Tibetan
་མེད།། དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལམ་མི་བགྲོད།། ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབསེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ།། སྦྱངས་པས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྒྱུ་འབྲས ཅན།། ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ།། སྦྱང་བཅོས་བྱས་བ་གྲུབ་པར་ངས་མ་བསྟན།། ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་ཅེས་བསྟན་པ།། ཡུལ་དེ་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཡུལ་དང བྲལ།། ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡེ་ནས་ཡུལ་མ་མཆིས།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱི་གནས་དེ་ལ།། མི་གནས་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད།། ཀུན་གྱི གནས་དང་ས་ཡིན་ཏེ།། འདུ་འབྲལ་མེད་པར་དེ་ན་བཞུགས།། དེ་ལ་སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་མི་དགོས།། དེ་ལ་སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་གྱུར་ན།། རང་སེམས་དེ་ལ་འཆོས་པ་སྟེ།། བཅོས་པས་རང་སེམས་འབྱོངས་མེ་འགྱུར།། ཅེས གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བཅོས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱ་མེད་རྫོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། བྱ་མེད་ཡུལ་ནི་མི་གནས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མི་གནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་ལམ།། བསྔོ་བའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོའི་ཡུལ་ལས་འབྱུང་བ སྟེ།། རྟོག་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་པོ་ཡུལ་འཚོལ ཞིང།། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ།། སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་གཞན་ན་མེད།། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་གཅེས་ཤིང་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དང་བྲལ།། མི་གནས་དོན་ཉིད ལེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་འབྱུང་སྟེ།། མངོན་སུམ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་ལེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ།། མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཆགས་པའི་གནས་མེད་དེ།། དེ བཞིན་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད།། མངོན་སུམ་མཐོང་བར་འདོད་པས་རྒྱུ་ལ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ།། བསྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་དེ་ལས་མཉམ་པའི་དོན་མི་འབྱུང།། སྐུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི ཆོས་མེད་དེ།། མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད།། ཆོས་ཀྱི་རོལ་བས་ཉམ་བག་ལྷག་པའི་གནས་མེད་དེ།། རང་བྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ མཐོང་བའི་མིག།གང་ལ་ཐོས་པར་མི་རིགས་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟུག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་མཚུངས།། དོན་དམ་ཆོས་ཞེས་ལྷག་པའི་གནས་ཞེས་བཤད་པ་མེད།། འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ ལམ་དེ་རྟོག་པས་ཐོབ་པ་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་གི་མཐའ་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་གནས་པ་ལ།། གྲུབ་མ་གཟུགས་ཀྱི་དཔེ་བཞིན་དེ་ལས་རྟོག་པ་འབྱུང།། མེད་དེ མེད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། སྟོང་སྟེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་གནས།། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་སྐྱེ།། བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་མེད་པས་ལེན།། བཟའ་བའི ཡུལ་མེད་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་རྩོམ།། སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཡིད་ཀྱང་འཇོག། རྣམ་རྩོལ་འབད་པའི་གདུང་བས་ཀུན་ཏུ་ཟིན་ཏ་རེ།། རང་བཞིན་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ མེད།། ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་རྣམ་རྟོག་དེ་ཕྱིར་རྟོག་བསྒོམ་པ།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདོད་པས་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་ཏེ།། མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པའི་སྨན་ཞེས་མ་བྱས་ན།། མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུད་དེས་ཉོན་མོངས ཟིན་པར་འགྱུར།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་ཞུགས་བ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཆེ་བ།། ཕྱིན་པར་འདོད་པས་རི་དགས་སྨིག་སྒྱ་སྙེག་པ་འདྲ།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང།། ས་བཅུར་བལྟོས་པའི་གནས ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བསྒྲིབ་པ་ཡིན།། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། བཤེས་གཉེན་ཀུན་ལས་འབྱུང་བའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།། དམིགས་པ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བའི་གནས་ལ་མི་ལྟོས་པར།། རང་གི རང་བཞིན་ལེགས་པར་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐཽང།། བརྟགས་ནས་མེད་ལ་བཞག་ན་ལེགས་བའི་འབྱུང་བ་ཆེ།། དངོས་སུ་མི་སྣང་ཆགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཀུན་ལ་སྟོན།། བདག་དང་གཞན་དུ་བྲལ་བའི་སྟོན་མཁན་རིན ཆེན་མཛོད།། ཐམས་ཅད་གྲུབ་བའི་ཡུལ་ཞེས་བདག་མེད་སྙིང་རྗེར་བསྟན།། ནང་ནས་མ་གཡོས་ནལ་དུ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་དེ།། ཡུལ་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཡུལ་ལ་བསྔོ་བའི་དམིགས་པ་མེད།། མི་འབྱུང མི་འཇུག་བདག་མེད་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡིས་ནི།། གཞན་གྱི་ནོར་མིན་མི་འོང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན།། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱི་ཕྱོགས།། བདེ་བ་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་བ་ཚོལ།། བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་བ་ཡེ་རྔམ་ཆོས་ལ ཟ།། འདི་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མིན།། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད།། སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་བ་ནོར།། སངས་རྒྱས་གཞན་
Chinese
无有。因此，心的道路无法通行。所说的大地无法修习，是指：于法性菩提心之此地，若欲以修习而得，乃是具有因果者。于法界菩提心之此地，我未曾说以修整改造而能成就。所说智慧之境不可思议，是指：彼境本即自生智慧，自生智慧本即远离境，智慧本无境。过去、现在、未来一切诸佛，以及三界一切有情众生，皆安住于广大心之彼处，无有一者不安住于彼。彼乃一切之住处与地基，无有聚散而安住于彼。无需于彼修习与通行。若于彼修习与通行，则是矫饰自心，以矫饰则自心无法成就。如是说。出自《金刚萨埵虚空大王广大续》，第十八品：开示无有矫饰。其后，世尊安住于无作圆满之三摩地，并宣说此偈：无作之境不住如虚空，不住无有对境不可思议之法道，乃从回向之微细分中生起，思虑禅修于法身无有差别义，自生智慧周遍如是安住。离作之境不住，无有对治可矫饰，支分以法之威力，心要寻觅境，于一切相皆不思议，以方便而享用彼。心要自性生起，法身不在他处，珍爱一微尘，远离一切十方。不住之义，乃是善妙智慧自生，显现周遍不思议善妙心要，于清净道中进入而获得平等之王。不变无有变异，无有贪着之住处，如是无有可取之境，亦无有心之住处。欲求现见，则恒常于因上禅修，禅修贪着安乐，彼中不生平等之义。一身体性周遍，无有增益之法，无有边际，故于虚空无有减损。以法之嬉戏，无有余剩之安乐处，于自生广大之境，周遍如是安住。无有可见之奇妙境。
English
None. Therefore, the path of the mind cannot be traversed. The teaching that the ground cannot be cultivated means: On this ground of Dharmata Bodhicitta, if one desires to attain it through cultivation, it is with cause and effect. On this ground of Dharmadhatu Bodhicitta, I have not taught that it can be accomplished through cultivation and alteration. The teaching that the realm of wisdom is inconceivable means: That realm is inherently self-arisen wisdom, and self-arisen wisdom is inherently separate from objects. Wisdom inherently has no object. All Buddhas of the three times, and all sentient beings of the three realms, all abide in that place of the vast mind, and there is not one who does not abide there. It is the abode and ground of all, and they abide there without gathering or scattering. There is no need to cultivate and traverse it. If one cultivates and traverses it, then one is embellishing one's own mind, and with embellishment, one's own mind will not be accomplished. Thus it is said. From the Extensive Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, the eighteenth chapter: Showing the Absence of Alteration. Then, the Bhagavan, abiding in the Samadhi of Non-Action Perfection, spoke this verse: The realm of non-action does not abide, like the sky. The path of Dharma that does not abide, without an object of focus, is inconceivable. It arises from the subtle part of dedication. Conceptualization and meditation have no different meaning in the Dharmakaya. Self-arisen wisdom abides everywhere as it is. The realm of non-action does not abide, and cannot be altered by antidotes. The essence seeks an object by the power of the limb Dharma, and does not conceive of anything in any way, enjoying it with skillful means. The essence arises from its own nature, the Dharmakaya is not elsewhere. Cherishing one atom, it is separate from all ten directions. The meaning of non-abiding is that excellent wisdom is self-arisen. Manifestly, the excellent essence that is everywhere inconceivable. Having entered that pure path, one obtains the king of equality. Unchanging, without change, there is no place of attachment. Likewise, there is no object to be grasped, and there is no place for the mind either. Desiring to see directly, one always meditates on the cause. Meditating on attachment and bliss, the meaning of equality does not arise from that. Because one body pervades everywhere, there is no Dharma to be added. Because there is no end, there is no subtraction from space. With the play of Dharma, there is no place of remaining comfort. In the realm of self-arisen greatness, one abides everywhere as it is. There is no wonderful realm to be seen.
Chinese
彼处乃见之眼，于彼处，所有不应听闻之言皆已远离。 法与非法，恒常混杂，无有分别，平等一如。 所谓胜义法，所谓殊胜之境，皆无宣说。 迷妄与菩提，此道非由分别而得。 自生智慧本身，亦离言语之边际。 本初即是佛陀自性，现前安住于此。 如成就母之形象，由此生起分别。 非有，然非无有，生起无有之精髓。 空性，然非空无，安住于空性之境。 由虚空之自性，生起忆念。 无为而得之安乐，因无欲求而取之。 可食之境无有，由此开始生起智慧。 亦放下对往昔仙人之后所生之执念。 以种种勤作之苦，完全摄持。 入于自性之道，则无所不知。 所谓如是，彼分别念，故而修习分别。 以欲求大乐，乃是贪执之病。 若不作不动平等安住之药， 则趋往天界之相续，将被烦恼所染。 于无道之中趋入道者，其病甚大。 欲求到达，犹如鹿之追逐海市蜃楼。 无可寻获之境，不生于三界之中， 亦不依于十地之境，乃是菩提之障。 极其迅速之智慧，远离一切思念。 如由一切善知识所生之珍宝。 不依于无有目标与变动之境， 善好地期盼自身之自性，满足一切希求。 若于审察之后安住于无有，则有极大之善妙生起。 于一切不显现之贪执形态中显现。 远离自他之导师，乃珍宝之库藏。 所谓一切成就之境，乃是无我之慈悲。 若不从内动摇，则无从寻觅之境， 因对外境之贪执，无有为外境回向之目标。 不生不入，以此无我之慈悲， 非他人之财物，不来不去，本初即已安住。 以欲求安乐，乃是背离安乐之方向。 执取安乐，以安乐寻求安乐。 菩提与迷妄，皆为本初之严饰。 如是之境，非能见佛。 因无有佛陀，故亦无有佛陀之名。 以佛陀之示现，而立名乃是错误。 其他佛陀
English
There, it is the eye of seeing, where all words that should not be heard are absent. Dharma and non-dharma are constantly mixed, indistinguishable and equal. So-called ultimate Dharma, so-called supreme state, are not spoken of. Mistake and enlightenment, this path is not obtained by thought. The self-born wisdom itself is also free from the limits of words. From the beginning, the Buddha's own nature is manifestly present. Like the example of the form of the accomplished mother, from that arises thought. It is not, but it is not non-existent, the essence of non-existence arises. Empty, but not emptiness, it abides in the realm of emptiness. From the nature of the sky, the arising of memory is born. The bliss of having finished action is taken without desire. The object of eating is absent, from that the arising of wisdom begins. Also put down the mind that clings to the ancient sages. Completely seized by the suffering of various efforts. By entering the path of self-nature, there is no all-knowing. So-called suchness, that discriminating thought, therefore contemplate discrimination. Desiring great bliss is the disease of attachment. If the medicine of unwavering equanimity is not made, the continuum of going to higher realms will be seized by afflictions. The disease of those who enter the pathless path is great. Desiring to go is like a deer chasing a mirage. The object of finding is absent, it does not arise from the three realms, nor does it depend on the state of the ten bhumis, it obscures enlightenment. The wisdom that is extremely swift is free from all thoughts. Like a precious jewel arising from all spiritual friends. Without depending on a changing state without an object, well hoping for one's own nature, fulfilling all desires. If, after examining, it is placed in non-existence, then a great good arises. It shows all the forms of attachment that do not actually appear. The teacher who is free from self and other is a treasure trove. The state of all accomplishments is shown as selfless compassion. If it does not move from within, there is no object to seek in vain, because of attachment to external objects, there is no object to dedicate to external objects. Not arising, not entering, by this selfless compassion, it is not the wealth of others, it does not come or go, it has been present from the beginning. Desiring bliss is turning one's back on bliss. Seizing bliss, seeking bliss with bliss. Enlightenment and delusion are the adornments of the beginning. Such a state does not see the Buddha. Because there is no Buddha, there is no name of Buddha. Giving a name by showing the Buddha is a mistake. Other Buddhas