Tibetan
ས་དོན་མ་རྟོགས་ཆོས་སྤྱད་ཀྱང་། །འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་རང་བརླག་ནས། །མཐའ་མེད་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་། །དེ་ཕྱིར་གདམས་ངག་མེད་པའི་ཆོས། །ལུས་ངག་ལས་སུ་སྦྱང་གྱུར་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལས་ཕན་མི་ནུས། །མ་རྟོགས་ཆོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ནོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དགུ་པའོ།། །།ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ཡང་གསུངས་པ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་བར་དོའི་རྒྱུན། །ཐོག་མཐའ་གཅོད་ནི་མ་ཤེས་ན། །ས་མཁན་མེད་པའི་ཚོང་པ་བཞིན། །སྐྱེ་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ཀྱི་བར་དོར་ནི། །ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་མ་ཤེས་ན། །སྒྲོན་མེ་མེད་པའི་མུན་ཁུང་ལྟར། །མ་རིག་མུན་པ་སངས་དུས་མེད། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་བར་དོར་ནི། །རྒྱུན་དུ་འབྲལ་མེད་མ་ཤེས་ན། །ཆུ་བྲན་ཐན་པས་བསྐམས་པ་བཞིན། །ལྟ་སྒོམ་གཉིས་ཀྱིས་རྐྱེན་མི་ཐུབ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བར་དོར་ནི། །ཕྱི་ཡི་གོལ་ས་མ་ཆོད་ན། །བུ་ལོན་འདྲེལ་ཐག་མ་ཆོད་ལྟར། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་མི་ སྲིད། །སྲིད་པ་དག་གི་བར་དོར་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དོན་མེད་ན། །རིན་ཆེན་འདམ་དུ་སྟོར་བ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་མངལ་དུ་འཇུག །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐེག་པ་གཞན་དང་རྩོད་དུས་སུ། །གལ་མདོ་ངེས་པའི་དོན་མེད་ན། །གོ་མཚོན་མེད་པའི་དཔའ་བོ་བཞིན། །མན་ངག་ཟབ་མོའི་ཁྱད་མི་ཐོན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ཕྱིར་གོལ་ས་དེ་དག་ཀྱང་། །རང་སེམས་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་ཕྱིར། །ལུང་ལྡན་བཀའ་མེད་འཁོར་བའི་སྐྱོན། །བསྐལ་པར་བགྲངས་ཀྱང་བདེ་མི་ཐོབ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། གདམས་ངག་མེད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །དད་ལྡན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །མ་རྟོགས་དབྱིག་གུའི་ཐུན་ཚོད་ཀྱིས། །མདོ་སྡེ་ཁ་ཏོན་གདོན་འགྱུར་ཀྱང་། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པའི་ཕྱིར། །ངན་སོང་སྒོར་ནི་ངེས་པར་ལྟུང་། །གཞན་གྱི་བསམ་སྦྱོར་བཟང་པོ་ལ། །བར་ཆོད་བྱེད་པ་བདུད་ཡིན་ཏེ། །མ་རྟོགས་སེར་སྣ་བྱེད་པ་ནི། །བདུད་ཀྱི་སྒོར་ལྟུང་འཁོར་བར་འཁྱམས། །གཞན་གྱི་འཁོར་ལ་ཕྲག་དོག་པས། །ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཤེས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་སེམས་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་ན། །གནོད་སྦྱིན་སྒོར་ལྟུང་རྟག་ཏུ་འཁོར། །མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་རང་རྒྱུད་དུ། །ཆགས་སྡང་ཕོ་ཚོད་སྤྱོད་པའི་ལས། །དུག་ལྔ་རང་གར་སྤྱད་ཉེས་པས། །སྲིན་པོའི་སྒོར་ལྟུང་རྟག་ཏུ་འཁོར། །རང་དབང་ཏིང་འཛིན་མ་ཐོབ་པར། །འཁོར་དང་རིས་སུ་བཅད་བསམས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེ་འདོད་འཁོར་སྡུད་པ། །ཤོ་གམ་ཅན་ཆེན་དག་ཏུ་ལྟུང་། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཇི་བཞིན་མ་ནོར་མ་རྟོགས་པར། །ལྟ་ལོག་གཞན་གྱི་སློབ་དཔོན་བྱེད། །རང་གིས་མི་ཤེས་གཞན་སྒྲོལ་བ། །རཱུ་ཏྲའི་སྐོར་ལྟུང་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཚིག་ཚོགས་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཁས་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡིས། ། རང་རྒྱུད་དམ་རྫས་མངོན་ཞེན་ཕྱིར། །བགེགས་དང་བྱ་རོག་སྒོར་ལྟུང་འཁོར། །ཐབས་ལམ་དབང་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་སྟེ། །འདོད་ཆགས་རང་དགར་རྟག་སྤྱད་པས། །ལྟ་བས་མ་ཟིན་བདེ་ལ་ཞེན། །ལྷ་ཆེན་སྒོར་ལྟུང་འཁོར་བར་འཁྱམས། །མ་རྟོགས་ང་དང་བདག་འཛིན་པས། །གསང་སྔགས་ལྟ་སྤྱོད་ཡིན་ཟེར་ནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བརྩེ་མེད་གསོད། །མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་སྒོར་ལྟུང་འཁོར། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །མ་རྟོགས་དབང་གིས་ཅི་སྤྱོད་པ། །ལུས་ངག་འདི་ཡིས་ལན་པའི་ཕྱིར། །ལས་ངན་དགུ་པོ་གང་སྤྱད་ཀྱང་། །དམྱལ་བར་ངེས་འགྲོ་གཏན་དུ་འཁྱམས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། མ་རྟོགས་པ་ལྟུང་བའི་སྒོ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་གཅིག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །དད་ལྡན་འཁོར་ལ་ཕན་དོན་དུ། །ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །ཀུན་བཟང་རང་སེམས་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །དོན་གྱི་ངེས་དོན་ཇི་ལྟར་བསྡུ། །སྔ་ཕྱི་ལོག་གནོན་གང་གིས་བྱ། །རང་སེམས་གསལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །ང་ཡིས་རྟོགས་པའི་དོན་བཤད་ཀྱིས། །གཞན་དུ་མ་ཡེངས་སེམས་ལ་ཟུངས། །དེ་སྐད་ཅེས་ནི་གསུངས་པ་དང་། །འཁོར་ཀུན་དད་པས་ཡིད་དགའ་ནས། །རྩེ་གཅིག་ངེས་པར་དོན་ལ་ཞུགས། །དེ་ཚེ་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་མ་བསླད་ཚེ། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །འཁྲུལ་དང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་དུས། །མཚོན་ཚིག་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་མེད་པས། །གང་ཞིག་འཛིན་བློ་མ་ཞུགས་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་དོན་དུ་རང་རིག་སྟེ། །སྒྲོ་སྐུར་མ་བཏགས་རང་གསལ་བ། །དེ་ལས་མི་འགྱུར་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །སྔར་མ་འཁྲུལ་པས་བསྟན་མི་དགོས། །མ་བསྟན་རིག་པ་རང་ལ་ཤར། །དེ་ཉིད་དུས་ན་མ་རིག་སངས། །བག་ཆགས་མེད་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་
Chinese
如果不懂得意义而修习佛法，不但没有结果还会自我毁灭，最终会堕入无边轮回的苦海。因此，没有口诀的佛法，即使身语努力修习，也只能带来痛苦，毫无益处。所有不理解的佛法都是如此。出自《大圆满义集自生安乐轮续》，阐述未理解之过患的章节，第五十九品。 普贤如来再次说道：如果不能断除轮回与涅槃之间的中阴，就像没有舵手的商人一样，无法从生死轮回的痛苦中解脱。在生死之间的中阴阶段，如果不能认识法身，就像没有灯的黑暗洞穴一样，无明的黑暗永远不会消散。还有，金刚萨埵谛听！在等持和后得的中阴阶段，如果不能持续不断地修习，就像水泉被旱灾晒干一样，见解和禅修都无法助益。在境与心之间的中阴阶段，如果不能断除外在的歧途，就像无法偿还债务一样，无法将自心证悟为法身。
English
If one practices Dharma without understanding its meaning, it will not only be fruitless but also self-destructive, ultimately leading to falling into the endless ocean of samsara. Therefore, Dharma without instructions, even if practiced diligently with body and speech, can only bring suffering and is of no benefit. All Dharma that is not understood is like that. From the Tantra of the Great Perfection, the Wheel of Spontaneous Bliss Gathering Meaning, the chapter on showing the faults of not understanding, the fifty-ninth. Kuntuzangpo also said: If you do not know how to cut off the continuity of the bardo between samsara and nirvana, you are like a merchant without a helmsman, and you will not be liberated from the suffering of birth and death. In the bardo between birth and death, if you do not know how to recognize the Dharmakaya, you are like a dark cave without a lamp, and the darkness of ignorance will never dawn. Also, Vajrasattva, listen! In the bardo of equipoise and post-equipoise, if you do not know how to practice continuously, you are like a spring of water dried up by drought, and view and meditation will not be able to help. In the bardo between object and mind, if you do not cut off the external wrong path, you are like an unpayable debt, and you will not be able to realize your own mind as the Dharmakaya.
Chinese
于未悟自续中，行使贪嗔如勇士，五毒任性妄为故，恒堕罗刹之门中。未得自在之定时，思及眷属及差别，欲自身强大而聚眷，堕入大食肉鬼之中。复次谛听金刚萨埵言，于如实无谬未证悟，即为他人作邪见师，自既未解而欲度人，恒堕鲁扎之轮中。纵于词句事业极精通，然以未悟执实物故， 为自续或物之显现执，堕入魔障及乌鸦之门。于方便道生起权力想，恒时任性而行贪欲事，未以见地摄持而贪执乐，堕入大天之门而漂泊于轮回。以未悟而执我及我所故，谓是密咒见行而杀害，于诸有情全无悲悯心，堕入外道常断之门中。复次谛听积聚之精要，以未悟之故而作诸事，为此身语所欺诳之故，无论行使任何九种恶业，亦必堕入地狱而恒时漂泊。大圆满义聚自生安乐轮续中，开示未悟堕罪之门品第一。此后金刚萨埵为利具信眷属故，于普明心之王前，以真实意而作是请问：普贤自心如何证悟耶？如何摄集意义之定解？以何能作先后之遮遣？自心光明如何显现耶？听闻如是请问之义后，普明王即作是开示：我将宣说我所证悟之义，汝等勿向外驰散而系于心。如是语已，诸眷属皆大喜而生信，专一决定而入于义。尔时导师作是开示：若未为轮涅生起所染污时，即是自生体性之身，于无迷乱与证悟之时，以无有施设言诠之境故，以无有任何执取之分别念故，彼即是义中之自明，不加增损而自光明，当知彼即是不变之法身。以先未曾迷乱故，不需指示，未经指示之觉性亦于自生起，彼时即是未明转为明，以无有习气故即是智慧。
English
In the unawakened self-continuum, acting out anger and attachment like a warrior, because the five poisons are used willfully, one constantly falls into the gate of the Rakshasas. Without obtaining the Samadhi of self-mastery, thinking of one's retinue and distinctions, desiring to be great oneself and gathering a retinue, one falls into the great flesh-eating ghosts. Furthermore, listen, Vajrasattva, without truly and unerringly realizing, one becomes a teacher of wrong views for others, one who does not know oneself but wants to liberate others, one constantly falls into the wheel of Rudra. Even if one is extremely skilled in words and deeds, because of grasping at things as real without realization, For the sake of one's own continuum or the manifestation of things, one falls into the gate of obstacles and crows. By extracting the source from the power of the path of means, and constantly indulging in desire at will, clinging to pleasure without being grasped by the view, one falls into the gate of the great gods and wanders in Samsara. Because of grasping at "I" and "mine" without realization, saying that it is the view and practice of secret mantra, and killing all sentient beings without compassion, one falls into the gate of eternalism and nihilism of the heretics. Furthermore, listen to the essence of accumulation, whatever is done by the power of non-realization, because of being deceived by this body and speech, no matter what of the nine evil deeds are committed, one will certainly fall into hell and wander forever. From the Tantra of the Wheel of Bliss, Self-Arisen from the Meaning of the Great Perfection, the first chapter, which shows the gate of falling into sin through non-realization. Then Vajrasattva, for the benefit of the faithful retinue, before the King of All-Illuminating Mind, with a true mind, made this request: How is the self-mind of Samantabhadra realized? How is the definitive understanding of the meaning gathered? By what can the prior and subsequent negations be done? How does the clarity of one's own mind appear? After hearing the meaning of this request, the King of All-Illuminating Mind gave this instruction: I will explain the meaning that I have realized, do not scatter outwards but focus on the mind. Having spoken thus, all the retinue were overjoyed and had faith, and entered into the meaning with single-pointed determination. At that time, the teacher gave this instruction: If one is not defiled by the arising of Samsara and Nirvana, then it is the self-arisen nature body, at the time of no delusion and realization, because there is no object of applying indicative words, because there is no conceptual thought of grasping at anything, that is self-luminosity in the meaning, self-luminous without adding or subtracting, know that it is the unchanging Dharmakaya. Because one has never been deluded before, there is no need to indicate it, the awareness that has not been indicated also arises in itself, at that time, non-knowing turns into knowing, because there are no habitual tendencies, it is wisdom.