང་སྒྱུར་ཞི་བའི་ངང།། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ལ གནས།ཁྱབ་པར་གསལ་ལ་དངོས་གཞི་མེད།། ཕྱོགས་མེད་རིག་པ་འོད་ལྟར་འཆར།། བཙལ་མེད་བདེ་གཤེགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནི།། བརྟག་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད།། མ་ བཅོས་སྣང་བ་བརྟགས་པ་མིན།། ཏིང་འཛིན་ལོག་པའི་ལམ་པ་ཡིན།། རོལ་བའི་དུས་ན་ཅིར་ཡང་རུང།། ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད།། མཛད་པའི་དུས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ལྟ་བ་རང་བྱུང་རྫོགས པའི་ལུང།། རེ་དོགས་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཅད།། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས།། ཡེངས་པ་མེད་དོ་ཅི་བདེ་ཞོག། སྤྱོད་པའི་དུས་ན་བླང་དོར་མེད།། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷུན་གྲུབ་བསྐྱེད་དུ་མེད།། དབང་བསྐུར རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དམ་ཚིག་ལ།། བསྲུང་དང་མི་བསྲུང་འ
Chinese
做。无缘之义执为所缘，无相之义修为空性。无自他处执著觉悟，若所得非由自生，果实计数祈求他，以希冀之禅定，不求任运义相违。地行穷尽疲惫因，与任运成就之义相违。自欲果虽至究竟，亦非任运成就之果。法界自性清净中，智慧自性光明显。因果清净自性故，显现无数之天神，觉性自明光中燃，非渐次而一时明。此等乃光明之禅定，因果一时生显现。因果无差别，成为如幻之相，所执著皆为歧途。虽现前自己所应得，然非本初任运成就之果。此等乃歧途之城邑，显现无中生有之相。如海螺显现黄色般，由错乱故不见二无之义。如频婆果实般，虽成熟亦不生果实故，当悟自心二无。于无造作心之自性中，嬉戏加持显现诸般，不遮止融入大乐中，无有遮止即是如此。无造作心之自性者，自知光明无偏颇，不求觉性任运成，自住觉性无偏明。显现无造作安住法界中，念头自在寂静中，安住无聚散之状态，普遍明了而无实体。无偏觉性如光般显现，不求自成如来任运成。智慧光明之自性者，难以思议而不可言说。无造作显现非思议，乃是歧途之禅定者。嬉戏之时任何皆可，然于大悲之境无有偏颇。作为之时任运成就，见解自生圆满之教。断除希冀之念，以无念之自性，无有散乱安乐而住。行持之时无取舍，坛城任运不需生，灌顶自生任运圆。于自性任运成就之誓言，守护与不守护
English
Do. Grasp the meaning of aimlessness as the object of focus, meditate on the meaning of signlessness as a sign. In the absence of self and other, there is grasping and realization. If attainment is not from oneself, then count the fruits and beseech others. With a meditation that includes hope and doubt, it contradicts the meaning of effortless accomplishment. The cause of exhaustion from traversing the earth to the end, it contradicts the meaning of spontaneous accomplishment. Even if the desired result is ultimate, it is not the result of spontaneous accomplishment. In the self-nature of the pure realm of space, the self-nature of pure wisdom is clear. Through the self-nature of pure cause and effect, the appearance of countless deities, awareness blazes as self-illuminating light, clear all at once, not gradually. These are the meditations of light, the appearance of cause and effect arising simultaneously. Cause and effect are without distinction, and because they become like an illusion, whatever is grasped is a mistaken path. Although what one should attain becomes manifest, it is not the fruit of primordial spontaneous accomplishment. These are the cities of mistaken paths, appearing as if something exists from nothing. Like a conch shell appearing yellow, due to delusion, the meaning of non-duality is not seen. Like the fruit of the bimba, even when ripe, it does not produce fruit, therefore, realize the non-duality of your own mind. In the self-nature of the unconditioned mind, whatever appears as the blessing of play, without obstruction, merges into great bliss. There is no obstruction, it is just like that. The self-nature of the unconditioned mind is self-aware, clear light, without bias. Unsought awareness is spontaneously accomplished, self-abiding awareness is clear without bias. Unconditioned appearances abide in the realm of space, memory controls in a state of peace. Abiding in a state without gathering or scattering, universally clear and without substance. Unbiased awareness dawns like light, unsought, the Sugata is spontaneously accomplished. The self-nature of clear wisdom is difficult to examine and cannot be expressed. Unconditioned appearances are not examined, it is a mistaken path of meditation. At the time of play, anything is fine, but in the realm of compassion, there is no bias. At the time of action, it is spontaneously accomplished, the view is the teaching of self-arisen perfection. Sever the concepts of hope and doubt, with the self-nature of non-conceptuality, without distraction, rest in ease. At the time of conduct, there is no acceptance or rejection, the mandala is spontaneously accomplished and does not need to be created. Empowerment is self-arisen and spontaneously complete. On the spontaneously accomplished samaya of self-nature, whether to protect or not protect