Tibetan
་ཡིན་ནོ།། དད་ལྡན་འཁོར་གྱིས་དོན་ཆེན་ཡིད་ཀྱིས་ཞུས།། བླ་མའི་མན ངག་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ།། ཙམ་དུ་ཉམས་མྱོང་ཞི་གནས་སྐྱོན་ཡིན་ཕྱིར།། རྟོགས་ན་རང་རྒྱུད་ཡིན་ཕྱིར་མན་ངག་མིན།། མ་དྲན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ།། དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡུལ་ལ་མི རྟོག་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་ཏེ།། རྟོག་དང་མི་དྲན་གཉིས་ཀའི་གཞི་ཉིད་ནི།། ཐོག་མཐའ་ཆོད་པས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དེ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་རྟོགས་ན།། ཡུལ་ཉིད་མི་རྟོག་མི་བསྒོམ་དོན་ལ གནས།། དེ་ཡང་མན་ངག་གིས་བཅོས་དོན་དང་འགལ།། མ་བཅོས་མན་ངག་བཀའ་ལ་དགོས་མེད་འགྱུར།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན།། བླ་མ་མཁས་པའི་མན་ངག་དོན་ཟབ་མོས།། ཀུན་གཞི གཞི་ཆ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད།། བཅོས་སུ་མེད་ལ་རང་སེམས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཉིད་འཁྲུལ་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཆོད།། ཡིད་ལ་བལྟ་བ་བསྟན་པས་ཉོན་མོངས་གྲོལ།། དེ་ཕྱིར་བཀའ་དོན་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར གསུངས།རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གེགས་བསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། བློ་དངོས་ གཞི་ལ་གཉིས་མེད་རབ་རྟོགས་ན།། མིང་གི་ཐ་སྙད་རྣམ་གྲངས་འཛིན་མེད་ཕྱིར།། ཡུལ་ལ་མི་ཞེན་མ་རིག་རང་སར་གྲོལ།། བཙལ་མེད་བསམ་གཏན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས།། ཕན་གནོད་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ཕྲད་གྱུར ནས།། བྱམས་སྡང་གཉིས་ཀྱི་སེམས་ནི་སྐྱེས་པའི་ཚེ།། མཉམ་ཉིད་རིག་པས་གསལ་ཐེབས་རྣལ་འབྱོར་དེ།། བློ་དངོས་གཉིས་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས།། དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ད་ཉོན་ཅིག། ཀུན་ཏུ་བཟང པོ་འོད་དང་བཅས་ནས་ནི།། དབང་པོར་མངོན་སུམ་བྱོན་ནས་ཆོས་བསྟན་ཀྱང།། བཟང་པོ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དང་རྒྱུ་དང།། གཤིན་རྗེའི་འཇིགས་པ་བྱུང་ཡང་ཉམ་མི་ང།། གཉིས་པ་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་ཕྱིར་སྤང ལེན་མེད།། ལྟ་བ་གདེང་ལྡན་ཉམས་མྱོང་ཡིན་པའི་རྟགས།། ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་ཆོས་རྣམས་ཅི་གསུངས་ཀྱང།། དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་རྟོགས་ཕྱིར་ན་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ།། ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་མྱོང རྟགས།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྡུག་བདེ་ཅི་བྱུང་ཡང།། སྐྱོན་ཡོན་མི་བལྟ་རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར།། སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལྟ་བའི་གདེང་ལྡན་ན།། ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི རྟགས།། ལུས་དང་མི་མཐུན་པ་ཡི་ནད་དང་བགེགས།། བྱུང་ཡང་བག་ཆགས་དང་ནི་ཉོན་མོངས་པ།། རྟོག་པ་བ
Chinese
是啊。有信心的眷属以意请问了重要的事情。上师的口诀，不对境生分别念。仅仅如此的体验，是寂止的过失。如果证悟，因为是自续，所以不是口诀。不忆念，会变成没有意识。又是心勇士金刚藏，听着。不对境生分别念，那本身就是禅定。分别念和不忆念，两者的基础是。因为断绝了始末，所以是法性菩提心。又是如果证悟了自生智慧的意义。境本身不分别，不修习，安住于意义上。又是用口诀来改造，与意义相违背。不改造的口诀，对于教言会变成不必要。又是聚集的眷属们，用心听着。上师贤者的口诀，以甚深意义。一切的基础，是法身的自性。无可改造，而自心如同虚空。五根的境是错乱的，所以断绝了关联。观待于意，因为宣说了，所以烦恼解脱。因此说教言的意义非常重要。大圆满见，智慧深奥圆满之王续中，遣除疑惑障碍品第二十一。之后，对聚集的眷属们开示。如果对智慧和实际的基础，证悟无二。因为没有执著名相的异名。所以不执着于境，无明自然解脱。无寻的禅定，是体验的征相。无论遇到什么样子的利益和损害。慈爱和憎恨两种心生起的时候。以平等觉性来照亮，那个瑜伽士。是智慧和实际无二体验的征相。又是心勇士金刚，现在听着。普贤王如来与光芒一起。虽然显现于根门而宣说佛法。也以善良的心来欢喜和供养。即使出现死主的恐怖也不害怕。第二，因为了知是错乱，所以没有取舍。是见解具有定解体验的征相。无论宣说了什么宗派的差别诸法。因为了悟意义上没有好坏，所以远离增损。是获得对法的忍耐的体验征相。身语意三，无论发生痛苦和安乐。因为不看功过，自心是错乱的。如果无有先后地具有见解的定解。是法性自性光明体验的征相。与身体不协调的疾病和魔障。即使出现，习气和烦恼。分别念
English
Yes. The faithful retinue asked important questions with their minds. The guru's instructions, not to have discriminating thoughts about the object. Just such experience is the fault of tranquility. If realized, because it is self-continuum, it is not an instruction. Not remembering, it will become without consciousness. Again, listen, Vajra Essence, the hero of mind. Not having discriminating thoughts about the object, that itself is meditation. The basis of both discriminating thoughts and not remembering is. Because it cuts off the beginning and the end, it is the nature of reality, Bodhicitta. Again, if the meaning of self-arisen wisdom is realized. The object itself is not discriminated, not meditated, it abides in the meaning. Again, to modify it with instructions contradicts the meaning. Unmodified instructions, for the teachings, will become unnecessary. Again, listen with your mind, assembled retinue. The profound meaning of the instructions of the wise guru. The basis of all, the basis is the nature of the Dharmakaya. It cannot be modified, and the mind is like the sky. The five gates, the object itself is mistaken, so cut off the connection. By showing the view of the mind, afflictions are liberated. Therefore, it is said that the meaning of the teachings is very important. From the Great Perfection View, the King of Exhaustive Wisdom, the Tantra, the chapter on clearing away the obstacles of doubt, the twenty-first. Then, to the assembled gathering, he spoke. If the wisdom and the actual basis are realized as non-dual. Because there is no grasping of the different names of names. Therefore, not clinging to the object, ignorance is naturally liberated. Unsought meditation is a sign of experience. No matter what kind of benefit or harm is encountered. When the two minds of love and hatred arise. By illuminating with equanimity awareness, that yogi. Is a sign of experiencing the non-duality of wisdom and reality. Again, listen now, Vajra, the hero of mind. Samantabhadra, together with light. Although appearing manifestly at the sense gates and teaching the Dharma. Also, with a good mind, rejoice and offer. Even if the fear of the Lord of Death arises, do not be afraid. Second, because knowing it is mistaken, there is no acceptance or rejection. It is a sign of the view having confidence in experience. No matter what differences of vehicles and dharmas are taught. Because realizing that there is no good or bad in meaning, it is free from exaggeration and denigration. It is a sign of experiencing the attainment of patience towards the Dharma. Body, speech, and mind, no matter what suffering or happiness arises. Because not looking at faults and virtues, the mind is mistaken. If there is confidence in the view without before and after. It is a sign of experiencing the self-luminous nature of reality. Diseases and obstacles that are incompatible with the body. Even if they arise, habits and afflictions. Discriminating thoughts
Tibetan
རྟས་པ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ།། ཞེན་པ་མེད་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་དད་པ་ཡིས།། མི་གཏོང་དྲན་པར་བྱེད པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།། དངོས་གྲུབ་རྩོལ་མེད་དགོངས་པ་ཉམས་མྱོང་རྟགས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར།། འཇིག་རྟེན་མཐོན་དམར་གར་སྐྱེས་ལུས་ཉིད ཀྱང།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་སེམས་ལ་སེམས་གནས་ན།། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཉམས་མྱོང་རྟགས།། རྟགས་ཆེན་དེ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་ནི།། ཅི་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཐུགས།། མི ཡི་ལུས་ལ་སྒྲིབ་གཡོགས་འདི་ཉིད་ལ།། ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་པར་འགྱུར། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྟགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡིས།། དད་ལྡན་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར།། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་བཟང་ལ།། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པས་འདི་སྐད་དོན་གསོལ་པ། བལྟ་བ་ཉམས་པའི་རྣལ་འབྱོར སྐྱོན་ནི་གང།། དེ་ལ་སྐོང་ཐབས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བགྱི།། བསྐངས་པའི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། འཁོར་འདས་ས་མཚམས་བག་ཆགས་གང་གིས་གཟུང།། དེ་ཡི་གདམས་ངག་རྣལ་འབྱོར་གང་ལ གཏད།། མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོས་ལུང་བསྟན་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། དོན་མེད་ང་རྒྱལ་དྲེགས་པས་མཁས་འདོད་པས།། རང་གི་བལྟ་བས་ཡ་རབས་མཐོ་བཞེད ནས།། ཚིག་ལ་མཉམ་སྦྱོར་མཁས་པའི་ཟླ་མེད་ཀྱང།། དམ་ཚིག་ཕྱལ་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ནས།། ལོག་འདྲེན་ཁོང་གསོག་བདེན་ཚིག་ཅི་སྨྲས་ཀྱང།། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཉིད་ལོག་འདྲེན་དབང་དུ འགྱུར།། གནམ་ལྕགས་མཁའ་ལས་འདམ་དུ་བྱིང་བ་བཞིན།། དམྱལ་བར་ངེས་འགྲོ་གཏན་དུ་སྙིང་རེ་རྗེ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། གསང་སྔགས་གསང་བའི་ལྟ་བའི་སྒོར་ཞུགས་ནས།། ཡང དག་རང་སེམས་དོན་ལ་མ་འདུད་པར།། མི་ཆོས་ཟང་ཟིང་ལུས་ངག་ལས་བྱེད་པས།། རི་བོས་སྲོག་ཆགས་འོག་ཏུ་མནན་པ་ལྟར།། མི་ཤེས་རང་གི་ང་རྒྱལ་བསྙེམ་བྱེད་པ།། ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི སྲིད།། དེ་ཡང་སེམས་དཔའི་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག། རྒྱ་མཚོའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕ་བོང་དཀྱིལ་སྐམས་ལྟར།། ཐེག་པ་འོག་མའི་སྡེ་སྣོད་ཆོས་མཉན་ཀྱང།། ཡང་དག་དོན་གྱི་ལྟ་བའི་གདེང་མེད་པར།། ཚིག་ཙམ་ལུང་ལས ཆོས་ཀྱི་ཁུངས་ཕྱུང་ནས།། བྱར་མེད་ཆོས་ལ་ང་རྒྱལ་བློ་བརྟན་ནས།། ལུས་ངག་རྩིང་ཆོས་ཕད་ཧརལ་སྤྱོད་བྱེད་པས།།
Chinese
除了表征之外，因为没有执着，以对法身的信心，不舍弃忆念的瑜伽士，无勤成就的证悟体验之相。再者，谛听汇聚之精华。因为菩提心无有先后，无论在世间高低何处所生的身体，在无生灭的心上安住心，就是无有聚散的证悟体验之相。具有此大相的瑜伽士们，一切所行都是智慧佛陀之心。在人的身体上，对于这个遮蔽，天人们也会顶礼供养。大圆满观见智慧深奥圆满王续中，所示相之品第二十二。之后，为了利益具信的眷属，心子金刚藏，以意念向普贤王祈请此义：观见退失的瑜伽士，过患是什么？对此，如何示以圆满之方便？圆满的果报如何产生？轮回涅槃的界限以何习气所持？此之口诀交付于何瑜伽士？请平等智慧之王作授记。听闻如是请问之义后，即赐予开示：以无意义的傲慢自诩为智者，以自己的见解认为高尚贤善，虽然在言辞上善于连结，无人能及，却违背誓言，舍弃菩提心，积蓄邪见，无论说何真实语，迷惑的心性也会成为邪见的奴仆。犹如铁锤从天空坠入泥潭，必定堕入地狱，实在可悲。再者，谛听汇聚之金刚萨埵。进入密咒秘密观见之门后，不依止真正自心之义，以世俗杂染的身语行事，犹如山压住有情众生，不知自己的傲慢自夸，无论何时也无法获得成佛菩提。再者，谛听心之精华。犹如大海中央的磐石干涸，即使听闻下乘的经藏之法，却没有真正意义观见的把握，仅从言辞经典中引出法的来源，对于无为之法傲慢自满，以身语粗暴之法行事。
English
Apart from the signs themselves, because there is no attachment, with faith in the Dharmakaya, the yogi who does not abandon mindfulness, the sign of effortlessly accomplished realization experience. Furthermore, listen to the essence of the gathering. Because Bodhichitta has no before or after, wherever the body is born in the high or low realms of the world, if the mind abides in the mind that is without birth or death, it is the sign of realization experience without gathering or scattering. Those yogis who possess this great sign, whatever they do is the wisdom mind of the Buddha. On the human body, to this obscuration, gods and humans will prostrate and make offerings. From the Great Perfection, the View of the Wisdom Profoundly Perfect King Tantra, the chapter on showing signs, the twenty-second. Then, in order to benefit the faithful retinue, the heart son Vajragarbha, with mental recollection, requested this meaning from Samantabhadra, the King of Equality: What is the fault of the yogi who has deteriorated in view? How should the means of fulfillment be shown for this? How does the fruit of fulfillment arise? What habituation holds the boundary between samsara and nirvana? To which yogi should this instruction be entrusted? Please, King of Equal Wisdom, give a prophecy. Having heard the meaning of this request, he gave the following teaching: With meaningless pride, boasting of being wise, considering oneself noble and virtuous with one's own view, although skillful in connecting words, unmatched, yet breaking vows, abandoning Bodhichitta, accumulating wrong views, no matter what truthful words are spoken, the deluded mind will become a slave to wrong views. Just like a meteorite falling from the sky into the mud, it will surely fall into hell, truly pitiable. Furthermore, listen to the gathering, Vajrasattva. Having entered the door of the secret mantra secret view, without relying on the true meaning of one's own mind, acting with worldly defiled body, speech, and actions, just as a mountain crushes sentient beings, not knowing one's own pride and boasting, one will never attain enlightenment and Bodhi. Furthermore, listen to the essence of the mind. Just as a rock in the middle of the ocean dries up, even if one listens to the teachings of the lower vehicle's scriptures, without confidence in the view of the true meaning, merely extracting the source of the Dharma from words and scriptures, being arrogant and confident in inaction, acting with coarse body and speech.