Tibetan
བས་ན།། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ བསྟན།། ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད།། ལམ་དང་གཉིས་པོས་བཅོས་སུ་ག་ལ་ཡོད།། བསྒྲུབ་མེད་རྩལ སྦྲུག་སྨོན་པ་མེད་པས་ན།། བྱ་མེད་ལྷུན་རྫོགས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་སྟོན།། རྟོག་སྤྱོད་རྣམ་རྟོག་གཉིས་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། ལོག་རྟོག་བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བསླུ།། འཁྲུལ་པས་ནོར་བའི་ལམ་དུ་བསྟན་པ་ཡང་གོང དུ་བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་དེ་ལས་མི་གཉིས་པས།། མཉམ་པར་ཤེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ།། ང་དང་བདག་ཏུ་བསྟན་པ་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་བའི་ལམ།། ཕྱིན་པའི་ཡུལ་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་མེད་པས།། ཆོས་ཉིད་ཆོས ཚོལ་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར།། ཚད་མར་མ་གྱུར་སློབ་དཔོན་སྤྲེའུ་འདྲའི་ལུང།། བསྟན་དང་ལམ་ནོར་རྟོག་པ་ཟིན་ཏ་རེ།། དེ་བས་གསེར་ལ་ནག་ཚུར་བཏང་བ་ཡི།། སློབ་དཔོན་ཡང་དག་སྟོན་པའི་རིན་ཆེན དེ།། རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསླུ་བར་འོས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས།། བྱ་བྱེད་རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན འདས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་མི་གཉིས་ཀྱང།། ཆ་ཤས་ཉིད་དུ་སྤྲོས་དང་བྲལ།། ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་མི་རྟོག ཀྱང།། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀུན་ཏུ་བཟང།། ཟིན་པས་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཏེ།། ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན།། ཅེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བྱ་མེད རྫོགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། བསམ་འདས་བརྗོད་དུ་མེད པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སྟོན་པའི་སྒྲོན་མར་གྱུར་པའི་ཀུན་གྱིས་རབ་བསྔགས་པ།། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ་ཉིད།། བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བའི་ལྷུན་ལ་གནས།། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ སོགས་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ།། ཇི་སྙེད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟོན་པ།། བདེ་གཤེགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཅིང་མཚུངས་ལམ་དེ།། དེ་མེད་མི་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་ང་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ།། ཕྲ་ཞིང་ཤེས་དཀའ ཀུན་གྱི་ལམ་སྟེ་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས།། མི་གནས་མི་དམིགས་སྤྲོས་མེད་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཚིག་གིས་མི་ཕེགས་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། བསྟན་ཅིང་བརྟག་པར་དཀའ་ལ བརྗོད་དུ་རྡུལ་ཙམ་མིན།། སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་ལམ་དུ་གང་ཞུགས་པ།། བསྒོམ་ཆགས་ལམ་གྱི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་ཏ་རེ།། སྟོན་པའི་ལུང་བཞིན་ཚིག་གི་མཐའ་སྤྱོད་ལམ་དུ་དེ་མཐོང་ན།། དེ་ནི་རྟོག་པའི་རྒྱུད་འབྲངས་སྨིག་སྒྱུ སྙེག་པ་འདྲ།། ཡང་དག་ལམ་ནི་ཚིག་གིས་མཚོན་དུ་མེད།། ཡང་དག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ང་ཡིས་འཁྲུལ།། དག་དང་མ་དག་གཉིས་མེད་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས།། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་གཏི་མུག དང།། ཐོགས་མེད་གསལ་བའི་མར་མེ་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ངང་གིས་མི་གཡོ་རྨུགས་ཤིང་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོར་གནས།། མངོན་སུམ་མཐོང་བྱེད་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་མིག། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན པའི་སྤྱན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཡངས་པའི་རང་བཞིན་ཤེས།། མི་ལེན་མི་འདོར་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོར་གནས།། སེམས་དང་བག་ཆགས་གཉིས་མེད་འདྲེས་ཤིང་མཚུངས།། འཛིན་པས་བརྟགས་ཤིང སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི།། རང་གི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བས་མི་འདོར་སྤོང་མི་བྱེད།། ཅིར་ཡང་མི་དགོངས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ།། ཀུན་དང་མི་མཐུན་ཡོངས་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཆོས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་མཚམས་མེད་ལྔ་པོ ཡི།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ།། བུད་མེད་ལ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་ཡོང་མི་སྤྱོད།། ལོ་རྒྱུས་དོན་ཉིད་ཚད་མའི་བློར་བཞག་ནས།། ཏིང་འཛིན་གསུམ་པོ་བརྟགས་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྤྱོད པ།། རྩོལ་བྲལ་ལུང་ལས་གོལ་ཞེས་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བའི་ཡུལ་ལ་གནས།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་ཉིད།། མི་གཡོ་མི་འགྱུར་བསྙད་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཇི བཞིན་གནས།། ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡི།། རང་བཞིན་ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ན།། སྤྲོ་པ་མེད་ཅིང་བསྡུ་བ་མེད།། སྐྱེ་བ་མེད་ལ་འགག་པ་མེད།། འགག་པ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གནས།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ འདི།། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་པས།། རྟོག་པའི་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བྱ་བྱེད་རྫོགས་པ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ ཉེར་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི
Chinese
因此，所有显现的诸法，皆从本初就在法界中显现。内外一切皆是本初的法界，在本初清净的行境中，没有佛与众生的分别，道路和二取又如何能改造它呢？因为没有修饰、没有造作、没有愿求，所以显示无作任运的原始状态。在离于分别和念头的法界中，用虚妄分别的孩童行径又能欺骗什么呢？将错谬显示为错误的道路，也与之前所显示的大道没有分别，平等了知即是诸佛之王。将我与我所执着，是外道错谬的道路。由于没有前往的处所，没有证悟的时间，又如何能寻获法性之法呢？没有成为量士夫的，如猴子般的论典，是颠倒的教法和道路，抓住了分别念。因此，将黑色涂在黄金上的，真正导师所宣说的珍宝，因其价值无法估量，所以值得信赖。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，无作行清净法界品第二十。之后，薄伽梵入于圆满任运成就之三摩地，说了这首偈颂：种种自性虽非二，然于分位离戏论，如实性者不思议，然为遍照普贤王。既已摄持断勤作病，任运安住即是安立。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，无作圆满任运成就品第二十一。之后，薄伽梵入于无生之三摩地，说了这首偈颂：思议不及言语道断菩提心，是为照亮明灯一切皆赞叹，成为正法心要文殊童子尊，无作任运安住于安乐处所。持戒等行积聚如海之根本，如是引导解脱诸般之道路，成为善逝之境等同此道者，彼无转变故我乃解脱胜道。细微难知乃众生之道非
English
Therefore, all phenomena that appear, from the very beginning, manifest in the realm of reality. All that is external and internal is the realm of reality from the beginning. In the realm of practice that is pure from the beginning, there is no distinction between Buddha and sentient beings. How can paths and dualistic grasping alter it? Because there is no embellishment, no fabrication, and no aspiration, it reveals the original state of effortless spontaneity. In the realm of reality that is free from discrimination and thoughts, what can be deceived by the childish behavior of false discrimination? Showing delusion as a mistaken path is no different from the great path shown before. Knowing equality is the king of all Buddhas. Holding onto "I" and "mine" is the mistaken path of non-Buddhists. Since there is no place to go and no time to realize, how can one find the Dharma of suchness? A treatise that has not become a reliable person, like a monkey, is an inverted teaching and path, grasping at discrimination. Therefore, the jewel spoken by the true teacher who puts black on gold is trustworthy because its value is immeasurable. Thus it was said. From the Extensive Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, the Twentieth Chapter: The Pure Realm of Actionless Activity. Then, the Bhagavan entered into the Samadhi of Perfect Spontaneous Accomplishment and spoke this verse: Although the various natures are not two, they are free from elaboration in their divisions. The nature of suchness is inconceivable, yet it is the All-Illuminating Samantabhadra. Having been seized, the disease of effort is abandoned, and abiding spontaneously is what is established. Thus it was said. From the Extensive Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, the Twenty-first Chapter: The Actionless, Perfect, Spontaneously Accomplished. Then, the Bhagavan entered into the Samadhi of Non-Arising and spoke this verse: The Bodhicitta beyond thought and expression, is the lamp that illuminates, praised by all. Having become the essence of the Dharma, it is the youthful Manjushri, abiding in the bliss of effortless spontaneity. Morality and other practices are the foundation like an ocean, guiding the path to liberation in various ways. Becoming the realm of the Sugatas, equal to this path, it is without change; therefore, I am the supreme path of liberation. Subtle and difficult to understand, it is the path of all beings, not
Chinese
超越思虑分别。不住不缘，无戏论，远离一切思念。言语无法表达，不是形状和颜色所能触及的领域。难以指示和观察，说起来连微尘都不是。过去进入正道的所有修行者，都被执着禅定的道路之疾病所困扰。正如佛陀所说，如果在言语的尽头看到道路，那就像追逐思虑的幻影。真正的道路无法用言语来表达。我若说能真实地指示它，那就是错误的。清净与不清净，无二无别，混合且相同。无论什么形象都不分别，是智慧的愚痴。无碍光明的灯，远离一切思念。自然不动摇，平静地安住在禅定之王中。直接看见，是直接看见的眼睛。因此，称之为一切智者的眼睛。了知无边无际的广阔自性。不取不舍，安住在平等的国王中。心与习气，无二无别，混合且相同。由执着所观察，显现的诸法，因自己的缘起而显现，不舍弃也不抛弃。什么也不思虑，用方便来享用它。与一切不合，完全抛弃的法。五种烦恼和五种无间罪，进入清净的道路，获得平等的国王。不享用女人等一切。将历史的意义置于可靠的智慧中。考察三种禅定后，实行已成立的极端，说是偏离了无勤的教言，那是错误的。安住在无为任运、圆满安乐的境界中。是智慧自生伟大的精华。不动不摇，远离一切言说。如实安住在无为成就的境界中。一切都是大明点的自性，本来就是如此，因此，没有开展也没有收缩。没有生也没有灭。无灭而如是安住。不分别的此精华，如虚空般本来存在，超越思虑言说的境界。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，作行圆满无须修习之品第二十二竟。此后，薄伽梵为了进入无所缘的禅定，说了这段话： 无论显现的诸法是
English
Beyond thoughts and concepts. Not abiding, not focusing, without elaboration, free from all thoughts. Words cannot express it, it is not a realm that shapes and colors can touch. Difficult to indicate and examine, speaking of it is not even a mote of dust. All practitioners of the past who entered the right path were afflicted by the disease of clinging to meditation. As the Buddha said, if one sees the path at the end of words, that is like chasing after the illusion of thoughts. The true path cannot be expressed in words. If I say that I can truly indicate it, that is a mistake. Purity and impurity are non-dual, mixed and the same. No matter what form, it is not distinguished, it is the wisdom of ignorance. The unobstructed light of the lamp, free from all thoughts. Naturally unmoving, calmly abiding in the king of samadhi. Directly seeing, is the eye of direct seeing. Therefore, it is called the eye of the all-knowing one. Knowing the boundless and vast nature. Not taking, not abandoning, abiding in the equal king. Mind and habit, non-dual, mixed and the same. Observed by clinging, the phenomena that appear, appear due to their own causes, not abandoning or discarding. Not thinking about anything, enjoying it with skillful means. Not in harmony with everything, the dharma that is completely abandoned. The five afflictions and the five heinous crimes, entering the pure path, attain the equal king. Not enjoying women and everything else. Placing the meaning of history in reliable wisdom. After examining the three samadhis, practicing the established extreme, saying that it deviates from the effortless teachings is a mistake. Abiding in the realm of effortless spontaneity, perfect bliss. It is the essence of the great self-born wisdom. Unmoving, unshakeable, free from all speech. Truly abiding in the realm of effortless accomplishment. Everything is the nature of the great bindu, it has always been so, therefore, there is no expansion and no contraction. There is no birth and no cessation. Without cessation, it abides thus. This essence of non-discrimination, like the sky, is originally existent, transcending the realm of thought and speech. Thus it is said. From the Vajrasattva Great Sky King Extensive Tantra, the chapter on the completion of action and non-action, which does not require practice, the twenty-second is complete. Then, the Bhagavan, in order to enter into the samadhi that has no object of focus, spoke these words: Whatever phenomena appear are