Tibetan
ཏང་སྙོམས་ཤེས་རབ་མ་རིག་བསྒྲིབས། །ཤན་ཕྱེད་ངོས་ཟིན་ཡིད་ཆེས་པས། །རང་རིག་འབྲལ་མེད་ཉམས་དང་ལྡན། །མ་རིག་མེད་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་མེད། །ལྷག་མཐོང་འབྲས་བུ་བདེན་པར་མཐོང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཤེས་བཞིན་ཀུན་གཞི་ཤེས་པ་གསུམ། །ལུང་མ་བསྟན་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །དེ་ཕྱིར་མ་རིག་བག་ཉལ་གྱི། །དེ་ནི་ལུང་མེད་གོལ་སར་གསུངས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དང་པོ་ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །ཞི་གནས་མ་རིག་གསུམ་བསྒྲིབས་པས། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གོལ་སར་གསུངས། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ངག་ནི། །ཐོག་མ་རང་བྱུང་ངོ་ཤེས་པར། །མ་རིག་སངས་ལ་ངེས་ལུང་ལྡན། །བཏང་སྙོམས་རྐྱེན་ཐུབ་ལྷག་མཐོང་ལྡན། །དེ་ཉིད་ལ་བཟླས་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཐོག་མའི་གཞི་ནི་ངོ་ཤེས་པས། །མ་རིག་རྣམ་གསུམ་ཀ་ནས་དག །འཁོར་བའི་གཞི་ནི་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་སྤྲིན་ལྟར་དེངས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གཉིས་པ་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན། །ལུས་བཅས་འཇིག་རྟེན་ཧད་དེ་བ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀ་མེད། །གཏི་མུག་ཡིན་ཕྱིར་བྱོལ་སོང་རྒྱུ། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ངག་ནི། །ཤན་འབྱེད་ངོ་སྤྲོད་དོན་ཟིན་ན། །དགེ་སྡིག་མ་དྲན་ཆོས་སྐུ་དྲན། །ཐིག་ལེར་རྐྱེན་ཐུབ་ཡེ་ཤེས་ཤར། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་ལ་ཟློའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱིའི་རྟོག་པ་ཀ་ནས་དག །མི་ལུས་འདིར་བརྟེན་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །མ་རིག་མེད་པར་རྐྱེན་རྣམས་ཐུབ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བར་དོར་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན། །ལུས་མེད་མ་རིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །རིགས་དྲུག་མེད་ཕྱིར་ཐ་མལ་པ། །བག་ཆགས་རྟེན་བྱེད་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ལུས་ལེན་ཕྱིར་ན་གོལ་སར་གསུངས། །དེར་མི་གོལ་བར་ངས་བསྟན་གྱིས། །དད་པ་མི་ལུས་ལྡན་དུས་སུ། །ཆོས་སྐུ་ ལུང་ལྡན་ཡིད་ཆེས་པས། །གོལ་མེད་རྐྱེན་ཐུབ་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ཉིད་ལ་བཟླས་ངེས་པའི་དོན། །གདམས་ངག་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །ཡུལ་སེམས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་འཆར། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་བཏང་སྙོམས་ལྷག་མཐོང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྐྱེན་ཐུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་ང་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཡིས། །དད་ལྡན་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་ཐིམ་བཀའ་སྩལ་པ། །གཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་ཀློང་ཐིམ་གྱིས། །བག་ཉལ་ཞི་གནས་མ་རིག
Chinese
平等智慧被无明遮蔽， 以分辨认知生起信心， 具有自明无离之体验， 无明既无故无平等舍。 胜观之果见为真实。 现在再听金刚萨埵言， 识、阿赖耶识、识三种， 因是无记故为轮回因。 因此无明习气之， 此乃无记歧途处宣说。 现在再听金刚萨埵言， 最初之识乃无记性， 因寂止无明三者蔽， 故彼乃是轮回之根本， 是诸法之歧途处宣说。 其中不入歧途之口诀， 在于最初自生识自性， 无明清净具决定之教证， 平等舍弃能胜境具胜观。 于彼之中修持之智慧， 以最初之基识自性故， 无明三种从根即清净， 轮回之基无生之故， 习气烦恼如云般消散。 现在再听积聚之精华， 第二阿赖耶识无记性， 连同身体世界皆昏沉， 寂止胜观二者皆无有， 是为愚痴故乃畜生因。 其中不入歧途之口诀， 若能分辨认知意义时， 不忆善恶忆法身， 于明点能胜境智慧生。 彼之真实为遮止故， 前后之分别从根即清净， 依此人身知为法身， 无明既无能胜诸境。 现在再听金刚萨埵言， 中阴之识乃无记性， 无身然有无明之故， 无有六道故为凡庸者， 习气所依乃轮回之因， 为取身故说是歧途处。 其中不入歧途我来说， 信心人身具足之时， 法身 具教证生信心故， 无歧途能胜境不变异。 于彼之中修持决定义， 仅以口诀知晓之故， 超离境心之法身显现， 不为境转如虚空。 大圆满一切决定义汇集，智慧与虚空等性之续部中，开示众生于舍弃、胜观、觉性之智慧中能胜境之品第一百五十五竟。 之后，全知导师对具信的积聚之精华，开示智慧融入法界之教言，睡眠乃是法身融入法界，习气、寂止、无明。
English
Equal wisdom is obscured by ignorance, With discernment and recognition, faith arises, Having the experience of inseparable self-awareness, Since there is no ignorance, there is no equanimity. The fruit of superior seeing is seen as truth. Now listen again, Vajrasattva, The three consciousnesses: cognition, alaya, and knowledge, Because they are unindicated, they are the cause of samsara. Therefore, the latent tendencies of ignorance, This is said to be the place of deviation without indication. Now listen again, Vajrasattva, The first cognition is unindicated, Because the three, quiescence, abiding, and ignorance, obscure it, Therefore, it is the root of samsara, It is said to be the place of deviation for all dharmas. The instruction for not deviating there is, To recognize the self-nature of the initially self-arisen, Ignorance is cleared, possessing definite scriptural authority, Equanimity overcomes circumstances, possessing superior seeing. The wisdom of meditating on that very thing is, Because the basis of the beginning is recognizing self-nature, The three aspects of ignorance are purified from the root, Because the basis of samsara is unborn, The habitual tendencies and afflictions dissipate like clouds. Now listen again to the essence of accumulation, The second, the alaya consciousness, is unindicated, The world, together with the body, is dazed and confused, Neither quiescence abiding nor superior seeing exists, Because it is delusion, it is the cause of animals. The instruction for not deviating there is, If discernment and recognition grasp the meaning, Not remembering virtue or vice, remembering the dharmakaya, Wisdom arises in the bindu, overcoming circumstances. The truth of that very thing is to prevent it, The thoughts of before and after are purified from the root, Knowing this human body as the dharmakaya, Without ignorance, one overcomes all circumstances. Now listen again, Vajrasattva, The consciousness in the bardo is unindicated, Because there is ignorance without a body, Because there are no six realms, it is an ordinary person, The habitual tendencies are the basis, the cause of samsara, Because it takes a body, it is said to be the place of deviation. I will explain how not to deviate there, When faith possesses a human body, The dharmakaya Possessing scriptural authority, faith arises, Without deviation, overcoming circumstances, without change. The definitive meaning of meditating on that very thing is, Even just by knowing the instruction, The dharmakaya that transcends objects and mind manifests, Unchanging by circumstances, like the sky. The Great Perfection, the collection of all definitive meanings, from the tantra of wisdom equal to space, the chapter on showing how beings can overcome circumstances in the wisdom of equanimity, superior seeing, and awareness, the one hundred and fifty-fifth is complete. Then, the all-knowing teacher bestowed the instruction on the essence of the accumulation of the faithful, the wisdom dissolving into the expanse, sleep is the dharmakaya dissolving into the expanse, habitual tendencies, quiescence abiding, ignorance.
Tibetan
་པས། །རྨི་ལམ་རྣམ་གསུམ་ཡུལ་ལ་ཞེན། །ལྡོག་ཀ་སད་དུས་དེ་ཉིད་ཤེས། །དེ་ཙམ་ཉིད་ན་ཉམས་མྱོང་གསལ། །དོན་ལ་རྨི་ལམ་གྲུབ་མེད་རྟོགས། །འབྲས་བུ་མི་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཤར། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་གཉིད་བྱུང་ཚེ། །རྨི་ལམ་དགེ་སྡིག་ལུང་མ་བསྟན། །བག་ཆགས་མཚམས་སྦྱོར་བསྟན་པ་ནི། །རྨི་ལམ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བའི་ཚེ། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་ཐིམ་ཤེས་པ་གཅེས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཚེ་སྟོད་སྔར་བྱས་གང་སྨོས་པ། །བག་ཆགས་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །དེ་རྗེས་དྲན་པའི་བློ་བཞག་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཞེན་ཕྱིར་གོལ་བར་གསུངས། །འདི་ལ་མ་མཐོང་བྱེད་པོ་མྱོང་། །གང་རྨིས་མཚམས་སྦྱོར་དོན་མ་ཤེས། །བག་ལ་ཉལ་གྱི་མ་རིག་པར། །ཞེན་པའི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་ཡི་ལུང་བསྟན་པ། །བཟང་ངན་གང་རྨིས་བདེན་པར་བྱེད། །དམ་པར་བལྟས་ན་བདུད་ཡིན་ཕྱིར། །ཞེན་པའི་དབང་གིས་རྐྱེན་མི་ཐུབ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ངག་ནི། །རྨི་ལམ་རྣམ་གསུམ་གང་བྱུང་ཡང་། །བག་ཆགས་མཚམས་སྦྱོར་ལུང་བསྟན་པ། །སྔོན་གྱི་བག་ཉལ་ཡིན་ཤེས་པས། །དེ་རྗེས་མི་བཅད་ཆོས་སྐུར་དྲན། ། ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་རྐྱེན་རྣམས་ཐུབ། །དེ་ཉིད་སེམས་པར་ལ་བཟླས་ན། །ལྡོག་ཀ་སད་ཀའི་དུས་དག་ཏུ། །གང་རྨིས་རྗེས་ནི་མི་བཅད་པར། །ཡེ་ཤེས་རིག་པ་རང་གསལ་གྱིས། །ཆོས་སྐུ་དྲན་པའི་ངང་བཞག་ན། །ཞེན་ལོག་རྐྱེན་ཐུབ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་གདམས་ངག་མདོར་བསྡུས་ན། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་གཉིད་སད་ཚེ། །གང་གི་རྟོགས་པ་མ་ཞུགས་ནས། །ངེས་དོན་ཆོས་སྐུའི་དོན་དྲན་པས། །དེ་ཉིད་རྐྱེན་ཐུབ་ཆོས་སྐུར་གནས། །དེ་ཕྱིར་གདམས་ངག་དྲན་པར་གཅེས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། གཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་ཐིམ་དུ་རྐྱེན་ཐུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་ང་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་དད་ལྡན་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་རང་གྲོལ་བཀའ་སྩལ་པ། །གཏི་མུག་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་སྡུག་བསྔལ་ལ། །མན་ངག་རྩི་ཡིས་ཐེབས་པ་ཡིས། །དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་རྐྱེན་ཐུབ་བྱ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གཏི་མུག་གིས་ནི་རང་སེམས་འཐིབས། །དཔྱད་ཀྱང་མ་ཤེས་གཞི་ལ་འཆོལ། །ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་འདྲ། །གང་ཡང་མ་རིག་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ང
Chinese
因此，对于三种梦境执着于外境，醒来时才能明白。仅此而已，体验就会清晰，实际上明白梦境没有实体，果报就会显现为不可思议的法身。现在再听听总集的精要，瑜伽行者在睡眠时，梦境不预示善恶，只是显现习气相续。当出现各种梦境时，珍视融入智慧虚空。现在再听听金刚萨埵，之前所说的前半生所作所为，因为不明白是习气，所以在之后才设立忆念之心，因为执着于此，所以说是歧途。对于此，体验未见之作者，不明白所梦之相续意义，对于沉睡的无明，产生各种执着的分别念。世间神灵的预言，无论梦见好坏都认为是真的，如果视为殊胜，那是因为魔的缘故，因为执着的缘故无法阻挡违缘。现在再听听总集的精要，不堕入歧途的窍诀是，无论出现三种梦境中的哪一种，都是习气相续的预示，因为明白是往昔的习气，所以在之后不中断，忆念法身。 在智慧虚空中可以阻挡一切违缘，如果将此铭记于心，在醒来的时候，对于所梦见的一切不中断，以智慧觉性自明，安住于忆念法身的状态中，就能消除执着，阻挡违缘，安住于智慧虚空。现在再听听总集的精要，这些窍诀简而言之就是，瑜伽行者醒来时，在任何觉悟尚未生起之前，忆念究竟的法身之义，就能阻挡违缘，安住于法身。因此，窍诀在于忆念。大圆满一切究竟之义总集，智慧与虚空同等之续部中，关于睡眠融入智慧虚空而能阻挡违缘的章节，第一百五十六品。然后，对于总集的具信者，全知导师法王开示了痛苦自解脱之法，对于愚痴、嗔恨、贪欲、我慢、嫉妒等痛苦，以窍诀之药涂抹，就能使五毒自解脱，阻挡违缘。现在再听听总集的精要，愚痴会使自心昏暗，即使观察也无法明白，会迷失于根本，就像太阳被云遮蔽一样，什么也无法认知，是轮回的因。不堕入其中的窍诀是：
English
Therefore, being attached to the three types of dreams to external objects, one can understand only when awake. Only then will the experience be clear, and in reality, one will understand that dreams have no substance, and the result will appear as the inconceivable Dharmakaya. Now listen again to the essence of the gathering, when a devoted yogi falls asleep, dreams do not foretell good or bad, they only reveal the continuation of habitual tendencies. When various dreams occur, cherish dissolving into the wisdom space. Now listen again to Vajrasattva, what was said earlier about the deeds of the first half of life, because one does not understand that they are habitual tendencies, therefore one establishes a mind of remembrance afterwards, and because one is attached to this, it is said to be a wrong path. For this, experience the unseen doer, not understanding the meaning of the connection of what is dreamed, for the dormant ignorance, various clinging thoughts arise. The prophecies of worldly gods, whatever is dreamed, good or bad, is taken as true, if it is seen as supreme, it is because of Mara, and because of attachment, one cannot prevent obstacles. Now listen again to the essence of the gathering, the instruction for not falling into error is, whichever of the three types of dreams occurs, it is a prediction of the connection of habitual tendencies, because one understands that it is a past habit, therefore afterwards one does not interrupt, but remembers the Dharmakaya. In the wisdom space, all obstacles can be prevented, if this is kept in mind, at the time of waking up, without interrupting whatever is dreamed, with self-illuminating wisdom awareness, abiding in the state of remembering the Dharmakaya, one can eliminate attachment, prevent obstacles, and abide in the wisdom space. Now listen again to the essence of the gathering, these instructions in brief are, when a devoted yogi wakes up, before any realization has arisen, by remembering the meaning of the ultimate Dharmakaya, one can prevent obstacles and abide in the Dharmakaya. Therefore, the instruction is to cherish remembrance. The Great Perfection, the gathering of all ultimate meanings, from the tantra of wisdom equal to space, the chapter on preventing obstacles by dissolving sleep into the wisdom space, the one hundred and fifty-sixth chapter. Then, to the faithful of the gathering, the omniscient teacher, the Dharma King, taught the self-liberation of suffering, for suffering such as ignorance, hatred, desire, pride, and jealousy, by applying the medicine of instruction, one can self-liberate the five poisons and prevent obstacles. Now listen again to the essence of the gathering, ignorance darkens one's own mind, even if one examines it, one cannot understand, and one will be lost in the root, just as the sun is obscured by clouds, one cannot recognize anything, it is the cause of samsara. The instruction for not falling into it is: