Tibetan
ས་པས།། སྡིག་པ་སྦྱང་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར ལྡན།། སངས་རྒྱས་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ཆོས་བཤད་པས།། ཐོག་མེད་འདུ་ཤེས་མི་བདེན་ཚོར་བ་བྲལ།། སྤྲུལ་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་གསུང་བར་འགྱུར།། ཚིག་ཏུ་བཤད་པས་རྨད་བྱུང་དོན་མི་རྙེད།། ཡི་གེའི་མཆོག་ཉིད ཡང་དག་གསལ་བ་ཉིད།། ཡི་གེས་ཐེག་བཞིར་བརྟགས་པ་རྨད་བྱུང་ཉམས།། སྟོན་པས་བཤད་པ་དོན་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། ནད་མེད་པ་ན་སྨན་ཀྱང་མི་དགོས་ན།། ནད་ཀྱི་དོན་ཕྱིར་སྨན་དགོས་ཇི་བཞིན དུ།། ཐེག་པ་གཞན་མེད་པ་ན་བླ་མེད་འདི།། བསྟན་ཀྱང་མི་དགོས་དེ་བཞིན་གཞིར་གནས་ན།། བླ་མེད་ཐེག་ཀྱང་བླ་མེད་དག་ལ་སྣང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡངས་པའི་རྒྱལ་པོས་ཀྱང།། མ་གསུངས་གསུང་དུ་བརྗོད དུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། དོན་འདི་གང་ལ་སྣང་བ་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐེ་ཚོམ་ཤིན་ཏུ་ཆོད་ནས་ཡང་གསོལ་བའི་ཚིག་བཏབ་པ། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་མ་མཐོང་ན།། ཆོས་སོ་ཅོག་པ་ཆོས་ཀྱི ལམ་ལ་གནས།། བྱིས་པའི་ལམ་བཞིན་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་དཀའ།། རྒྱལ་པོའི་རིགས་སྐྱེས་པས་ནི་རྨད་བྱུང་ཉིད་བལྟའོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ།། རྨད བྱུང་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཕྱི་མོའི་ཆོས།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ནི།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་འདྲ་སྟེ་རྟེན་ཡང་མེད།། མིང་ཡང་མེད་པས་སེམས་ལ གནས་པས་ན།། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས།། དཀའ་ཐུབ་དཀའ་བས་ལུས་གདུང་ཕྱག་བཙལ་ཀློག། འཆང་དང་འཛིན་པས་ཤེས་ཤིང་རྙེད་མིན་ཏེ།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྙེད་པ ནི།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ནོར་གསལ་ན་གོ། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གེགས།། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ།། ཇི་ལྟར་ལས་སྤྱོད་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ན།། དེ་འདྲར་སྤྱད དུ་མེད་པ་ཐོབ་པར་གྲགས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དེས་ཀྱི་བསྐྱེད།། རྨད་བྱུང་འདི་ནི་བདེ་གཤེགས་ལས་ཀྱང་འདས།། རྒྱལ་བས་མི་གཟིགས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་ཀློང།། ཡེ་ཤེས་ཏིང་འཛིན་རྫོགས་པའི་རྨད པོ་ཆེ།། གཞན་ནས་མི་འབྱེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། ཐམས་ཅད་མེད་པའི་སྔོན་དུ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མེས་ཆེན་པོ།། དམིགས་གནས་བསྒོམ་དུ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དག། ཕྱག་རྒྱར་བསྐྱེད དུ་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་ཞི།། བསྙེན་བཀུར་བསྟོད་དུ་རྣམ་དག་ཡོན་ཏན་མེད།། མི་དམིགས
Chinese
地基啊！ 清净罪业而具有坛城坛城， 宣说四种佛陀的法， 远离无始的错觉和不真实的感受。 化身将宣说六度波罗蜜多， 以言辞宣说却无法找到奇妙的意义。 文字的殊胜性，是真实而清晰的。 文字对四乘的考察是奇妙的体验。 导师所说的是领悟意义的迷惑之路。 没有疾病的时候也不需要药物， 就像为了疾病的缘故需要药物一样。 没有其他乘的时候，这无上的乘， 即使宣说也不需要，就像那样安住于基础时， 无上的乘也只显现给无上者。 广大普贤王也， 没有说过，说为说，连微尘许也没有。 这意义显现给谁呢？显现给诸佛之王。 之后金刚持断除了极大的疑惑，又说了祈请的语言： 如果没有见到奇妙的菩提心自性， 所有的法都安住在法的道路上， 就像孩童的道路一样难以成就果实。 国王种姓所生者才能见到奇妙的自性。 之后，薄伽梵普贤如来说了这段话： 奇妙的自性，是众生根本的法， 三世诸佛的心性， 是奇妙菩提心的自性， 犹如虚空般空旷，没有任何所依。 因为没有名字，安住在心中， 所以被广称为佛陀佛陀。 以苦行苦难折磨身体，顶礼诵读， 持诵和执持也无法了解和找到， 找到奇妙的菩提心自性， 如果心的自性没有错谬而清晰，就能领悟。 苦行等是证得大菩提的障碍， 本质即是如来之相。 如果不需要任何行为和作为， 据说就能获得无法作为的状态。 奇妙的菩提心是由此而生， 这奇妙超越了善逝， 诸佛无法看见的大尸陀林中， 圆满智慧禅定的伟大奇妙。 无法从他处分别，是如是之身， 在一切不存在之前，本来就是佛， 是三世诸佛的伟大祖先。 观想对境的实有之本体， 在手印中生起，自性本来寂静。 供养赞颂中，没有清净的功德， 不可得。
English
Upon the ground! By purifying sins, one possesses mandala upon mandala. By explaining the Dharma of the four forms of Buddha, one is free from beginningless delusion and untrue feelings. The emanation will speak the six perfections. By speaking in words, one does not find the wonderful meaning. The supreme essence of letters is truly clear. The examination of the four vehicles by letters is a wonderful experience. What the teacher explains is the path of delusion in understanding the meaning. If there is no illness, there is no need for medicine. Just as medicine is needed for the sake of illness. If there is no other vehicle, then this unsurpassed one, even if taught, is not needed, just as it abides in the ground. The unsurpassed vehicle only appears to the unsurpassed ones. Even the vast King Samantabhadra, has not spoken, to speak of speaking, not even a dust particle. To whom does this meaning appear? To the king of the Buddhas. Then Vajradhara, having completely dispelled all doubts, again uttered words of supplication: If the wonderful nature of Bodhicitta is not seen, all dharmas abide on the path of Dharma. Like the path of children, it is difficult to achieve the result. One born of the royal lineage can see the wonderful nature. Then, the Bhagavan Samantabhadra spoke these words: The wonderful nature is the fundamental Dharma of sentient beings. The mind-essence of the Buddhas of the three times is the nature of the wonderful Bodhicitta. It is like the empty sky, without any support. Because it has no name, it abides in the mind. Therefore, it is widely known as Buddha, Buddha. Afflict the body with difficult austerities, prostrate and recite. Understanding and finding are not achieved by holding and grasping. The finding of the wonderful nature of Bodhicitta is realized when the mind's nature is clear and uncorrupted. Austerities and the like are obstacles to great Bodhi. Its essence is the nature of the Tathagata. If no action or deed is needed, it is said that the state of non-action is attained. The wonderful Bodhicitta is born from this. This wonderful transcends even the Sugata. The great charnel ground unseen by the Buddhas, the great wonder of perfect wisdom samadhi. It cannot be separated from others, it is the body of Suchness. Before all non-existence, it is primordially Buddha. The great ancestor of all the Buddhas of the three times. The essence of objects to be meditated upon as the object of focus, arises as a mudra, its nature is primordially peaceful. In offering and praise, there is no pure quality, unobservable.
Tibetan
་དག་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་འུབ།། མཁའ་རྒྱུ་དག་པས་མཉམ་དང་མི་མཉམ་རྣམས།། སྐུ་ཡི་སྐུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི སྐུ།། འཛིན་པ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པའི་ཤེས་པའང་དེ།། དེ་སྒྲིབ་ཆེན་པོ་སྣང་དུ་མི་བཏུབ་ལྟར།། གཟུང་འཛིན་རྟོག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་སྐུར་བསྒོམས་པས།། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རྨད་བྱུང་ངོ་བོར་ཡང།། ཆོས་སྐུ་མ་ལུས་བསྡུས་པ མཐོང་མི་འགྱུར།། སྣང་སྲིད་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཉིད་རྨད་བྱུང་སྐྱོན།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ལས།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་སྨིན།། ས་བོན་འབྲས་བུར་སྨིན་པ་དེ་ཡང་ནི།། སླར་སོན་གནས སུ་དག་པའི་གཅིག་ཚུལ་ནི།། རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལས་ཆུ་ཕྲན་ཀུན་འབྱུང་བ།། སླར་འདུས་ལན་ཚའི་ཆུར་རོ་ཀུན་གཅིག་འདྲའོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། ཉིད་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་གཟིགས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ། ཨེ་མ་ཧོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས ཀྱང།། ཆོས་གཅིག་མ་གཟིགས་ཆོས་ལ་ཟད་མཐའ་མེད།། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ནི།། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུས་ཀྱང་ཆོས་གཅིག་པའོ།། མ་གཟིགས་གཟིགས་པ་མེད་པ་རྒྱན་དང་ལྡན།། མཚན དཔེས་བརྒྱན་པ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཡིན།། མཚན་སྐུ་དེ་ཉིད་དོན་གྱི་འབྲས་བུར་ཡང།། སུ་འདོད་དེ་ལ་ཡང་དག་སངས་རྒྱས་རིང།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་དག་པ་ཡང་སངས་རྒྱས།། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་མཚོན་པ ལས་འདས་ཏེ།། གཞི་མེད་པ་ཡི་རྩ་གཞི་ཀུན་གྱི་མཆོག། ལོ་མའི་རྩ་བ་རྩ་བའི་ལོ་མའང་ཡིན།། མཁའ་ལྟར་མི་འདོད་དེ་ཡང་འདས་པ་ཉིད།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་པོ།། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས སྐུ་དེ་ཉིད་ལས།། གཞན་གྱིས་རེག་ཅིང་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་མཚན་མའི་མཚན་དཔེས་བརྒྱན།། མངོན་སུམ་གཉིས་སུ་དེ་ཉིད་སུ་རྣལ་བ།། དེ་ལ་རྨད་བྱུང་འདི་མི་གནས་ཏེ་ཟིན་ཆགས ནད།། སྣང་སྟོང་ངོ་བོ་སྟོང་པའང་འདི་ཡི་སྐྱོན།། རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བརྗོད་དུ་མེད།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་ཟད།། མཐའ་དང་དབུས་ལ་མི་གནས་བདེ་བའི་ཀླུང།། ཁྱབ གདལ་བྱང་ཆུབ་མཐའ་ལྟར་དཔག་ཏུ་མེད།། འདི་ཉིད་སྐུར་འདོད་སྒྲོ་སྐུར་འཁོར་ལོ་བསྐོར།། འདི་ལ་གཟའ་གཏད་རྟོག་པའི་འདུ་མཚོན་ཅན།། ཐོག་མར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པ་འཇིག་རྟེན་པ།། སྐུ་གསུམ་སྐུ གསུང་ཐུགས་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང།
Chinese
清净的自性全部聚集，以虚空清净故，等同与不等同诸法，是身之身，即一切佛之身。执著微细的识亦是如此，如彼大障不能显现一般。将能取所取之分别观想为手印身，一切皆为佛陀奇妙之自性，亦不应见法身全部聚集。观想显有世间为天尊即是奇妙之过患，从奇妙菩提心之种子中，内外器情成熟为果。种子成熟为果，彼亦是，再次于何处清净之唯一方式呢？如从大海中生出一切小水滴，再次汇集于咸水中，味道皆相同。从菩提心奇妙之续流中，超越譬喻之一切法之彼，即是如是之自性品第五。此后，薄伽梵吉祥普贤王如来，观视自身之奇妙后，所应宣说者而宣说：唉玛吙！大菩萨亦不视一法，法无有穷尽。圆满受用身与化身，以及现证菩提身亦是一法。不视，无有视者，具足庄严，以相好庄严，是为真实佛陀。彼相好身亦为意义之果，谁欲求彼，亦是真实佛陀。奇妙菩提清净亦是佛陀，无有颜色形状，超越譬喻，无有基础之根本，一切根本之殊胜，是叶之根，亦是根之叶。如虚空般不欲求，彼亦是超越。奇妙菩提心之唯一法，从完全清净之法身彼性中，因非由他者所触及与体验故，佛陀与佛子以相好之相庄严。显现二者，彼性于何者调柔？于彼，此奇妙不住留，是执著之病。显空自性空性亦是此之过患。名为胜者之胜者，不可言说。法界与智慧二者之词亦穷尽。不住于边与中，安乐之源。周遍广大菩提如虚空般不可衡量。欲求此为身，虚妄增益转法轮。于此有星宿，具有分别之相。最初欲求者，是迷惑之世间人。三身语意甚为遥远。
English
All pure essence gathers. Because of the purity of space, equal and unequal things. The body of the body, the body of all Buddhas. The consciousness that has subtle grasping is also that. Just as that great obscuration cannot appear. By meditating on the conceptualization of grasping and holding as a mudra body. Everything is also the wonderful nature of the Buddha. The Dharmakaya, completely gathered, will not be seen. Meditating on appearance and existence as deities is itself a wonderful flaw. From the seed of the wonderful Bodhicitta. Outer and inner vessels and essences ripen into fruit. That the seed ripens into fruit is also. Again, what is the one way to purify the seed place? Just as all small drops of water arise from the great ocean. Reassembled in salty water, all tastes are the same. From the wonderful continuum of Bodhicitta. The chapter on the very nature of all dharmas that transcend examples is the fifth. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, looked at his own wonderfulness and spoke what was to be spoken. Emaho! Even the great Bodhisattva does not see one dharma, and dharma has no end. The Sambhogakaya and Nirmanakaya, as well as the Abhisambodhikaya, are also one dharma. Not seeing, without seeing, adorned with ornaments. Adorned with marks and examples, is the true Buddha. That marked body is also the fruit of meaning. Whoever desires it is also the true Buddha for a long time. Wonderful Bodhi purity is also Buddha. Without color or shape, beyond representation. The root of the rootless, the best of all roots. It is the root of the leaf and the leaf of the root. Like the sky, it is not desired, and that is also transcendence. The one dharma of the wonderful Bodhicitta. From the very nature of the completely pure Dharmakaya. Because it is not touched or experienced by others. Buddhas and their sons are adorned with the marks of signs and examples. Manifestly two, to whom is that nature tame? For that, this wonderful does not abide, it is the disease of attachment. The emptiness of appearance and emptiness is also the fault of this. The victor of victors is called unspeakable. The words of both realm and wisdom are also exhausted. Not abiding in the edge and center, the stream of bliss. Pervasive and vast Bodhi is immeasurable like the sky. Desiring this as a body, falsely increasing the turning of the wheel. Here there are constellations, with the appearance of conceptualization. Those who desire it at first are deluded worldly people. The three bodies of body, speech, and mind are very distant.