Tibetan
ང་རང་གསལ་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། རྨད་བྱུང་ཐུགས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར།། ཉི་མའི་འོད་བཞིན་འབར་བ་ལྟར།། རྩོལ་བྲལ་རང་བྱུང་རིག་པ་ལས།། རྩོལ་མེད་ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པར་གསལ།། ཀུན་ལ གནས་སོ་དམིགས་དང་བྲལ།། དཔལ་ལྡན་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་འོད།། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་འཆར།། འོད་གསལ་ནམ་མཁའ་རྒྱས་པའི་མཐའ།། འཇིག་རྟེན་གསལ་བར་དུས་གཅིག་ཤར།། འཁོར་བ་རང རིག་རང་གསལ་ཡང།། ཡེ་ཤེས་རིག་པར་མི་གསལ་བས།། ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་འོད་ཀྱང་ནུབ།། རང་གསལ་རིག་པའི་དོན་དང་འགལ།། རང་བྱུང་སྒྲ་ཡི་རྗེས་འབྲེངས་ཀྱང།། དེ་ཡི་ངོ་བོར་མ་གྱུར་ན།། གསལ་བའི་ཡེ ཤེས་ཉིད་དང་བྲལ།། བཅིངས་པའི་མདུད་པ་ལྕགས་དང་འདྲ།། རང་ལ་རང་གིས་གཟེར་ཆེན་འདེབས།། མི་རྟོག་གསལ་བའི་གདེང་དུ་གྱུར།། ཀློང་ཞུགས་རང་གསལ་མཆོག་གིས་གཏེར།། རྣམ་རྟོག་མཚན་མས བཅོས་སུ་མེད།། འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེའི་ཀློང་དུ་སོན།། བརྗོད་བྲལ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། པྲ་ཁྲིད་དོན་གྱིས་མ་མཚོན་ན།། རིག་པ་རང་གསལ་དོན་མི་མཐོང།། གཏེར་ཁྱིམ་གསང་དང་གསལ་བྱེད་ལྟར།། ངེས པ་རྙེད་ནས་ཚིག་མི་དགོས།། རང་བྱུང་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ལ།། ཡེ་ཤེས་རིག་པས་མཉམ་སྦྱར་ནས།། རིན་ཆེན་འབར་བའི་གླིང་བཞིན་དུ།། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་འབར།། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ འཁོར་གསལ།། མ་བསྒྲིབས་རང་བྱུང་སྒོ་མོ་ལ།། རྩོལ་བྲལ་རིག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འཇུག། མཐོང་མེད་མི་དམིགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། ཡེངས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས།། ཅིར་སྣང་རིག་པ་རང་གསལ བས།། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་རྣམ་པར་བཅད།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཐངས་ཆེན་ལས།། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི།། ཁྱབ་པར་གསལ་ལ་རང་བཞིན་མེད།། སྣང་སྲིད་གསལ་བའི་མེ ལོང་ལ།། གསལ་ཡང་རིག་པའི་མཚན་མ་མེད།། མི་འཇུག་མི་བལྟ་ཅིར་མི་རྩོལ།། ཤེས་ནས་མ་བཅོས་རང་དགར་གནས།། བསམ་བྲལ་དམིགས་པའི་བྱུང་ཚོར་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང མཉམ་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས།ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་མཐོང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། སྐུ་ གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཆང།། སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་ཉིད་རིག་པའི་གཏེར།། གཉིས་མེད་རང་གསལ་བཅོམ་ལྡན་འདས།། མགོན་པོ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་བ་ནི།། རྣལ་འབྱོར་བྱ་བྲལ་རྫོགས་ལུང ལ།། གཉིས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་མོད་ཀྱང།། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ག
Chinese
我自明心之至上，奇妙心之游舞中显现，如太阳之光般燃烧，从离勤自然觉性中，无勤大悲遍满而明，于一切处安住离所缘。 具德虚空遍布之光，于一切众生自性显现，光明虚空广大之边际，世界显明于一时。 轮回自觉虽自明，然于智慧觉性不显明，故智慧太阳之光亦隐没，与自明觉性之义相违。 虽随逐自然声之音，然若未成彼之体性，则远离光明之智慧自性，束缚之结如铁，自以自钉大钉。 成为无分别明之把握，入于界中自明至上之宝藏，无有分别相之矫饰，成熟于不变金刚之界中。 于不可说心之坛城中，若未以诀窍之义表示，则不见觉性自明之义，如宝库秘密与显现者，若得确定则不需言词。 于自然秘密之轮中，以智慧觉性共同结合后，如珍宝燃烧之洲，于智慧坛城自身中燃烧。 一切皆智慧坛城明，于无遮自然门中，以离勤觉性之方便而入，于不见无所缘坛城中，以不散乱之心而安住。 显现任何皆觉性自明故，断除遮蔽之黑暗，从本来成佛之坦然中，以因缘勤作何为？ 智慧心要之体性者，遍满而明然无自性，于显现有之明镜中，虽明然无觉性之相。 不入不观任何皆不作，知后不整任运而住，无有离思所缘之生起感受。 如是说。 从与虚空边际相等之大续中，智慧自明见之品第十一。 其后菩萨金刚彼者如是请问。 三世诸佛之，身语意之秘密持，离戏平等觉性之宝藏，无二自明薄伽梵，怙主于汝祈请者，瑜伽行者离戏圆满道中，虽无二取之念，然行为之差别
English
I, the supreme of self-illuminating mind, appear in the play of wondrous mind, like the blazing of the sun's rays, from the effortless, natural awareness, effortless compassion pervades and illuminates. Abiding in all, devoid of focus. The glorious light pervading the sky, naturally dawns upon all beings. The expanse of clear light, the boundary of the sky, the world dawns clearly at once. Although samsara is self-aware and self-illuminating, it is not clear to the wisdom awareness, therefore, the light of the wisdom sun also sets, contradicting the meaning of self-illuminating awareness. Although following the sound of natural sound, if it does not become its essence, then it is separated from the clear wisdom itself. The knot of bondage is like iron, one drives a great nail into oneself. Transformed into the confidence of non-conceptual clarity, entering the treasure of the supreme self-illumination within the expanse, there is no adornment by conceptual signs, ripening in the expanse of the unchanging vajra. In the mandala of the inexpressible mind, if not indicated by the meaning of the key instruction, then the meaning of self-illuminating awareness is not seen, like the secret treasure house and the illuminator, if certainty is found, words are not needed. In the wheel of natural secrets, after jointly combining with wisdom awareness, like a jewel-burning island, it blazes in the wisdom mandala itself. All is clear in the wisdom mandala, in the unobstructed natural gate, entering through the means of effortless awareness, in the invisible, unfocused mandala, abiding with an unwavering mind. Since whatever appears is self-illuminating awareness, cutting off the darkness of obscuration, from the great ease of primordial Buddhahood, what is the use of effort with cause and condition? The characteristic of the essence of wisdom is, pervasive and clear, yet without inherent existence. In the mirror of the clear appearance of existence, although clear, there is no sign of awareness. Not entering, not looking, not doing anything, knowing, remaining naturally without fabrication. There is no arising sensation of thought-free focus. Thus it is said. From the great tantra equal to the edge of space, the eleventh chapter, seeing the self-illuminating wisdom. Then the bodhisattva Vajra himself asked this. Of all the Buddhas of the three times, holding the secrets of body, speech, and mind, the treasure of equality awareness free from elaboration, the non-dual self-illuminating Bhagavan, protector, I pray to you, in the yoga practitioner's path of freedom and completion, although there is no concept of duality, the difference in conduct
Tibetan
སུང་དུ་གསོལ།། ཞེས་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན པོ།། གཉིས་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ།། གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་ཀྱང།། འཇུག་པ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་མཚོན་ཕྱིར།། སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ།། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་ཞིང།། ཐབས་ལྡན་མི་འགག དེ་ཉིད་དེ།། ཐུགས་རྗེ་མཛད་པའི་བྱིན་བརླབས་བརྡལ།། ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། ཐམས་ཅད་རང་གསལ་མ་བཅོས་ལ།། རྣམ་རྟོག་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མེད།། མི་འབྱུང་མི་འཇུག་ཡུལ་དང བྲལ།། གསལ་ལ་མི་རྟོག་འཛིན་པ་མེད།། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེའི་སྤྱོད་པ་ལ།། རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ཅིར་མི་དགོངས།། མ་བཙལ་རང་བཞག་དགོངས་པ་ལ།། འཛིན་པའི་དྲི་མ་གདོད་ནས་དབེན།། རྣམ་དག་གསལ་བའི ཡེ་ཤེས་ལ།། གང་དུའང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པར་གསལ།། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བདེ་བའི་དབྱིངས།། འཛིན་པ་མི་འཇུག་དབྱིངས་མི་འཚོལ།། རང་གསལ་རིག་པ་རང་ལ་འདེབས།། མི་བསྒུལ་མི་རྟོག་ཅིར་མི གནས།། མ་བཀག་ཐབས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཅིར་བལྟས་གསལ།། ནམ་མཁའ་མི་བཟུང་བསམ་དང་བྲལ།། དམིགས་མེད་གཏད་མེད་ཡིད་མི་འཇུག། ཡུལ་ལ་མི་གནས་ཤེས་པ་མིན།། གཉིས ཀ་མ་ཡིན་སྤྲོས་དང་བྲལ།། འཛིན་པ་མི་འཇུག་གཉིས་འཛིན་མེད།། ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་ངོ་བོ་ལ།། མཚན་མ་མེད་དོ་རང་གསལ་དབྱིངས།། སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ལ།། དགག་བསྒྲུབ་མེད་པ་རང་གི དབྱིངས།། རང་གསལ་འོད་ལ་མི་གནས་ན།། མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང།། རང་ས་ལྟོས་པའི་འབྲས་བུ་ལ།། མ་བཙལ་རང་གསལ་བདེ་ཆེན་བྲལ།། བཅིངས་མེད་ཡོངས་རྫོགས་རིག་པའི་ལམ།། བགྲོད་དུ་མེད དོ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། གཉིས་མེད་གཅིག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ།། ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ལ།། གཉིས་དང་གཅིག་པའི་འཛིན་པ་མེད།། མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ ལ།། འགྱུར་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གསལ།། ཇི་བཞིན་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ།། རྩོལ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མེད།། རིག་པ་ཀླུང་ཞུགས་བདེ་བའི་ངང།། ཅིར་གསལ་མི་རྩོལ་རིག་པའི་མཆོག། འབྱུང་འཇུག མེད་དེ་དབྱིངས་ལ་གསལ།། བརྒྱུད་པ་ཐབས་ཀྱི་མེ་ལོང་གིས།། རང་གསལ་དོན་ལ་མཚོན་བྱས་ནས།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པ།། རང་གསལ་མ་ཡིན་གཞན་གསལ་མིན།། མངོན་སུམ་རང་གསལ་ཡེ ཤེས་ལ།། བརྙན་མའི་རྟག་ལ་རྟེན་འདོད་པ།། གླང་པོ་རྙེད་ནས་རྗེས་འཚོལ་འདྲ།། གཉིས་མེད་ངང་ལ་གཉིས་སུ་འདོད།། ར
Chinese
祈请垂听！如是祈请。尔后，如来金刚萨埵如是说： 奇哉，大菩萨！ 于无二自生智慧中， 虽不容有二之执念， 然为示现容入方便之门， 当说行持之种种。 随顺虚空之界， 具方便而不止息， 即是彼性。 以慈悲所作之加持遍布， 功德等同虚空之边际。 于一切自明无造作中， 无有分别执着之垢染。 不生不灭离诸境， 明澈而无分别执着。 于虚空金刚之行持中， 无有分别念，当如何思虑？ 于不寻自住之意境中， 本来即无执着之垢染。 于清净明澈之智慧中， 非在何处，而普遍明澈。 自性光明安乐之界， 不容执着，不寻觅界。 自明觉性植于自身， 不动不念，当如何安住？ 于不遮止方便之明镜中， 因无偏颇，当如何观视而明？ 虚空不可取，离思， 无有对境，无有依恃，意不容入。 不住于境，非是识， 非二俱是，离戏论。 不容执着，无有二执。 于智慧秘密之体性中， 无有相状，乃自明之界。 显现智慧自明中， 无有破立，乃自之界。 若不住于自明之光中， 纵然行持相状之行， 然于自地观待之果上， 不寻自明大乐离。 无缚圆满觉性之道， 不可趋入，乃本初佛。 于无偏颇之智慧中， 离于无二唯一之边。 于双运光明大乐中， 无有二与一之执着。 于离边虚空金刚中， 不变智慧自性明。 如实觉性之瑜伽中， 无有勤作之瑜伽。 觉性入于中脉安乐之状态， 如何明澈，无勤觉性之殊胜。 无有生灭，于界中明澈。 以传承方便之明镜， 喻示自明之义， 故说为无二智慧， 非是自明，亦非他明。 于现前自明智慧中， 欲于影像之常恒上求所依， 犹如寻得大象复寻其迹。 于无二之状态中执为二。
English
Please listen! Thus requested. Then, the Tathagata Vajrasattva spoke as follows: O great Bodhisattva! In the non-dual, self-arisen wisdom, Although the concept of duality does not enter, Yet, to demonstrate the entrance through the door of skillful means, The conduct shall be explained in various ways. Following the expanse of space, Possessing skillful means without cessation, it is that very nature. The blessings of compassion spread, Qualities equal to the limit of space. In all self-luminous, unconditioned, There is no stain of conceptual grasping. Not arising, not ceasing, free from objects, Clear, yet without conceptual grasping. In the conduct of the Vajra of space, Without conceptual thought, what should you contemplate? In the thought of not seeking, self-abiding, From the beginning, there is no stain of grasping. In the pure, clear wisdom, Not in any place, yet universally clear. The nature, clear light, the realm of bliss, Grasping does not enter, the realm is not sought. Self-luminous awareness plants itself, Unmoving, unthinking, how does it abide? In the unobstructed mirror of skillful means, Without partiality, how does it clearly see? Space cannot be grasped, free from thought, Without object, without reliance, the mind does not enter. Not abiding in objects, not consciousness, Neither of the two, free from elaboration. Grasping does not enter, there is no dualistic grasping. In the essence of secret wisdom, There are no signs, it is the self-luminous realm. Appearance, wisdom, self-luminous, Without negation or affirmation, it is one's own realm. If not abiding in self-luminous light, Even if practicing the conduct of signs, Yet, on the result of relying on one's own ground, Without seeking, self-luminous, free from great bliss. The path of unbound, complete awareness, Cannot be traversed, it is the primordial Buddha. In the wisdom without partiality, Free from the extremes of non-duality and oneness. In the union of clear light and great bliss, There is no grasping of two or one. In the Vajra of space, free from extremes, Immutable wisdom, its nature clear. In the yoga of as-it-is awareness, There is no yoga with effort. Awareness enters the central channel, the state of bliss, How clear, effortless, the supreme of awareness. No arising, no ceasing, clear in the realm. Through the mirror of the lineage's skillful means, Symbolizing the meaning of self-luminosity, Therefore, it is said to be non-dual wisdom, It is not self-luminous, nor other-luminous. In the manifest, self-luminous wisdom, Desiring to rely on the permanence of an image, It is like finding an elephant and then seeking its tracks. In the state of non-duality, grasping as two.