Tibetan
མ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱིའི་མཆོད་གཏོར་གཏང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གོ་གཅིག་པའོ། །སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་སོ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་དོན་དུ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ལ། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །གཉིས་མེད་གསུམ་གྱི་ལ་བཟླ་ཡི། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟར་གཅིག །སྐྱོན་ཡོན་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་མེད། །འཁྲུལ་པ་མ་རིག་གང་ལྟར་ལགས། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ལ་བཟླ་བ་ཡི་ངེས་ཚིག་ནི། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡང་དག་རྩ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག །དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གནས་པ་ཡི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུར་བདེ། །ཀུན་ཁྱབ་རང་བྱུང་ངོ་བོར་མཐུན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཅིག །རིག་དང་མ་རིག་གཉིས་ཀ་ནི། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་ནི། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ལ་བཟླའོ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རང་རིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ནི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་སྐུ། །འཁོར་འདས་རྩ་བ་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ལས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཀུན་གྱི་གཞི། །དཔེར་ན་མར་མེ་སྟོང་བཏང་ཡང་། །འོད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་རྣམ་མང་ཡང་། །ཐུགས་ནི་ཐིག་ ལ་གཅིག་ཏུ་གཅིག །སེམས་ཅན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི། །མ་རིག་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་འགྲོ་གཟུགས་སྩོགས་མང་གྱུར་ཀྱང་། །དོན་མ་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་ཏེ། །བསྐལ་པར་འཁྱམས་ཀྱང་སྟོང་བྲལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཅིག །གཅིག་ལས་འཁོར་འདས་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ངོ་བོ་སྟེ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་དང་སེམས་ཅན་སེམས། །སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྩ་བ་ཆོས་སྐུ་རོ་གཅིག་པ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་ལ་བཟླའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཞི་ལ་གཅིག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གོ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །སྐྱོན་ཡོན་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་བ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་ནི།
Chinese
与虚空等同之续中，关于抛弃外供食子的章节，第一百一十一。总摄为三十八条。然后，金刚萨埵为了聚集之眷属的利益，以真实的意念向全知导师法王祈请说：无二三之拉匝义，佛与有情如何一？过患功德于基如何无？错乱无明如何有？祈请全知王宣说。听闻如是请问之义后，向聚集之眷属开示说：拉匝义的决定词是，对于三时一切诸佛，真实根本的体性一。证悟彼之智慧是，安住于一切有情之，如来藏法身为乐，与普皆周遍自生体性相合。因此有情与佛一。明与无明二者是，自生体性之身。因此无二的是，于决定义中为拉匝义。现在再听金刚萨埵，自明体性之基，安住于佛与有情二者。因此体性为一的是，一切胜者皆赞叹。法之精髓自生身，轮回涅槃之根本是彼，因此从彼生佛与有情。因此自生为一切之基。譬如点燃千盏灯，光之体性无有异。如是诸佛虽众多，然心于明点 中一。有情业之异熟的，由无明之缘所生之故，众生色等虽众多，然因未解其义故为有情，虽于劫中流转然不离空性。因此佛与有情一。从一生轮回涅槃种种，因此自生体性，证悟极为重要。现在再听聚集之精要，佛之意与有情之心，非显现为各自异，根本法身一味，于无二中为拉匝义。圆满大圆满一切决定义汇集，智慧与虚空等同之续中，关于一切佛于基中为一之章节，第一百一十二。然后对于聚集之众，由于过患功德于基中无，轮回之诸苦是
English
From the Tantra Equal to Space, the chapter on abandoning outer offerings and torma, the one hundred and eleventh. Summarized into thirty-eight points. Then, Vajrasattva, for the benefit of the assembled retinue, with a true mind, requested the all-knowing teacher, the Dharma King, saying: The meaning of the indivisible three La-bza, how are Buddhas and sentient beings one? How are faults and virtues absent in the ground? How does delusion and ignorance arise? Please, all-knowing King, explain. Having heard the meaning of this request, he declared to the assembled retinue: The definitive term of La-bza is, for all Buddhas of the three times, the true fundamental essence is one. The wisdom that realizes that is, abiding in all sentient beings, the Sugata-garbha is blissful as the Dharmakaya, in accordance with the all-pervading self-arisen essence. Therefore, sentient beings and Buddhas are one. Both knowledge and ignorance are, the self-arisen essence body. Therefore, being non-dual, in the definitive meaning, is La-bza. Now listen again, Vajrasattva, the ground of self-awareness essence, abides in both Buddhas and sentient beings. Therefore, that the essence is one, is highly praised by all the Victorious Ones. The essence of Dharma is the self-arisen body, the root of samsara and nirvana is that, therefore from that, Buddhas and sentient beings arise. Therefore, self-arisen is the ground of all. For example, even if a thousand lamps are lit, the essence of light is not different. Likewise, although there are many Buddhas, the mind is in the bindu as one. Because sentient beings are born from the ripening of karma, caused by the condition of ignorance, although there are many beings, forms, etc., because they do not understand the meaning, they are sentient beings, and although they wander in kalpas, they are not separate from emptiness. Therefore, Buddhas and sentient beings are one. From one, the various samsara and nirvana arise, therefore the self-arisen essence, realization is extremely important. Now listen again to the essence of the assembly, the mind of the Buddha and the mind of sentient beings, do not appear as separate, the root Dharmakaya is of one taste, in non-duality is La-bza. The Great Perfection, all definitive meanings gathered, from the Tantra of Wisdom Equal to Space, the chapter on all Buddhas being one in the ground, the one hundred and twelfth. Then, for the assembled gathering, because faults and virtues are absent in the ground, the sufferings of samsara are
Tibetan
།ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། །ནད་ནི་བཞི་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་དང་། །ཡེ་འདྲོག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞི་རུ་འདུས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡང་། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དང་། །མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་ལ་སོགས་པ། །ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པར་འདུས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བསོད་ནམས་ཚོགས་བསྐྱེད་འབྲས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པ། །སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ཡིན། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། །དྲང་དོན་ཆོས་ལ་བདེན་འཛིན་ཀྱང་། །གཞི་ལ་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །བླང་དོར་མེད་པར་ལ་བཟླའོ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དཔེར་ན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ནི། །གཙང་དང་མི་གཙང་གཉིས་ཀའི་གཞི། །ལུད་པ་ལ་སོགས་གང་རུང་ལ། །བྱ་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས་ཟས་སུ་མཐོང་། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་གཙང་མཐོང་། །དེ་བས་སྣང་བ་མ་ངེས་ཕྱིར། །དོན་ལ་ བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གཞི་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡང་། །རང་གི་རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་བླང་དོར་བྱས། །དེ་ཕྱིར་མ་རིག་རྨོངས་པས་ནོར། །དེ་བས་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས། །མེད་ལ་ཡོད་འཛིན་བག་ཆགས་བློ། །ཆོས་བརྒྱད་བཟང་ངན་གཙང་སྨེ་རྣམས། །སྤང་སྡུད་བླང་དོར་མེད་པར་ནི། །མ་ཞེན་དམ་པར་བལྟར་མེད་ན། །སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། །བླང་དོར་མེད་པར་ལ་བཟླའོ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡང་དག་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གཅིག་ལ། །གང་ཡང་མེད་ཕྱིར་སྤང་བླང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་སྙིང་པོ་ལ། །བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར་འབྲལ་བ་མེད། །ངེས་དོན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ལ། །ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་མེད་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་རྟོགས་པས་སྐྱོན་ཡོན་མེད། །དེ་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཆོས་སྐུར་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན། །གང་ཡང་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མེད་ཕྱིར། །བླང་དོར་མེད་པར་ལ་བཟླའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱོན་ཡོན་གཞི་ལ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གོ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཆོས་སྐུ་གཞི་ངེས་རྟོག་པ་ལ། །མ་རིག་མེད་པས་དུག་ལྔ་གྲོལ། །ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུར་གསལ། །ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་
Chinese
八万四千烦恼障，四百零一种疾病，三百六十种邪祟，都归于生老病死四者之中。诸佛的伟大之处，八十随好，三十二相，力量和无畏等等，都包含在明点法身证悟之中。现在金刚萨埵谛听，积累福德资粮的果实，是佛陀伟大的功德。无明烦恼等等，是众生的身体和习气。善恶二者的果实，即使是对究竟真实的法产生实执，因为基上没有过失和功德，所以无取舍而应当复习。现在谛听聚集的精华，譬如错觉的显现，是清净和不清净二者的基础。粪便等等任何东西，鸟和狗都认为是食物，人们则认为是不干净的。因此显现是不确定的，实际上没有取舍。现在谛听聚集的精华，基上没有显现也是，因为自己的自心是错觉，所以对世间法产生取舍。因此被无明愚痴所迷惑，因此显现和存在的法，将无有执为有是习气心。八法好坏清净垢染等等，如果对舍弃和摄取、取和舍没有执着，不执着为殊胜，那么显现将在自身解脱，所以无取舍而应当复习。现在谛听聚集的精华，在真实法身一者上，因为什么也没有所以无舍取。因此在究竟真实的精华上，因为无可修故而无有分离。在究竟真实的佛陀密意中，如日出无黑暗一般，究竟真实的证悟无有过失和功德，因此没有取舍。现在金刚萨埵谛听，如果认识法身的智慧，任何自生任运的法，因为没有比这更殊胜的法，所以无取舍而应当复习。大圆满一切究竟真实汇集，智慧与虚空等同之续中，开示基上无有过失功德之品第一百九十三。
English
The eighty-four thousand afflictions, the four hundred and one diseases, and the three hundred and sixty kinds of evil spirits are all contained within the four: birth, old age, sickness, and death. The greatness of the Buddhas, the eighty minor marks, the thirty-two major marks, the powers and fearlessness, etc., are all contained within the realization of the thigle dharmakaya. Now, Vajrasattva, listen! The fruit of accumulating merit and virtue is the great quality of the Buddha. Ignorance, afflictions, and so on, are the body and habitual tendencies of sentient beings. The fruit of good and evil, even holding onto the truth of definitive meaning teachings, because there are no faults or merits on the ground, there is no acceptance or rejection, and one should repeat it. Now listen to the essence of the gathering. For example, the appearance of illusion is the basis of both purity and impurity. Birds and dogs see food in anything like manure, while people see it as unclean. Therefore, since appearances are uncertain, there is no acceptance or rejection in reality. Now listen to the essence of the gathering. Even when there is no appearance on the ground, because one's own mind is deluded, one accepts and rejects worldly dharmas. Therefore, one is mistaken by ignorance and delusion. Therefore, the dharmas that appear and exist, the habitual mind that grasps what is non-existent as existent. The eight worldly concerns, good and bad, clean and unclean, etc., if there is no attachment to abandoning and gathering, accepting and rejecting, if one does not cling to them as supreme, then appearances will be liberated in their own place, so one should repeat without acceptance or rejection. Now listen to the essence of the gathering. On the one true dharmakaya, since there is nothing, there is no abandoning or accepting. Therefore, on the essence of definitive meaning, since there is nothing to meditate on, there is no separation. In the definitive meaning of the Buddha's intention, like the sunrise without darkness, the definitive meaning of realization has no faults or merits, therefore there is no acceptance or rejection. Now, Vajrasattva, listen! If you recognize wisdom as the dharmakaya, whatever spontaneously accomplished dharma, since there is no dharma other than that, one should repeat without acceptance or rejection. The Great Perfection, the gathering of all definitive meanings, from the tantra of wisdom equal to space, the one hundred and ninety-third chapter, which shows that there are no faults or merits on the ground. Then, to the assembled gathering, the King Kunjig spoke, "In the realization of the basis of the dharmakaya, without ignorance, the five poisons are liberated. All is clear as the self-arisen dharmakaya. By means of valid causes,