Tibetan
དཔེས་ཀྱངམི་བསྐྱོད་འཁོར་བར་ཡང།། མི འཇིགས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་ནས་ཡེ་རྒྱས་བཏབ།། དགྲས་འཇིགས་པ་དེ་དཔའ་བོས་མེད་གྱིས་ལ།། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པ་སེམས་པ་མིན།། དེ་བཞིན་རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི།། ཀུན འདུས་ཐིག་ལེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ།། དེ་བཞིན་དབྱིབས་འདས་ཡེ་སངས་རྒྱས་མིན་ན།། རྫོགས་ཆེན་མ་ཡིན་ཟིན་ཆགས་ནད་དང་བྲལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ།། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བའི ལམ་པོ་ཆེ།། རྩོལ་བའི་ནད་མེད་ཚད་མས་གཞིག་མི་རུང།། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ཚད་མས་གཞིག་པ་མིན།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྫོགས་པས་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ལྟར།། དེ་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་བྱ་བྲལ་སྙིང་པོ འདི།། ཀུན་གྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ།། ཆོས་རྣམས་མིང་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྫོགས།། འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དང།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག། མེད་པའི་སྙིང པོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། སྙིང་པོ་སྙིང་པོ་ཉིད་མེད་སྙིང་པོ་ཅན། ཐབས་དང་ཐབས་མཁས་སྒོ་ལ་ཆགས་པ་མེད།། སྒྲོ་བྲལ་སྒོ་ཞེས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བཞིན།། རང་བཞིན་ཀུན་རྫོགས་ཞི་བའི་རང བཞིན་ཉིད།། སྒོ་མེད་ཕུགས་མེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་དང་བྲལ།། ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པས་ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཅིག། མ་བསྡུས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྡུས་པ་ཐབས་ཀྱི མཆོག།བསམ་པ་དག་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཆོག། བསམ་པ་སྒྲོན་ཁུར་བ་ནི་རང་བྱུང་མིན།། དེ་བཞིན་རྨད་བྱུང་བདེ་ཆེན་ཆོས་ཉིད་འདི།། བསམ་དང་བྲལ་ཞིང་བསམ་པ་ལས་འདས་པས།། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ དྲེགས་པའི་རབ་མཆོག་ཡིན།། ཟིན་རྩོལ་ནད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས།། ཡང་དག་ཡང་དག་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་ཡིན།། འདུ་བའི་ཏིང་འཛིན་འདུ་ལས་འདས་པས་ན།། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས།། ཉེ ལམ་བདེར་རྫོགས་ལམ་ནད་བྲལ་བ་ཡིན།། འདི་ལ་འཇུག་ལྟ་མི་དགོས་ཡེ་ནས་ཞུགས།། བསྲུང་དང་དམ་ཚིག་མི་བཙལ་སྟོང་ལས་འདས།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི།། གཉིས་མེད་སངས རྒྱས་མེད་པའི་ཆེ་བ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་ནི།། བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན།། རྫོགས་མཆོག་རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང ཚོལ།། བཙལ་ཀྱང་རྙེད་པའི་དུས་མེད་རང་བཞིན་ཉིད།། རང་བཞིན་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པས།། ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་ཏིང་འཛིན་དགོངས་པའི་ཀླུང།། དེ་ལ་མི་དགོངས་དགོངས་པ་དགོངས་པའི་ནད།། གང་ལ བལྟ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ལྟ་བ་གནས།། སྤྱོད་མེད་ཏིང་འཛིན་མེད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ།། བསྒོམ་པའི་དོན་མ་རྙེད་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས།། བསྒོམ་ཆགས་ནད་དང་བྲལ་བ་དགོངས་པའི་ཀླུང།། མི་འགྱུར་ཞ་ཉེའི་གཟོད བརྡབ་བཞིན་དུ་གནས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི།། དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཆོག། དུས་གསུམ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་འདི་ལྷག་མེད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱུད ལས།ལུང་གི་དཔེས་མཚོན་པ་དང་ལྟ་སྤྱོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་བཙལ་ཏེ། ཤིན་ཏུ་འཛུམ་པའི་ མདངས་དང་བཅས་པས་སྤྱན་གདངས་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། ཆོས་རྣམ་པ་དུ་བཤད། ཆོས་ཞེས་བགྱི་བ་ཇི་ལྟར་ལགས། བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང། ཡངས་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེ་ཤི་ཐ་དད་མ་ཡིན་གཞུང་གཅིག་སྟེ།། འཁོར་བ་མེད་པར་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ།། མྱ་ངན་འདས་དང་འཁོར་བ་ཐ་མི་དད།། དེ་བཞིན་སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ནི མིང་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱང།། རང་བཞིན་གཅིག་ལས་མིང་བཏགས་ཐ་དད་སྣང།། དེ་བཞིན་སྙིང་པོ་སྒོ་ཕུག་མི་འབྱེད་པ།། ཐེག་པ་རྣམ་རྟོག་གྲངས་སུ་ཐ་དད་ཀྱང།། རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་རང་བཞིན་ཉིད།། སྐྱེ དང་ཤི་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང།། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པས་འཁོར་བ་ཉིད།། མི་སྤོང་མི་གཡོ་བག་ལ་གནས་མེད་དེ།། གནས་མེད་པ་ལ་གནས་པ་གནས་མེད་གནས།། མི་མཚུངས་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའི་ཐུགས་ཉིད་ནི།། ཐམས་ཅད་ཡེ་རྒྱས་བཏབ་པས་ཁམས་གསུམ་འུབ།། ཚིག་གི་མཐའ་ལས་འདས་པས་ཅང་མ་མཐོང།། སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བའི་གཞི།། མྱ་ངན་འདས་འཁོར་ལྡན་པས་མེད་པ ཡིན།། མི་སྤོང་གནས་མེད་གནས་པ་ལས་ཀྱང་འདས།། སྤྱོད་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོས་འཕགས།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་མི་འབྱེད་དོན་དམ་མེད།། དོན་དམ་འདོད་པས་དམ་པའི་དོན་མི་རྙེད།། དོན་དམ་མེད པ་དེ་ལ་དོན་ཡང་གནས།། སྒྲོ་དང་སྐུར་ཞིང་རྡོ་རྗེ་སྲ་བའི་མཆོག། མི་གཡོ་མི་འགྱུར་བླུན་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས།། འདི་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས།། མ་དང་སྲིང་མོའི་གཟིགས་པ་དེ་བཞིན དབྱིངས།། དབྱིངས་དང་དབྱིངས་རོལ་མཉམ་ཉིད་ལྷུན་གནས་པས།། མ་དང་སྲིང་མོར་སྦྱོར་བ་རོལ་པའི་མཆོག། དགེ་དང་སྡིག་ཏུ་མ་མཐོང་ཡེ་རྒྱ
Chinese
譬如不动轮中，无畏无别融合而原始增长。 敌人之畏惧，勇士令之无有，烦恼之畏惧，非是心念。 如是稀有菩提心性此，一切汇集明点极清净之身。 如是形相超离，若非原始佛，大圆满非是，离系缚病。 菩提心之自性光明，心要之心要，见之大道。 无勤之无病，量度不能摧毁，现量等世间量度不能摧毁。 如到彼岸圆满即是全圆满，如是大圆满无为心要此。 一切体性之自性如是，诸法无名如是性中圆满。 混合无别胜义世俗与，佛陀有情自性中为一。 从无有心要中生出，有有之心要，心要心要无有心要者。 方便与善巧，于门无有执着，离戏之门如善巧方便。 自性全圆寂静之自性，无门无底方便之王。 原始成佛故，离于行道，明点圆融真实中为一。 不摄持如是性中摄持，是方便之殊胜，以清净心而出家殊胜。 心念负重并非自生，如是稀有大乐法性此。 离于思虑且超离思虑，轮回之根本，骄慢之极殊胜。 非是具有系缚勤作病，真实真实极真实。 积聚之等持，超离积聚故，名为等持之王。 近道乐中圆满，道离病是，于此不需进入观视，本初即入。 不寻守护与誓言，超离空性，金刚萨埵之心之坛城此。 无二佛陀无有之伟大，五种烦恼之自性亦是。 如是完全寻觅菩提，圆满殊胜菩提心性此，自性亦以自性而寻。 然寻亦无有得之时，自性自性未离自性故，见与行持等持意之
English
For example, in the immovable wheel, fearlessness and non-duality are mixed, and primordial growth is established. The fear of the enemy is eliminated by the hero, the fear of afflictions is not a thought. Likewise, this wondrous Bodhicitta nature is the body of perfectly pure bindus, the gathering of all. Likewise, if it is not the primordial Buddha beyond form, then Dzogchen is free from the disease of attachment and clinging. The nature of Bodhicitta is clear light, the heart of the heart, the great path of seeing. Without the disease of effort, it cannot be destroyed by valid cognition, it cannot be destroyed by worldly valid cognition such as direct perception. Just as the perfection of the pāramitās is completely perfect, so too is this essential Dzogchen, free from action. The nature of the essence of all is such that all dharmas are nameless and perfected in suchness. Mixed and inseparable, ultimate and relative truth, and the nature of Buddhas and sentient beings are one. From the essence of non-existence arises the essence of existence, the essence of essence, the essence of non-essence. There is no attachment to the door of means and skillful means, like the skillful means of the door of freedom from elaboration. The nature is completely perfected, the nature of peace itself, without door or foundation, it is the king of means. Since it is primordially enlightened, it is free from the path of going, the spherical bindu is truly one. Not gathering, gathering in suchness is the supreme means, the supreme of renunciation is with pure intention. Bearing the burden of thought is not self-arisen, likewise this wondrous nature of great bliss. Being free from thought and transcending thought, it is the root of samsara, the supreme of pride. Since it is not possessed by the disease of clinging and effort, it is truly, truly, most truly. Since the samādhi of accumulation transcends accumulation, it is renowned as the king of samādhi. The near path is perfected in bliss, the path is free from disease, there is no need to enter and see this, it is entered from the beginning. Not seeking protection and vows, transcending emptiness, this is the mandala of the heart of Vajrasattva. It is the greatness of the non-dual Buddha without being, even by the nature of the five afflictions. Likewise, completely seeking enlightenment, this perfect and wondrous Bodhicitta nature, even nature itself seeks nature. But even when sought, there is no time to find it, since nature is not diminished from nature itself, the view, conduct, samādhi, and intention of
Chinese
隆！对于不作意，作意即是作意之病。对于无所见，见即安住于彼。无行持，无禅定，亦是如此。未得禅修之义的修行者们，远离禅修贪执之病，乃作意之隆。如不动的铅块般安住。此奇妙菩提心之自性，乃修行者胜者们的殊胜作意。三时圆满正等觉无有胜于此者。出自奇妙菩提心续，以譬喻示教，并宣说见、行、禅定的章节，即第四品。此后，大金刚持，向薄伽梵吉祥普贤菩萨顶礼，以极其微笑的光彩，睁开双眼，请问：薄伽梵，生与死究竟是怎样的？法有多少种说法？何谓法？祈请赐予开示。如是请问后，广大薄伽梵开示道：生死并非他异，乃同一体性。无有轮回，则无法完全超越寂灭。寂灭与轮回亦非他异。如是，生与死二者，虽仅是名称各异，然自性为一，仅是名称施设各异显现。如是，心要无有内外之分。乘，虽有分别念之数量上的差异，然自性未曾衰损，即是自性。生与死及寂灭，本体上为一，即是轮回。不舍弃，不动摇，无有少许安住。于无所住中安住，乃无所住之住处。无与伦比金刚萨埵之心性，一切皆已圆满，三界充满。超越言词之边际，故无所见。所谓生，乃诸法生起之基础。寂灭与轮回相连，故非为无。不舍弃，无所住，亦超越安住。胜于行持之智慧之王。胜义谛与世俗谛无有分别，无有胜义谛。欲求胜义谛者，不得胜义之义。无有胜义谛，然义亦安住于彼。舍弃与诽谤，乃金刚之坚固殊胜。不动摇，不变异，如愚者般安住。安住于此之王，即是如来。母与姊妹之所见，即是法界。法界与法界之嬉戏，平等任运而住，故母与姊妹之结合，乃嬉戏之殊胜。未见善与恶，乃俱生智。
English
Lung! For non-attention, attention is the disease of attention. For that which has no seeing, seeing abides in it. No conduct, no samadhi, is also the same. Those practitioners who have not found the meaning of meditation, free from the disease of attachment to meditation, are the Lung of attention. It abides like an unmoving lump of lead. This wondrous nature of bodhicitta is the supreme attention of the victorious practitioners. The fully enlightened Buddhas of the three times have nothing superior to this. From the wondrous lineage of bodhicitta, the fourth chapter, which illustrates with examples and teaches view, conduct, and samadhi. Then, the great Vajradhara, prostrated to the Bhagavan Glorious Samantabhadra, and with a very smiling radiance, opened his eyes and asked: Bhagavan, what exactly is birth and death? How many kinds of Dharma are taught? What is called Dharma? Please grant an explanation. After asking thus, the vast Bhagavan replied: Birth and death are not different, but one essence. Without samsara, one cannot completely transcend nirvana. Nirvana and samsara are not different. Likewise, birth and death, although only names are different, their nature is one, only names are given and different appearances arise. Likewise, the essential point has no inside or outside. Vehicles, although there are differences in the number of conceptualizations, their nature has not diminished, it is nature itself. Birth, death, and nirvana, are one in essence, which is samsara itself. Not abandoning, not moving, there is no slight abiding. Abiding in non-abiding is the abode of non-abiding. The incomparable mind of Vajrasattva, everything is fully developed, the three realms are filled. Transcending the limits of words, therefore nothing is seen. What is called birth is the basis for the arising of all dharmas. Nirvana is connected with samsara, therefore it is not non-existent. Not abandoning, non-abiding, also transcends abiding. Superior to the king of wisdom who transcends conduct. Ultimate truth and conventional truth are not separate, there is no ultimate truth. Those who desire ultimate truth do not find the meaning of ultimate truth. There is no ultimate truth, but meaning also abides in it. Abandoning and slandering are the supreme solidity of the vajra. Not moving, not changing, it abides like a fool. The king who abides in this is the Tathagata. The vision of mother and sister is the dharmadhatu. The dharmadhatu and the play of dharmadhatu, spontaneously abiding in equality, therefore the union of mother and sister is the supreme of play. Not seeing good and evil, is innate wisdom.