Tibetan
་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ངེས་དོན་བཀའ་ཡིས་དྲང་དོན་ཀུན། །སུན་བཏོན་འདོད་ཐོབ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ངེས་དོན་བཀའ་ལ་སུན་བཏོན་མེད། །དངོས་སུ་སྣང་ཡང་བྱུང་བ་མིན། །དོན་དམ་རང་བཞིན་ངོ་བོར་གནས། །དོན་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་ཀྱང་། །རང་བྱུང་ཡོན་ཏན་ཤུགས་ལ་རྫོགས། །དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དོན་དུ་སྣང་། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིས། །རང་བྱུང་རང་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཕུང་པོ་དབྱེ་བ་འདུས་ལུགས་ཀྱང་། །ཐུན་མོང་ཐེག་པར་སྒོ་བསྟུན་ཕྱིར། །ཀུན་དང་མི་འགལ་བསྟན་པ་ཡང་། །དྲང་དོན་ཡིན་གྱིས་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་ངེས་དོན་ཡང་ཏིག་ནི། །དཔེར་ན་ཤིང་ཏོག་སྨིན་པ་ལ། །འབྲས་བུ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ལྟར། །ཆོས་སྐུ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལ། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་ཀྱང་། །མ་བཙལ་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་རྫོགས། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དོན་གྱིས་ཚང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན། །མ་ལུས་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཁྱེན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐབས་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པར་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །ཐེག་པ་གཞན་དང་སྒོ་བསྟུན་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་རྒྱུ་འབྲས་དོན་ཞུས་པ། །ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ཡང་། །ཡང་དག་ཡོད་དང་བྱིན་བརླབས་སུ། །རྟག་ཆད་བྲལ་དང་ངོ་བོར་གནས། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཡང་དག་ཡོད། །ཕུང་པོ་བཞི་ནི་བྱིན་རླབས་འབྱུང་། །རྟག་ཆད་བྲལ་བ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཀུན་གཞི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན། །རྟག་ཆད་ངོ་བོ་གནས་པ་ནི། །ཕུང་པོ་གཞན་དང་ཚོགས་བདུན་ཡིན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་སྐུ་ལྔ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་ཡོད་ཚུལ་ནི། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ནི། །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་ཡོད། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཞན་དག་ནི། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །གཟའ་སྐར་རྒྱ་མཚོར་ཇི་བཞིན་དུ། །བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཤུགས་ལས་བྱུང་། །ཆོས་སྐུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི། །རྟག་ཆད་གཉིས་དང་བྲལ་བར་གནས། །ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཞིབ་བསྟན་ཕྱིར། །ངེས་དོན་སྐབས་སུ་ངས་མ་བཤད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ།
Chinese
至尊金刚萨埵谛听！以了义之教，破斥所有不了义，是为获得大欲。了义之教无可破斥。虽显现为实有，然非生起之法。于胜义自性之体性中安住。虽不执著于所作之事，然自生功德自然圆满。虽非实有，然显现为实义。犹如水中月之坛城。以自性任运成就之力，自生自然而然生起。现在，金刚萨埵，谛听！蕴之分类与积聚之理，为顺应共同乘之门径，所宣说之不与一切相违之教，乃不了义，而非真实。真实之了义精要者，譬如树木成熟时，果实自然而然生出。法身无有遮障时，三身五智等，无需寻觅，本自圆满。五部佛之义理圆满具足。一切遍知之智慧，无余无碍而了知。大圆满之了义一切
English
O Vajrasattva, listen! By the definitive teachings, all the provisional meanings are refuted, which is the great attainment of desire. The definitive teachings are irrefutable. Although appearing as real, they are not something that arises. They abide in the essence of ultimate reality. Although actions are not fixated upon, self-arisen qualities are spontaneously perfected. Although not real, they appear as real. Like a mandala of the moon in water. By the power of spontaneous perfection, self-arisen qualities arise naturally. Now again, Vajrasattva, listen! The classification and accumulation of the aggregates, in order to align with the common vehicle, the teachings that do not contradict everything are provisional, not truly definitive. The true definitive essence is like when a tree ripens, the fruit arises naturally. When the Dharmakaya is without obscurations, the three kayas and five wisdoms, without searching, are naturally perfect from the beginning. The meaning of the five Buddha families is completely fulfilled. All the wisdom of omniscience knows everything without obstruction. The definitive meaning of the Great Perfection is all
Tibetan
ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་སྤྱི་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཡང་ཏི་རང་གཞུང་བཀའ་སྩལ་པ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །ཡང་དག་དོན་དུ་མི་འདོད་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་གཞན་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་ཐ་མ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །ཁམས་གསུམ་ འཁོར་བའི་དུས་ཙམ་ན། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། །གཉེན་པོས་བསྐྱེད་པས་གནས་འགྱུར་གྱིས། །ཡེ་ཤེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །ངེས་དོན་ཡང་ཏིའི་མིང་གིས་ནི། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་དུས་ན་ཡང་། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་སྐུ་ཁྱད་པར་ཡེ་གནས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ན། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གནས། །དང་པོ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་འདི་ཡང་། །ཐོག་མའི་བྱུང་ཚུལ་མ་ཤེས་ན། །ད་ལྟ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མི་ཤེས། །ལམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཆོད་བཞིན། །ཚི་ཆད་པ་ཡི་སེམས་སུ་འགྱུར། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་ཉིང་ཁུ་འདི། །སྤྲུལ་པ་བཞི་ཡི་ཐུགས་བརྒྱུད་ནས། །གདམས་ངག་མ་ཆད་གསང་བའི་བཀའ། །ཨུ་རྒྱན་ཡུལ་ནས་རིམ་བརྒྱུད་ནས། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ངེས་པ་གཅིག །དུས་ཀྱི་ཐ་མ་དེང་སང་ནས། །བོད་ཀྱི་མཐའ་འཁོབ་ཡུལ་དུ་འབྱུང་། །དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལས། །ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མི་སྲིད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ། །སེམས་ཅན་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་པ། །དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ངེས་དོན་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་རྟོགས་བག་ཆགས་བཅས་པ་དང་། །རྟོགས་པ་བག་ཆགས་བྲལ་བ་ཡང་། །ཁྱད་པར་ཐ་དད་སྣང་གྱུར་ཀྱང་། །དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རིམ་གྱིས་མེད། །ངོ་བོ་གཞི་ཡི་ཆོས་སྐུ་དང་། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །ངོ་བོ་གཞི་ལ་ཐ་དད་མེད། །ཉི་མ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། །མུན་སྒྲིབ་གྲང་བ་གང་ཡང་མེད། །གློ་བུར་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཙམ་ན། །ཉི་འོད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ལྟར། །རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཞི་ལ་དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡིན། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ལུང་ལྡན་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །དེ་དུས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཕྱིར
Chinese
在与智慧虚空同等之续中，所示不违背总的乘之品，第二十三品。此后，对聚集的眷属们，又谛自宗开示道：自生智慧法身，如镜之智慧亦，不欲作为真实义，何须说其他的智慧？现在金刚萨埵谛听，自生大智慧，于三时中不变异，如镜之智慧亦，虽无始然有终，因此乃由缘而生。三界 轮回之时，于阿赖耶识中，以对治生起而转位，智慧之名亦无有。以决定意义之谛之名，三界轮回之时亦，自生自性之身，法身特殊本来存在故，成佛果位获得时，智慧法身乃存在。最初胜者的此教言亦，若不了解最初之生起方式，现在即不知修持之方法，于道之怀疑未断除时，则变为断灭之心。彼亦金刚萨埵谛听，普贤意之精髓此，由四化身之意传承，诀窍未断秘密之教言，从邬金（乌仗那）地方次第相传，果位成佛必定唯一。时代之末现在起，于西藏边地出现。因此从真实义法身中，法不可能存在于其他处。彼亦聚集之精要谛听，那么汝之意欲彼，众生由业而成就佛陀，彼岂非变化耶？决定意义非变化，未证悟具习气者与，证悟离习气者亦，虽显现差别不同，然义上无有因果次第。本体基之法身与，证悟之智慧法身二者，本体基上无有差别。太阳自之本体上，无有黑暗寒冷任何物，仅为暂时之云所遮蔽时，并非无有阳光，如本体无有增减般，由证悟未证悟之差别，佛与众生为一体故，基上三时无有变异。现在金刚萨埵谛听，具足教证之教法而普知，彼时果为成佛故。
English
From the Tantra of Wisdom Coextensive with Space: The chapter showing non-contradiction with the general vehicles, the twenty-third. Then, to the assembled retinue, again the essence of Ati was taught: The self-born wisdom Dharmakaya, Even the mirror-like wisdom, Since it is not desired as the true meaning, What need is there to speak of other wisdoms? Now also, Vajrasattva, listen! The great self-born wisdom, Does not change in the three times, Even the mirror-like wisdom, Although it has no beginning, it has an end. Therefore, it arises from conditions. The three realms At the time of samsara, In the alaya consciousness, By generating antidotes, the state changes, There is not even the name of wisdom. By the name of the definitive meaning of Ati, Even at the time of the three realms of samsara, The self-born essence body, The Dharmakaya is especially present from the beginning, When the fruit of Buddhahood is attained, The wisdom Dharmakaya is present. This first teaching of the Victorious Ones, If the original way of arising is not known, Then the method of practice cannot be known. As long as the doubts of the path are not resolved, It will turn into a mind of nihilism. That also, Vajrasattva, listen! This essence of the mind of Kuntuzangpo, From the mind lineage of the four emanations, The unbroken secret teaching of the instructions, From the land of Oddiyana, gradually transmitted, The fruit of Buddhahood is definitely one. From the end of time, from now on, It will appear in the borderland of Tibet. Therefore, from the Dharmakaya of ultimate meaning, Dharma cannot exist elsewhere. That also, listen to the essence of the assembly! Well then, that which you desire, Sentient beings become Buddhas from karma, Is that not change? The definitive meaning is not change, Those with ignorance and habitual tendencies, And those with realization and without habitual tendencies, Although differences appear, In reality, there is no sequence of cause and effect. The Dharmakaya of the essence of the ground, And the wisdom Dharmakaya of realization, In the essence of the ground, there is no difference. In the essence of the sun itself, There is no darkness or cold. When it is suddenly obscured by clouds, It is not that there is no sunlight. Like the essence without increase or decrease, From the difference of realization and non-realization, Since Buddhas and sentient beings are one, On the ground, there is no change in the three times. Now also, Vajrasattva, listen! With the teachings that possess scriptural authority, all are known. At that time, the fruit is Buddhahood.