Chinese
之毒。因此，对于这究竟的法，有的是菩提，有的是地狱。犹如哈拉黑毒。善巧方便食用则为良药之最。同样，贪欲嗔恨等，烦恼于自处解脱时，即是自生智慧。犹如药王服食精华。不善巧方便食用不当，犹如哈拉黑毒。自己所具有的法，若有不依经典的权力，贪欲等即是五毒。现在再听金刚萨埵言，地下所藏的珍宝黄金，若不识其真面目则与石头无异。同样，自己所具有的意义，若无证悟则是错觉妄念。若识其真面目相遇则是不竭的宝藏。所需所欲的希望从自身产生。一旦证悟究竟的法身，便会以加持宝珠的方式显现。现在再听总集的精要。空中如虚空的星辰，水中如清澈的倒影。并非一体也非各自独立。同样，觉性的国王和觉性显现的妙用二者，反体各异而本体唯一。大圆满究竟一切总集。从与智慧虚空同等的续部中，开示究竟总集的章节第三十三。之后，对于总集的眷属们，普贤导师法王，为了特别领会所说的大圆满自宗的意义，而开示道：我的自性难以测度，入道之门是见、修，誓言、行、事业，道、地、智慧法，这十种相我将讲述，谛听。入道之门是无从寻觅的，依随具有传承的口诀。因此不依赖外境，对无相之法生起定解。见是基础，安住于自生，觉性遍布广大，没有改变。因此自明是法身，对其不会有迷失、遮蔽、过失。修是自明，没有分别念，没有沉掉的禅定清晰。无需特意修持，唯是自然本性。因此具有不散乱的体验。不守护，不分离，是殊胜的誓言。不违越法性是誓言，是诸佛的意之誓言。事业是无作的，无论任何事物，不执着，不动摇，即是事业。不需要身语的行为。行是无取舍的行，任何也不追求
English
poison. Therefore, for this definitive Dharma, for some it is enlightenment, for some it is hell. It is like the poison of Hala. Skillful means of eating well is the best of medicine. Likewise, desire, hatred, etc., when the afflictions are liberated in their own place, it is self-born wisdom. Like the king of medicine taking essence. If you are not skilled in the means and eat badly, it is like the poison of Hala. Even with the Dharma that resides in oneself, if there is power without scriptural authority, then desire and so on are the five poisons. Now listen again, Vajrasattva. The precious gold that lies underground, if you do not know its true face, it is like a stone. Likewise, the meaning that one has, if there is no realization, it is a mistaken thought. If you recognize and meet, it is an inexhaustible treasure. The needs and desires arise from oneself. As soon as the ultimate Dharmakaya is realized, it will appear as a blessing jewel. Now listen again to the essence of the gathering. In the sky, like the stars of the sky, in the water, like clear reflections. They are not one, nor are they separate. Likewise, the king of awareness and the two appearances of awareness, the opposite is different and the essence is one. Great Perfection, the ultimate meaning is all gathered. From the tantra equal to the wisdom sky, the thirty-third chapter of the ultimate meaning is shown. Then, to the assembled gatherings, Kunrig Tonpa Chöje, especially to understand the meaning of the Great Perfection self-doctrine, he taught: My nature is difficult to measure, the entrance is view, meditation, vows, conduct, activities, path, place, wisdom, these ten aspects I will tell, listen. The entrance is nowhere to be found, follow the oral instructions with lineage. Therefore, do not depend on the object, generate certainty in the formless Dharma. The view is the basis, abiding in self-born, awareness is pervasive and unchanging. Therefore, self-awareness is the Dharmakaya, there will be no straying, obscuration, or fault. Meditation is self-luminous, without conceptualization, clear samadhi without dullness. No need to meditate specifically, only the natural state. Therefore, it has an experience without distraction. Not guarded, inseparable, is the supreme vow. Not transgressing the nature of reality is the vow, it is the heart vow of all Buddhas. Activity is effortless, whatever it is, without attachment, unmoving, is activity. No need for actions of body and speech. Conduct is conduct without acceptance or rejection, not pursuing anything
Tibetan
དུ་ནི། །ཆེད་དུ་བྱར་མེད་ཡང་བྱ་ལ། །དེ་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་མ་བཅོས་མཆོག །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མི་ཡོད་སྟེ། །ས་ལ་སྦྱང་མེད་མཐར་མི་ལྟུང་། །དེ་ཕྱིར་ས་དང་ལམ་མེད་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནི་ལམ། །གནས་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པ་སྟེ། །སྟེང་འོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ་ཡི། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་གནས་ཀྱི་མཆོག །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་སྐྱེ་མེད་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས། །དེ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ནི་ཇི་བཞིན་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །དྲི་མེད་ཚིག་ནི་གསུང་སྙན་གྱིས། །མ་རིག་མུན་སེལ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་ཆོས་འདི་གཅེས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་དག་རང་གཞུང་དབྱེ་བ་ཡང་། །གདུལ་བྱའི་འཁོར་ལ་བསྟན་པ་ལས། །དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ལས་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡང་ཏིའི་རང་གཞུང་འདུས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་བཞི་པའོ། །སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡི། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་དོན་དུ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ལ། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །འཁོར་འདས་བར་དོའི་ལུས་ནི་གང་། །སྐྱེ་ཤི་བར་དོའི་གདམས་ངག་གང་། །ཡུལ་སེམས་བར་དོ་ཅིས་མི་འགལ། །ཏིང་འཛིན་བར་དོ་འབྲལ་མེད་གང་། །སྲིད་པ་བར་དོ་འབྲས་ བུ་ཅི། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །དང་པོ་འཁོར་འདས་བར་དོ་ལ། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །རང་བྱུང་ལུས་ལ་རིག་པའི་ཐུགས། །འཁོར་འདས་མེད་ཕྱིར་གཞི་ཉིད་མིན། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །གཞི་ལ་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་བསྟན་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་མིན། །སངས་རྒྱས་སྒམ་པོས་མ་མཛད་པས། །ཐེག་པ་རིམ་དགུར་དབྱེ་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་མ་རིག །རང་བཞིན་གཞི་ཡི་ངོ་བོ་ལ། །མ་རིག་བག་ཆགས་མ་གཡོས་ཤིང་། །ཞེན་པའི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་སྒྲིན་པོས་མ་བཅོས་པས། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིས་སྐྱོན་མ་གོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་གཞི་ཉིད་ལས། །རྡུལ་ཕྲན་དག་གི་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད། །འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་རག་མ་ལུས། །དེ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ཅིས་མི་ཚུགས། །སྣང་བ་གཞི་ལ་
Chinese
于此，特意造作亦当为，是故行止不作最殊胜，道上可行之处亦有，地上不习终不堕落，是故无地亦无道故，大智慧之界即是道，处所无有高下故，无有上下边中央，自生法身处之胜，是故智慧自处是，智慧不思无生者，一切有情相续中，若证彼即智慧法身，是故乃是诸佛意。法如是乃是胜者教，无垢之语乃是妙音，遣除无明暗乃法之胜，是故此为了义法珍贵。今又谛听金刚萨埵，彼等自宗差别亦，乃为调伏所化众，然于究竟唯有一法身。大圆满一切了义皆汇集，智慧等同虚空之续部中，宣说央提自宗汇集之品第五十四。总摄而说之第十一品。之后金刚萨埵为，汇集之眷属利益故，于普明如来王之前，以真实意而作是请问：轮回涅槃中阴之身为何？生死中阴之口诀为何？境心之中阴如何不违背？三摩地中阴无离是何？有之中阴果 为何？普明王请为宣说。如是请问之义谛听后，于汇集之眷属作是开示：首先轮回涅槃中阴者，自生自性之法身，自生身中智慧意，无有轮回涅槃故非是基。今又谛听金刚萨埵，于基无有佛陀之故，具传承口诀之教示亦无，是故证悟非为现前，因佛陀甚深未曾作，故无有九乘次第之分别，是故不识超脱涅槃，自性基之体性中，无明习气未曾动摇，因无有执着之分别故，有情愚昧未曾造作故，无有五毒烦恼之故，轮回之边未染瑕疵。今又谛听汇集之精要，自生体性基性中，非由微尘等之因所生，不依赖五大种，是故对治如何能成立？显现于基上
English
Here, even if one acts intentionally, it should be done. Therefore, uncorrected conduct is the most excellent. There is a way to travel on the path, but without practice on the ground, one will not ultimately fall. Therefore, since there is no ground and no path, the expanse of great wisdom is the path. There is no high or low place to dwell, without top, bottom, edge, or center. The self-arisen Dharmakaya is the supreme place to dwell. Therefore, wisdom is self-abiding. Wisdom is non-conceptual and unborn, dwelling in the continuum of all sentient beings. Realizing that is the wisdom Dharmakaya. Therefore, it is the intention of the Buddhas. The Dharma is the command of the Victorious Ones as it is. Immaculate words are melodious speech. Dispelling the darkness of ignorance is the supreme Dharma. Therefore, this definitive Dharma is precious. Now listen again, Vajrasattva. The distinctions of those own systems are also taught to the assembly to be tamed, but ultimately there is only one Dharmakaya. The Great Perfection, all definitive meanings are gathered together. From the tantra that is equal to the wisdom of the sky, the fifty-fourth chapter, which teaches the gathering of the own system of Yangti. The eleventh chapter, which is summarized and taught. Then, for the benefit of the gathering of Vajrasattva, before the All-Knowing King Buddha, with a true mind, he made this request: What is the body of the Bardo of Samsara and Nirvana? What is the instruction of the Bardo of birth and death? How does the Bardo of object and mind not conflict? What is the inseparable Bardo of Samadhi? What is the result of the Bardo of existence? King of All-Knowing, please explain. After listening to the meaning of that request, he gave this teaching to the assembled retinue: First, for the Bardo of Samsara and Nirvana, the self-arisen essence is the Dharmakaya. In the self-arisen body, the mind of wisdom. Since there is no Samsara and Nirvana, it is not the basis. Now listen again, Vajrasattva. Since there is no Buddha in the basis, there is no teaching of the oral instruction with transmission. Therefore, realization is not manifest. Because the profound Buddha did not make it, there is no distinction of the nine vehicles. Therefore, one does not recognize transcendence of Nirvana. In the essence of the nature of the basis, the imprints of ignorance have not moved. Because there is no clinging to concepts, sentient beings have not created it out of ignorance. Because there are no five poisons of affliction, the edge of Samsara is not stained with faults. Now listen again to the essence of the gathering. From the self-arisen essence of the basis, it is not born from the cause of particles. It does not depend on the five elements. Therefore, how can the antidote be established? Appearance on the basis