Chinese
祈祷！向普贤心之王，以真实之心如此祈请：为了消除疑惑的巨大障碍，如何简要地归纳口诀？禅修的意义有何差别？证悟的心体验如何生起？请普贤导师开示。听闻如此祈请之意后，向聚集的眷属开示：简要归纳口诀的要义，我将为你阐述，用心领会。无所缘，不散乱，无取舍，无希冀，无恐惧的瑜伽士，当下即生起信心和把握，必将安住于佛地。还有，听闻聚集的精要：自生法性之实相，在未加修饰的觉性上，若不附加任何增益和损减，就以此作为见的基础。安住于此状态的方法是：无有先后的本初之流，无需刻意，唯是自明，不离此即是禅修。无取舍的行为是：因为没有任何关于是非、好坏等的造作，所以不做分别，是行为之最胜。无希冀，无恐惧的果实是：以具足经论依据的因缘所生的证悟，不期望一次获得，而是当下觉悟自心为法身。还有，听闻眷属的精要：见、修、行、果，在言辞上虽有差别，但在意义上无有分别，本体唯一。如是任运成就。大圆满义集自生安乐轮续中，开示简要口诀之品第三十九。之后，向聚集的眷属们，普贤导师开示：明澈而不分别，不动摇的， 觉性的体验之差别之义，真实决定意义的确信之语，我将为你无误无改地讲述。殊胜瑜伽士安住于等持之时，明澈而不分别，不动摇的，本体、力量、比喻以及，量、定义、所缘和果，过失和歧途共九种，是法身介绍的总结语。还有，金刚萨埵谛听：自生法身之光明，本体是自明智慧。力量是五根识的明澈。差别在于对欲妙的希求。比喻如同芝麻油灯。量是没有被遮蔽的觉性。定义是未被言说的口诀之光明。所缘是显现法性界。果
English
Pray! To the King of Primordial Awareness Mind, with a truthful heart, I beseech thus: In order to dispel the great obstacle of doubt, how are the instructions briefly summarized? What are the distinctions in the meaning of meditation? How does the experience of realization arise? Please, Primordial Awareness Teacher, explain. Having heard the meaning of such a request, he spoke to the assembled retinue: The essential meaning of the briefly summarized instructions, I will explain to you, grasp it with your mind. Without object, without distraction, without acceptance or rejection, without hope or fear, the yogi who has confidence and certainty in the present moment will surely abide in the Buddha-ground. Furthermore, listen to the essence of the gathering: The reality of self-arisen Dharma-nature, on the unadorned awareness, if no addition or subtraction is made, then take that as the basis of view. The method of abiding in that state is: The primordial stream without beginning or end, without deliberate effort, simply self-luminous, not straying from that is meditation. The conduct without acceptance or rejection is: Because there is no fabrication of right or wrong, good or bad, etc., therefore, not being partial, is the supreme conduct. The fruit without hope or fear is: The realization born from causes and conditions endowed with scriptural authority, not hoping to obtain it in one instance, but realizing one's own mind as the Dharmakaya in the present moment. Furthermore, listen to the essence of the retinue: View, meditation, conduct, and fruit, although different in words, are inseparable in meaning, the essence is one. Thus, it is spontaneously accomplished. From the Tantra of the Great Perfection, the Wheel of Bliss of Spontaneous Arising, the Chapter on Explaining the Briefly Summarized Instructions, the Thirty-ninth. Thereafter, to the assembled retinue, the Primordial Awareness Teacher spoke: Clear and non-conceptual, unmoving, The meaning of the distinctions of the experience of awareness, the words of true and definitive meaning, I will explain to you without error or alteration. When the supreme yogi abides in equipoise, clear and non-conceptual, unmoving, the essence, power, metaphor, as well as, measure, definition, object, and fruit, faults and deviations, nine in total, are the summary words of the introduction to the Dharmakaya. Furthermore, Vajrasattva, listen: The luminosity of the self-arisen Dharmakaya, the essence is self-aware wisdom. The power is the clarity of the five sense consciousnesses. The distinction lies in the desire for desirable qualities. The metaphor is like a sesame oil lamp. The measure is the unobscured awareness. The definition is the luminosity of the unexpressed instructions. The object is the realm of phenomena, the Dharmadhatu. The fruit
Tibetan
བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །སྐྱོན་ནི་དབང་པོ་ཡན་དྲགས་པས། །གོལ་ས་བྱིང་རྨུགས་འགོག་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་ཉོན་ཅིག །གང་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ངོ་བོ་སྔ་ཕྱི་མ་དྲན་པ། །རྩལ་ནི་བདེ་ལ་མི་རྟོག་པ། །ཡུལ་ནི་འཛིན་མེད་མ་འགགས་པ། །དཔེ་ནི་བྱ་བ་བཏང་བ་འདྲ། །ངེས་ཚིག་ཡུལ་ལ་མ་ཡེངས་པ། །ཚད་ནི་དྲན་མེད་མ་བྱིང་བའི། །འབྲས་བུ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐུབ་དྲུག་འབྱུང་། །སྐྱོན་ནི་གོམས་པར་མ་བྱས་པ། །གོལ་ས་རྒོད་འཕྲོ་ཡུལ་ལ་ཞེན། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་གཡོ་བ། །ངོ་བོ་དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་བ། །རྩལ་ནི་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཡུལ་ནི་ཤེས་པ་མི་གཡོ་བརྟན། །དཔེ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དང་འདྲ། །ངེས་ཚིག་མཉམ་ཉིད་རྐྱེན་མི་ཚུགས། །གསལ་དང་མི་རྟོག་དུས་མཉམ་ཚད། །འབྲས་བུ་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུར་རྟོགས། །སྐྱོན་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཡིད་མ་ཆེས། །གོལ་ས་ལོག་རྟོག་མི་གཡོ་གསུམ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་རྩ་བ་མདོར་བསྡུས་ན། །ཡིད་ལ་ཆོས་སྐུ་ཝལ་གྱིས་དྲན། །དེ་ཉིད་ངང་ལ་ཅོག་གིས་ཞོག །ཡུལ་ལ་འཛིན་མེད་རྟོག་པ་སངས། །རང་རིག་ཡིད་ཆེས་གདེང་དུ་ལྡན། །འབྲས་བུ་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། །རྫོགས་ པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། དོན་གྱི་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །དད་ལྡན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས། །ངེས་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཚེ། །དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་རྣམས། །གཞི་ལ་མ་གྲུབ་དོན་རྟོགས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་གྱི་ནར་རང་སྣང་ཡང་། །མཚན་མར་ཤེས་པས་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས། །ཡིད་ལ་གང་ཡང་མི་འགྱུ་བས། །སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྟོགས། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འོན་ཀྱང་སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས། །ཆུ་ཡི་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི། །བུན་ནེ་ལོང་ངེ་འོད་དེ་ཙམ། །སྣང་ཡང་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་པས། །རང་གི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་གང་ལ། །ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལྟར། །སང་ངེ་སལ་ལེ་རིག་པ་གསལ། །བདག་གཞན་གང་དུ་མཐོང་བ་མེད། །མི་དང་སེམས་ཅན་དངོས་པོ་ཀུན། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ན་དངོས་མེད་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པའི་བློ་མི་འབྱུང་། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ལངས་ནས་སྤྱོད་ལམ་གང་བྱས་ཀྱ
Chinese
化身圆满报身。过失是根门过于放纵，错处是昏沉和掉举。那是聚集的眷属谛听。对于什么也不分别的，自性不忆念先后，力量是不分别安乐，对境是无执不间断，譬如放下事务一样，决定义是不散乱于对境，程度是不昏沉无忘失，果报是化身能仁六佛出现。过失是没有串习，错处是散乱放逸贪执对境。那是金刚萨埵谛听。佛陀的意不动的，自性三时不变的，力量是智慧无增减，对境是觉性不动稳固，譬如大海的深处一样，决定义是平等性不随因缘，明和不分别同时的程度，果报是证悟自生法身。过失是怀疑不相信，错处是邪见，不动，无明三种。那是聚集的心髓谛听。那些根本简略归纳起来，心中猛然忆念法身，就在那个状态中坦然安住，对境上无执分别念清明，自证确信充满自信，果报是现前成佛。圆满大圆满义集自生安乐轮续中，开示意义的修法差别的章节，第四十章完毕。然后普贤王如来，对具信眷属开示说，如此证悟的瑜伽士们，在专注决定义时，根门对境的相，在基上不成立，为了证悟意义，事物虽然是自显现，但以相来认识是不可取的。因此这个和这个，心中什么也不动念，显现证悟为法界。那是金刚萨埵谛听。然而往昔的习气，如水中的影像一样，以颜色形状所概括的，昏暗模糊只是光而已，虽然显现却不融入认识，在自己心的本面上，如无境虚空一样，明朗清晰觉性光明，自他任何也不见，人和有情事物一切，譬如幻化的影像一样，仅仅显现就知无实有，因此不生起执着的念头。那是眷属的心髓谛听。起身之后无论做什么行为
English
The Nirmanakaya is the Sambhogakaya. The fault is that the sense gates are too indulgent, and the mistake is lethargy and agitation. That is the assembled retinue listening. For what is non-conceptual, the nature does not remember before and after, the power is non-conceptual bliss, the object is ungrasping and uninterrupted, like letting go of affairs, the definition is not distracted from the object, the degree is not lethargic and without forgetfulness, the result is the appearance of the Nirmanakaya, the six Buddhas. The fault is not being accustomed to it, the mistake is wild distraction and attachment to objects. That is Vajrasattva listening. The Buddha's mind is unmoving, the nature is unchanging in the three times, the power is wisdom without increase or decrease, the object is unchanging and stable awareness, like the depths of the ocean, the definition is equanimity, not subject to conditions, clarity and non-conceptuality are simultaneous degrees, the result is realizing the self-born Dharmakaya. The fault is doubt and disbelief, the mistake is wrong views, immobility, and ignorance. That is the assembled essence listening. Those roots are briefly summarized, in the mind, the Dharmakaya is suddenly remembered, and in that state, rest comfortably, on the object, non-grasping, conceptual thought is cleared, self-awareness is confident and full of confidence, the result is manifest Buddhahood. The chapter on explaining the differences in the practice of meaning from the Gyud of the Great Perfection, Meaning Gathered, Self-Arisen Blissful Wheel, chapter forty is completed. Then, Kuntuzangpo, spoke to the faithful retinue, "Thus, when yogis who have realized this focus on the definitive meaning, the characteristics of the sense gates and objects are not established on the basis, in order to realize the meaning, although things are self-manifesting, they cannot be grasped by recognizing them as characteristics. Therefore, without any movement in the mind, this and this, appearances are realized as the Dharmadhatu. That is Vajrasattva listening. However, due to past habits, like reflections in water, summarized by color and shape, dim and vague, just light, although appearing, they do not enter into recognition, on the face of one's own mind, like the objectless empty sky, clear and bright, awareness is clear, neither self nor other is seen, all people, sentient beings, and things, like illusory images, knowing that they are insubstantial just by appearing, therefore, the mind of grasping does not arise. That is the essence of the retinue listening. After getting up, whatever actions are done