Tibetan
ཀྱིས་ཉོན།། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ནས་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་ལ།། རྒྱུན་དུ་མ་བརྗེད་རིག་པ་གསལ་ཐེབ་ན།། བག་ཆགས་ཉོན མོངས་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཀྱང།། དེ་ལ་རྡུལ་ཙམ་མི་བསྒྲིབ་ཡེ་ཤེས་གསལ།། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་སྔགས་ཀྱི་གདེང་ལྡན་པས།། དུག་མ་བསལ་བས་དུག་ཉིད་སྨན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན།། སྔ་ཕྱིར་མ་སོང་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས ནི།། སྔ་ཕྱིར་མ་སྤངས་གློ་བུར་རང་སྟོང་ཕྱིར།། བློ་དངོས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། བློ་དངོས་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡིས།། དད་པས་འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར།། བདེན་པའི་དོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཡིད་ཀྱིས་གསོལ།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་དོན་རྟོགས་ལྟ་བ་ལ།། མ བསྒོམས་འབྲལ་མེད་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ།། ཡེ་ཤེས་དོན་ནི་མཚོན་དུ་ཇི་ལྟར་མེད།། སྤྱོད་པ་འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་དོན་ནི་གང།། ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་པའི་དོན་ནི་ཅི།། རྟོགས་ནས་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཉམས་ཇི་ལྟར མེད།། བསྒོམས་ན་གོལ་སའི་སྐྱོན་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས།། ལ་བཟླའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་བགྱི།། དེ་སྐད་གསོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་དོན་གསན་ནས།། ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེས་བཀའ་སྩལ་པ།། རང་སེམས་སྙིང་པོའི དོན་རྟོགས་ཆོས་སྐུ་ལས།། བསྒོམ་བྱའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གུད་ན་མེད།། སྔ་ཕྱི་སེམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་བྲལ་བ།། མ་ནོར་སྒོམ་པ་པོ་ཡང་ག་ལ་ཡོད།། དེ་ལ་སྒོམ་མཁན་སེམས་ལ་དངོས་མེད་ན།། མི་གནས་མི་རྟོག འཇོག་པ་རྣལ་འབྱོར་མིན།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག། ཨ་ཏི་རྫོགས་ཆེན་ཆོས་སྐུ་བདེན་གཉིས་བྲལ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རང་ཤར་ཡེ་ཤེས་ནི།། ཡོད་མེད་དབུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་གསུམ་བྲལ།། ཡུལ་ལ སྤང་སྡུད་གཉིས་པོ་གདོད་ནས་མེད།། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་རང་དུ་ཤེས་པ་བཞིན།། ཇི་བཞིན་མ་ནོར་རང་སེམས་རྟོགས་པ་ཡིས།། ལུས་ངག་མ་སྐྱེས་རྟོག་པའི་གཞི་མེད་པས།། སྐྱིལ་ཀྲུང་དྲང་འདུག་སྨྲ་བཅད་ཁ་ན མེད།། དེ་བཞིན་སེམས་དང་རྟག་ཆད་སྤྲོས་བྲལ་བས།། རྟོག་སྤང་མི་རྟོག་སྒོམ་པའི་ཁར་མི་འོང།། ཡེ་ཤེས་ལྟ་བའི་ཤུགས་ལས་བྱུང་བས་ན།། རྣལ་འབྱོར་དམིགས་པའི་ཤེས་པས་མི་བསྒོམ་སྟེ།། རྟོགས་པས་རང སེམས་མ་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར།། རྣལ་འབྱོར་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་བསྟན་མི་དགོས།། སེམས་དཔའ་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག། ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་གྲུབ་ཕྱིར།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཡེ
Chinese
谛听！证悟智慧后，于平等之义中，恒常不忘，觉性若明晰，习气烦恼，分别之过患，亦不能丝毫遮蔽，智慧明朗。譬如具咒力之士夫，未除毒，毒即转为药。无有先后之法身智慧，无有先后，本自空性故，了知心与实相无别，乃为证悟之量。大圆满见智慧深奥续中，开示心与实相为一之品第十。其后，菩萨金刚藏，为利益具信之眷属，以真实之义，如是心中祈请：自心心髓，通达义之见，无修无离之义如何成就？智慧之义如何不可诠释？行持无有系缚解脱之义为何？于地无有修习之义为何？证悟后，如何不违犯守护誓言？修习则有堕入歧途之过患如何？于何处作念诵之义之智慧？听闻如是祈请之心中义，具一切智之导师法主开示：自心心髓之义，通达法身中，所修之智慧，法身之外无有。无有先后之心之智慧，离边，无错谬之修行者又于何处有？于彼修持者，心无实有，不住不分别，安住非瑜伽。菩萨金刚藏，汝谛听！阿底大圆满法身，离二谛。自性之自显智慧，有无中之智慧，离三边。境上，断除取舍二者，本初即无有。譬如虚空自知一般，如实无谬了知自心故，身语不生，分别之基无有故，无有跏趺坐，正直安住，禁语等。如是心与常断，离戏论故，不落入断除分别，不分别修持之境。以智慧见之力量所生故，不以瑜伽所缘之识而修持，以证悟故，自心本生智慧之故，无需特意开示瑜伽之修持。菩萨聚集之精要，汝谛听！境之显现，行境不成故，如虚空般耶
English
Listen! Having realized wisdom, in the meaning of equality itself, if awareness is constantly unforgotten and clear, then even the faults of habitual tendencies, afflictions, and conceptualization will not obscure it even slightly, and wisdom will be clear. For example, just as a person with the confidence of mantra, without removing the poison, the poison itself turns into medicine. The Dharmakaya wisdom, which does not go to the past or future, is spontaneously empty from the beginning, without abandoning the past or future. The measure of realizing that mind and reality are inseparable. From the Tantra of the Great Perfection View, the Profound Wisdom, the tenth chapter, which teaches that mind and reality are one. Then, the Bodhisattva Vajra Essence, in order to benefit the assembly gathered with faith, with the meaning of truth, prayed in his mind as follows: In the view of realizing the meaning of the heart essence of one's own mind, how is the meaning of inseparable from non-meditation accomplished? How is the meaning of wisdom beyond expression? What is the meaning of conduct without bondage and liberation? What is the meaning of not training on the ground? After realization, how is there no violation of protecting vows? If one meditates, how is there the fault of falling into error? Where does one perform the wisdom of the meaning of recitation? Having heard the meaning of the mind that prayed in this way, the all-knowing teacher, the Lord of Dharma, spoke: From the meaning of the heart essence of one's own mind, realizing the Dharmakaya, the wisdom to be meditated upon is not separate from the Dharmakaya. The wisdom of the mind without beginning or end, is without extremes. Where is there also a practitioner who is not mistaken? If the meditator has no reality in the mind, then not abiding, not conceptualizing, and settling down is not yoga. Bodhisattva Vajra Essence, listen now! Ati Dzogchen Dharmakaya is free from the two truths. The self-arisen wisdom of intrinsic nature is the wisdom in the middle of existence and non-existence, free from the three extremes. On the object, the two of abandoning and gathering are originally non-existent. Just as knowing the sky itself, by realizing one's own mind without error, body and speech are unborn, and the basis of conceptualization is non-existent, so there is no lotus posture, sitting upright, or silence. Likewise, since the mind is free from permanence and annihilation, and free from elaboration, it does not fall into the realm of abandoning conceptualization and not conceptualizing meditation. Since it arises from the power of the wisdom view, it is not meditated upon by the consciousness of the object of yoga. Since realization is the unborn wisdom of one's own mind, there is no need to specifically teach the meditation of yoga. Essence of the assembled Bodhisattvas, listen now! Since the appearance of objects is not established as an object of experience, like the sky, ye
Tibetan
་ཤེས་རང གསལ་བས།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ངང་གིས་དེ་རྟོགས་པས།། རྣལ་འབྱོར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བསྒོམ་ན།། ཡང་དག་ལྟ་བའི་དོན་དང་མཐུན་པར་འགྲུབ།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ད་ཉོན་ཅིག། རྫོགས་ཆེན་གོལ་ས གཅད་ཕྱིར་བསྒོམ་མེད་དེ།། ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་མེད་དག་ཏུ་རབ་རྟོགས་ན།། བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། བསྒོམ་མེད་དེ་ནི་ཀུན་གྱི་རེ་བ་སྐོངས།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མ་རྫོགས་མེད་མོད ཀྱི།། ཀུན་ཀྱིས་གདམས་ངག་མ་འཕྲོད་རྟོགས་པར་དཀའ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། མ་བསྒོམས་འབྲལ་བ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ ཆོས་རྗེས་བཀའ་སྩལ་པ།། འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་ད་ཉོན་ཅིག། རང་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི།། དབང་པོ་མངོན་སུམ་མི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། ཆོས་སྐུ་ཚིག་ཏུ་འདི་ཞེས་བསྟན་པར་ནི།། རྡོ་རྗེ སེམས་དཔས་ཀྱང་ནི་མཚོན་དུ་མེད།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ཀྱིས་ཉོན།། འཁོར་འདས་ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང མཚོན་དུ་མེད།། མཚོན་ཅིང་བསྟན་པར་དཀའ་བའི་རང་སེམས་དེ།། ཡོད་མེད་ཀུན་ལས་འདས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དངོས་མེད་ཡིད་ལ་དྲན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི།། ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱིས་མ་གཟིགས་བལྟ་བའི མཆོག།གཟུང་འཛིན་མཐུ་བརྟས་རྣམ་སྨིན་ལུས་འདི་ལ།། དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་མིང་དུ་རྗོད་བྱེད་དེ།། དོན་ལ་ཕན་པ་རྡུལ་ཙམ་མཚོན་མི་ནུས།། དཔེར་ན་བུམ་པ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ།། དངོས་མེད་བརྗོད་མེད་ ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་མིན།། དེ་བཞིན་ཚེ་གཅིག་མི་རྟོག་དོན་བསྒོམས་ཀྱང།། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་བལྟ་བ་མིན།། བུམ་ཆག་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོར་ཐིམ་པ་བཞིན།། ལུས་བྲལ་རང་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། དེ ཉིད་རིག་པས་གསལ་བཏབ་བདེ་བའི་ཀློང།། དེ་ཙམ་ཉིད་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཀྱང།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཚོན་དུ་མེད། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་མཚོན་དུ མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་དད་པས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེས་བཀའ་སྩལ་པ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ།། རང་གི་མཚན་ཉིད མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་ནས་འགྲོ་དོན་དུ།། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་ཅན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ།། མ
Chinese
了知自明，自心法身自然证悟，瑜伽士若心中什么也不修，便能与真正见解之义相合而成就。金刚藏菩萨，现在谛听！为断绝大圆满歧途，故无修持。若能彻底证悟无修之智慧，修亦无过，法界犹如虚空。无修即满足一切希望，遍及一切，无不圆满，然众人因教诫不合，故难以证悟。大圆满见智慧深奥续中，无修无离之第十一章。此后，一切明智之王法主开示道：聚集的众眷属，现在用心谛听！自心自性之法身，不住于根识显现，遍及一切。法身以言语指示为“此”，金刚萨埵亦无法象征。还有，金刚萨埵用心谛听！乃是超越轮涅言词之智慧，其形状与颜色，非根识之对境，佛陀亦未曾指示与象征。难以象征与指示的自心，因超越有无一切，故为菩提心。无实有而忆念于心的智慧，乃是普贤王如来未曾见过的殊胜见解。因执取之力增长，在此异熟身之上，根识之境皆可言说，然于义无丝毫助益，无法象征。譬如瓶中之虚空，并非无实有、不可言说之大虚空。如是，一生不作意而修持义，亦非智慧自生之大见解。如瓶破裂，虚空融入大虚空般，脱离肉身，自心即是自性之身。以觉性明晰，乃安乐之界。仅此而已，普贤王如来亦无法象征自性之身。大圆满见智慧深奥续中，于智慧之义无从象征之第十二章。此后，具信之聚集眷属前，一切明智导师法主开示道：诸佛之意如何？自之体性，不造作，即是如是。证悟法身无生后，为利有情，如何显现之有相化身——化身。
English
Knowing is self-illuminating. When the Dharmakaya of one's own mind is naturally realized, if a yogi does not meditate on anything in their mind, they will accomplish it in accordance with the meaning of the true view. Vajrasattva, listen now! There is no meditation in order to cut off the wrong paths of Dzogchen. If one thoroughly realizes the non-meditation of wisdom, there is no fault even in meditating, as the Dharmadhatu is like the sky. This non-meditation fulfills all hopes, pervades all, and is complete in everything, but it is difficult for everyone to realize because the instructions do not match. The eleventh chapter of the Dzogchen View, the Profound Tantra of Wisdom, is without separation from non-meditation. Then, Kunrig Gyalpo, the Lord of Dharma, spoke: Gathered assembly, listen now with your mind! The Dharmakaya of the essence of one's own mind does not abide in the manifest senses, it pervades all. The Dharmakaya is indicated in words as "this," but even Vajrasattva cannot symbolize it. Furthermore, Vajrasattva, listen with your mind! It is the wisdom that transcends the words of samsara and nirvana. Its shape and color are not objects of the senses. The Buddha himself has not indicated or symbolized it. This self-mind, which is difficult to symbolize and indicate, is Bodhicitta because it transcends all existence and non-existence. The wisdom of remembering in the mind without substance is the supreme view that Samantabhadra has not seen. Because the power of grasping increases, the objects of the senses can be expressed in words on this ripening body, but they cannot symbolize even a particle of benefit in meaning. For example, the space inside a vase is not the great space that is without substance and cannot be spoken of. Likewise, even if one meditates on the meaning without intention in one lifetime, it is not the great view of the self-arisen wisdom. Just as when a vase breaks, space merges into great space, when the body is separated, one's own mind is the essence of the body. When it is clarified by awareness, it is the realm of bliss. Only then, even Samantabhadra cannot symbolize the essence of the body. The twelfth chapter of the Dzogchen View, the Profound Tantra of Wisdom, shows that the meaning of wisdom cannot be symbolized. Then, in front of the assembled retinue of faith, Kunrig, the teacher, the Lord of Dharma, spoke: How is the intention of the Buddhas? One's own nature, uncreated, is suchness. Having realized the unborn Dharmakaya, for the benefit of sentient beings, the manifested form of the Sambhogakaya appears.