Tibetan
ར། །སེམས་ལ་གཏད་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད། །ཇི་སྲིད་བར་དུ་གཏད་ཡོད་ན། །དེ་སྲིད་བར་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཏད་ནས་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ལ་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་རིག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་འདི། །སེམས་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །གང་ཡང་མ་བསམས་རིག་པ་གསལ། །དེ་དོན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡིན། །སེམས་མིན་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་ཕྱིར། །ཡུལ་ཉིད་སེམས་སུ་མི་བསྒོམ་ཕྱིར། །སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །གང་གིས་གང་ལ་བསམ་ཞིང་བསྒོམ། །དེ་ཕྱིར་རང་སེམས་རྟོགས་པས་ཆོག །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་གསལ་སྙིང་པོ་ཞེན་མེད་པས། །རྒྱུན་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་ཡེངས་དོན་ལ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ངེས་པའི་མཆོག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྲུལ་སྐུའི་འཁོར་གྱི་རོལ་པ་ཆེ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གྱ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ་བའི་མཆོག །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །མ་རྟོགས་སྐྱོན་རྣམས་དག་པ་ཡི། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ འབྲས་བུ་ཆོས། །གང་ཞིག་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ཤེས་ནས་དེ་ལ་གང་གནས་པ། །རང་རིག་ཉིད་ལ་དབང་ཐོབ་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་མི་ལེན་པར། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་འཛིན་པ་ཐོབ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་དེ་ཉིད་ནི། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་མ་བསླད་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བློ་བཞག་པས། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ། །བསྒྲུབ་དང་སྒྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་མངོན་འགྱུར་ན། །མེད་ལ་མི་ཟད་རིན་ཆེན་གཏེར། །ཁམས་གསུམ་རིན་ཆེན་རྙེད་པའི་མི། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི། །རྟོགས་པས་ཆོག་ཕྱིར་རང་བྱུང་སྐུ། །ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅི་ཡང་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་ཀྱི་རྟེན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཀུན་རིག་ན། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །སོ་སོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་བཞིན་ཆོས་དེ་རྟོགས་ངེས་ན། །དེ་ལ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བྱང་ནི་བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་བྱང་། །ཆུབ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཆུབ། །སེམས་དཔའ་སྐྱོན་བསལ་འགྱུར་བ་མེད། །ཆེ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཆེ་བར་གསུངས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །མ་བཅོས་པ་ཡི་གདམས་ངག་གིས། །བལྟ་བ་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ།
Chinese
ར། 专注于心而不可执取，若于何时专注于心，则于何时产生错觉。因此，专注于心而不可执取，彼无过失所染。今又谛听总集之精要，自明法身之意旨，乃是超越心识之佛陀。不起任何思虑，觉性澄明，此乃佛陀之意旨。为证悟非心之法身之义，故不应观想外境为心，如此则无有能观想者。以何观何，又思又修？是故，了悟自心即已足够。今又谛听总集之精要，自明之精要无有执着，于常有之法性中，不散乱而安住于义，此乃瑜伽士决定之殊胜。大圆满一切决定义总集，智慧与虚空等性之续部中，开示化身眷属广大游舞之第一百八十三章。之后，一切明智之王，对大菩萨之殊胜者，总集之眷属开示道：未证悟之过失清净之，精要义之果法，何者具器，知晓后安住于彼，为得自明之自在故，不取他生，得持佛陀之珍宝。今又谛听金刚萨埵，自生法身彼本体，如实不作不染污，如是安住于真如，非是彼智慧，修与能修岂能有？是故，若能现前智慧，无有穷尽之珍宝藏，得三界珍宝之人，如其所愿而生。如是智慧法身者，以证悟而足故，乃是自生身，广大功德恒不断，一切皆生之法之基。如是真如一切明智者，轮回与涅槃，非是各别存在，若如实决定证悟彼法，则彼无有轮回之自性。今又谛听金刚萨埵，菩提乃是清净习气烦恼，觉乃是法身明点觉，萨埵消除过患不变异，大乃是自生智慧大，是故宣说菩萨为大。今又谛听总集之精要，以不造作之口诀，于广阔之虚空中。
English
Ra. Focusing on the mind but not grasping it. If you focus on the mind for as long as it takes, for that long, there will be delusion. Therefore, focus on the mind but do not grasp it. There is no stain of fault on it. Now listen to the essence of the gathering again. This realization of the Dharmakaya of self-awareness is the Buddha who transcends the mind. Without thinking anything, awareness is clear. That is the meaning of the Buddha's realization. In order to realize the meaning of the Dharmakaya, which is not the mind, one should not meditate on objects as the mind. Then there will be no meditator. Who thinks and meditates on what? Therefore, it is enough to realize one's own mind. Now listen to the essence of the gathering again. Because the essence of self-illumination is without attachment, in the ever-present nature of reality, without distraction, whatever abides in the meaning, that is the supreme certainty of a yogi. The Great Perfection, the gathering of all definitive meanings. From the Tantra of Wisdom Equal to the Sky, the one hundred and eighty-third chapter, which reveals the great play of the retinue of the Nirmanakaya. Then, the King of All Awareness, to the supreme of the great Bodhisattvas, spoke to the assembled retinue: The faults of non-realization are purified, the fruit of the essential meaning is Dharma. Whoever is a vessel and, knowing, abides in it, in order to gain power over self-awareness, will not take another birth, and will obtain the precious jewel of Buddhahood. Now listen again, Vajrasattva. That very self-born Dharmakaya, as it is, without fabrication or defilement, placing the mind in Suchness, if that wisdom is not, where is accomplishment and the accomplisher? Therefore, if wisdom is manifest, it is an inexhaustible treasure of jewels. A person who finds the jewels of the three realms will arise as he wishes. Likewise, the wisdom Dharmakaya, because it is enough to realize, is the self-born body. The great qualities are continuous and never cease. It is the basis of the Dharma from which everything arises. Likewise, in Suchness, all awareness, samsara and nirvana, are not separate. If one certainly realizes that Dharma as it is, then it has no nature of samsara. Now listen again, Vajrasattva. Bodhi is the purification of habitual afflictions. Awakening is the awakening of the Dharmakaya bindu. Sattva eliminates faults and does not change. Greatness is the greatness of self-born wisdom. Therefore, it is said that a Bodhisattva is great. Now listen to the essence of the gathering again. With the uncreated instruction, in the vast sky of view.