Tibetan
ལ་ཏུར་བྱུང་སེམས། །དེ་བལྟས་ཀུན་གཞིར་སྨིན་པའི་ལས། །དེས་བསྐྱེད་ཚོགས་བརྒྱད་བདེ་སྡུག་བྱུང་། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་འདུས་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ། །སྣ་ཚོགས་འཕྲོས་པས་རྟོག་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཞེན་ཕྱིར་ཚོགས་བརྒྱད་བྱུང་། །དེ་ཡི་ཉེས་པས་འཁོར་བར་སྨིན། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། ། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་རིག་སེམས་ཀྱི་མུན་གསེབ་ནས། །ངོ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་ལ་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མཐའ་དབུས་མི་དམིགས་དྲན་ལས་འདས། །ཡེ་ནས་དག་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད། །བཙལ་དུ་མེད་པས་སེམས་ལས་འདས། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བཙལ་མི་དགོས། །འགག་པ་མེད་ལ་རིག་པ་སྟོང་། །མ་བྱས་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་མེད། །རིག་པ་གསལ་བས་རང་ངོ་ཤེས། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པ། །མ་བཅོས་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་བ། །རྟག་ཆད་མ་ཡིན་སྡུད་པ་མེད། །སོ་སོ་མ་ཡིན་འདྲེས་པ་མེད། །དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་གསལ། །གཏང་གཞག་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ། །བྱིང་རྒོད་མི་འབྱུང་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་འཆར་ནུབ་མེད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར་ཡེངས་པ་མེད། །གཟུང་དུ་མེད་ལ་ཞེ་ལ་གསལ། །རང་ཡིད་ཆེས་པས་ཁར་མི་ཐོན། །སྣང་སྲིད་གསལ་ལ་ཞེན་པ་མེད། །རང་རིག་བྱ་ར་དངོས་མེད་གྲོལ། །དྲན་པ་མི་བརླག་འགྲོ་འོང་མེད། །དྲན་པའི་རིག་པ་ཅི་འབྱུང་ཡང་། །དེ་ཉིད་དུས་ན་ངོས་གཟུང་མེད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ངེས་པའི་དོན། །སེམས་ཅན་ཡིད་ལ་གསལ་པོར་གནས། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་ཕྱིར། །དེ་ལྡན་བློ་ལ་གོལ་ས་མེད། །སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་རང་རིག་བློ། །ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡིད་ཆེས་འབྲས་བུ་ད་ལྟ་ཉིད། །རང་གི་བློ་ཡི་གཏིང་དུ་ཤར། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཁྱབ་རང་གསལ་བ། །ཡིད་ལ་དོན་དྲན་འདུ་འབྲལ་མེད། །དེ་གོམས་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཚིག་གི་ཐ་སྙད་མཚོན་མི་དགོས། །ཡེ་ཡིན་དོན་དུ་རང་རིག་པས། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བ། །མ་བྱས་མ་བཅོས་ཐུགས་ཀྱི་གདེང་། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་རང་ཤར་རྟོགས། །ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན། །མ་བསྒོམས་ཤུགས་ལ་དོན་གསལ་བ། །སེམས་ ཀྱིས་གྱིན་འདའི་ངང་དུ་གཞག །དེ་ལས་མ་བཙལ་བསྒོམ་པའི་མཆོག །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ངེས་དོན་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །བྱ་བའི་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་། །ཆེད་དུ་མི་བརྟག་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར། །རུང་དང་མི་རུང་དོན་མི་དཔྱད། །འཇིག་རྟེན་ཡུལ་ཆོས་དབང་མི་བཏང་། །དེ་དོན་ཆོས་ཉིད་གདེང་གིས་ཟིན། །རྟག་ཏུ་མི་བརྗེད་གཟུངས་ཀྱིས་བལྟ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཞིབ་གྱུར་ན། །རྟོག་པ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཉིད་གཡེངས། །དེ་ཕྱིར་གང་ལ་མ་བརྟགས་ན། །སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྫོགས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ངེས་པའི་དོན། །སེམས་ཅན་ལུས་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་། །རང་གི་རིག་པ་ལྷག་མཐོང་གསལ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་ལྡན་དམ་པའི་ལམ། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་རྒྱུད་དག་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ས་དང་ལམ་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་བྱུང་རིག་པའི་ཆོས་སྐུ་འདི། །ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་། །ལྟ་བའི་དོན་དང་འབྲལ་མེད་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ཙམ་ཉིད་ན་འབྱུང་འཇུག་མེད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བསྒོམ་པ་ངོས་གཟུང་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །རང་སེམས་གནས་ཐབས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་བསྒོམ་པ་ལ། །སྐྱོན་བསལ་ངང་ལ་གནས་ཐབས་ནི། །ཉམས་ཀྱི་འབྱུང་ལུགས་རིམ་པའི་དོན། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ངས་བཤད་ཉོན། །ཏིང་འཛིན་མི་མཐུན་སྐྱོན་འབྱུང་བ། །བྱིང་རྒོད་ཞེན་འཛིན་བསྒོམ་པའི་དགྲ། །མདོར་ན་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ། །རང་རིག་སེམས་ཀྱིས་མྱོང་བ་འམ། །ཞེ་ལ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་ངང་ལ་གནས་ཐབས་ནི། །ཡུལ་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ། །དང་པོར་ལྟ་བས་ངོས་ཟིན་ཕྱིར། །བརྟག་ཅིང་དཔྱད་དུ་མེད་རྟོགས་པས། །སྔ་ཕྱིའི་ དྲན་པ་རྒྱུན་བཅད་ལ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་མི་གཡོ་བ། །གྱི་ན་བཏང་སྙོམས་ངང་དུ་གཞག །དེ་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རིག་པའི་ཡུལ། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་ཕར་མི་དཔྱད། །ཡིད་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་ཚུར་མི་འཛིན། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་མུན་མེད་གསལ། །དེ་ཚེ་བྱུང་ཚོར་རང་ཞི་ནས། །ཆོས་སྐུ་སང་ངེ་རིག་པ་ལ། །མ་བཅོས་ཤེས་པའི་ངང་ལ་གཞག །དེར་བརྟན་ཏིང་འཛིན་གདེང་དུ་ཆུད། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་ཚེ་ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡང་། །ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་རྒྱུན་ཆད་དེ། །ཞེན་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་ནས། །ནམ་ལངས་པ་ཡི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །འཛིན་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གསལ། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ད
Chinese
拉杜尔生起心，观此成熟于阿赖耶识之业，由此生起八识苦乐。前后二者汇集五根之境，种种散发即是分别念，执着于此故生起八识，由此之过患成熟于轮回。此亦金刚萨埵谛听。 具足因缘之法身，从自明心之黑暗中，认识自己之体性，于境心二者离戏论，无边无中无所缘，超越忆念。本初清净故无所作，无可寻觅故超离心，周遍一切故无需寻，无有止息而觉性空，未作故无有坏灭，觉性明澈故自识。如实之中无生，无为因缘不改变，非常断亦无聚集，非异亦无混杂，无实心之禅定明，于无舍取之法身，无沉掉恒常住，于智慧义无起灭。此亦汇集之精要谛听，于此自明智慧，无有修故无散乱，无可执取而于心明，自信故不出口，显现有而无执着，自明观照无实解脱，不失忆念无去来，忆念之觉性无论生何，彼时亦无所执。此亦汇集之精要谛听，真实佛陀决定之义，于有情心中清晰住，自生法身不变故，具此之心无有错谬。空性之精要自明心，以决定证悟之智慧，确信之果当下即，于自心之深处显现。此亦金刚萨埵谛听，智慧周遍自明，于心忆念义无聚散，彼习气成空性之故，无需以词语诠释。本然之义以自明，不谬误胜者之密意，无作无为心之确信，当下即自显证悟。法性自生智慧流，无需修力而义自明，心 以任运之状态安住，不从此寻觅乃为禅修之胜，此亦汇集之精要谛听，真实义行之瑜伽士，对于所作之事物无论何，不特意思虑聚集
English
The mind arising in Latur, seeing this, the karma matures in the alaya consciousness, from this arises the eight consciousnesses of happiness and suffering. The former and latter two gather in the realm of the five senses, various emanations are conceptual thoughts, clinging to this, the eight consciousnesses arise, from this fault matures in samsara. This also, Vajrasattva, listen. The Dharmakaya with complete causes and conditions, from the darkness of one's own mind, recognizes its own nature, free from elaboration on both object and mind, without edge or center, beyond memory. Since it is pure from the beginning, there is nothing to do, since it cannot be sought, it transcends the mind, since it pervades all, there is no need to seek, there is no cessation and awareness is empty, since it is unmade, there is no destruction, awareness is clear, therefore self-knowing. In suchness, there is no birth, unconditioned causes do not change, neither permanent nor annihilation, nor gathering, neither separate nor mixed, the samadhi of the unreal mind is clear, in the Dharmakaya without abandonment or acceptance, there is no dullness or excitement, it abides continuously, in the meaning of wisdom, there is no rising or falling. This also, listen to the essence of gathering, in this self-aware wisdom, there is no distraction because there is no meditation, it cannot be grasped but is clear in the mind, because of self-confidence, it does not come out of the mouth, phenomena and existence are clear but there is no clinging, self-aware vigilance is unreal liberation, memory is not lost, there is no going or coming, whatever arises in the awareness of memory, at that time there is no grasping. This also, listen to the essence of gathering, the definite meaning of the true Buddha, dwells clearly in the minds of sentient beings, because the self-born Dharmakaya is immutable, the mind that possesses this has no error. The essence of emptiness is the self-aware mind, with the wisdom of definite realization, the fruit of conviction is right now, it dawns in the depths of one's own mind. This also, Vajrasattva, listen, wisdom is all-pervading and self-luminous, in the mind, the meaning is remembered without gathering or scattering, because that habit has become emptiness, there is no need to express it with words. In the meaning of what is primordially, with self-awareness, the Victorious One's intention is not mistaken, the confidence of the unmade, unconditioned mind, right now, self-manifested realization. The nature of reality, the self-born stream of wisdom, without cultivation, the meaning is clear by itself, the mind remains in a state of spontaneity, not seeking from this is the best of meditation, this also, listen to the essence of gathering, the yogi of true meaning practice, for whatever object of action, does not intentionally contemplate gathering.
Chinese
既已翻译。 可行与不可行，意义不作辨别。 世间国土习俗，权力不放任。 彼之意义，法性以把握而持。 恒常不忘，以陀罗尼而观照。 彼亦金刚萨埵谛听。 于境之觉知若极详尽， 分别念涉入，则法性散乱。 是故于何者不作观察时， 显现圆满于法界。 佛陀法身决定之义， 有情身能见真实。 自之觉性，胜观明晰。 是故具乐圣妙道。 彼亦谛听轮之精要。 果位本初即成佛， 当下即能定实现。 是故诸续即是佛， 地与道不能作改造。 彼亦谛听总集之精要。 自生觉性之法身此， 纵不于意之境作修习， 然以与见之义不离故， 瑜伽行者无论作何行， 仅于彼刹那生起灭除皆无有。 大圆满义总集自生安乐轮续中，指示法身之修习，辨识之品第二十五竟。 其后，普明王如是， 开示安住自心之方便。 于精要法身之修习， 乃是消除过失，安住于本然之方便。 体验生起次第之义， 我于总集之轮中说，谛听。 生起与三摩地相违之过失， 沉没与掉举，执着为修习之敌。 总而言之，于任何事物， 或以自明之心体验， 或于心中执持，皆是过失。 无彼之安住本然方便者， 于境与心之诸法上， 初以见而辨识故， 以不作审察与观察而了悟， 前后之 忆念断绝。 觉性之自性如何耶？ 明然而不分别，不动摇， 于此置于舍弃中庸之状态。 彼时三摩地乃觉性之境， 不向五根之境作观察， 不以意向内执持三摩地， 阿赖耶无明，无暗而光明。 彼时生起之感受自寂灭， 于法身朗然之觉性上， 置于不作矫饰之觉知状态。 于彼稳固，三摩地生起确信。 彼亦金刚萨埵谛听。 彼时体验之次第亦， 意之流动断绝， 远离执着之显现后， 如黎明时分之虚空般， 无执着之智慧于自性中明晰。 日与夜间
English
Having been translated. Whether it is feasible or not, the meaning is not distinguished. Worldly lands and customs, power is not relinquished. That meaning, the nature of reality is held with certainty. Constantly unforgotten, viewed with dharani. That also, Vajrasattva, listen. If the knowledge of the object becomes extremely detailed, Conceptual thoughts enter, then the nature of reality is distracted. Therefore, when one does not investigate anything, Appearances are perfected in the realm of reality. The definitive meaning of the Buddha's Dharmakaya, Sentient beings can see the truth with their bodies. One's own awareness, superior insight is clear. Therefore, the blissful and sacred path. That also, listen to the essence of the wheel. The result is that Buddhahood is inherent from the beginning, And it will definitely be accomplished in this very moment. Therefore, all tantras are Buddhas, And cannot be transformed by grounds and paths. That also, listen to the essence of the gathering. This Dharmakaya of self-arisen awareness, Even if one does not meditate on it as an object of the mind, Because it is inseparable from the meaning of the view, Whatever actions a yogi performs, At that very moment, there is no arising or ceasing. From the Tantra of the Great Perfection, the Wheel of Self-Arisen Bliss, which Gathers the Meaning, the twenty-fifth chapter, which explains the identification of the meditation on the Dharmakaya, is complete. Then, the All-Knowing King, Spoke about the method of abiding in one's own mind. In the meditation on the essential Dharmakaya, The method of abiding in the natural state is to eliminate faults. The meaning of the stages of the arising of experience, I will explain in the gathering wheel, listen. Faults arise that are incompatible with samadhi, Sinking and excitement, attachment are enemies of meditation. In short, in whatever it may be, Either experiencing with one's own awareness, Or holding it in one's mind, is a fault. The method of abiding in the absence of that, On the phenomena of objects and mind, Because one first identifies them with the view, By realizing without examining or investigating, The previous and subsequent The memory is cut off. What is the nature of awareness like? Clear but non-conceptual, unmoving, In this, place it in a state of equanimity. At that time, samadhi is the object of awareness, Do not examine the objects of the five senses, Do not internally grasp samadhi with the mind, The alaya-unconsciousness, without darkness, is clear. At that time, the arising sensations are self-pacified, On the Dharmakaya, the clear awareness, Place it in a state of unfabricated knowing. Stabilize there, and confidence in samadhi arises. That also, Vajrasattva, listen. At that time, the stages of experience also, The movement of the mind is cut off, After being separated from the appearance of attachment, Like the sky at dawn, The wisdom without grasping is clear in itself. Day and night