Tibetan
ངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི།། སེམས་ཅན་རྣམ་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ།། བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་པར་ཡོང་མ་གསུངས། མ་གསུངས སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཀུན་མི་སྟོན།། གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ང་ཡི་ངོ་བོ་གསུངས།། ང་ཡི་ངོ་བོ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིན།། རང་བཞིན་རྣམ་དག་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ།། མི་འགྱུར་རང་བཞིན་ཆགས་པ་ཀུན་དང བྲལ།། གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་སེམས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མེད།། རང་གི་སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ།། མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད།། རང་སེམས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་རྙེད་མི རིགས།། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཀུན་ཀྱང་དེ་ལྟ་སྟེ།། ཇི་བཞིན་པ་ལས་ཀུན་ཀྱང་གཡོས་བ་མེད།། ཆོས་ཀྱི་རོལ་པ་ཏིང་འཛིན་ཅི་བྱས་ཀྱང།། ཇི་བཞིན་པ་ལ་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད།། འགྱུར་མེད་ལྷག་པའི་སྟོབས་ཅིག་ཆེར འགྱུར་ན།། ཏིང་འཛིན་གཅིག་གིས་འཁོར་བ་ལྷག་མ་མེད།། སྨྲ་ཡང་ཇི་བཞིན་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད།། རང་བཞིན་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས།། རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ཡི་མིང་ཡིན་ལ།། ཆེ་བ་མ་བཅོས་པ་ལ ཆེ་ཞེས་བརྗོད།དེ་ལ་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་སུ་འདོད་པར།། འདོད་པ་དེ་ནི་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལ་མི་རྟོག་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་མེད།། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ།། ང་ བཙལ་བསམ་པ་སྡོད་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི།། རང་སེམས་གཞན་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན།། དེ་ཡིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ནམ་མཁའི་ཁམས། ཁམས་གསུམ་གནས་དང་སྲིད་པའི་ཆོས་བཤིག་ཀྱང།། རང་སེམས་རང བཞིན་གནས་པ་དེ་མི་རྙེད།། མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཉམ།། མཉམ་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གཅིག་ཀྱང་མེད།། སེམས་ཅན་རྒྱུ་མེད་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་མེད།། རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཉིད་ལུང ནོར།། དེ་བས་ང་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མཉམ་པས།། ང་ལས་བྱུང་བ་བཟང་ངན་མེད་མཉམ་གཅིག། ཅེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། ང་ཡི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་ལ།། རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི གཞི་མ་གྲུབ།། ལྟ་བའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གཞི་མ་བྱེད།། དེས་ནི་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ།། མ་སྐྱེས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། བལྟ་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཐོང་བ་མེད།། དམ་ཚིག་རང སྐྱོན་སེལ་བའི་གཞི་མ་བྱེད།། དེས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི
Chinese
诸佛之身语意与，一切有情身语意，善恶大小无差别，未曾说。未曾说，不显诸佛之意。所说一切说我之自性，我之自性一切诸法是。自性清净平等之王，不变自性离一切染污。无所取境，亦无心之所住。自心乃虚空之自性，无边际故，于法界无减损。自心虚空之自性不可得，诸法之自性亦如是。如是性中，一切皆不动。诸法之戏论，无论作何禅定，如是性中，体性无改变。若大变不变之殊胜力，一禅定能令轮回无余。虽说亦不改如是性，自性住于自性大之境。自性是无造作之名，大是无造作名为大。于此，谁欲现见耶？此欲乃是执着之所住，于此无不思平等之意。法性自性本然安住中，寻我思念住修持，乃是自心向他处寻觅。彼虽坏法界与虚空界，三界处所与有之诸法，然不获自心自性安住之性。不思法性平等性中等，平等故，法与非法一亦无。有情无因，佛陀无果，说因果之导师亦谬误。是故，由我所生之法平等故，由我所生无善恶，平等一味。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，平等性之品第十六竟。尔后，薄伽梵入于不变之三摩地，而说此偈：我之法性如是性一中，思择之方便，其基未立。观之法性，莫作见之基，此乃见之方便。无生故，无所缘之境，观故，于如是性中无见。莫作誓言自过失遣除之基，此乃无有障碍之
English
The body, speech, and mind of all Buddhas, and the body, speech, and mind of all sentient beings, have no difference of good or bad, great or small, it was never said. Never said, it does not reveal the intention of all Buddhas. All that is said speaks of my own nature, my own nature is all dharmas. That king of self-nature, pure and equal, unchanging self-nature is free from all attachment. There is no object to be grasped, nor is there a place for the mind to dwell. One's own mind is the nature of space, and because it is boundless, there is no diminution in the realm of reality. One's own mind, the nature of space, cannot be found, and the nature of all dharmas is also like that. In suchness, everything is immovable. Whatever play of dharmas, whatever samadhi is practiced, in suchness, the essence does not change. If a great, unchanging, superior power greatly transforms, a single samadhi can leave no remainder of samsara. Even speaking does not change suchness, self-nature dwells in the realm of great self-nature. Self-nature is the name of non-fabrication, and great is called great because it is non-fabricated. Who desires to see this directly? This desire is the dwelling place of attachment, and there is no non-conceptual equality in it. In the dharma-nature, self-nature, which has always been present, searching for 'I', thinking, dwelling, and practicing, is searching for one's own mind elsewhere. Even if one destroys the realm of reality and the realm of space, the abodes of the three realms, and the dharmas of existence, one will not find the self-nature of one's own mind abiding. Non-thought, dharma-nature, is equal in equality itself, because of equality, there is not even one dharma or non-dharma. Sentient beings have no cause, Buddhas have no result, and the teacher who teaches cause and effect is mistaken. Therefore, because the dharmas arising from me are equal, there is no good or bad arising from me, equal and one taste. Thus it was said. From the Vajrasattva, the Great King of Space, the Extensive Tantra, the sixteenth chapter, the chapter on Equality, is complete. Then, the Bhagavan, having entered into the unchanging samadhi, spoke this verse: In the one suchness of my dharma-nature, the means of conceptualizing has no basis established. The dharma-nature of viewing, do not make it the basis of seeing, this is the means of seeing. Because there is no unproduced object to be focused on, because of viewing, there is no seeing in suchness. Do not make the basis for eliminating the self-faults of vows, this is the uninterrupted
Tibetan
་ཐབས་ཡིན་ཏེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བསྲུང་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། སྲུངས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐུབ་པ་མེད།། ལས་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ བྱེད།། བཙལ་བས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལས་ཀྱི་གྲུབ་པ་མེད།། ལམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད།། དེ་ནི་གནས་སུ་ཕྱིན པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལམ་གྱིས་བགྲོད་མེད་ཕྱིར།། བགྲོད་པས་ཕྱིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན།། ས་ནི་གནས་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད།། དེས་ནི་བགྲོད་མི་དགོས་པའི་ཐམས་ཡིན་ཏེ།། དེ་བཞིན ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གནས་པས།། གནས་པར་བྱ་བའི་ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད།། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གཞི་མ་བྱེད།། ཆོས་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བའི་ཐམས་ཡིན་ཏེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མེད པས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས།། ཐེག་པ་སོ་སོའི་ལྟ་སྤྱོད་དྲུག་དྲུག་གིས།། ལྟ་སྤྱོད་གཞི་མ་དྲུག་ལ་བཙལ་བྱས་ཀྱང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ མེད་པས།། བཙལ་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཅོས་པའི་ཕྱིར།། རང་སེམས་གཞི་མའི་བཅོས་མེད་དང་མི་འཕྲད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་མ་ཀུན་ཏུ བཟང་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། ལྟ་བ བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི།། ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར།། རང་གིས་རང་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ནི།། རང་སེམས་ཡུལ་ནི་ང་ཡིས་བསྟན་པ་མེད།། དེས་ན་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན།། དམ ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི།། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་སྲུང་བའི་ཚིག་ལས་འདས།། བསྲུངས་བས་མི་ཐུབ་རང་གི་སེམས་མི་ཁེགས།། རང་བྱང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་བསྲུང་དུ་མེད།། དེས་ན་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ མེད་པ་ཡིན།། འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི།། རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར།། འཕྲིན་ལས་རྒྱུ་ལས་སྒྲུབས་ནས་འབྲས་བུ་འདོད།། རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་འདོད་པ་མེད་པའི ཕྱིར།། འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན།། ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལ།། བགྲོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་བགྲོད།། སེམས སུ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ལས
Chinese
是方法。因为如是性中没有守护的处所，守护不能触及如是性。事业不是成就的基础，寻觅是成就的方法。因为如是性中没有寻觅的处所，所以如是性中没有事业的成就。道路不是行进的基础，那是到达处所的方法。因为如是性中没有道路可行，所以行进所到达的不是如是性。地不是安住的基础，那是无需行进的方法。因为一切都安住在如是性中，所以在安住之处没有可修习的。智慧不是证悟的基础，法性是可知的。因为如是性中没有证悟的处所，所以自生智慧不缘于对境。菩提心是佛法的根本，以各乘的六种见行，即使寻觅六种根本的见行，因为如是性中没有寻觅的处所，寻觅会改造如是性，所以不能与自心本来的无为相遇。如是说。出自《金刚萨埵虚空大王广大续》，第十七品，讲述了根本是普贤。之后，薄伽梵进入无为的等持，说了这句偈颂：说见解不可修，因为佛法的根本不在心外。自己不能指示自己，因为我没有指示自心的对境。因此，见解是不可修的。说誓言不可守护，因为一切任运成就，超越了守护的言辞。守护不能胜过，不能限制自己的心。因为是自生智慧，所以无需守护。因此，誓言是不可守护的。说事业不可寻觅，因为大圆满超越了因果。事业从因中成就，然后希求果。因为大圆满不希求果，所以说事业不可寻觅。说道路不可行进，对于三时诸佛和三界众生，行进是行进菩提心的道路。心中有佛和众生二者
English
is the method. Because there is no place to guard in suchness, guarding cannot touch suchness. Action is not the basis of accomplishment, seeking is the method of accomplishment. Because there is no place to seek in suchness, therefore there is no accomplishment of action in suchness. The path is not the basis of traveling, it is the method of reaching the place. Because there is no path to travel in suchness, therefore what is reached by traveling is not suchness. The ground is not the basis of abiding, it is the method of not needing to travel. Because everything abides in suchness, therefore there is nothing to practice in the place of abiding. Wisdom is not the basis of realization, the nature of reality is knowable. Because there is no place to realize in suchness, therefore self-born wisdom does not rely on objects. Bodhicitta is the root of the Dharma, with the six views and practices of each vehicle, even if seeking the six fundamental views and practices, because there is no place to seek in suchness, seeking will transform suchness, therefore one cannot meet the original non-action of one's own mind. Thus it is said. From the "Vajrasattva Great Space King Extensive Tantra," the seventeenth chapter, which explains that the root is Samantabhadra. Then, the Bhagavan entered the samadhi of non-action and spoke this verse: Saying that view is not to be cultivated, because the root of the Dharma is not outside the mind. One cannot point to oneself, because I have not pointed to the object of my own mind. Therefore, view is not to be cultivated. Saying that vows are not to be guarded, because everything is spontaneously accomplished, transcending the words of guarding. Guarding cannot overcome, cannot restrict one's own mind. Because it is self-born wisdom, there is no need to guard. Therefore, vows are not to be guarded. Saying that activities are not to be sought, because Dzogchen transcends cause and effect from the beginning. Activities are accomplished from cause, and then the fruit is desired. Because Dzogchen does not desire fruit, it is said that activities are not to be sought. Saying that the path is not to be traveled, for the Buddhas of the three times and the sentient beings of the three realms, traveling is traveling the path of bodhicitta. In the mind, there are both Buddha and sentient beings