Tibetan
་རྩ་གྲངས་འདྲ། །དེ་ཡི་གསེབ་ན་ཆོས་སྐུ་བཞུགས། །དཔེ་ནི་སེང་གེ་དཀར་མོ་འདྲ། ། གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་མེད་པ་བཞིན། །དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་གོལ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྔར་གྱི་བག་ཆགས་དྲན་པའི་ཚེ། །འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་ཆུ་ལྟར་འབྲུབ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་མེ་ལྟར་འབར། །ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་གཟིངས་ལྟར་འཛིངས། །དེ་གསེབ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་བཞུགས། །དཔེ་ནི་རིན་ཆེན་གསེར་དང་འདྲ། །དེ་དོན་རྙེད་པ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །བག་ཆགས་དགེ་སྡིག་བསགས་པའི་ལས། །སེམས་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་ཕྱིར་གོལ། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཕྱིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་རླུང་ལྟར་འཚུབས། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་རྦབ་ལྟར་རྒོད། །ཀུན་གཞིའི་ཉོན་མོངས་མུན་ལྟར་གཏིབས། །དེ་ནང་ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུ་ཡོད། །དཔེར་ན་རིན་ཆེན་འདམ་བྱིང་འདྲ། །ཁ་ནས་མི་མཐོང་གཏིང་ན་གནས། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་གཏིང་ན་གནས། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་ཟད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་བྱུང་གོལ། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྔ་ཕྱིའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ཡི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་སོགས་པ། །མ་རིག་འཁྲུལ་པས་རྟག་ཏུ་མྱོས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་མུན་པས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་བསྒྲིབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །སེམས་འདོད་གོལ་བར་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་བར་དོ་ནི། །ཐོག་མཐའ་གཅོད་ནི་མ་ཤེས་ན། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་མི་ཐར། །ས་མཁན་མེད་པའི་ཚོང་པ་འདྲ། །སྐྱེ་འཆི་གཉིས་ཀྱི་བར་དོར་ནི། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་སྤྲོད་མ་ཤེས་ན། །མ་རིག་མུན་པ་སངས་དུས་མེད། །སྒྲོན་མ་མེད་པའི་མུན་ཁུང་འདྲ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བར་དོ་ན། །གོལ་ས་གཅོད་ནི་མ་ཤེས་ ན། །ཉོན་མོངས་ཞེན་པ་ལྡོག་མི་སྲིད། །དྲེད་མོང་གདོས་ཀྱིས་ཟིན་པ་འདྲ། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་བར་དོ་ན། །རྒྱུན་དུ་འབྲལ་མེད་མ་ཤེས་ན། །བལྟ་བསྒོམ་གཉིས་ཀྱིས་རྐྱེན་མི་ཐུབ། །ཆུ་བྲན་ཐན་པས་སྐམ་པ་འདྲ། །སྲིད་པ་དག་གི་བར་དོ་ནི། །སངས་རྒྱས་དུས་ནི་མ་ཤེས་ན། །གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འབྱུང་མི་སྲིད། །རིན་ཆེན་འདམ་དུ་སྟོར
Chinese
其根本数量相同。 其间法身安住。 譬如雪山狮子。 如他人所不见。 于事物之境无菩提。 是故执著之分别错谬。 今又谛听积聚之精要。 忆念往昔习气时。 五十大种如水流。 八识聚如火燃。 阿赖耶之习气如舟楫。 其间唯一明点安住。 譬如珍宝黄金。 其义难得之故。 积善作恶之业。 以心执持故错谬。 今又谛听轮转之精要。 其后烦恼生起时。 五十大种如风暴。 八识聚如瀑布涌。 阿赖耶之烦恼如黑暗。 其中明点法身存在。 譬如珍宝沉泥中。 口中不见深处住。 无明烦恼深处住。 无明烦恼生起时。 轮回之边无有尽。 是故成为来世之因错谬。 今又谛听轮转之精要。 先后分别生起之。 心与心所等。 常为无明迷惑。 是故阿赖耶乃轮回之法。 大圆满一切决定义总集智慧虚空等性续中，显示以心之黑暗遮蔽唯一明点之品第十五竟。 之后于积聚之眷属众。 宣说心意错谬之教言。 以心遮蔽法身之故。 轮回涅槃二者之中阴。 若未了知断除始末。 则不脱离生老病死。 如无地师之商人。 于生死二者之中阴。 若未了知法身之认识。 则无明黑暗无有清醒之时。 如无灯之暗室。 今又谛听金刚萨埵。 身心二者之中阴。 若未能断除错谬之处。 则烦恼执著不可能止息。 如熊罴为网所缚。 于等持后得之中阴。 若未能了知恒常不离。 则见修行二者不能成办。 如水泉为旱所涸。 于有情诸有之中阴。 若未能了知成佛之时。 则色身二种不可能生起。 如珍宝失于泥中。
English
Its fundamental numbers are the same. In its midst, the Dharmakaya abides. Like a white snow lion. As others do not see. In the realm of objects, there is no enlightenment. Therefore, the clinging thoughts are mistaken. Now listen to the essence of accumulation. When remembering past imprints, The fifty aggregates flow like water. The eight consciousnesses blaze like fire. The imprints of the alaya are like a boat. In its midst, a single thigle abides. Like precious gold. Because its meaning is difficult to find, The karma of accumulating good and evil, Is mistaken because it is held by the mind. Now listen to the essence of cyclic existence. When later afflictions arise, The fifty aggregates are like a windstorm. The eight consciousnesses rage like a waterfall. The afflictions of the alaya are like darkness. In it, the thigle Dharmakaya exists. Like a jewel sunk in mud. Not seen from the mouth, it dwells in the depths. Ignorance and afflictions dwell in the depths. When ignorance and afflictions arise, There is no end to the cycle of existence. Therefore, it is mistaken to become the cause of future lives. Now listen to the essence of cyclic existence. The arising of past and future thoughts, Mind and mental factors, etc., Are always intoxicated by ignorance and delusion. Therefore, the alaya is the dharma of cyclic existence. From the Tantra of the Equality of Wisdom and Space, the Great Perfection, the Union of All Definitive Meanings, the fifteenth chapter, which shows how the darkness of the mind obscures the single thigle, is complete. Then, to the assembled retinue, The teaching on the mistakes of the mind's desires was given. Because the mind obscures the Dharmakaya, The bardo between samsara and nirvana, If the cutting of the beginning and end is not known, One will not be liberated from birth, old age, sickness, and death. Like a merchant without a guide. In the bardo between birth and death, If the recognition of the Dharmakaya is not known, The darkness of ignorance will never clear. Like a dark room without a lamp. Now listen, Vajrasattva. In the bardo between body and mind, If the place of error is not cut off, Afflictions and clinging cannot be reversed. Like a bear caught in a net. In the bardo between meditation and post-meditation, If constant non-separation is not known, The two, view and practice, cannot be accomplished. Like a spring dried up by drought. In the bardo of existence, If the time of Buddhahood is not known, The two form bodies cannot arise. Like a jewel lost in mud.
Tibetan
་བ་འདྲ། །བདག་གཞན་རྩོད་པའི་བར་དོར་ནི། །གལ་མདོ་ཚིག་གི་འཕྲང་མེད་ན། །ཐེག་པ་གཞན་ལས་བོགས་མི་ཐོབ། །གཡུལ་ངོ་ཕམ་པའི་བློན་པོ་འདྲ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་གདམས་ངག་མེད་པའི་སྐྱོན། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པས། །འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཆགས་སྡང་ལྔས། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་རྟག་ཏུ་འཁོར། །དེ་ཕྱིར་མ་རིག་སེམས་ཀྱིས་འཁྲུལ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སེམས་ཀྱི་འདོད་ལུགས་རྣམ་པ་བཅུ། །ནན་བརྟགས་ལྟ་བ་ལོག་པར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་སྣང་བ་སེམས་སུ་བྱས། །ངེས་དོན་ཤེས་པ་བློ་ཡིས་བཅོས། །ཡང་དག་སེམས་མེད་ཆོས་མ་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་ལུང་མེད་རིགས་པས་དཔྱད། །ཡུལ་སེམས་གཅིག་པར་བློ་ཡིས་བསྲེས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་བར། །ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་དོན་ཆེན་ནི། །མ་རྙེད་བར་དུ་སངས་མི་རྒྱ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ནི། །ཆོས་སྐུ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སེམས་ནི་དོན་མེད་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་སྐུའི་གོལ་ས་སེམས་ཡིན་པས། །རང་བྱུང་ཆོས་ཉིད་སེམས་དང་བྲལ། །སེམས་མེད་རང་བྱུང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །གང་ཡང་རུང་བས་ཅི་ལ་ཡང་། །ཡིད་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྗེས་འབྲངས་པས། །བལྟ་བསྒོམ་མ་ཡིན་མ་རིག་སེམས། །རིགས་དྲུག་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཡིན་ཕྱིར། །མ་རིག་འཁྲུལ་པ་སེམས་ལས་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་གོལ་བར་གསུངས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ལ། །ཚོགས་བརྒྱད་མེད་ཕྱིར་སེམས་དང་བྲལ། །སྣ་ ཚོགས་ཡུལ་ལ་ཞེན་གྱི་བར། །རང་གི་སེམས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་སེམས་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ། །སེམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །ངེས་དོན་མ་ཡིན་འཁྲུལ་པའི་བློ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐེག་དགུ་སེམས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། །ངེས་དོན་ཨ་ཏིའི་གོལ་སར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས། །དམུས་ལོང་རིན་ཆེན་མི་མཐོང་འདྲ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རང་སེམས་གོལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྟེ། །ཡུལ་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ། །སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་
Chinese
相似之物。自他争论的中阴时，若无扼要词句之险径，则无法从其他乘获得利益，犹如战场上战败之大臣。现在再听聚集之精要，彼等无有诀窍之过失，以心之根本无明故，生起种种错乱之故。轮回之根本五贪嗔，于三恶道中恒时流转。是故无明为心所惑。现在再听金刚萨埵，心之欲求相状有十种，严加观察显示颠倒之见。是故将显现作为心，以智慧修正了知真实义，真实无心则不了解法，是故无有教证以理分析，以智慧混合境与心为一。现在再听聚集之精要，未见如来藏之前，具教证之殊胜真实义，未证得之前不得成佛。是故一切法之根本，法身被自心所障蔽。现在再听聚集之精要，心是无意义错乱之故，法身之歧途是心之故，自生法性离于心，无心自生法身。现在再听金刚萨埵，无论以何种方式，心随五根而转，非为观修乃是无明心，是生起六道之心之故，无明错乱从心而生，是故说心是歧途。现在再听聚集之精要，于自生心髓法身上，因无八识故离于心，于种种对境贪执时，彼即称为自心，以过失之根本是心故，是故以心不得成佛，心是生起因缘之故，非是真实义乃是错乱之分别念。现在再听聚集之精要，以九乘视为心之故，说是真实义阿底之歧途，是故心是轮回之法，犹如盲人不见珍宝。大圆满真实义一切聚集智慧与虚空等性续中，显示自心为歧途之第十六品。之后，对聚集之眷属们，普明导师如是宣说，心是轮回之根本，境是种种显现上，心之分别念种种贪执，是故心是
English
Like something similar. In the bardo of self-other disputes, if there is no dangerous path of essential words, one cannot gain benefit from other vehicles, like a defeated minister on the battlefield. Now listen again to the essence of the gathering. Those faults of not having instructions, because the root of mind is ignorance, therefore various confusions arise. The root of samsara is the five attachments and aversions, constantly wandering in the three lower realms. Therefore, ignorance is confused by the mind. Now listen again, Vajrasattva, the desires of the mind have ten aspects, closely examine and show the reversed view. Therefore, appearances are made into mind, knowledge of the definitive meaning is corrected by intelligence, without true mind, Dharma is not understood, therefore, without scripture, analyze with reason, mix object and mind into one with intelligence. Now listen again to the essence of the gathering, before seeing the Sugata-garbha, the great definitive meaning with scripture, one cannot attain Buddhahood until it is attained. Therefore, the root of all Dharmas, the Dharmakaya is obscured by one's own mind. Now listen again to the essence of the gathering, because the mind is meaningless and confused, the wrong path of Dharmakaya is because of the mind, self-arisen Dharmata is separate from the mind, without mind, self-arisen Dharmakaya. Now listen again, Vajrasattva, in whatever way, the mind follows the five senses, not contemplation but ignorant mind, because it is the mind that generates the six realms, ignorant confusion arises from the mind, therefore it is said that the mind is the wrong path. Now listen again to the essence of the gathering, on the self-arisen essence Dharmakaya, because there are no eight consciousnesses, it is separate from the mind, when attached to various objects, that is called one's own mind, because the root of faults is the mind, therefore one cannot attain Buddhahood with the mind, because the mind generates causes and conditions, it is not the definitive meaning but confused thoughts. Now listen again to the essence of the gathering, because the nine vehicles are regarded as mind, it is said to be the wrong path of definitive Ati, therefore mind is the Dharma of samsara, like a blind person not seeing jewels. From the Tantra of the Great Perfection, the definitive meaning, the gathering of all wisdom, equal to space, the sixteenth chapter, showing the wrong path of one's own mind. Then, to the gathered assembly, the All-Knowing Teacher spoke, mind is the root of samsara, objects are various appearances, the mind's various attachments, therefore mind is