Tibetan
བསྒྱུར།། སྣང་བ་སེམས་སུ་མཐར་ཕྱིན་པས།། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གདོད་ནས་མེད།། རྣམ་པར་རོལ་པ་ཅིར་ཡང་སྣང།། རང་བྱུང་ཉིད་པས་གཞན་པ་མེད།། ཆོས་སྐུར་གདོད་ནས་ཀུན་གནས་པས།། བསྒོམས་ཀྱང དམིགས་པ་ངལ་བའི་ལས།། ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་ཀུན་འདུས་པས།། འབྲས་བུ་མ་རྩལ་གྲུབ་པར་འདུས།། རིག་པ་འོད་འབར་ཆེན་པོ་ལས།། འགྲོ་འདུལ་ཐུགས་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ།། བདག་གཞན་ལྷུན་གྲུབ་མི་གཡོ བ།། འབྲས་བུ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང།། རང་ལ་རྫོགས་པར་རེ་དོགས་མེད།། ཆེ་ཆུང་མེད་པས་ཀུན་ལ་སྙོམས།། གཙང་སྨེ་མེད་པར་བདུད་རྩིའི་མཆོག། རྣམ་པར་དག་པས་སྐྱོན་ཡོན་བྲལ།། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ བས་ཐར་པའི་གྲུ།། ཡངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བྲལ་རྒྱས།། རང་དབང་ཐོབ་པས་དབང་དང་བྲལ།། སྐུ་གསུམ་སེམས་ཉིད་ལྷུན་རྫོགས་པས།། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཐ་སྙད་མེད།། བདག་ཉིད་དོན་ལ་དབྱེར་མེད པས།། གཉིས་ཀ་ཐེག་ཆེན་སེམས་ཀྱི་ལུང།། འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་པས།། གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཉིད།། ཀུན་ཡིན་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས།། ཅི་ཡང་ཡིན་ནོ་རྣམ་ཀུན་བཅད།། རང་བྱུང ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ་ནི།། ཀུན་ལ་མཐུན་པར་སྐབས་ཀྱིས་འབྱུང།། ཀུན་འབྱུང་མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་པས།། རང་གཞན་རིག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། གཞན་མེད་རིག་པ་རྗེས་སུ དཔགས།། མངོན་སུམ་རིག་པ་རྫོགས་ལུང་ལ།། མཚན་བྲལ་མཉམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས།། ཤིང་ཏོག་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ལྟར།། ཆེན་བྱས་མ་ཡིན་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ།། ཇི་ལྟར་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་ནོ།། གཉིས མེད་རིག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་པས།། རྒྱུ་འབྲས་ཐ་སྙད་ཀུན་གྱིས་སྟོང།། དྲན་དང་དངོས་འཛིན་རྣམ་པར་དག། མི་སྐྱེ་མི་འགག་བཅོས་མེད་ཀློང།། མ་བསགས་གདོད་ནས ལྷུན་རྫོགས་པས།། རིམ་པས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་མིན།། སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རང་རྒྱུད་མ་ཡིན་སྟོབས་ཆེན་པོ།། ཀུན་ཀྱང་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་པས།། གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་ཀུན་གྱི་སྟོང།། མ་བཅོས སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ།། ཡོན་ཏན་བཙལ་མེད་འབྲས་བུར་གསལ།། ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ལྷུན་གྲུབ་པས།། བདག་གཞན་རེ་བ་ཀུན་གྱིས་སྐོང།། རང་བྱུང་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི།། རྩོལ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད ཀྱང།། ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་མ་ཡིན་པ།། གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། འདོད་པས་ལེན་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཡིན།། གདོད་ནས་བདག་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། འཕེལ་འགྲིབ
Chinese
转变。 显现圆满于心性， 境与有境本初即无。 种种戏现皆显现， 自生之性无他者。 法身本初即普在， 修亦成徒劳之执著。 一切汇集于一明点， 果之根本自然成就。 从智慧大光明中， 散发调伏有情之悲悯坛城。 自他任运成就，不动摇， 果从果中生。 于自圆满无希冀， 无有大小故，于一切平等。 无垢无染，甘露之胜妙， 极清净故，离过失与功德。 救度一切，解脱之舟， 广阔之智慧，无偏增长。 获得自在故，离束缚， 三身心性任运圆满， 故无分别之言说。 自性义无分别故， 二者皆为大乘心之教言。 果珍贵任运成就故， 本初即任运大圆满。 一切是，亦非任何， 故一切是，断除一切分别。 自生任运成就之果， 与一切相符，因缘而生。 无需寻觅生起之因，任运成就故， 自他觉性，不可思议。 于无偏颇之智慧中， 以无他之觉性随之衡量。 于现量觉性圆满教言中， 以离相平等之力而住。 如树木成熟之果实， 非刻意为之，自然成就。 犹如太阳之光芒。 于二取不存之觉性法界中， 佛与有情无二， 故因果之名言皆空。 忆念与实执皆清净， 不生不灭，无造作之界。 无需积累，本初即任运圆满故， 非次第获得之果。 非离戏论，自然成就， 非自续，乃大力量。 一切皆本初任运成就故， 二取分别皆空。 于无造作心之差别中， 功德无需寻觅，于果中显现。 一切于心中任运成就故， 自他希望皆圆满。 自生成熟之果实， 勤作之种类有多少， 非为智慧光明者， 任何存在皆非有。 以欲求而取与任运成就， 证悟与未证悟乃差别。 本初自性任运成就中， 增减
English
Transformation. Since appearance is perfected in the mind, Objects and subjects are primordially nonexistent. All kinds of playful displays appear, Due to self-arising nature, there is no other. Since the Dharmakaya is primordially present in all, Even meditation becomes a tiring task of fixation. Since all are gathered into a single bindu, The result is naturally accomplished from the root. From the great blazing light of awareness, The mandala of compassion that tames beings radiates. Self and other are spontaneously accomplished, unwavering, Fruit arises from the fruit itself. There is no hope or fear of perfection in oneself, Without large or small, it is equal for all. Immaculate and pure, the supreme nectar, Completely pure, free from faults and virtues. Liberating all, the boat of liberation, The vast wisdom expands without bias. Having attained freedom, one is free from power, Since the three bodies and mind are spontaneously perfected, There are no terms of differentiation. Since self-nature and meaning are inseparable, Both are the teachings of the Great Vehicle's mind. Since the precious fruit is spontaneously accomplished, It is primordially the great spontaneous perfection itself. It is everything and also nothing, Therefore it is everything, cutting off all distinctions. The self-arising, spontaneously accomplished fruit, Is in harmony with all, arising through circumstances. Since spontaneous accomplishment is not sought for arising, The awareness of self and other is inconceivable. In the wisdom without partiality, Measure the awareness without otherness accordingly. In the complete teachings of manifest awareness, It abides with the power of equality, free from characteristics. Like the fruit of a ripening tree, It is not done greatly, but accomplished effortlessly. Just like the light of the sun. In the Dharmadhatu of non-dual awareness, Buddhas and sentient beings are non-dual, Therefore all terms of cause and effect are empty. Memory and grasping of reality are completely purified, The unborn, unceasing, uncreated expanse. Since it is not accumulated, but primordially spontaneously perfected, It is not a fruit attained gradually. It is not free from elaboration, but spontaneously accomplished, Not self-caused, but a great power. Since everything is spontaneously accomplished from the beginning, All dualistic thoughts are empty. In the distinction of the uncreated mind, Virtues are not sought, but manifest in the fruit. Since everything is spontaneously accomplished in the mind, All hopes of self and other are fulfilled. The self-arising, ripening fruit, However many kinds of effort there may be, If it is not the clear light of wisdom, There is nothing that exists. Taking with desire and spontaneous accomplishment, Realization and non-realization are the difference. In the primordially self-natured spontaneous accomplishment, Increase and decrease
Tibetan
་མེད་པ སྙིང་པོ་ཡིན།། རྟོགས་པར་དཀའ་བས་གསང་བ་ཡིན།། མ་བཙལ་གནས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན།། མ་བཅོས་གནས་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། དམིགས་འཛིན་མེད་པས་སྟོང་ལྟ་ཡིན།། བེམས་པོ་མེན་པས་རིག་པ གསལ།། ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། རང་བཞིན་འགྲུབ་པས་དངོས་གྲུབ་ཡིན།། དེ་ཉིད་གསལ་བས་ལྟ་བ་ཡིན།། འདའ་བ་མེད་པས་དམ་ཚིག་ཡིན།། བླང་དོར་མེད་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན།། རང་སྣང་དབྱེར་མེད དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན།། རང་དབང་ཐོབ་པས་དབང་ཡིན་ཏེ།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འཕྲིན་ལས་ཡིན།། ཡེངས་བ་མེད་པས་ཏིང་འཛིན་ཏེ།། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ།། བཟང་ངན་བླང་དོར་གང་ལ་ཡོད།། ཀུན བཟང་འབར་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། གཉིས་འཛིན་རྟོག་པར་གོལ་བའི་ལམ།། མཐའ་རྣམས་མ་བསམས་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། ལྟུང་དང་འཇིག་པའི་འདུ་ཤེས་མེད།། འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་རང་ཤར་བས།། རེ་དོགས་འདུ་ཤེས ཀུན་གྱིས་སྟོང།། དངོས་གྲུབ་བྱིན་བརླབས་བསམ་མི་ཁྱབ།། ལྷུན་གྲུབ་རྀན་ཆེན་འབྲས་བུའོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་གི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས། འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ ལྔ་པའོ།། 13།། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ།། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཤད་བྱ་བ།། རང་བཞག་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་དང།། གདུལ་བྱའི་ཚེ་དང་སྣང་ཚུལ་དང།། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་མཚན ཉིད་ནི།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་བྲལ།། ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཡིན་པས།། འདི་ཡི་མཚན་ཉིད་དམིགས་དང་བྲལ།། ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་འཛིན་ལ།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གི་འཛིན།། བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང།། དམིགས་བྲལ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན།། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི།། དབྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ཡང།། འདུལ་བའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན།། ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རིག་པའི ཕྱིར།། དུས་གཅིག་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། གཉིས་མེད་རིག་པར་འདོད་ནས་གསལ།། རང་རིག་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།། རང་བྱུང་རིག་པ་འོད་གསལ་བ།། ཕྱོགས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་པར་གདལ།། རྒྱུ་མེད་རྡོ རྗེ་རྐྱེན་དང་བྲལ།། རང་བྱུང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།། བདག་གཞན་རྩོལ་མེད་སེམས་ལ་ལུས།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པ་ལ།། བྱ་བྱེད་ཁྱབ་པར་མི་གནས་པས།། མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན།། མཚན མེད་ངང་ལ་མཚན་ཉིད་མེད།། མེ་མེད་ཚ་བ་མི་སྲིད་ལ།། མཚན་གཞི་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན།། བདག་གཞན་མེད་པར་དབྱིངས་གཅིག་པར།། མཚན་ཉིད་ཡོད་མེད་གང གིས་མཚོན།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་བདག
Chinese
无有的，是精要。 难以领悟故，是秘密。 无需寻觅而安住，是任运成就。 无需矫饰而安住，是智慧。 无有执着，是空性见。 非是物质，故觉性明晰。 非是全部融入，以自性成就故，是成就。 彼性明晰故，是见。 无有迁变故，是誓言。 无有取舍故，是行。 自显无别，是坛城。 获得自在故，是灌顶。 任运成就故，是事业。 无有散乱故，是禅定。 一切任运成就之上，善恶取舍于何有？ 普贤炽燃之智慧上，二取迷乱歧途。 诸边际不思任运成，无有堕落与崩坏之念。 果之体性自显现，希冀疑虑之念皆空。 成就加持不可思议，任运珍宝之果也。 自觉之心等同虚空藏续大品中，开示有无果之差别品第十五竟。13。 此后复有应说者，彼之体性应说者，自性安住果二者，以及所化众生之寿命与显现，无体性之体性者，远离如虚空之心。 一切之体性即此，故此之体性离目标。 一切之体性于一切执持，自之体性自执持。 菩提心之自性亦，执持离目标觉性之体性。 总与自之体性者，虽是无差别之义，然依调伏之缘而显现。 一切皆为自生觉性之故，以一时遍知之智慧，于无二觉性中欲而明。 自觉明晰之体性也。 自生觉性光明，无偏智慧周遍舒展。 无因金刚离缘起，自生觉性之体性也。 自他无勤于心而住，于智慧界中为一，然无有能作所作周遍安住，故为无为心之差别。 无相之性中无体性，无火则热不可能，无有基之法界中，是无体性之自性。 无有自他于界中为一，以何体性有无而衡量？ 本来成佛之我。
English
The absence is the essence. Difficult to realize, it is secret. Abiding without seeking, it is spontaneously accomplished. Abiding without fabrication, it is wisdom. Without grasping, it is the view of emptiness. Not being material, awareness is clear. Not all are absorbed, but because of self-nature accomplishment, it is accomplishment. Because that nature is clear, it is the view. Because there is no change, it is the samaya. Because there is no acceptance or rejection, it is the conduct. Self-appearance is non-dual, it is the mandala. Because freedom is obtained, it is empowerment. Because it is spontaneously accomplished, it is activity. Because there is no distraction, it is samadhi. On top of all spontaneous accomplishment, what is there to accept or reject, good or bad? On the wisdom of blazing Samantabhadra, the path of dualistic confusion is mistaken. All boundaries are unthought, spontaneously accomplished, there is no concept of falling or destruction. Because the nature of the fruit arises by itself, all concepts of hope and doubt are empty. Accomplishment and blessings are inconceivable, it is the spontaneously accomplished precious fruit. From the great continuum of the mind of enlightenment, the space-like expanse, the fifteenth chapter, which shows the difference between having and not having fruit, is complete. 13. Then there is something else to be said, its characteristics are to be said, both self-abiding and fruit, as well as the life and appearance of those to be tamed, the characteristic of having no characteristics is, separated from the mind like space. The characteristic of everything is this, so the characteristic of this is free from objects. The characteristic of everything is holding everything, one's own characteristic is holding oneself. The nature of the mind of enlightenment also, holds the characteristic of objectless awareness. The characteristic of general and self is, although it is a meaning without difference, it appears due to the power of taming. Because everything is self-arising awareness, with the wisdom of knowing all at once, it is clear after desiring in non-dual awareness. It is the characteristic of self-awareness being clear. Self-arising awareness is clear light, impartial wisdom spreads everywhere. The causeless vajra is free from conditions, it is the characteristic of self-arising awareness. Self and other, without effort, remain in the mind, in the realm of wisdom they are one, but because there is no pervasive abiding of doing and acting, it is the difference of the unmade mind. In the state of no characteristics, there are no characteristics, just as there is no heat without fire, in the dharmadhatu without a basis, is the nature of having no characteristics. Without self and other, in the realm being one, with what characteristics, existence or non-existence, is it measured? The self of original Buddhahood.