Tibetan
ད། །ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཆོག་ཤེས་མེད། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ནང་གི་ཞི་གནས་བདེ་བ་ནི། །གང་ཟག་བདག་མེད་འགགས་པ་རུ། །མི་གོལ་རྐྱེན་གྱི་གདམས་ངག་གིས། །སྒོ་ལྔ་མི་འགག་རང་གསལ་ལ། །ཡིད་ལ་ལྷག་མཐོང་དྲན་པས་བཟུང་། །རྐྱེན་ཐུབ་འབྲལ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་བདེ་བ་ནི། །དབུ་མ་སེམས་ཙམ་བསྒོམ་པ་སྟེ། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ངག་ནི། །བདེན་གཉིས་སེམས་སུ་བློ་མི་བསྡུ། །རིག་པས་མི་གཞིག་རང་ས་ལ། །ཡུལ་མེད་ཤེས་པ་རང་བྱུང་ཤེས། །ཡེངས་པ་མི་འབྱུང་རྐྱེན་ཐུབ་རྣམས། །དེ་ཕྱིར་འབྲལ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །འཇིག་རྟེན་མི་གཡོའི་བདེ་བ་ནི། །བསམ་གཏན་གསུམ་སོགས་བདེ་བ་དེ། །ཞེན་པ་ཡོད་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །དེར་མི་གོལ་ བའི་གདམས་ངག་ནི། །ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱི་གདམས་ངག་རྒྱུན། །ཤན་ཕྱེད་ངོས་ཟིན་ལ་ཟློས་ཕྱིར། །བདེ་བ་ཞེན་མེད་རྐྱེན་ཐུབ་པའི། །ཡིད་ཆེས་གདེང་གིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། །འགལ་རྐྱེན་མི་འབྱུང་ཆོས་སྐུར་གསལ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཕྱི་འཛིན་ལོངས་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཞེན། །དེར་མི་གོལ་བའི་གདམས་ངག་ནི། །ཡུལ་རིག་བར་དུ་བདག་གཞན་གྱི། །ངར་འཛིན་བདེན་འཛིན་དམ་པར་ནི། །སྣང་བར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཕྱི་ཡི་ཡེངས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཐུབ། །དེ་ཕྱིར་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང་། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། བདེ་ལ་ཞེན་མེད་ཡེ་ཤེས་སུ་རྐྱེན་ཐུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཕྱི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་གྱུར་པའི། །ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནད་ཡིན་ཏེ། །བཞི་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་འདུ་བ་བཞི། །མི་བདེ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་པར་བྱེད། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གཞན་ལ། །བྱམས་བྲལ་སྡང་འཕྲད་དོགས་པ་དང་། །ཡོད་སྐྱོང་མེད་ཚོལ་ཞེན་པ་ཀུན། །ཕྱི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་གསུངས། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །རང་ལུས་ན་ཚ་བཟོད་དཀའ་སྟེ། །རྐྱེན་དབང་མི་གོལ་གདམས་ངག་ནི། །གང་ན་བློ་ཡིས་མ་བཟུང་བར། །བཟོད་དཀའ་རང་རིག་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །སྔ་ཕྱི་མ་བཏང་ད་ལྟ་ཡི། །བདེ་སྡུག་བདག་ཀྱང་ཆོས་སྐུར་གསལ། །སྡུག་བསྔལ་རང་ཞི་ཡེ་ཤེས་འཆར། །ཡི་ཆད་ཁ་བཞིའི་རྐྱེན་རྣམས་ཐུབ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཕྱི་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་བཞི་ལ། །ཞེན་པ་རང་རྒྱུད་མི་གོལ་བ། །ཡུལ་སེམས་བར་དོའི་གདམས་ངག་ནི། །ངེས་དོན་དྲན་པས་རྐྱེན་མི་ཚུགས། །སྡུག་བསྔལ་ཡེ་ཤེས་ངང་དུ་ཤར། །རྣམ་རྟོག་མི་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་ནང་གཉིས། །རྩ་བ་མ་རིག་བློས་བྱས་ཏེ། །ལུང་ ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་མ་རིག་འབྲལ། །ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །སྡུག་བསྔལ་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །རང་འབྱུང་རྟོགས་པས་མངོན་སངས་རྒྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང་། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཆོས་སྐུ་རྐྱེན་ཐུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་རིག་ལས་བྱུང་བཏང་སྙོམས་ལ། །ལྷག་མཐོང་རིག་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །བདེ་སྡུག་མ་དྲན་བཏང་སྙོམས་ནི། །ཞི་གནས་མ་རིག་གཏི་མུག་སྟེ། །གང་ལ་བློ་ཡང་མ་ཞུགས་པས། །དགེ་སྡིག་གཉིས་སུ་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ལས་བག་ཙམ་ཆ་ཕྲ་ལས། །ལུང་མ་བསྟན་པ་རྣམ་གསུམ་བྱུང་། །བདེ་སྡུག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་ནི་གསུངས། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ནི། །མི་གོལ་བ་ཡི་གདམས་ངག་ནི། །ཐོག་མར་རང་བྱུང་ངོ་ཤེས་ནས། །མ་རིག་མེད་ཕྱིར་ངེས་ལུང་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཆོས་སྐུ་རྟོགས། །བཏང་སྙོམས་ལྷག་མཐོང་རིག་པར་ཤར། །ཀུན་གཞི་དག་ཕྱིར་རྐྱེན་ཐུབ་པས། །འགྱུར་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བཏང་སྙོམས་ལྷག་མཐོང་རང་བྱུང་དེ། །ཤེས་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ། །ཆོས་སྐུ་མི་གཡོ་དོན་གྱིས་ཟིན། །དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་ཆོས་སྐུར་གསལ། །གསལ་ཙམ་ཉིད་ན་རྐྱེན་ཐུབ་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཐུགས་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ངེས་པའི་ལུང་བསྟན་གདམས་ངག་གིས། །དགེ་སྡིག་མ་དྲན་ཆོས་སྐུར་དྲན། །དེ་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་རིག་པ་ལ། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་དེ་ལ་བྱ། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཡུལ་ལས་འདས། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རྟོགས་པས་ཆོག་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རྙེད་དང་འདྲ། །དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་བཏང་སྙོམས་འདི། །ཀུན་བཟང་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པར་ཤེས། །དེ་ཚེ་ཡུལ་སེམས་གཉིས་ལས་འདས། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་ཇི་ལྟར་གསལ། །དེ་ ལ་འགལ་བའི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་། །འདུས་མ་བྱ
Chinese
ད། 执著之故无有知足。 彼亦金刚萨埵谛听。 内之寂止安乐者， 乃于补特伽罗无我断绝处， 以不退转缘起之口诀， 五门不绝自明了， 意以胜观忆念持， 缘起能胜离无别，是为智慧。 彼亦聚集之精要谛听。 法之无我安乐者， 乃是中观唯识修习也。 于彼不退转之口诀者， 二谛心中不摄集， 以觉性不毁于自处， 无境之觉自生智， 不生散乱能胜缘， 是故离无别是智慧。 彼亦聚集之精要谛听。 世间不动之安乐者， 三禅等之安乐彼， 以有执著故乃轮回之因。 于彼不退转之口诀者， 具足传承缘起之口诀流， 以辨别认识而复诵故， 安乐无执能胜缘， 以信心定解所摄持故， 违缘不生法身中明。 彼亦金刚萨埵谛听。 外执受用境上执， 于彼不退转之口诀者， 境识之间自他之， 我执实执于胜义中， 以于显现无执著故， 能胜外之散乱诸缘。 是故显现法之界， 大圆满见之要髓。 虚空广阔续中， 示以乐不执著于智慧中能胜缘之品，第二十九也。 彼时聚集之众等， 遍知导师法王以， 寂灭痛苦之教敕， 乃于一切有情所住之， 外之痛苦寂灭已， 身体之痛苦乃疾病， 四百零一四种聚合， 生起种种不适。 彼亦聚集之精要谛听。 内之痛苦于自他， 无有慈爱嗔恨相遇疑虑与， 有守护无寻觅一切执著， 说是外之痛苦。 彼亦眷属之精要谛听。 自身病痛难以忍受， 缘起力不退转口诀者， 于何处不以心执取， 难以忍受自明了知法身。 先后不舍现在之， 安乐痛苦我亦法身中明， 痛苦自寂智慧生。 厌倦四口之
English
Da. Due to attachment, there is no contentment. Also, listen, Vajrasattva. The bliss of inner peace is, In the cessation of the absence of self of the individual. With the unerring instruction of dependent arising, The five gates are unceasing, self-illuminating. With mindfulness, higher vision is held in the mind. Overcoming conditions, inseparable, is wisdom. Also, listen to the essence of the gathering. The bliss of selflessness in Dharma is, The practice of Madhyamaka and Cittamatra. There, the unerring instruction is, Do not gather the two truths into the mind. Unbreakable by awareness, in its own place, Knowing without object, self-arisen knowing. Not arising distraction, overcoming conditions, Therefore, inseparable is wisdom. Also, listen to the essence of the gathering. The bliss of the unmoving world is, The bliss of the three dhyanas and so on. Because there is attachment, it is the cause of samsara. There, the unerring instruction is, The lineage of instructions with valid transmission. Because of repeatedly identifying and recognizing, Bliss without attachment, overcoming conditions, Because it is held by faith and conviction, No conflicting conditions arise, clear in the Dharmakaya. Also, listen, Vajrasattva. Outwardly grasping, enjoying, attached to objects. There, the unerring instruction is, Between object and awareness, of self and other, Grasping at self, grasping at truth, in the ultimate, Because there is no attachment to appearances, All the conditions of outward distraction are overcome. Therefore, appearances are the realm of Dharma. The innermost essence of the Great Perfection view. From the tantra of vast space, The chapter showing how to overcome conditions by not being attached to bliss in wisdom, the twenty-ninth. Then, to the assembled gathering, The all-knowing teacher, the Dharma Lord, Spoke the command to pacify suffering. Abiding in all sentient beings, The outer suffering having been pacified, The suffering of the body is illness. Four hundred and one, four aggregates, Cause various discomforts. Also, listen to the essence of the gathering. Inner suffering towards self and other, Lacking love, encountering hatred, doubt, And all attachment of having, protecting, not having, seeking, It is said to be outer suffering. Also, listen to the essence of the retinue. One's own physical illness is difficult to bear. The unerring instruction of the power of conditions is, Wherever it is not grasped by the mind, The unbearable, self-aware, know as Dharmakaya. Not abandoning before and after, the present, Bliss and suffering, I also, clear in the Dharmakaya. Suffering self-pacifies, wisdom arises. Weariness, four mouths of
Chinese
能够克服各种因缘。再者，金刚萨埵谛听。对于外在的四种痛苦，不执着于自身的延续，这就是关于境、心、中阴的教诲。以决定的正念，因缘无法生起。痛苦在智慧的境界中显现，不作分别念，即是法身。再者，谛听积聚之精华。那些痛苦，分为内外两种，其根源在于无明所造作。凭借具足经教的因缘，使无明分离。智慧、自明了知为法身。痛苦连名称也不存在。通过自生觉悟，现前成佛。大圆满见之精要。从《虚空广阔续》中，讲述了平息痛苦、法身能够克服因缘的章节，即第三十章。之后，对于积聚的众会，普贤法王以超胜的智慧，开示了从无明中产生的舍弃。不忆苦乐的舍弃，是寂止、无明、愚痴。因为心意未曾涉入其中，所以对于善恶二者，不作授记。从中，稍微细微的部分，产生了三种未授记。被说成是产生苦乐之因。再者，谛听积聚之精华。在有觉知的未授记中，不迷失的教诲是，首先认识自生，因为没有无明，所以是决定的授记。因此，证悟自明法身。舍弃在超胜的智慧中显现。因为阿赖耶清净，所以能够克服因缘，是不变的智慧法身。现在再谛听积聚之精华。舍弃、超胜的智慧、自生，觉知清晰而不作分别念，法身不动的被意义所摄持。因此，在具足经教的法身中显现。仅仅是显现就能克服因缘，所以在自生心中没有改变。现在再谛听积聚之精华。凭借决定的授记教诲，不忆善恶，忆念为法身。因此，对于超胜的智慧，唯一明点就在于此。自生心要超越了对境，因为不是心识的行境，所以证悟就足够了，不需要修习。如同获得珍宝。再者，谛听眷属之精华。平凡的觉知舍弃，要了知为普贤王如来的密意。那时，超越了境和心二者，自生法身如何显现？在那之中，不会产生相违的过失。非造作。
English
Able to overcome all circumstances. Furthermore, Vajrasattva, listen. To the four kinds of outer suffering, not clinging to the continuation of one's own being, this is the instruction on the bardo of object, mind. With definite mindfulness, circumstances cannot arise. Suffering arises in the state of wisdom, without making discriminations, it is the Dharmakaya. Furthermore, listen to the essence of accumulation. Those sufferings, divided into two, outer and inner, their root is in ignorance created by the mind. Through circumstances endowed with scripture, ignorance is separated. Wisdom, self-awareness, know as Dharmakaya. Suffering does not even have a name. Through self-arisen realization, manifest enlightenment. The innermost essence of the Great Perfection view. From the Tantra of Vast Space, the chapter that teaches how the Dharmakaya, which pacifies suffering, can overcome circumstances, is the thirtieth. Then, to the assembled gatherings, the King of Dharma, Kunrig, with superior wisdom, taught about the abandonment arising from ignorance. Abandonment without remembering pleasure or pain is quiescence, ignorance, delusion. Because the mind has not entered into it, there is no prediction of good or evil. From that, a slightly subtle part, three kinds of unpredicted arise. It is said to be the cause of producing pleasure and pain. Furthermore, listen to the essence of accumulation. In the conscious unpredicted, the instruction of not being lost is, first recognize the self-arisen, because there is no ignorance, it is a definite prediction. Therefore, realize the self-aware Dharmakaya. Abandonment arises in superior wisdom. Because the alaya is purified, it can overcome circumstances, it is the unchanging wisdom Dharmakaya. Now listen again to the essence of accumulation. Abandonment, superior wisdom, self-arisen, awareness is clear and without discrimination, the Dharmakaya is immovable and seized by meaning. Therefore, it is clear in the Dharmakaya endowed with scripture. Just being clear can overcome circumstances, so there is no change in the self-arisen mind. Now listen again to the essence of accumulation. With the instruction of definite prediction, not remembering good or evil, remember as Dharmakaya. Therefore, for superior wisdom, the single bindu is there. The self-arisen essence transcends objects, because it is not the realm of mind, realization is enough, no need to meditate. Like finding a precious jewel. Furthermore, listen to the essence of the retinue. Ordinary awareness abandonment, know as the intention of Samantabhadra. At that time, transcending both object and mind, how does the self-arisen Dharmakaya appear? In that, there will be no contradictory faults. Unfabricated.