Tibetan
ག་པའི། །ནམ་མཁའ་རང་སེམས་ཉིད་དུ་ཤར། །དཔེ་དོན་གཉིས་སུ་ཡེ་ནས་བསྟན། །དེ་ལ་བརྟགས་ཤིང་བསམ་དུ་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རོལ་པ་འགགས་པ་མེད་པའི་ཀློང་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་ཞེ་བརྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཡིས། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་བཀའ་སྩལ་པ། །ནམ་མཁའ་འབྱུང་བཞི་གཉིས་སུ་མེད། །ཆུ་དང་རླན་དུ་གཉིས་སུ་མེད། །མེ་དང་ཚ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །རླུང་དང་གཡོ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །ནམ་མཁའ་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་མེད། །ས་དང་སྲ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སེམས་དང་མ་རིག་གཉིས་སུ་མེད། །འཁྲུལ་དང་ནོར་བ་གཉིས་སུ་མེད། །ཡུལ་དང་ཞེན་པ་གཉིས་སུ་མེད། །མ་ཤེས་མ་གོ་གཉིས་སུ་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་མེད། །སྒྱུ་མ་མི་རྟག་གཉིས་སུ་མེད། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་གཉིས་སུ་མེད། །ཡུལ་དང་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད། །བློ་དང་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་སུ་མེད། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་མེད་ཀློང་ཞེས་བྱ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་གཉིས་མེད་ཀློང་། །རང་བྱུང་རྟོགས་པ་གཉིས་མེད་ཀློང་། །ལྟ་བ་སྒོམ་པ་གཉིས་མེད་ཀློང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་ཀློང་། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀློང་། །མི་དགེ་བཅུ་སྤངས་དགེ་བའི་ཀློང་། །ཅི་དྲན་ལྷག་མཐོང་ངེས་དོན་ཀློང་། །ཅི་ཕྱིར་རང་རིག་རོལ་པའི་ཀློང་། །སྒོ་ལྔ་ཆོས་དབྱིངས་སྐྱོ་བསངས་པ། །དུག་ལྔ་གང་སྤྱོད་ཡེ་ཤེས་དྲན། །དྲན་དང་མ་དྲན་གཉིས་མེད་མཉམ། །དང་པོ་ངེས་པའི་དོན་རྟོགས་ཕྱིར། །ལྟ་བ་གདེང་ཟིན་དོན་གོ་བས། །གསལ་ནི་བཏབ་དང་མ་བཏབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དང་པོ་རྟོགས་པས་ཆོག །ཡང་ཡང་དྲན་པར་བྱ་དགོས་ན། །ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་ཐུག་པ་མེད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡེངས་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་འབྱུང་མི་སྲིད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་གང་མེད་དོན་ཤེས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བར་བཤད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཀློང་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་ཞེ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །དེ་ལྟར་མི
Chinese
何处啊！虚空显现为自心性。譬喻与意义原本即已开示，对此无需推敲与思索。大圆满一切究竟义汇集。 出自《智慧虚空等性续》，开示无有止息之游舞界之品第一百四十八。之后，于聚集之眷属众前，全知导师法主开示无二境心之教言：虚空与四大无二，水与湿润无二，火与热无二，风与动摇无二，虚空与无实无二，地与坚硬无二。现在再听汇集之精华，心与无明无二，错乱与谬误无二，境与执着无二，不知与不解无二，能作与所作无二，幻象与无常无二，生老病死无二，境与法界无二，智与遍计无二，歧途与障碍无二。因此称为无二界。现在再听汇集之精华，胜义法身无二界，自生觉性无二界，见解修持无二界，佛陀有情无二界，三身智慧无二界，舍弃十不善之善界，任何忆念胜观究竟义界，任何显现自明游舞之界，五根门清净法界之忧恼，五毒任何受用忆念智慧，忆念与不忆念无二平等。最初为了证悟决定之义，见解获得定解意义通达，明晰有否安立皆无有，因此最初证悟即可。若需再三忆念，如虚空之边际般无有穷尽。若再三散乱，成佛之事不可能。再者，听闻汇集之精华，所谓无二者，乃因错乱于基位上本无有，诸法一切皆为空性之故。 于彼处事物又在哪里呢？因此若知何者非有之义，则宣说为诸法一切之根本。大圆满一切究竟义汇集。出自《智慧虚空等性续》，开示无二境心界之品第一百四十九。之后，金刚萨埵如是
English
Where is it? The sky appears as one's own mind-essence. Simile and meaning have been shown from the very beginning. There is no need to investigate and think about it. The Great Perfection gathers all definitive meanings. From the Tantra of Wisdom Equal to the Sky, the chapter showing the realm of unceasing play, the one hundred and forty-eighth. Then, to the assembled retinue, the all-knowing teacher, the Dharma Lord, gave the teaching of non-dual object-mind: Sky and the four elements are non-dual. Water and moisture are non-dual. Fire and heat are non-dual. Wind and movement are non-dual. Sky and non-existence are non-dual. Earth and solidity are non-dual. Now listen to the essence of the gathering. Mind and ignorance are non-dual. Delusion and error are non-dual. Object and attachment are non-dual. Not knowing and not understanding are non-dual. Doer and deed are non-dual. Illusion and impermanence are non-dual. Birth, old age, sickness, and death are non-dual. Object and Dharmadhatu are non-dual. Intellect and conceptualization are non-dual. Deviation and obscuration are non-dual. Therefore, it is called the non-dual realm. Now listen to the essence of the gathering. Ultimate Dharmakaya is the non-dual realm. Self-arisen realization is the non-dual realm. View and meditation are the non-dual realm. Buddhas and sentient beings are the non-dual realm. The three Kayas and wisdom are the non-dual realm. Abandoning the ten non-virtues is the realm of virtue. Whatever is remembered is the realm of definitive meaning of insight. Whatever appears is the realm of self-awareness play. The five senses purify the sorrow of the Dharmadhatu. Whatever is used of the five poisons remembers wisdom. Remembering and not remembering are non-dual and equal. In the beginning, in order to realize the definitive meaning, the view gains confidence and the meaning is understood. Clarity is neither established nor not established. Therefore, it is enough to realize it in the beginning. If it is necessary to remember again and again, it is endless like the edge of the sky. If one is distracted again and again, the activity of becoming a Buddha is impossible. Furthermore, listen to the essence of the gathering. What is called non-dual is because delusion does not exist on the ground. Because all dharmas are empty. Where are things there? Therefore, if you know the meaning of what is not, it is said to be the root of all dharmas. The Great Perfection gathers all definitive meanings. From the Tantra of Wisdom Equal to the Sky, the chapter showing the non-dual object-mind realm, the one hundred and forty-ninth. Then Vajrasattva thus
Tibetan
་ཤེས་མུན་པའི་ཀློང་། །དང་པོ་གདམས་ངག་མེད་པའི་སྐྱོན། །མཉམ་དུ་མི་སྟེར་སྐྱོན་ལྔ་སྟེ། །བྱུང་ཚོར་ཅན་གྱིས་སེམས་གཡེངས་པས། །ཕྱི་རོལ་ལུས་ལ་ཞེན་པའི་ཚེ། །གདམས་ངག་མ་དྲན་རང་རྒྱུད་འཛིན། །གོལ་ས་མ་ཆོད་མ་རིག་ཀློང་། །བྱིང་རྨུགས་གཅོང་གིས་རང་སེམས་རྨོངས། །ཀློང་ཐིམ་མ་ཤེས་གཏི་མུག་སྟེ། །རྨུགས་པའི་དབང་གིས་བསམ་པ་ཉམས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན། །འཛིན་ཆགས་དབང་གིས་ཡུལ་ལ་ཞེན། །དུག་ལྔ་རྒྱས་པས་འདོད་ཆགས་སྐྱེ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཞི་གྱུར་ཀྱང་། །གཉེན་པོས་བཅུན་ཕྱིར་དོན་ལས་གོལ། །ཡོད་མེད་དབུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་ལ། །གོལ་ས་མ་ཆོད་རང་རྨོངས་པས། །བླང་དོར་ཡོད་མེད་མཐའ་མི་སེལ། །གོལ་སྒྲིབ་ཞེན་པ་མུན་པའི་ཀློང་། །ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་དོན་མེད་པས། །བློ་རྒྱ་ཆུང་བས་རི་སུལ་ཕྱིན། །ཆོས་དང་མི་བསྟུན་མི་ཁ་བསྟུན། །བསྒོམ་པ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་བརྟས། །སྔ་ཕྱི་ཡང་ཡང་དྲན་པ་ནི། །བསྒོམ་པ་མེད་པས་དད་པ་ཕོག །ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ནས། །གདམས་ངག་ཅན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཀུན་ནི། །སེམས་སུ་བསྡུས་པའི་འཛིན་པས་འབྱུང་། །གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་བློ་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་ཀློང་། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐར་བློ་མ་འགྱུར། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །གང་ཞིག་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་དེ། །གཞི་སྟོང་བདེ་འདོད་ང་རྒྱལ་ཅན། །ཆགས་པ་ཆུང་འདོད་ཀུན་ལ་སྟེར། །གཞན་ལ་རེ་འདོད་ཀུན་ལ་རེ། །ངག་འཇམ་ཁ་གསགས་མཐོ་ལ་ འཇབ། །བྱི་ལའི་ཚུལ་དུ་སྐྱོན་ལ་བསྣོལ། །བཟོད་པ་ཆེ་བར་ཚུལ་བཅོས་ནས། །ཁོང་རྡུག་ཐབས་ངན་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྣང་བ་སེམས་སྡུག་ཡིད་མ་ཆེས། །ཡུལ་སེམས་དེ་ལ་དང་མ་སྤྲོ། །ངེས་མེད་འདི་ཡིས་བསླུས་པའི་ཕྱིར། །སྤྲེ་འདྲའི་ལུང་འདི་གོལ་སར་ངེས། །ཐུན་བསྒོམ་འདི་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །རང་མཆོག་འདི་ལ་དང་མ་སྤྲོ། །གཞི་ནས་བསྒོམ་པས་བསླུ་བར་ངེས། །ཉམས་མྱོང་བློ་ལ་ཞེན་པས་ཕུང་། །ཚུལ་འཆོས་འདི་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །ཐོ་ཅོ་སྤྱོད་ལ་དང་མ་སྤྲོས། །གཡོ་སྒྱུ་འདི་ཡིས་བསླུ་བར་ངེས། །བཅོས་མའི་སྤྱོད་པས་བདག་གཞན་ཕུང་། །རེ་དོགས་འདི་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །སྤངས་ཐོབ་འབྲས་བུ་དང་མ་སྤྲོ། །ཕྱིས་འབྱུང་འདོད་པས་བདག་ཉིད་ཕུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་ལྟའི་དུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་ལ་མེད་པར་ཡོད་ཚུལ་འཆོས། །གཞན་གྱི་ཆོས་ལ
Chinese
无知的黑暗之中。最初是缺乏口诀的过失。不一起给予有五种过失。有感觉的人心散乱，对外在身体执着时，不记得口诀而执着自续。无法断定歧途，无明的虚空。昏沉沉睡使自心愚昧。不知融入虚空是愚痴，因昏沉而念头减弱。因此，阿赖耶识是未授记的。因执着而执着于外境，五毒增长而生起贪欲。无论烦恼如何寂静，因对治而压制，偏离了意义。对于有无之间的边，无法断定歧途而自陷愚昧，无法消除取舍有无之边。歧途、迷惑、执着，是黑暗的虚空。没有具足口诀的确定之义，因心胸狭窄而走向山谷。不顺应佛法而顺应人言，修行增长轮回的习气。前后再三忆念，因没有修行而信心受损。认为一切都和那一样，从而诽谤持有口诀者。显现和存在的诸法，都是由摄集于心的执着所生。因为执着于所取的对境，烦恼自续，心意不会改变。因此，能取所取是错乱的虚空。因此，不会改变对宗派的看法。现在再听听聚集的精要。任何无明错乱，都是基础空性，贪图安乐，具有我慢者。想要小小的贪恋，给予一切。对他人期望，对一切都期望。言语柔和，口头奉承，对高处谄媚。像猫一样伺机挑拨离间。伪装成宽容大量，内心恶毒，使用各种恶劣手段。现在再听听金刚萨埵。不要相信显现是痛苦。不要喜欢对境和心。因为会被这种不确定所欺骗。像猴子一样的教言，必定是歧途。不要相信这种座间禅修。不要喜欢这种自以为是。从根本上修行必定会被欺骗。执着于经验会毁灭。不要相信这种伪装。不要喜欢虚假的作为。这种欺骗必定会迷惑人。虚假的作为会毁灭自己和他人。不要相信希望和恐惧。不要喜欢断证的果实。想要未来会毁灭自己。现在再听听金刚萨埵。像那样的时候，瑜伽士会伪装成自己没有的功德。对于他人的佛法
English
In the darkness of ignorance. Initially, the fault is the lack of oral instructions. Not giving them together has five faults. When someone with sensations has a distracted mind, and is attached to the external body, they do not remember the oral instructions and cling to their own continuum. Unable to determine the wrong path, the void of ignorance. Drowsiness and lethargy make the mind dull. Not knowing how to dissolve into the void is ignorance, and thoughts weaken due to drowsiness. Therefore, the alaya is unpredicted. Due to clinging, one is attached to objects, and the five poisons increase, giving rise to desire. No matter how peaceful the afflictions become, they are suppressed by antidotes, deviating from the meaning. On all the extremes of existence and non-existence, unable to determine the wrong path, one becomes self-deluded, unable to eliminate the extremes of acceptance and rejection, existence and non-existence. Wrong paths, obscurations, and attachments are the void of darkness. Without the definitive meaning of the oral instructions, one goes to the valleys due to a narrow mind. Not conforming to the Dharma, but conforming to people's words, meditation strengthens the habits of samsara. Remembering again and again, faith is damaged due to lack of meditation. Thinking that everything is the same as that, they slander those who hold the oral instructions. All phenomena of appearance and existence arise from the clinging that is gathered in the mind. Because of attachment to the object of grasping, the afflictions continue, and the mind does not change. Therefore, the grasper and the grasped are the void of delusion. Therefore, one does not change one's view of the doctrine. Now listen again to the essence of the gathering. Whatever ignorance and delusion there is, it is the basis of emptiness, desiring happiness, and having pride. Wanting small attachments, giving to everyone. Expecting from others, expecting from everyone. Gentle speech, flattering words, flattering to superiors. Like a cat, plotting to find faults. Pretending to be tolerant and generous, but with evil intentions, using various evil means. Now listen again to Vajrasattva. Do not believe that appearances are suffering. Do not be pleased with objects and mind. Because one will be deceived by this uncertainty. Teachings like a monkey are definitely a wrong path. Do not trust this session meditation. Do not be pleased with this self-importance. Meditating from the beginning is sure to deceive. Clinging to experience will destroy. Do not trust this pretense. Do not be pleased with false actions. This deception is sure to mislead. False actions will destroy oneself and others. Do not trust hope and fear. Do not be pleased with the fruits of abandonment and realization. Wanting the future will destroy oneself. Now listen again to Vajrasattva. At such a time, the yogi pretends to have qualities that he does not have. Regarding the Dharma of others