Tibetan
་ཏུ།། རང་བཞིན་ཡོངས་ཀྱིས་དག་པ་རིགས་ཀྱི་མཆོག། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ།། བདེ་གཤེགས་ངོ་བོ་ཉིད་གཙང་གོས་མེད་པ།། རྒྱལ མཆོག་འགྲུབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད།། གཞན་གྱི་ཡུལ་མེད་སྙིང་པོའི་ཡུལ་མཆོག་འདི།། བསྟན་ཅིང་བརྗོད་པར་དཀའ་ལ་དམིགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ནམ་མཁའ་ཡིན་པས་བསམ་པས་བཞག་ཏུ་མེད།། ཤིན་ཏུ མྱུར་བའི་བསམ་པས་བསྙག་པར་དཀའ།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ནས་སྙིང་པོའི་ཆོས།། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ཡེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་དེ་རང་བཞིན་གནས།། ཀུན་ནས་སེ་རུ་མེད་དེ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན དང་བྲལ།། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་རྡུལ་ཞུགས་གོང་བུའི་རྡུལ།། རྡུལ་བསོག་མི་འདོད་དུས་བཞིར་མཐོང་བའང་འཁྲུལ།། ངོ་མཚར་ཀུན་བསྡུས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཡིས།། མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་ཡེ་ནས་མཐོང་བའི མིག།འབྱུང་བའི་རྣམ་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་མེད།། སྙིང་པོའི་ཡུལ་ལྷ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། གང་ཡང་མེད་པས་རོ་འདི་བསྟན་པར་དཀའ།། འདི་འདྲའི་ཡུལ་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས།། ཞེས་གསུངས་ སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། བྱ་མེད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། ཡངས་སོ་ཆེའོ་མི་འགྱུར་བདེ་བའི་ཀློང།། ཡེ་ནས་གནས་སོ་སུས་ཀྱང་གཞོམ་དུ་མེད།། རྣམ་པར་དག་གོ་ཅིས་ཀྱང་བསྒྲིབ་ཏུ་མེད།། གདོད་ནས་དག་པས་གཉེན་པོས་ཅི ལ་སྦྱངས།། རང་གི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་མེད་ཕྱིར།། རང་གི་སེམས་འདི་གདོད་ནས་དག་འགྱུར་ན།། ཉན་ཐོས་མཆོག་ཆེན་བསད་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས།། སངས་རྒྱས་འབུམ་བསད་པའང་བྱང་ཆུབ་ལམ།། མི དམིགས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འབུམ་ལ་རོལ།། མི་འགྱུར་སྙིང་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་རོལ།། ཉན་ཐོས་བསྒྲལ་བ་མ་ཡིན་བདེ་བའི་མཆོག། གང་ལའང་སྤོང་ལེན་མེད་པ་ཐར་པའི་ལམ།། འཛིན་རྟོག་སྤོང་བ་མེད་པ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། རང་རིག་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་དག་འགྱུར་ན།། སེམས་ཅན་ཉན་ཐོས་མཆོག་འདི་ཤིན་ཏུ་བསད་པས་ནི།། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་ཐར་བའི་ལམ་བསལ་ནས།། མི་འགྱུར་སྙིང་པོ་སྣང་མཛད་ཁོ་ནར གྱུར།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་རྣམ་དག་པའི།། མི་འབྱེད་སྙིང་པོ་འདི་ལས་ཉམས་མིན་པའི།། མི་འགྱུར་རྒྱུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡེ་ནས་ལྡན་གྱུར་ན།། མཆོག་མིན་མཆོག་ཕན་བསད་པ་བདེ་བའི་མཆོག། ཡང
Chinese
དུ།། 自性完全清净种姓殊胜者，身语意之主金刚身，善逝自性清净无垢者，胜王成就此无有疑。他处无有心要之殊胜处，宣说讲述甚难无有丝毫可指，是虚空故思亦不可得，极迅速之念亦难及。五毒即是本来心要之法，心要之心要即是法身，本来无自性即是自性住，一切无有处十方皆远离。一微尘中含摄微尘聚，不欲积聚微尘四时见亦谬。具足圆满一切稀有聚集故，无有可见之境本来即见之眼，生起之相无有众多名相，心要之处无有天故是法身，无有任何故此味甚难宣说，如是之境是离言思之境。如是说。金刚萨埵虚空大王广大续中，无作任运成就品第十一。之后，薄伽梵入于不动之等持，而说此偈：广大甚深不变安乐界，本来安住谁亦不能坏，极其清净任何亦不能染污，本来清净故以何对治而净之？自心之外无有法故，此自心若本来清净，杀声闻大士及胜者之子，杀百千佛亦是菩提道。不缘自生智慧享用百千，不变心要享用虚空界，度脱声闻非是安乐胜，于何亦无取舍是解脱道，无有执着分别即是法界，于自证大乐界本来清净故，众生声闻此胜者若极度杀害之，未解脱故开示解脱道，不变心要唯是显现者，众生佛陀无别极清净，不分别心要不从此退转，不变常有心要本来即具有，非胜胜益杀害是安乐胜，又
English
Tu. Supreme lineage, completely pure in nature. Vajra body, the master of body, speech, and mind. Essence of the Sugatas, pure and stainless. There is no doubt that the supreme king will be accomplished. This supreme place of essence, without any other place, is difficult to teach and express, and there is not even a speck to point to. Because it is space, it cannot be grasped by thought. It is difficult to grasp with even the swiftest thought. The five afflictions themselves are originally the Dharma of the essence. The essence of the essence is the Dharmakaya. Originally without self-nature, it abides in self-nature. Completely without location, it is separate from all ten directions. One atom contains the atoms of a cluster of atoms. Not wanting to accumulate atoms, seeing the four times is also a mistake. By gathering all wonders and possessing all, there is no object of sight, and it is originally the eye of sight. There are not many aspects of arising phenomena. Because there is no deity in the place of essence, it is the Dharmakaya. Because there is nothing, it is difficult to explain this taste. Such a place is beyond speech, thought, and expression. Thus it was said. From the Vajrasattva, the Great King of Space, the Extensive Tantra, the eleventh chapter, the Spontaneous Perfection Without Effort. Then, the Bhagavan, having entered into the unwavering samadhi, spoke this verse: Vast and great is the unchanging realm of bliss. It has always been abiding, and cannot be destroyed by anyone. Utterly pure, it cannot be obscured by anything. Since it is pure from the beginning, what is there to purify with antidotes? Since there is no Dharma other than one's own mind, if this own mind becomes pure from the beginning, killing great Shravakas and the sons of the Victorious Ones, even killing hundreds of thousands of Buddhas is also the path to enlightenment. Enjoying hundreds of thousands of aimless, self-arisen wisdoms. Enjoying the unchanging essence in the realm of space. Liberating Shravakas is not the supreme bliss. Having no acceptance or rejection in anything is the path of liberation. Without abandoning grasping and conceptualization is the Dharmadhatu. Since it is pure from the beginning in the realm of great self-awareness, if this supreme Shravaka of sentient beings is extremely killed, since it is not liberated, the path of liberation is revealed. The unchanging essence becomes only the illuminator. Sentient beings and Buddhas are indistinguishable and utterly pure. The non-differentiating essence does not decline from this. The unchanging, constant essence is originally possessed. Killing what is not supreme and beneficial is the supreme bliss. Again
Tibetan
དག་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བའི་སྐུ་བཞེངས་ཏེ།། རང་རིག་ཕྱག་རྒྱའི་སྐུ་ཡི་འོད་འབར་བའི།། ལག་གཉིས་དབུ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་འབར་བས།། སྙིང་པོས་བརྗོད་བྱས་ལག་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས།། བསྐྱོད་བྱས་རྣམ་པར དག་པར་གྱུར་ཙམ་ན།། སྣང་སྲིད་མཆོག་གསུམ་བསྒྲལ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང།། བསྒྲལ་བར་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་སྟེ།། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒྲལ་བའོ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན བསྒྲལ་ཡང།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་ཏེ།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མཆོག་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྒྲོལ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། གསང་སྔགས་རང་བཞིན་བདག་བློ་མི་འགྱུར བ།། ཀུན་གཞིའི་གཏིང་ནས་རིག་པའི་ཉི་མ་ཤར་བ་དེས།། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་བདག་པོ་ཅིར་ཡང་སྣང།། ཅིར་ཡང་སྣང་ཡང་སྣང་མེད་མ་སྐྱེས་དབྱིངས་སུ་རྫོགས།། དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལྟ་སྤྱོད་མ་ཉམས་དེ ཉིད་དེ།། ལྟ་བའི་དོན་ལ་མཁས་པ་དེ་ནི་ཉེ་ལམ་པ།། ཡི་གེ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ།། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་རིག་པས་བརྟག། རིག་པ་མེད་པའི་གསུང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད།། དེ་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་རིག་པ རྣལ་དུ་བཞག།རིག་དང་ཡེ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་ནི།། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་བློ་གནས་པས།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་འབྲས་མི་འབྱེད་པའི།། ཡི་གེ་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ལས་འབྱུང།། དེ་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་སྣ་ ཚོགས་སྐྱེས་བུར་སྣང་བ་ཉིད།། སྤྲུལ་པའི་ཆ་ལུགས་ངེས་པར་མི་སྣང་སྟེ།། འགྲོ་བ་འདུལ་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་སྣང།། སྣང་མེད་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དེ་དཔག་མི་ལང།། ཡི་གེའི་འཕྲོ་འདུ་འབྱུང་འཇུག་ལ སོགས་པ།། བསམ་པའི་འབྱུང་འཇུག་མི་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ།། བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་འདུས་པས་བསམས་པ་མེད།། རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་ཡང།། སྐུ་ལྔ་མཁའ་དབྱིངས་དག་པའི་ཀློང་ཆེན་དུ།། སངས རྒྱས་ལྔ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་གནས་མཆོག་དམ་པ་ནི།། ཐམས་ཅད་བྷ་ག་ཡངས་པའི་ཀློང་ཡིན་ཕྱིར།། སྐུ་གཅིག་བསྒོམས་པས་དབྱིངས་ཀྱང་གསལ་བར་འགྱུར།། མི་འགྱུར་མི་ཤིག རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་ཀློང།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་པོ་ཆེ།། འཁོར་ལོ་ཀུན་བསྐུར་སངས་རྒྱས་དེ་ལས་སྐུ་ཡང
Chinese
从清净中生起胜者之身，自明手印之身光芒四射，双手于顶上，一切坛城皆燃，以心要宣说，以手之造作，行持而完全清净之时，无论如何度脱有寂三界，也没有丝毫需要度脱的，如同于虚空中度脱虚空。即使度脱三界一切有情，亦成为金刚萨埵之身，是本来自性解脱之殊胜道。如是说。出自金刚萨埵虚空大王广大续，度脱开示品第十二。之后，世尊又入于无量三摩地，特意宣说此偈：密咒自性，吾心不变异，从阿赖耶识深处，智慧之日升起，彼坛城一切之主，显现为何，无论显现为何，亦圆满于无显现之无生界。此乃密咒之誓言，见行不退失，即是彼。精通见地之义者，乃是近道者。以心观无字之义，以智慧观察无心要之心，无智慧之语无生，如是于无生义中，安住智慧。智慧与本智种种化现，以心安住于金刚之义，不分真正佛陀之因果，从文字无法表达之法中生起。因此，种种化现显现为士夫，化身之仪态必定不显现，为调伏有情，显现种种。无显现化身生起之因，无法衡量。文字之增减、生灭等，思维之生灭不生，如是，融入禅定之中，故无思。毗卢遮那等五部之身，五身于虚空清净之大界中，与五佛平等之故，殊胜佛陀之殊胜处，乃是一切法界广大之界，修一座，亦能明净法界。不变不坏，金刚虚空之界，一切无余任运成就之大坛城，一切法轮皆转，佛陀之身亦由此。
English
From purity arises the body of the Victorious One, the light of the self-aware mudra body blazing forth. With both hands on the head, all mandalas ablaze, speaking with the essence, through the actions of the hands, acting and becoming completely pure, no matter how one liberates the three realms of existence and peace, there is not even a speck to be liberated, it is like liberating space in space. Even if all sentient beings of the three realms are liberated, they become the body of Vajrasattva himself, it is the supreme path of primordial liberation. Thus it is said. From the Tantra of Vajrasattva, the Great King of Space, the twelfth chapter, which teaches liberation. Then, again, the Bhagavan entered into immeasurable samadhi and spoke this verse specifically: The nature of secret mantra, my mind does not change. From the depths of the alaya, the sun of wisdom rises, the lord of all mandalas appears as anything. Appearing as anything, it is complete in the unborn realm of non-appearance. This is the samaya of mantra, the view and conduct are not diminished, that is it. The one who is skilled in the meaning of the view is the one on the near path. Contemplate the meaning of the unwritten with the mind, examine the mind without essence with wisdom, the speech without wisdom is unborn. Likewise, in the meaning of the unborn, rest the wisdom naturally. Wisdom and various emanations of primordial wisdom, because the mind abides in the meaning of vajra, the cause and effect of the true Buddha are not separated, arising from the Dharma that cannot be expressed in letters. Therefore, the various emanations appear as individuals. The manner of the emanation certainly does not appear, appearing in various ways in order to tame beings. The cause of the arising of the non-appearing emanation is immeasurable. The increase and decrease of letters, arising and ceasing, etc., the arising and ceasing of thought do not arise, likewise, gathered in meditation itself, therefore there is no thought. The five bodies of the families, such as Vairochana, etc., the five bodies in the great expanse of the pure realm of space, because they are equal to the five Buddhas, the supreme place of the supreme Buddha is the vast realm of all dharmadhatu. By meditating on one body, the realm also becomes clear. Unchanging, indestructible, the realm of vajra space, the great mandala in which everything is completely and spontaneously accomplished, all the Dharma wheels are turned, and the body of the Buddha also arises from this.