Tibetan
་བདེ་ལྡན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འདི་ལས་ལྷག་པའི་ངེས་དོན་ཆོས། །རྫོགས་ཆེན་ཡང་ཏི་ཁྱེད་ལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཤེས་རབ་ལྟ་བས་ཐག་བཅད་དེ། །འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འདོད། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཐེག་བརྒྱད་ལམ་གྱི་གོལ་ས་ནི། །ཁྱེད་ཅག་བློ་དམན་མ་རིག་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདྲེལ་དགོས་ཟེར། །འཁྲུལ་པ་བརྟས་པའི་རྟོག་པ་ཡིན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དཔེར་ན་མར་འདོད་པ་ལ་ནི། །ཆུ་བསྲུབས་པས་ནི་མར་མེད་ལྟར། །ཐབས་ཀྱི་མཚན་མ་དངོས་སུ་སྤྱད། །ཞེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་འདོད། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ། །སྤྲིན་ནི་དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་སྒྲིབ། །དེ་བཞིན་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །གང་ཟག་ཀུན་གྱིས་དངོས་པོར་བཟུང་། །དེ་ཕྱིར་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་གསུངས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མི་རྣམས་ཀྱིས། །སྔགས་མེད་པ་ཡི་དུག་ཟོས་ན། །ཨ་ཤུ་ཀ་ཡི་རྐྱེན་ཡིན་ཕྱིར། །ཆེ་ཆུང་གང་ཟོས་གཉིས་ཀ་འཆི། །ངེས་པའི་ལུང་ལྡན་དོན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀས་བསྒྲིབས། །རྩོལ་བ་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་གོལ། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཆོས་སྐུ་ནི། །སེམས་ཀྱི་གཟེབ་ན་ངོས་ཟིན་ན། །ཐབས་ནི་གང་ལའང་བརྟེན་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མན་ངག་སྙིང་པོའི་ཆོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཁྱེད་ཅག་ཐེག་པ་འོག་མ་པ། །མཚན་མ་དངོས་སུ་སྤྱད་སྒོ་ནས། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི། །ཤིན་ཏུ་གཏི་མུག་སྨད་པའི་གནས། །ཀུན་བརྟགས་བསྒོམ་པའི་ཆོས་པ་ཀུན། །ལམ་གྱི་གེགས་ནི་ཐབས་ཡིན་ཕྱིར། །གོལ་ས་ཡིན་པར་ཀུན་ནས་བཤད། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་ལ་བརྟེན་མི་དགོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །ངེས་པའི་ལམ་ནི་གང་ཡིན་ཕྱིར། །ཐོག་མར་བལྟ་བའི་གདེངས་དང་ནི། །ཏིང་འཛིན་སྤྱོད་ལམ་དུས་གཅིག་ཏུ། །རང་བྱུང་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ཕྱིར། །བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཤེས་དང་སངས་རྒྱས་དུས་མཉམ་ཕྱིར། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཁྱེད་ནི་ཐེག་པ་འོག་མ་པ། །བྱེ་མ་ལས་ནི་མར་བཙིར་བཞིན། །བེམ་པོ་འབྱུང་བ་རྣམ་བཞི་ལས། །སངས་རྒྱས་
Chinese
将获得安乐。现在再听金刚萨埵言，没有比这更殊胜的了义法，大圆满央底你没有。因此依靠方便，以智慧的见解来决断，想要必定产生结果。大圆满了义总集中，区分咒语和特征之路与果之品，第十五品。 之后，对于总集的会众，普明导师开示说：八乘道路的歧途，你们这些智慧低下、无明的人，说方便和智慧必须结合，这是增长错误的分别念。现在再听总集的精要，譬如想要酥油，在水中搅拌就没有酥油一样，实际运用方便的相，以执着的心理想要菩提。譬如太阳的精华，被黑白两种云遮蔽。同样，依靠方便的人，所有人都执着于事物，因此说是道路的障碍。现在再听金刚萨埵言，譬如人们，吃了没有咒语的毒药，因为是阿输迦的缘故，无论吃多吃少都会死。因为具有确定的教证却无意义，方便无论大小都会遮蔽，努力去做一切都错误。因此，自证法身，如果在心的匣子里认识到，就不依赖任何方便。因此是口诀精要之法。现在再听总集的精要，你们这些下乘者，从实际运用相的途径，想要获得一切智的果，智慧，这是非常愚痴、应该呵责之处。所有执着分别的修行者，因为道路的障碍是方便，所以都说那是歧途。因此不需要依靠方便。现在再听总集的精要，成为佛陀的，确定的道路是什么，首先是观看的把握，以及禅定行为同时，为了证悟自生精要之义，远离所有的言说，唯一的明点是法身，智慧和成佛同时，没有比这更殊胜的法了。现在再听金刚萨埵言，你是下乘者，就像从沙子里榨油一样，从物质的四大要素中，佛陀
English
Will attain happiness. Now listen again, Vajrasattva. There is no more supreme definitive Dharma than this. You do not have the Great Perfection Yangti. Therefore, relying on skillful means, decide with the view of wisdom, wanting to surely bring about the result. From the Great Perfection Definitive Meaning Collection, the chapter on distinguishing the paths and fruits of mantra and characteristics, the fifteenth chapter. Then, to the assembled gatherings, the All-Knowing Teacher spoke: The wrong paths of the eight vehicles, you with inferior intellect and ignorance, say that skillful means and wisdom must be combined. This is a conceptualization that increases delusion. Now listen again to the essence of the collection. For example, wanting butter, just as there is no butter by churning water, actually practicing the signs of skillful means, wanting enlightenment with an attached mind. For example, the essence of the sun is obscured by both black and white clouds. Likewise, those who rely on skillful means, all grasp at things, therefore it is said to be an obstacle on the path. Now listen again, Vajrasattva. For example, if people eat poison without mantra, because it is the cause of Ashoka, whether they eat a lot or a little, both will die. Because it has definite scriptural authority but is meaningless, skillful means, whether large or small, obscures. By making effort, everything goes astray. Therefore, the self-aware Dharmakaya, if recognized in the box of the mind, does not rely on any skillful means. Therefore, it is the Dharma of the essence of pith instructions. Now listen again to the essence of the collection. You inferior vehicle practitioners, from the gateway of actually practicing signs, wanting to attain the wisdom of the fruit of all-knowing, this is a very foolish and reprehensible place. All practitioners who cling to conceptualizations, because the obstacle on the path is skillful means, it is said by all to be a wrong path. Therefore, there is no need to rely on skillful means. Now listen again to the essence of the collection. What is the definitive path to becoming a Buddha? First, the confidence of viewing, and the conduct of samadhi at the same time, in order to realize the meaning of the self-born essence, free from all expressions, the single thigle is the Dharmakaya, wisdom and Buddhahood are simultaneous, there is no other Dharma more supreme than that. Now listen again, Vajrasattva. You are an inferior vehicle practitioner, like squeezing oil from sand, from the four material elements, Buddha.
Tibetan
འདོད་པའི་སྙིང་རུལ་ཀུན། །བསྐལ་ པར་བསྒྲུབ་ཀྱང་འགྲུབ་མི་སྲིད། །བེམ་པོ་རང་ཡང་སེམས་ཡིན་ན། །ཡུལ་ལ་འཕོ་འགྱུར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལ་སྐྱེ་ཤི་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིན། །རྫོགས་ཆེན་ལས་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད། །ཡང་ཏི་དོན་དམ་ཆེན་པོ་ནི། །ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིངས་པ་བཞིན། །དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་སྐུར་གསལ། །དེ་ཙམ་ཉིད་ནས་བཙལ་མི་དགོས། །དེ་ཕྱིར་མ་བསྒྲོད་པ་ཡི་ལམ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན། །རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། །བདག་གཞན་དོན་ནི་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་ཡ་མཚན་ཆེ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཁྱེད་ཅག་ཐེག་པ་འོག་མ་པ། །དཔེར་ན་ཏིལ་ལ་མར་ཡོད་ཀྱང་། །མ་བཙིར་བར་དུ་མར་མི་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་རང་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱང་། །མ་བསྟན་བར་དུ་ཤེས་མི་སྲིད། །བསྐལ་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་ཡི་བར། །འདུས་བྱས་ཆོས་སྤྱོད་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་ཤེས་བྱེད་ལམ་མང་ཡང་། །རང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་ན། །གཞན་ལ་ཚོལ་བ་རྨོངས་པའི་ཆོས། །དེ་ཕྱིར་ཚོལ་མེད་དོན་འདི་གཅེས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། ཐེག་པ་གཞན་སུན་འདོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར། །ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །བདེན་པའི་ཚིག་གིས་འདི་སྐད་གསོལ། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་གང་། །ཡུལ་སེམས་གཞི་ལ་གཅིག་མི་གཅིག །རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་གང་། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་ཡིན། །རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་། །ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གནས་པའི་དོན། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ནི། །ང་ཡི་བཤད་ཀྱིས་ད་ཉོན་ཅིག །དང་པོ་འཁོར་འདས་བར་དོ་ལ། །ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ཡོད། །དེ་ཉིད་རང་དུ་ངོ་མ་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་གང་གི་བློ་ཡིས་འཇུག །དེ་ནི་གཏི་མུག་འཁོར་བའི་གཞི། །དེ་ལ་དཔྱད་ཀྱང་མི་ཤེས་པ། །གཞི་གནས་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ། ། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ལ་ཡུལ་མེད་འཛིན་པ་ནི། །བག་ལ་ཉལ་བའི་ཆ་ཕྲ་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་རང་ལ་རང་གིས་བསྒྲིབས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ། །རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །རྒྱུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཛིན་པས་བརྟགས། །བག་ཉལ་མིང་ལ་ཞེན་
Chinese
贪欲的腐朽之心，即使历经劫数修行也无法成就。如果色身本身就是心，因为对境有变迁，心也会有生灭。因此，它不是自生智慧。又怎么会想要从大圆满中获得呢？还有，谛义甚深广大，犹如大鹏在虚空中翱翔，仅凭忆念就能显现法身，仅此而已，无需寻觅。因此，这是不需趋入的道，譬如珍贵的如意宝，仅仅证悟就足够了，自他利益自然成办。因此，胜义谛非常奇妙。现在再听金刚萨埵所说，你们这些下乘行者，譬如芝麻里有油，但不经过压榨，油就不会出来。同样，虽然自性中有，但不经指示就无法知晓。即使经历百千万劫，修持有为之法，也不会产生佛果。现在再听总集的精要，即使有许多了知这些的方法，如果不知道自己本具，向外寻求就是愚痴之法。因此，珍惜这无需寻求的意义。大圆满胜义总集中，破斥其他宗义的章节，即第十六品。然后，金刚萨埵为了利益总集之眷属，向普明心之国王，以真实之语请问：无明与智慧的差别是什么？境与心，本体是一还是异？因与果的意义差别是什么？是否可以修持？如何修持？证悟与未证悟的差别是什么？请普明国王开示。听闻此问后，为总集之眷属开示：为了利益一切有情，无明与智慧的差别是，现在仔细听我说。首先，在中阴、轮回、涅槃中，有觉知和无记两种状态。因为没有认识到那就是自己，所以被任何心识所束缚。这就是愚痴轮回的根本。对此进行观察也无法了解，这就是所谓的基位无明。 现在再听总集的精要，对于没有对境的执着，细微的习气种子显现。因此，自己被自己所遮蔽。俱生无明，被称为因之缘。这个因非常迅速，立即被执着所标记。执着于习气的名称
English
The rotten heart of desire, even if practiced for kalpas, cannot be accomplished. If the physical body itself is mind, because objects change, the mind will also have birth and death. Therefore, it is not self-born wisdom. How would one want to obtain it from Dzogchen? Furthermore, the profound and vast ultimate meaning is like a great garuda soaring in the sky, merely by remembering it, the Dharmakaya is revealed, that is all, there is no need to seek. Therefore, this is the path that does not need to be entered, like a precious wish-fulfilling jewel, merely realizing it is enough, the benefit of oneself and others is naturally accomplished. Therefore, the ultimate truth is very wonderful. Now listen again to what Vajrasattva says, you practitioners of the lower vehicles, like sesame seeds containing oil, but without pressing, the oil will not come out. Similarly, although it is present in oneself, without instruction, it cannot be known. Even if one practices conditioned dharmas for hundreds of thousands of kalpas, the fruit of Buddhahood will not arise. Now listen again to the essence of the Samantabhadra, even if there are many methods to know these, if one does not know what is inherent in oneself, seeking externally is a foolish dharma. Therefore, cherish this meaning of no seeking. In the Great Perfection Samantabhadra, the chapter refuting other tenets, is the sixteenth chapter. Then, Vajrasattva, in order to benefit the retinue of the Samantabhadra, asked the King of All-Knowing Mind with truthful words: What is the difference between ignorance and wisdom? Are object and mind, the essence, one or different? What is the difference in meaning between cause and effect? Can it be practiced? How is it practiced? What is the difference between realization and non-realization? Please, King of All-Knowing, explain. Having heard this question, he taught the retinue of the Samantabhadra: For the benefit of all sentient beings, the difference between ignorance and wisdom is, now listen carefully to what I say. First, in the bardo, samsara, and nirvana, there are two states: awareness and non-attention. Because one has not recognized that it is oneself, one is bound by any consciousness. This is the root of ignorant samsara. Even if one examines this, one cannot understand, this is called the ground ignorance. Now listen again to the essence of the Samantabhadra, for the clinging without an object, subtle seeds of habitual tendencies appear. Therefore, one is obscured by oneself. Co-emergent ignorance is called the condition of the cause. This cause is very rapid, and is immediately marked by clinging. Clinging to the name of habitual tendencies.