Tibetan
འི་རྣམ་གྲངས་དབྱེ་བའི་དོན། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་འདོད་གཞུང་གི། །ངོ་བོ་དབྱེ་བ་ངེས་ཚིག་ལས། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི། །རང་རིག་གསལ་བའི་ཤེས་པ་དེ། །ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུར་དག་པ་ལ། །སྐད་ཅིག་རྒྱུན་དུ་རྟག་པ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་རང་བཞིན་གནས། །དེ་དོན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས། །གནས་འགྱུར་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས། །ཡང་དག་ཨ་ཏི་ངེས་དོན་ལ། །མ་རིག་ལོག་ལྟའི་བག་ཆགས་རྣམས། །རང་བཞིན་གནས་ནས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །རྣམ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། །ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞིར་བཏགས་པས་ན། །སྐྱེས་བུའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་། །འཇག་མའི་སྲིན་བུ་ཡན་ཆད་ཀྱི། །ལུས་སུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་གཞིར་མ་བྱུང་གཅིག་ཀྱང་མེད། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཕྲ་བས་བྱས། །དེ་མེད་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞིར་བཏགས། །སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་བྱུང་། །རྟོག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀུན་གཞིས་བྱས། །རང་བཞིན་དག་པའི་ཀུན་གཞི་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་རང་ཉིད་ཀྱིས། །རང་བཞིན་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་བཙལ་དུ་མེད། །རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་མ་རྟོགས་ཤིང་། །མ་རིག་རྟོག་པའི་བརྡའ་སྦྱོར་གྱིས། །འབྲས་བུ་གང་ཡང་ འགྲུབ་པ་མེད། །སྣ་ཚོགས་བསགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཡིན། །ཀུན་གཞི་སྤང་སྡུད་བརྟགས་པའི་རྐྱེན། །སྒོ་ལྔ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་ཡིད་ཀྱིས་མ་བཅད་པ། །ཀུན་གཞི་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་མིན། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་བགོས་གྱུར་ཀྱང་། །བག་ཆགས་བརྟས་པར་མི་ནུས་པས། །རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་མིན། །རྣམ་ལྔ་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་ལ། །གཉིས་མེད་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་དང་། །ཚོགས་བརྒྱད་འདུས་ཤིང་འཛོམ་པ་ལ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཕྱི་ནང་སྣང་གྲག་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཀུན་གཞི་ལ། །བག་ཆགས་བརྟས་པས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་། །མི་དགེའི་ལས་དང་བསོད་ནམས་ཚོགས། །དམིགས་པའི་སྟོབས་རྫོགས་མངོན་གྱུར་པས། །ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང་བས་ན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་བྱ། །ཀུན་གཞི་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་ལས། །མྱ་ངན་འདས་པར་མིང་མི་གྲག །མ
Chinese
区分各种名称的意义。 所有宗派的意愿论著中， 从本体、分类和定义来看， 阿赖耶识的本体是： 自明的光明觉识， 如水晶球般清净， 刹那相续，恒常存在。 阿赖耶是菩提心的状态， 不由任何造作，自性存在。 其意义是周遍一切的法界， 转依成大圆镜智。 在真正阿底的究竟意义中， 无明邪见的习气， 虽然从自性存在而周遍一切， 但对于完全清净的如来， 却没有阿赖耶的习气。 还有，金刚萨埵谛听。 还有，对于阿赖耶识， 因为安立为身体的阿赖耶， 所以，男性的相好和， 直到芦苇中的虫子， 显现为身体的事物， 没有一个不是从阿赖耶产生的。 心是缘于对境的， 对此，由微细的“我执”所作。 没有它，它也不会产生， 因此，安立为烦恼心的阿赖耶。 先前有多少习气， 都是从分别念产生的。 分别念是意的识， 因此，习气由阿赖耶所作。 自性清净的阿赖耶， 以周遍一切的自性， 自性本来成佛， 不由任何造作，不可寻觅。 没有证悟自生大乐， 以无明分别念的虚假造作， 任何果 都不会成就。是积聚各种的阿赖耶。 阿赖耶是舍取考察的因缘， 虽然是五根显现的对境， 但没有被意所截断， 虽然是阿赖耶，但不是识。 还有，由意的识， 虽然分派了各种习气， 却不能使习气增长， 因此，识意也不是阿赖耶。 在显现为任何五种的境相中， 与无二完全融合， 在八识聚集和汇合时， 称为阿赖耶识。 还有，金刚萨埵谛听。 所有内外显现的声音， 都是从一切的生处阿赖耶， 由习气增长而产生的缘故。 轮回和涅槃也是， 不善业和福德资粮， 以所缘的威力圆满而显现， 因为一切都由此产生， 因此称为阿赖耶。 阿赖耶仅仅是轮回， 没有涅槃的名称。
English
The meaning of distinguishing various names. In the desired treatises of all vehicles, From the perspective of essence, classification, and definition, The essence of the Alaya consciousness is: The self-aware, clear consciousness, Pure like a crystal ball, Constantly continuous, eternally existing. The Alaya is the state of Bodhichitta, Not created by anyone, naturally existing. Its meaning is the realm of reality that pervades everything, Transforming into the Great Mirror Wisdom. In the true ultimate meaning of Ati, The habits of ignorance and wrong views, Although they pervade everything from their inherent nature, But for the completely pure Tathagata, There are no Alaya habits. Also, Vajrasattva, listen. Also, regarding the Alaya consciousness, Because it is established as the Alaya of the body, Therefore, the auspicious marks of a man and, Even the worm in the reed, The objects that appear as bodies, None of them are not produced from the Alaya. The mind is focused on the object, To this, it is done by subtle "ego-grasping". Without it, it will not arise, Therefore, it is established as the Alaya of the afflicted mind. However many habits there were before, All are produced from conceptual thought. Conceptual thought is the consciousness of mind, Therefore, habits are made by the Alaya. The Alaya of self-nature purity, With the self-nature that pervades everything, Self-nature is originally enlightened, Not created by anyone, not to be sought. Without realizing the self-born great bliss, With the false fabrication of ignorant conceptualization, No result will be accomplished. It is the Alaya that accumulates various things. The Alaya is the condition for examining what to abandon and what to gather, Although it is the object of the five senses, But not cut off by the mind, Although it is the Alaya, it is not consciousness. Also, by the consciousness of mind, Although various habits have been divided, It cannot make the habits grow, Therefore, the consciousness mind is not the Alaya. In whatever appears as the five aspects, Completely integrated with non-duality, When the eight consciousnesses gather and assemble, It is called Alaya consciousness. Also, Vajrasattva, listen. All the sounds that appear inside and outside, Are all from the source of all, the Alaya, Because they arise from the growth of habits. Samsara and Nirvana are also, The non-virtuous actions and the accumulation of merit, Manifested by the perfection of the power of the object, Because everything arises from it, Therefore, it is called Alaya. The Alaya is only Samsara, There is no name for Nirvana.
Tibetan
་རིག་བརྟས་པས་གཉིད་འདྲིས་དང་། །མ་རིག་མ་བྱུང་འཁོར་མེད་ཕྱིར། །ཀུན་གཞི་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལམ་ཀྱང་། །བྱེ་བྲག་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི། །དྲང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པར་ཟད། །དོན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད། །མཚན་དང་ཡོན་ཏན་ཅི་བརྗོད་པ། །འགྲོ་དོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་ཅིང་དངོས་མེད་དེ། །བརྗོད་པ་དོན་ཡོད་གཤེགས་པར་སྣང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གཞིའི་མིང་དང་བྲལ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ད་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་། །ལས་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན། །ངོ་བོ་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུ་ལ། །དགེ་སྡིག་གང་དུའང་མ་ངེས་ཕྱིར། །ཤེས་པ་རང་རིག་གསལ་གྱུར་ཀྱང་། །མ་བསྒྲིབས་བག་ཆགས་ཅི་སྟེ་འཇོག །མ་བསྒྲིབས་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཉོན་ཡིན། །རྟེན་ནི་གང་གི་རྟེན་ཀྱང་བྱེད། །ཡིན་ནི་དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མིན། །དེ་ཕྱིར་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བ་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཀུན་གཞི་ནི། །ཐོག་མ་ཐ་མ་འགྲོ་འོང་མེད། །ད་ལྟ་དེ་ལས་མི་གཞན་སྟེ། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་རང་བཞིན་གནས། །དེ་ནི་ཐུན་མོང་སྤྱིར་བསྟན་ཡིན། །དུས་གསུམ་འགྲོ་འོང་མེད་འདོད་པ། །ཐོག་མ་གང་ནས་མ་འོངས་ན། །ཐ་མ་དེ་ལས་གནས་འགྱུར་ཏེ། །ཐ་མ་བག་ཆགས་བྱང་གྱུར་ནས། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གནས་འགྱུར་ཚེ། །ཀུན་གཞིའི་མིང་མེད་གཏན་དུ་སྟོངས། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མ་ཐ་མ་དང་། །ད་ལྟ་འགྲོ་འོང་ཡོད་པར་ངེས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་སངས་རྒྱས། །རང་བྱུང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ། །མ་རིག་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་ཀུན་གཞིར་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་འབྱུང་བའི་གནས། །དང་པོ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་། །དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་དང་། །ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཐུན་མོང་དང་ནི་མ་ཡིན་པར། །ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་རང་བཞིན་གནས། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་འདུས་མ་བྱས། །སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་འགྱུར་བ་མེད། །རྟག་པ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོར་མངོན་སངས་རྒྱས། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་མཚན་མར་ཞེན། །རྟོག་པའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཡིན། །མཐར་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །བག་ཆགས་ཀུན་བཅོམ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་། །གཏན་མེད་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མུ་
Chinese
因明增盛而与睡眠相习，由于无明未生故无有轮转，因此称之为阿赖耶。菩萨之地道，分门别类地阐述，只是为了引导的方便。实际上没有菩萨，所说的名号和功德，是为了利益众生，是如来所为。如此化现而实无有，所说却显得有意义。诸佛远离阿赖耶之名。此乃金刚萨埵所听闻。现在阿赖耶识，未被业障所染污，也未被授记。其体性犹如水晶球，对善恶皆不定。虽然觉性自明清澈，未被染污又如何安立习气？未被染污的智慧是染污和烦恼。作为所依，又是何者的所依？实际上既非善亦非恶。因此说被染污而未被授记。《大圆满义集自生安乐轮续》中，显示阿赖耶的体性、定义、分类之品第六。 之后，对聚集的眷属们，普贤王如来开示说：轮回的根本是阿赖耶，无始无终，无有来去。现在它与众不同，不由谁造作，而是自性存在。这是共同普遍的开示。认为三时无有来去，如果最初从何处而来？最终又从何处转变？最终习气清净之后，镜智转变时，阿赖耶之名便永远空无。因此，最初、最终和现在，确定有来去。一切法皆是现前成佛，在自生大本体上，因无明和各种相，习气增盛而成为阿赖耶。因此，阿赖耶是生起之处，最初从无明中产生。如此，对于三界众生和声闻缘觉菩萨，共同与不共同，阿赖耶的习气自性存在。此外，眷属的菩萨们谛听，法性三时无为法，远离一切戏论，无有变异，是常恒大任运成就，是自生大现前成佛。阿赖耶执着于无明之相，是分别念的各种习气。最终也以自生智慧，摧毁一切习气，变得极其空性。在永恒空性的法性中，
English
Through the increase of logic, it becomes accustomed to sleep, and because ignorance has not arisen, there is no cycle. Therefore, it is called the Alaya. The stages and paths of the Bodhisattvas are explained in different categories, but it is only for the convenience of guidance. In reality, there is no Bodhisattva, and the names and virtues that are spoken of are for the benefit of sentient beings, which is what the Tathagata does. Thus, it manifests but is actually non-existent, yet what is said appears to be meaningful. All Buddhas are free from the name of Alaya. This is what Vajrasattva heard. Now, the Alaya consciousness is not obscured by karma, nor is it prophesied. Its nature is like a crystal ball, and it is uncertain whether it is good or bad. Although awareness is self-luminous and clear, if it is not obscured, how can habits be established? Unobscured wisdom is obscuration and affliction. As a basis, what is it the basis of? In reality, it is neither good nor bad. Therefore, it is said to be obscured and not prophesied. In the Tantra of the Great Perfection, the Wheel of Spontaneous Bliss, the sixth chapter explains the nature, definition, and classification of the Alaya. Then, to the assembled retinue, the King Samantabhadra spoke: The root of samsara is the Alaya, without beginning or end, without coming or going. Now it is different, not created by anyone, but existing in its own nature. This is a common and universal teaching. Those who believe that the three times have no coming or going, if there is no coming from the beginning, then where does the end transform from? When the habits are purified at the end, and the mirror-like wisdom transforms, the name of Alaya will be forever empty. Therefore, it is certain that there is coming and going in the beginning, the end, and the present. All dharmas are manifestly enlightened, and on the great self-existent essence, due to ignorance and various signs, the power of habits increases and becomes the Alaya. Therefore, the Alaya is the place of arising, and it arises from ignorance in the beginning. Thus, for sentient beings in the three realms, and for Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, both common and uncommon, the habits of the Alaya exist in their own nature. Furthermore, listen, Bodhisattvas of the retinue, the Dharma nature is unconditioned in the three times, free from all elaboration, without change, spontaneously accomplished as the great constant, manifestly enlightened as the great self-existent. The Alaya clings to the signs of ignorance, and is the various habits of conceptual thought. Finally, with self-existent wisdom, all habits are destroyed, becoming extremely empty. In the Dharma nature of eternal emptiness,