Tibetan
་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པས། །མི་རྟོག་དོན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དགེ་རྩ་བསྔོ་བའི་ཕྲིན་ལས་རྫོགས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་སོ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ངེས་པའི་དོན། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅི་ལ་ཡང་། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མེད། །མེད་པ་ལ་ནི་ཡོད་རྟོག་པ། །འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལས། །དམ་པ་ཀུན་གྱིས་མི་མཁྱེན་ནོ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། ། ནམ་མཁའ་དངོས་མེད་སེམས་དང་བྲལ། །དེ་བཞིན་རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་སེམས་ལས་འདས། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་རིག་པའི་སྐུ། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་སུ་བསམ་དུ་མེད། །གང་ཡང་མ་བསམས་རིག་པ་དེ། །གང་ཡང་ཀུན་ལྡན་རང་བྱུང་སྐུ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ལ་ལས་དང་རྐྱེན་མི་ཚུགས། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཇི་བཞིན་ལ། །བཅོས་པ་མེད་ཕྱིར་རང་ལུས་ཆོས། །འདུས་མ་བྱས་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དམིགས་པ་མེད། །དེ་དོན་རང་བྱུང་རིག་པ་དེས། །སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྩད་ནས་བརླག །བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་སྤྲིན་ལྟར་དེངས། །ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལེན་མི་སྲིད། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་རྟོགས་པས་ཆོག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་ལ་བཙལ་དུ་མེད་པའི་དོན། །དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀློང་། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་འབྲལ་མེད་པ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས། །དེ་བླངས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་འཐོབ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་གཅེས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རང་བཞིན་ལྷུན་རྫོགས་ཉམས་སུ་བླངས་ཐབས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་སོ་བརྒྱད་པའོ། །སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཉེར་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ལ། །ངེས་པའི་ཉམས་ཀྱི་དོན་གསོལ་པ། །ཉོན་མོངས་ཟིལ་གནོན་ཉམས་ནི་གང་། །ཆོས་དབྱིངས་ཉམས་སུ་ཇི་ལྟར་མྱོང་། །ལྟ་བའི་གདེང་གིས་ཇི་ལྟར་ཟིན། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རྟགས་ནི་གང་། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་དེས། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །ཡང་དག་དགོངས་ཉམས་ངེས་པའི་དོན། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཆོས་ཉིད་རང་རིག་དོན་ཤེས་པས། །དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ རྩིས་ཟིན་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་ཟིལ་ནོན་ཉམས། །བ་མོ་ལ་ནི་ཉི་ཤར་འདྲ། །སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཉམས་མྱོང་ནི། །སྒྱུ་མ་འདྲ་སྟེ་དངོས་མེད་ཤེས། །ལྟ་བ་གདེང་ལྡན་ཉམས་མྱོང་བ། །སྤྲིན་དང་ཆུ་བུར་ཉམས་མྱོང་འདྲ། །ཉམས་ལྡན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རྟགས། །བཟོད་ཐོབ་བཀྲག་གསལ་ཆོས་བརྒྱད་བྲལ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་རྩི་ཡིས་ནི། །གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡིས་ཐེབས་པ་བཞིན། །ད་ལྟ་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི། །མ་རིག་རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་ལ། །ཟིལ་གནོན་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ། །སྒོམ་ཐབས་སྐྱོན་དང་བཅོས་པའི་ཐབས། །ཐུན་ཚད་ཉམས་དང་རྣམ་ལྔ་སྟེ། །ང་ཡི་བཀའ་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། །དད་ལྡན་སེམས་ལ་གོ་བར་གྱིས། །དང་པོ་བསྒོམ་པའི་བཅོས་ཐབས་ནི། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གདམས་ངག་གིས། །གཞི་ཤེས་ལྟ་བས་ཐག་ཆོད་ལ། །དེ་ཡི་ངང་ལ་མི་འབྲལ་བའི། །ཚད་ནི་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བ། །མི་རྟོག་རང་བྱུང་ཉམས་པ་མེད། །དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་གདེང་གིས་ཟིན། །གཞི་ཤེས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་མེད། །དེ་ཡི་སྐྱོན་ནི་ངོས་བཟུང་ན། །བྱིང་རྒོད་གོལ་སྒྲིབ་རྣམ་བཞི་སྟེ། །ཆེད་དུ་བྱས་དང་རྐྱེན་དང་ཤུགས། །བློ་ཆུང་ཤེས་རབ་དམན་ལ་འབྱུང་། །རྒྱུ་དང་དབྱེ་བ་གསུམ་གསུམ་མོ། །དབང་པོ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ལ། །བཅོས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་གཞུག །དེ་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་འབྲལ་མེད་ལ། །གོམས་པའི་དབང་གིས་ཏིང་འཛིན་གསལ། །ཐུན་མཚམས་ཉམས་དང་སྦྱར་བྱས་ལ། །འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཁམས་དང་བསྟུན། །རབ་ལ་རྒྱུན་དུ་འབྲལ་མེད་ལ། །ཐུན་ཚད་གཟུང་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་དོན་ཉམས་ནི་འཐོར་བསྡུས་ན། །ཤེས་པ་རང་གསལ་ཉམས་པ་མེད། །རིག་པ་རྒྱ་ཡན་འཛིན་པ་བྲལ། །ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་བྱིང་རྒོད་མེད། །ཆོས་ཉིད་ཚིག་ཆུགས་འགྱུར་མེད་ཤེས། །ལྟ་བ་རང་ཤར་འཁོར་བ་སྟོང་། །གདམས་ངག་དྲན་པས་མཐའ་དབུས་མེད། །ཆོས་སྐུ་འཕྱོས་པས་ངང་གིས་སྟོང་། །ཅི་དྲན་ལྷག་མཐོང་ཕྱོགས་རིས་བྲལ། །རང་བྱུང་རང་གསལ་གོས་པ་ མེད། །ཕྱལ་བ་ཡིད་ཆེས་བློ་བདེའོ། །བདེ་ལ་ཞེན་མེད་ཀུན་ཏུ་འཕྱོ། །འཛིན་མེད་ཁྱབ་གདལ་མཐའ་དབུས་མེད། །འཁོར་བ་རང་རླག་ཆོས་སྐུར་གསལ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ལྔ་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གཞན་གྱི་ཆགས་སྡང་སྤྱོད་མཐོང་ཡང་། །
Chinese
因此，为了成佛，为了确信无分别之义，圆满了回向善根的事业。大圆满一切真实义汇集，智慧与虚空等同之续中，开示了修持事业之品，第一百三十七品。之后，对于汇集的眷属们，普明导师开示说：本体自性确定的意义，无论什么对于什么，因为事物不存在，所以恒常不存在。对于不存在的事物，产生存在的执着，这是迷惑者们所了解的，而圣者们不会了解。现在金刚萨埵你谛听。 虚空无实与心分离，如是自生之本体，无色无形超越心，因此自性难以证悟。法身无生是觉性之身，无法以意的身体来思量。什么也不思，那个觉性，什么也具足，是自生之身。那个也是汇集的精要，你谛听。对于那个，业和因缘无法安立。因此，自性如其所是，因为没有改造，所以是自性之法。非造作如虚空，法性自性没有所缘。那个意义，自生觉性，从根摧毁心的阿赖耶识。习气阿赖耶识如云般消散，身体的阿赖耶识不可能取。因此，证悟自生就足够了。现在金刚萨埵你谛听。对于那个，没有可寻找的意义，三时不变是智慧之界。那个恒常不离，是真正佛陀的密意。那个也是汇集的精要，你谛听。在自性清净的法界中，无有戏论而修持。获得那个，证得佛果。因此，证悟自性最为重要。大圆满一切真实义汇集，智慧与虚空等同之续中，自性任运圆成修持之方便品，第一百三十八品。总摄教示第二十七品。之后，为了利益汇集的眷属，金刚萨埵向普明导师法王，祈请确定的修持之义：降伏烦恼的修持是什么？如何体验法界？如何以见解的把握而掌握？身语意的征象是什么？祈请普明导师开示。普明导师法王
English
Therefore, in order to attain Buddhahood, in order to ascertain the meaning of non-discrimination, the activity of dedicating merit is completed. From the Great Perfection, the Collection of All Definitive Meanings, the Tantra Equal to the Wisdom Sky, the chapter that shows how to practice the activity of accomplishment, the one hundred and thirty-seventh chapter. Then, to the assembled gatherings, the All-Knowing Teacher spoke: The meaning of the essence of self-nature, whatever it may be, because things do not exist, they are always non-existent. To think that what does not exist exists, is known by those who are confused, but not known by all the holy ones. Now, Vajrasattva, listen. Space is unreal, separate from mind, likewise, the essence of self-arising, without color or shape, transcends mind, therefore, self-nature is difficult to realize. Dharmakaya is the unborn body of awareness, it cannot be conceived as a body of mind. Not thinking anything, that awareness, complete in everything, is the self-arising body. That too, listen to the essence of the gathering. On that, karma and conditions cannot be established. Therefore, self-nature as it is, because there is no alteration, it is the self-nature of Dharma. Uncompounded, like space, the nature of Dharma, self-nature, has no object of focus. That meaning, self-arising awareness, destroys the alaya consciousness of the mind from its root. The alaya consciousness of habit is cleared like clouds, the alaya consciousness of the body cannot be taken. Therefore, it is enough to realize self-arising. Now, Vajrasattva, listen. On that, the meaning that cannot be sought, the unchanging realm of wisdom in the three times. That which is constantly inseparable, is the intention of the truly enlightened Buddha. That too, listen to the essence of the gathering. In the self-nature, the pure Dharmadhatu, practice without elaboration. Having taken that, the result is the attainment of Buddhahood. Therefore, realizing self-nature is most important. From the Great Perfection, the Collection of All Definitive Meanings, the Tantra Equal to the Wisdom Sky, the chapter on the means of practicing the self-nature, spontaneously accomplished, the one hundred and thirty-eighth chapter. The twenty-seventh chapter, which is summarized and taught. Then, in order to benefit the assembled retinue, Vajrasattva, to the All-Knowing Teacher, the Dharma Lord, requested the meaning of the definitive practice: What is the practice that subdues the afflictions? How is the Dharmadhatu experienced? How is it grasped with the confidence of view? What are the signs of body, speech, and mind? Please explain, All-Knowing Teacher. All-Knowing Teacher, Dharma Lord.
Chinese
于是，听闻了所禀告的意义后，为了明确真正证悟的体验，向聚集的眷属们开示道：通晓法性自性觉性之义，五毒便已转为五种智慧。 烦恼自性消退，如同朝阳照在霜上。显现法界之体验，如幻如化，了知无实。见解坚定之体验，如云如雾。具足体验之身语意之相，获得堪忍，光明澄澈，远离八法。再说聚集之精要，谛听！对于六道一切有情，以具足传承之窍诀甘露，如点金术般施加影响。现在对于时代有情的无明分别自性，将宣说降伏的禅修。禅修之方法、过患与对治之方法、座间之量、体验与五种相，乃是我之教言中所宣说，具信者请铭记于心。首先，禅修之对治方法，以身语意之窍诀，于了知基础之见解上获得定解，不离其状态，其量为清晰而不动摇，无分别自生，无有退失。对此深信不疑。了知基础则无有烦恼。若要辨认其过患，则有掉举、昏沉、掉举、沉没四种，由故意、因缘与力量所生。此等过患多发生于智慧浅薄之人。原因与差别各有三种。对于中等与下等根器者，应施以对治并令其体验。因此，应恒常不离，凭借串习之力，令禅定清晰。座间休息应与体验相结合，中等与下等根器者应依其根性而行。对于上等根器者，应恒常不离，座间之量不可执着，如同虚空一般。此等意义之体验若能收放自如，则觉性自明而无有退失。觉性广大而无执着，智慧通透而无有昏沉掉举。了知法性不变之真义，见解自生而轮回皆空。窍诀以忆念而无有边际，法身飘逸而自然空性。无论忆念何物，胜观皆无偏颇。自生自明而无有沾染。坦然自信，内心安乐。于安乐不执着，任运自在。无有执着，周遍广大，无有边际。轮回自灭，于法身中显现。现在再次谛听聚集之精要。对于具足此五种功德之瑜伽士，即使见到他人之贪嗔行为，
English
Then, having heard the meaning of what was reported, in order to clarify the experience of true realization, he declared to the assembled retinue: By understanding the meaning of the self-aware nature of reality, the five poisons are transformed into five wisdoms. Afflictions subside naturally, like the sun rising on frost. The experience of phenomena as the realm of reality is like an illusion, knowing it to be unreal. The experience of confident view is like clouds and mist. The signs of body, speech, and mind possessing experience are endurance, clarity, and freedom from the eight worldly concerns. Furthermore, listen to the essence of the gathering! To all sentient beings in the six realms, the nectar of pith instructions with lineage is like the effect of alchemy. Now, for the ignorance and conceptualization of sentient beings of this time, I will teach the meditation that subdues them. The method of meditation, its faults and remedies, the duration of sessions, the experience, and the five aspects are what I have spoken in my teachings. Believers, take it to heart. First, the remedy for meditation is to use the pith instructions of body, speech, and mind to gain certainty in the view that understands the basis, and not to stray from that state. The measure of this is clarity and immovability, non-conceptual and self-arising, without loss. Have unwavering faith in this. Knowing the basis, there are no afflictions. If you identify its faults, there are dullness, excitement, distraction, and obscuration, which arise from intention, circumstances, and force. These faults often occur in those with little wisdom. The causes and distinctions are three each. For those of intermediate and lower faculties, apply the remedy and let them experience it. Therefore, always remain inseparable, and through the power of habituation, make the samadhi clear. Combine the breaks between sessions with experience, and for those of intermediate and lower faculties, adjust according to their temperament. For those of superior faculties, always remain inseparable, and the duration of sessions should be ungraspable, like the sky. If the experience of these meanings can be gathered and released at will, then awareness is self-luminous and without loss. Awareness is vast and free from grasping, wisdom is transparent and without dullness or excitement. Knowing the unchanging truth of reality, the view is self-arising and samsara is empty. The pith instructions are without beginning or end through mindfulness, and the dharmakaya is naturally empty through freedom. Whatever is remembered, the superior insight is without bias. Self-arising and self-luminous, without defilement. Be frank, confident, and content. Without attachment to bliss, be spontaneously free. Without grasping, pervasive and vast, without beginning or end. Samsara is self-liberated, clear in the dharmakaya. Now listen again to the essence of the gathering. For the yogi who possesses these five qualities, even if he sees the attachment and aversion of others,