Chinese
无法修习。 所作的加持自然显现， 无需特意去做的事业。 内外众生的所有行为， 本来就在胜者的耗尽中显现。 本来就是法身至上的道， 以大自在的方式任运成就， 无需修习五道十地。 安住于无为至上的地。 将十地分别开来， 是自生菩提心的部分， 为了生起对下劣的欢喜， 仅仅是赞叹其中一个的功德而已。 一个基础的见解不可思议， 汇集于等虚空界的意义中。 菩提心从等虚空界的广大界限中，无法行进和寻觅的章节，即第七。 之后还有要讲述的， 在自生乘的国王中， 一切都是智慧自显现， 事物不存在大小， 虽然在如是性中没有分别， 但由于证悟与未证悟的差别， 大小的差别各自显现。 在基础、道、究竟的意义中， 以声音相同、意义不同的差别， 相同与不同各自显现。 如果证悟了大圆满，则只有一个。 基础与基础之间的歧途， 具有超胜的伟大之处， 具有异熟、习气、种子。 无论如何都如所需般地认为。 安住于九种状态，具有界限， 即刹那间、居所改变、 断绝戏论的相、 佛与有情具有因果、 被宣说为因与生起的基础。 虽然异熟习气被虚假安立， 但在等虚空界中没有二元。 当异熟习气都被断绝时， 轮回在清净的佛土中显现。 如莲花般无论如何都不被沾染， 三时无为的心髓， 为了不变法性清净的缘故， 怎么会被业所左右呢？ 从原始自明法身中， 加持果位全部显现， 本来成佛无需从其他地方寻找， 因与果的法不存在。 在自生无边智慧中， 持续与不持续的分别念， 如同努力使虚空存在与不存在一样。 脱离二者的边，没有生灭。 在自生无生智慧中， 没有先后停止的法， 不住于言辞的边际， 是无为如是性的状态。 如果分别念转为智慧道， 如同石头变为黄金一样。 由于本来清净而无法转变， 是离勤，本来成佛的界限。 心髓自生
English
Cannot be practiced. The blessings of the deeds naturally arise, There is no need for activities to be done specifically. All the actions of sentient beings, internal and external, Originally appear in the exhaustion of the Victorious Ones. Originally, the supreme path of the Dharmakaya, Is spontaneously accomplished in the manner of a great sovereign, There is no need to purify the five paths and ten bhumis. Abiding in the unconditioned supreme ground. The separation of the ten bhumis, Is a part of the self-born Bodhicitta, For the sake of generating joy in the inferior, It is merely praising the qualities of one of them. The view of a single basis is inconceivable, Gathered into the meaning of the space-equaling realm. The chapter on the Bodhicitta from the vast expanse of the space-equaling realm, which cannot be traversed or sought, is the seventh. Furthermore, there is something to be explained, In the king of the self-born vehicle, Everything is the self-appearance of primordial wisdom, Things do not abide in large or small, Although there is no distinction in Suchness, Due to the difference between realization and non-realization, The differences of large and small are each known. In the meaning of the basis, path, and ultimate fruition, Due to the difference of similar sounds and different meanings, Similarities and dissimilarities are each known. If one realizes Dzogchen, there is only one. The divergence between the basis and the basis, Has a greatness that is particularly superior, Possessing the seeds of maturation, habitual tendencies. It is regarded as necessary in every way. Abiding in nine states, possessing lineage, Namely, instantaneous and changing places, The cessation of the characteristics of elaboration, Buddhas and sentient beings having cause and effect, It is taught as the basis of cause and origination. Although the ripening habitual tendencies are falsely imputed, There is no duality in the space-equaling realm. When all the ripening habitual tendencies are cut off, Samsara appears in the pure Buddhafield. Like a lotus, it is in no way stained, The essence of the three times is unconditioned, For the sake of the unchanging purity of the Dharma, How could it be influenced by karma? From the primordially self-luminous Dharmakaya, The blessings and fruits all appear, Originally enlightened, there is no need to seek elsewhere, The phenomena of cause and effect do not exist. In the self-born, boundless wisdom, The thoughts of continuity and discontinuity, Are like striving for the existence and non-existence of space. Free from the extremes of both, there is no birth or cessation. In the self-born, unborn wisdom, There is no phenomenon of stopping before and after, Not abiding even at the edge of words, It is the state of unconditioned Suchness. If conceptual thought transforms into the path of wisdom, It is like turning stone into gold. Since it is originally pure, it cannot be transformed, It is the effortless, originally enlightened realm. The essence is self-born.
Tibetan
་འོད་གསལ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་ཅིང།། ལམ་གྱིས་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་མེད།། ཆོས་སྐུ་མ་བཅོས་གདོད་ནས་གནས།། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ ལྟར།། གདོད་ནས་རིག་པ་འོད་གསལ་ལ།། གཉིས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་ན།། བདེ་བ་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གནས།། ལམ་ཡང་ཚིག་ལམ་དོན་ལམ་སྟེ།། དེ་རེ་གོལ་ས་ངོ་བོ་ཉིད།། ཞི་གནས་འཕགས་པ་ཆེ་བ ཡིས།། ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པར་འདོད།། ཚིག་ལམ་མཚོན་པའི་སྒོ་མོ་ཡིས།། དོན་ལམ་བརྗོད་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ལ།། བརྗོད་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་གཟིགས།། དེ་ལྟར་གསལ་ན་དོན་གྱི་ལམ།། གསལ་བའི་དཀྱིལ འཁོར་དབུས་མཐའ་མེད།། གང་ཡང་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་ཁྱབ་གདལ་ལ།། བློ་ཡི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མི་ཁྱབ་བསམ།། བརྗོད་བྲལ་རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ལ།། སྣང་རྟགས་ཞེན་པའི་ཆོས་མེད པར།། མ་བཅོས་རང་གསལ་མ་ཡེངས་པར།། གནས་པ་དོན་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ།། གསལ་དང་མི་གསལ་ཆ་འཛིན་ཅིང།། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཆ་གཟུང་ནས།། ཡེ་ཤེས་རིམ་པར་འཆར་བ་ནི།། ལྟོས་པ་དོན་གྱི་ལམ ཡིན་ནོ།། ཕྱོགས་འཛིན་ཐེག་པ་རིམ་བརྒྱད་ཀྱིས།། རང་རང་རྟོག་པའི་མཉམ་གཞག་པས། ཕྱོགས་འཛིན་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས།། བལྟས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན།། གང་ཞིག་གཉིས་པའི་ཆོས་ཡོད་ལ།། རེ་དང དོགས་པའི་ཆ་འཛིན་ལ།། གོལ་དང་སྒྲིབ་པ་དེ་ལ་ཡོད།། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ལ།། གོལ་དང་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་མེད་པར།། གདོད་ནས་དག་པའི་དོན་རྟོགས་ན།། གོལ་དང་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་མི་གནས།། དོན ནི་བརྡ་བྲལ་རིག་པའི་ལམ།། རིག་པ་ཁུ་ཆས་སེམས་ཀྱིས་ཉམས།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་དུ་འབར།། གསལ་ལ་དམིགས་འཇུག་མི་གནས་པའོ།། ངེས་པ་མི་སླུ་བདེན་པའི་ཚིག། ངེས་ལུང་མན་ངག རིག་པའི་ཉམས།། ངེས་པར་མཚོན་པའི་སྒྲ་ཚིག་གིས།། མཚོན་པས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་འདོད།། བརྗོད་མེད་ཆོས་དབྱིངས་རང་གསལ་ལ།། དེ་བརྗོད་གོལ་བས་ཇི་བཞིན་ཉིད།། རང་བྱུང་རིག་པའི་འཁོར་ལོ ཅན།། མཚོན་པས་མཚོན་པའི་ཚིག་གི་ལམ།། མ་བཅོས་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་ལ།། ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག། ཕྱོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཞེན་པ་ཅན།། ཕྱོགས་བྲལ་མཉམ་པ་མཐོང་མི་འགྱུར།། རྫོགས་ཆེན་གདོད ནས་རང་གསལ་ལ།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་གསལ་བར་བདལ།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེན་བྲལ་བས།། ལྟ་བ་གདོང་ནས་དག་པ་ཆེ།། ཡེ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་བཟང་ལ།། ཞེན་པའི་སྤོང་ལེན་མི་གནས ཤིང།། སྤོང་གེགས་སྤྱོང་སོགས་མི་གནས་ལ།། མཐའ་ཡི་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་བརྟགས།། གང་ལྟར
Chinese
光明啊！ 佛与众生无二无别， 道不能修正和改变， 法身无为本自存在。 如金刚日之精髓， 本初觉性即光明。 因远离二元之法， 自性安住于大乐。 道亦有言词之道与意义之道， 各异歧途乃其自性。 以寂止殊胜之故， 被认为是乘之王。 以言词之道作为象征之门， 意义之道于不可言说之智慧中， 视不可言说之智慧本身。 如是明晰即意义之道， 明晰之坛城无有中边。 非任何事物，即如是性。 三身自性遍布广大， 思维心之自性亦不遍及任何事物。 于不可言说之自生精髓中， 无有显现执着的法， 无作任运自明不散乱， 安住即意义之道。 执着于明与不明之分， 执取寂止胜观之分， 智慧次第显现， 乃是依赖之意义之道。 以偏执之八次第乘， 各自以分别念而入定， 以偏执执着的分别念， 所见之道乃是分别念。 凡有二元之法， 有希望与怀疑之执着， 歧途与障碍即在于此。 一切皆是智慧自明， 无有歧途与障碍之法， 若证悟本初清净之义， 歧途与障碍之法即不存。 义乃离诠释之觉性之道， 觉性被混浊之心所损， 觉性之智慧如光般炽燃， 明晰中不存目标与趋入。 确切不欺之真实语， 确切之教言窍诀，觉性之体验， 以确切象征之语词， 象征即称为言词之道。 不可言说之法界自明， 若言说则偏离如是性。 具有自生觉性之轮， 以象征来象征之言词之道。 无有无作可见之境， 如何观视皆是颠倒。 具有偏颇之念执着者， 不能见无偏之平等。 大圆满本初即自明， 无有偏颇而明晰广大。 无二智慧离执着， 见地本初即大清净。 本初法界普贤（藏文：ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།）， 不存执着的取舍， 不存舍弃障碍与修持等， 如是观察边见之行。 无论如何
English
O clarity! Buddhas and sentient beings are non-dual, The path cannot be corrected or changed, The Dharmakaya is uncreated and has always existed. Like the essence of the Vajra Sun, Primordial awareness is clarity. Because it is free from dualistic dharmas, Its nature abides in great bliss. The path is also the path of words and the path of meaning, Each different path is its own nature. Because of the greatness of peaceful abiding, It is considered the king of vehicles. With the path of words as the door of representation, The path of meaning is ineffable wisdom, See the ineffable wisdom itself. If it is clear in this way, it is the path of meaning, The mandala of clarity has no center or edge. Not anything, just as it is. The nature of the three bodies is vast and pervasive, Thinking that the nature of the mind does not pervade anything. In the ineffable, self-born essence, There are no phenomena of appearance and attachment, Unfabricated, self-clear, and unscattered, Abiding is the path of meaning. Clinging to the distinction between clear and unclear, Taking the distinction between peaceful abiding and insight, Wisdom arises sequentially, Is the dependent path of meaning. With the biased eight successive vehicles, Each meditating with their own conceptualizations, With biased clinging to conceptual thoughts, The path seen is conceptual thought. Whatever has dualistic dharmas, Has attachment to hope and doubt, Deviation and obscuration are in it. Everything is self-clear wisdom, Without the dharma of deviation and obscuration, If the meaning of primordial purity is realized, The dharma of deviation and obscuration does not exist. Meaning is the path of awareness beyond expression, Awareness is impaired by the turbid mind, The wisdom of awareness blazes like light, In clarity, there is no object or entry. The certain, unfailing, truthful words, The certain instructions and key points, the experience of awareness, With the words that certainly represent, Representation is called the path of words. The inexpressible Dharmadhatu is self-clear, To express it is to deviate from suchness. Having the wheel of self-born awareness, The path of words that represents with representation. There is no unfabricated object of seeing, However one looks, it is inverted. Those who have biased notions and attachments, Cannot see the equality free from bias. The Great Perfection is self-clear from the beginning, Clearly vast without bias. Non-dual wisdom is free from attachment, The view is greatly pure from the beginning. From the beginning, in the Dharmadhatu Kuntu Zangpo (Tibetan: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།), There is no clinging to acceptance or rejection, There is no abandoning obstacles or practice, etc., Thus, examine the conduct of extremes. In any case