Tibetan
་དཔག་མེད་པའི གནས་རབ་ཏུ།། སྐད་ཀྱི་འགྲོ་བྱེད་འབྱུང་འཇུག་ན།། སངས་རྒྱས་ལག་གིས་གཟུང་དུ་རུང།། སངས་རྒྱས་བསྙེན་པའི་དམ་ཚིག་ནི།། སྦྱོར་ཤེས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཡིན།། ཤེས་རབ་བླ་མེད་པ་དེ་ལ།། ཡུད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ གང་གནས་པ།། སངས་རྒྱས་རིག་པས་བསྙེན་པ་ཡིན།། སངས་རྒྱས་རིག་པ་དབྱེར་མེད་པར།། བླ་མེད་མ་ལ་མཉམ་གནས་པ།། བསྒྲུབ་པའི་དམ་པ་སྔགས་ཀྱི་ཚིག། དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ།། བསྙེན་པ རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཡང།། གཅིག་ལ་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བར་བྱ།། རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ།། དབྱེ་བ་མེད་པས་བསྙེན་པའི་མཆོག། ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པས་ཉེ་བསྙེན་པོ།། ཐམས་ཅད་སྦྱར་བ་བསྒྲུབ་པ་ཆེ།། བླང དོར་མེད་པས་བསྒྲུབ་པའི་མཆོག།འདི་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་ཤུལ་གྱིས།། གནས་སུ་བྱ་བའི་གཞི་མེད་དེ།། ཨ་དང་པར་ནི་རྣམ་ལྡན་ནི།། སྒྱུ་མའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འདོད།། དེ་ཡང་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས།། རང་ བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས།། ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་དེར་སྣང་སྟེ།། སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་དང།། བསྙེན་བསྒྲུབ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང།། དེ་ནི་དེར་སྒྲིབ་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཀུན་གྱི སྒོ།། ཆ་ལུགས་བསྒོམ་པས་ཆུ་ཟླ་བཞིན།། མ་ཆགས་མ་གོས་འབྱུང་འགྱུར་ཡང།། བསྒོམས་པས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདྲ།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་མན་ངག་བསྙེན་བསྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞིའི་དབྱེ་བ གོལ་སར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མི་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད དོ།། འཁོར་བ་མྱང་ངན་འདས་པ་གཉིས།། ཅི་ལའང་མི་རྟོག་མི་གནས་ཏེ།། རྣལ་འབྱོར་བསྐུར་དེ་འཇུག་པ་ཡིས།། མི་རྟོག་པ་ལའང་མི་བསམ་ཕྱིར།། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས།། དམ་པའི་དོན་ཉིད་བདེན པའི་ལམ།། སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལ།། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་མ་བྱུང།། རང་གི་ངོ་བོས་མཉམ་དཔྱད་པས།། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ཡེ་ཤེས་གཅིག། སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས པའི།། བག་ཆགས་གློ་བུར་སྤྲིན་ཚུལ་དུ།། མེད་ལས་ཡོད་བརྟགས་ཡོད་ནས་མེད།། ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་བྱིང་རྨུགས་ཀྱིས།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་གནས་པ།། ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྷུང་བར་འགྱུར།། བསྒོམ་མོ་སྙམ པའི་བློ་བྱུང་ནས།། སྟོང་ཉིད་སྒྲོ་མེད་ཞི་གནས་ལ།། འདུ་ཤེས་མེད་པར་མཉམ་བཞག་ལ།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་རྟག་པས།། ཐ་མལ་
Chinese
无量之处极佳处，语言之行生与灭，可为佛手所持。亲近佛之誓言者，乃具知之胜子。于彼无上智慧，刹那之合而住者，乃以佛智而亲近。佛智无别，与无上母平等住，乃修持之殊胜咒语，此乃大修持。亲近四种相，一分四四而行之。于极净之坛城中，以无分别乃亲近之胜。任运成就乃近亲近。一切合和乃大修持。无取舍乃修持之胜。此乃以苦行之猛厉，无立足之地可为之处，阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）与帕尔具足相，欲生幻化之乐。然亦执持之过患，自性不决定故，如所见而显现，显现欲念勤作心，以及乐受等，亲近修持及坛城等，彼乃彼处之大障过。菩提支分一切之门，以仪轨修持如水中月，不染不着生灭亦然，修持则如孩童之境。大乐续中，秘密口诀亲近修持四种差别，于解脱处所说之第十三品。其后，薄伽梵普贤如来入于不住之等持，而特为此说偈曰：轮回涅槃二者，于何亦不思不驻，瑜伽士以此入定，于不思亦不作意故。以各别思择之智慧，殊胜之义乃真实道，于言思之外，因与缘生或不生，以自性平等观察之，一切自性寂灭。十度彼岸一智慧，如幻如梦等之，习气忽如云，无而有思，有而无。寂静之智慧，以沉没昏昧，执着等持之味，将堕于声闻之灭。生起欲修之念，于空性无诠寂止中，于无想中平等住，以意之分别无常故，庸常。
English
In the immeasurable, the excellent place, the arising and ceasing of the activity of speech, can be held by the hand of the Buddha. The vow of approaching the Buddha is the victorious son who knows union. In that unsurpassed wisdom, whoever abides in union for an instant, approaches with the wisdom of the Buddha. The wisdom of the Buddha, without separation, abides equally in the unsurpassed mother, is the supreme mantra of accomplishment, this is the great accomplishment. The four aspects of approach, divide one into four fours. In the perfectly pure mandala, without division is the supreme of approach. Spontaneously accomplished is the near approach. Combining all is the great accomplishment. Without acceptance or rejection is the supreme of accomplishment. This is without a basis for dwelling with the fierce conduct of asceticism. A（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：A） and Par are endowed with aspects, desiring to generate the bliss of illusion. However, it is also the fault of grasping, because the nature is not definite, it appears as it is seen. Appearance, desire, effort, mind, and happiness, etc., approach, practice, and mandalas, etc., are great obscurations and faults there. The door of all the limbs of enlightenment, meditating on the form like the moon in water. Without attachment or defilement, arising and ceasing are also like that, meditation is like the realm of children. From the Tantra of Great Bliss, the secret instructions, the four distinctions of approach and accomplishment, the thirteenth chapter, which explains the place of liberation. Then, the Bhagavan Samantabhadra, having entered into the samadhi of non-abiding, spoke this verse especially: Samsara and Nirvana, neither think nor dwell on anything. Yogis enter into that with devotion, because they do not think even about non-thought. With the wisdom of individual discernment, the supreme meaning is the path of truth. Beyond speech and thought, whether arising from cause and condition or not, examining equally with one's own nature, all is pacified by its very nature. Ten perfections and one wisdom, like illusion and dreams, etc., habitual tendencies are like sudden clouds. From non-existence, existence is examined, and from existence, non-existence. The wisdom of peace, with sinking and dullness, clinging to the taste of samadhi, will fall into the cessation of the Hearers. Having arisen with the thought of "I will meditate," in the emptiness, without fabrication, in peaceful abiding, abiding equally in non-conceptualization, because the mental discriminations are impermanent, ordinary.
Tibetan
འདུ་ཤེས་སྤངས་ཙམ་ལས།། མཉམ་རྟོག་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་མིན།། ཡེ་ཤེས་སྙིང པོའི་ས་ཉིད་ལ།། དུས་རིངས་སྦྱར་ནས་འགྲུབ་ཏུ་རུང།། བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་སེམས་གཏོང་ཞིང།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་གྱུར་ན།། རྟག་ཆད་མུ་གཉིས་མཐའ་མི་སེལ།། མ་རབས་བུས་པ་མཐའ་མའི་སེམས།། འདུ ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད་དུ་སྐྱེ།། རེ་དོགས་སེམས་ལ་མི་གནས་པར།། ཡང་དག་དམིགས་མེད་དོན་བསྒོམ་སྟེ།། ཅི་ལའང་མི་སེམས་མི་དམིགས་ཤིང།། གང་ཡང་མི་འཆོས་མཉམ་གཞག་ནས།། རྡུལ་ཙམ་འཛིན་པའི སེམས་མེད་པ།། དཻས་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ནི།། སྐྱེ་མེད་མ་བཅོས་ཤེས་རབ་ཀློང།། དུས་གསུམ་མཆོག་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དང།། ཡེ་ཤེས་བྷ་གར་གཏིང་འགག་པའི།། མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ཕྲེང་ལྡན གྱིས།། ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་ནི།། མཐོང་མིན་སྙམ་དུ་རུང་བ་མིན།། ལོག་རྟོག་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ།། འདུ་ཤེས་མཚན་མ་མི་འབྱུང་ཞིང།། རྩེ་གཅིག་དོན་ལ་མི་གཡེང་བར།། ཆ་མཉམ་ཀུན་མཉམ་ཞིང མཉམ་ན།། ཞི་གནས་ཚུལ་ནི་དེ་ན་ཡོད།། སྣ་ཚོགས་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལ།། གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་ཤེས་ཏེ།། གཅིག་མེད་དུ་མ་མི་བསྒྲུབ་པར།། གཅིག་ལ་དུ་མ་ཡོད་བྱས་ནས།། རྟག་ཆད་མུ་གཉིས་བསལ་བའི ཕྱིར།། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་བཀོད་ནས།། གྲུབ་མཐའ་ཀུན་རྫོབ་སོ་སོ་ཡིས།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་འཛིན།། ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཡིད་ཆེས་ཤིང།། ཡེ་ཤེས་ཕྲེང་ཐོགས་ཀུན་ལྡན་པ།། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན ལ་གནས།། བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ལ།། རྒྱལ་བས་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི།། བསམ་གཏན་ཉིད་ལས་བསམ་དུ་མེད།། མ་བསམས་མ་སྦྱངས་ཆོས་བཞིན་དུ།། ཕྲ་བའི་སྒོ མོར་མིང་བཏགས་ཤིང།། སེམས་ཀྱི་དབེན་པས་ལམ་ཚོལ་ཞིང།། དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་ཏེ།། བརྟགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མིང་བཏགས་ཤིང།། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་རྣམ པར་སེལ།། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་འབྱུང་ངོ་ཞེས།། བླང་དོར་བྲོད་པ་མཆོག་ཏུ་བསྐྱོད།། དེ་ཡང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི།། མིང་ཚིག་བསམ་གཏན་ལས་འདས་ཏེ།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་རིང་པས།། དེ་ལ་གནས་པར མི་བྱའོ།། མིང་ཙམ་ཚིག་གིས་འཛིན་པ་ནི།། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ།། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་འདི་ནི།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན།། མི་དམིགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ལས།། ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་རབ་ཏུ འབྱུང།། སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་ཆོས་ཀྱང་མེད།། དགེ་འདུན་མི་འབྱུང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། ཆགས་དང་མ
Chinese
仅仅是舍弃了念头，并非将共同的思虑融合在一起。在智慧精华的境界中，通过长时间的修习可以成就。如果随顺着生起的感受而放纵心念，并且贪恋禅定的滋味，就无法摆脱常断二边的极端。恶劣之人最终的心念，会在无念的状态中产生。不要让希望和恐惧停留在心中，而是要如实地修习无所缘的意义。对于任何事物都不执着，也不设定目标，不对任何事物进行改造，安住在平等舍中，没有丝毫执取的心念。诸佛也说，清净的法界，是无生无造作的智慧虚空。过去、现在、未来三世，三宝，以及三身，与智慧宝藏融为一体，拥有殊胜精华宝鬘者，并非认为一切生起的智慧之王是不可见的。对于所有的邪念和相，不产生念头和相，一心不散乱于意义，部分平等，全部平等，并且平等时，寂止的状态就在那里。对于各种轮回的自性，了知没有一和多，不建立没有一和没有多，而是在一中存在多，为了消除常断二边的极端，建立了二谛的宗义，各自以世俗的宗义，执着于自性的宗义。相信诸法如幻，拥有智慧宝鬘，安住在地和波罗蜜多上。对于不可思议的意义，因为诸佛是不可思议的，所以伟大的功德禅定，从禅定本身来说也是不可思议的。如未经思考和修习的法一样，被命名为微细的门，通过心的寂静来寻找道路，在寺院的传承中执着于寂静，如果进行观察，就会变成分别念的修习。将原因和结果命名，并且完全消除善与恶。说这个世界会产生，对于取舍的行动最为精进。这也是无上菩提的，名称和词语超越了思虑，通过正确的成佛之道，不应该安住于此。仅仅以名称和词语来执取，就无法产生真言的道理，这未生之法，具有自性的特点。从不执着和不分别念中，智慧和佛陀才会出现。没有佛陀就不会有法，没有僧众就无法成就，贪恋和
English
Merely abandoning thoughts is not the same as uniting co-emergent thoughts. In the realm of the essence of wisdom, it can be accomplished through prolonged practice. If one indulges the mind following arising sensations and becomes attached to the taste of samadhi, one will not be free from the extremes of permanence and annihilation. The final thought of a degenerate person arises in the midst of unconsciousness. Without hope or fear dwelling in the mind, contemplate the meaning of objectlessness correctly. Without focusing the mind on anything, without aiming at anything, and without altering anything, abide in equanimity. Without a mind that grasps even a particle, the noble dharmadhatu, say the Buddhas, is the unborn, unconditioned expanse of wisdom. The three times, the three jewels, the three kayas, and the wisdom treasure are all united. One who possesses the garland of supreme essence should not think that the king of co-emergent wisdom is invisible. For all wrong thoughts and signs, do not generate thoughts or signs. Without being distracted from the single-pointed meaning, when part is equal, all is equal, and equal, the state of peace is there. Knowing that there is neither one nor many in the nature of various samsaric existences, without establishing neither one nor many, but having many in one, in order to eliminate the extremes of permanence and annihilation, establish the tenets of the two truths. Each with their own conventional tenets, clinging to the tenets of self-nature. Believing that all phenomena are illusory, possessing the garland of wisdom, abide on the ground and the paramitas. For that inconceivable meaning, because the Victorious Ones are inconceivable, the great qualities of meditation are inconceivable from meditation itself. Like a dharma that has not been thought about or practiced, it is named the subtle door, seeking the path through the solitude of the mind, clinging to solitude in the lineage of monasteries. If examined, it becomes the practice of conceptual thought. Naming cause and effect, and completely eliminating both virtue and sin. Saying that this world will arise, one should strive with utmost diligence in actions of acceptance and rejection. This is also the unsurpassed Bodhi, whose names and words transcend thought. Through the correct long path of enlightenment, one should not abide in it. Merely grasping with names and words does not give rise to the way of mantra. This unborn dharma has the characteristic of self-nature. From non-fixation and non-conceptualization, wisdom and Buddhahood arise. Without Buddhas, there is no Dharma. Without the Sangha, there is no accomplishment. Attachment and