Tibetan
་སྤྲོ བསྡུ་བྱེད་ཅིང་མཉམ་པའི་ངང་ལ་གནས།། དེ་ལ་སྟོང་པར་མི་ལྟུང་གཟའ་གཏད་བྲལ།། རྒྱ་མཚོ་བཞིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་གནས།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ངང་གིས་འབྱུང་བར་བྱེད།། ཡོན་ཏན་ཚད་ནི་ནམ མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། བསྡུ་བའི་གནས་ནི་འདི་ཞེས་ངེས་པ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་རྟོགས་པ་དེ་མ་ཐག། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འབྱུང།། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འམ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན།། མི་རྟོག མཉམ་པའི་ངང་སྟེ་མཁའ་ལྟར་ཡངས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མཉམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སྐྱེ་ཤི་བྲལ་བས་འཕོ་འགྱུར་ཡེ་ནས་མེད།། འཛིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་བཅུ་གཉིས་ཡིན།། མེད་པས་སྐུར་པ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བས བརྟགས་པ་ཡིན།། འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་ཞུགས་པའི་སྒོ་ཙམ་དུ།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་མཁའ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་ཡང།། དང་པོའི་ལས་ཅན་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ།། འདོད་ཡོན ལྔ་སྤྱོད་གཞན་ལ་ཐུགས་རྗེས་བརླན།། དེས་ན་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ཡིན།། ཤན་པ་སྨད་འཚོང་མཚམས་མེད་བྱེད་པ་དེ།། འཇིག་རྟེན་ཁ་ན་མ་ཐོ་སྤངས་པ་ཡིན།། དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བདུད རྩི་སྟེ།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་ཕྱིར།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ།། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལ་སྦས་པ་མེད།། བླང་དོར་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་རྣམས་ལ།། དེ་ཉིད་བཙལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང བཞིན་གནས།། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་འདི།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཆོས་རྣམ་སྙིང་པོ་ཡིན།། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད།། ཅེས་བསྟན་ཏོ།། ཀྱེ་འདུས་པའི་ཚོགས་ཆེན་ད་ཉོན ཅིག།དུས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ངེས་པ།། སྔ་བ་ད་ལྟ་ཕྱི་བ་དུས་གསུམ་ནི།། བདེར་གཤེགས་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ལ་གཅིག་ཏུ་གསལ།། སེམས་ཅན་བག་ཆགས་བསགས་པས་གསུམ་དུ་གནས།། གཅིག་པར་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ གདོད་ནས་བྱུང།། ཆོས་སྐུ་དུས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར།། ཆེ་བ་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ནི།། མ་བཅོས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གནས།། དེས་ན་དུས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ངེས།། ཞེས་བྱ། བླ་མ མཆོད་པར་ངེས་པ་ནི།། ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཟག་རྣམ་པ་གསུམ།། སྔ་ཕྱི་མཉམ་པས་རིམ་པར་བཀོད་པ་མེད།། ཆོས་ཀུན་ཡོངས་སུ་གཅིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས།། ཚོགས་དང་སངས་རྒྱས གཅིག་པའི་བསྔོ་དང་བྲལ།། ཚོགས་ཀྱི་རྒྱན་ནི་འདོད་ཡོན་རྣམ་པ་ལྔ།། བཀོད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་བཀྲམ་པ་ཡང།། ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གནས་པས་དྲི་མ་མེད།། ཅེས་བྱ།
Chinese
摄集且住于平等之状态，于彼不堕入空，无所执持。如海一般，一切平等而住，诸法自然而生。功德之量等同虚空之边际，摄集之处无有此处之决定。证悟菩提心之当下，生起大禅定之王。譬如虚空或大海洋一般，无分别，平等之状态，如虚空般宽广。于普贤平等之行境中，远离生灭，故无有迁变。执持彼即是十二缘起，无有故是诽谤，显现故是假立。于错乱显现入之门仅是，了悟彼即如虚空般知晓。六道众生错乱显现亦是，当知是最初之业者。享用五欲，以悲心滋润他人，因此无论如何行持皆是菩提之行。屠夫、妓女、无间罪之行者，是已舍弃世间之恶名。彼即是圆满之甘露，因与大乐无别之故。亦名无分别之精华，彼于一切传承中皆无隐藏。于取舍皆无之行持中，彼即是无有寻觅之自性而住。此乃法性入于境之禅定，是无分别法之精华。心性、法性于证悟者心中传承，如是宣说。诸位聚集之大士，现在谛听！于时间无有差别之决定。过去、现在、未来三时乃是，如来智慧于心中一体明了。众生因积累习气而住于三时，于一体中无有先后而本初生起。法身遍布三时为一体之故，伟大之法性，伟大之智慧乃是，于无造作之大乐中自性而住。因此确定于时间无有差别。如是说。上师供养之决定乃是，积聚与智慧，补特伽罗三种。因先后平等故无有次第安排，以诸法皆为一体之理，与积聚和佛陀为一体之回向分离。积聚之庄严乃是五种欲妙，无有安排而自然陈设亦是，因本初自性而住故无有垢染。如是说。
English
Gathering and abiding in a state of equality, it does not fall into emptiness, free from grasping. Like the ocean, all abide equally, and various phenomena arise naturally. The measure of qualities is equal to the edge of the sky, and there is no certainty as to where to gather. As soon as one realizes the essence of Bodhi, the great king of Samadhi arises. Like the sky or the great ocean, non-conceptual, a state of equality, as vast as the sky. In the realm of Samantabhadra's equal conduct, there is no birth or death, so there is no change. Grasping that is the twelve links of dependent origination. Non-existence is slander, and appearance is imputation. At the gate of entering into the illusion of appearance, know that realizing that is like knowing the sky. The illusion of the six realms of beings is also to be known as the first doers of karma. Enjoying the five desires, moistening others with compassion, therefore, whatever one does is the conduct of Bodhi. The butcher, the prostitute, the one who commits the five heinous crimes, has abandoned the world's infamy. That is the perfect nectar, because it is inseparable from great bliss. It is also called the essence of non-conceptuality, which is not hidden in all lineages. In all actions without acceptance or rejection, that itself abides in its own nature without seeking. This contemplation of the Dharmata entering into the realm is the essence of non-conceptual Dharma. Mind-essence, Dharma-essence are transmitted to those who have realized them. Thus it is taught. O great assembly of gathered ones, listen now! There is no difference in time. The three times of past, present, and future are, the Sugata's wisdom is clearly one in the heart. Sentient beings abide in the three times by accumulating habits, and in oneness, they arise primordially without before or after. Because the Dharmakaya pervades the three times as one, the great Dharmata, the great wisdom, abides naturally in uncreated great bliss. Therefore, it is certain that there is no difference in time. Thus it is said. The certainty of offering to the Lama is, the three aspects of accumulation, wisdom, and person. Because before and after are equal, there is no sequential arrangement. By the logic that all Dharmas are one, it is separate from the dedication of accumulation and Buddha as one. The adornment of the accumulation is the five objects of desire, and the natural arrangement without arrangement is also without defilement because it abides in its own nature from the beginning. Thus it is said.
Tibetan
མཆོད་པ་བསྔོ་རུ་མེད་པ་ནི།། ཡེ་ནས རང་བཞིན་གནས་པའི་ཚོགས་ཆེན་ཏེ།། ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པས་མི་བསྔོ་ཞིང།། གཟུང་འཛིན་གདོད་ནས་དག་པའི་བདུད་རྩི་ཡིན།། དབང་པོ་དྲུག་སྡུད་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལ་མཆོད།། དབང་པོ་རྣམ་ཤེས་བཅུ་གཉིས ཁྱད་པར་དུ།། ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དག་གི་བསམ་པ་ཡིས།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་ཤེས་པས་གཟུང་དུ་མེད།། ཅེས་བསྟན། དཀའ་སླ་མཚོན་དུ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་དགོས སླ།། མཚོན་དུ་མེད་པས་རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ།། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བས་ན་སླ་བའི་ཕྱིར།། དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་དཀའ་བར་བཤད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མངོན་སུམ་ཡུལ་མི་གནས།། སྣང་སྲིད་ཀུན་ལ ཁྱབ་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། སེམས་ལ་མིང་དང་ཚིག་གིས་མཚོན་པ་ནི།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ངས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད།། ཅེས་བསྟན། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐུན་ངེས་པ་ནི།། དབང་པོ་དྲུག་ནི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ སྟེ།། ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཆགས་པ་མེད།། གཉིས་ཀར་མ་ཡིན་ཚིག་གི་ལམ་ལ་གནས།། བརྟགས་ན་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་འབྱུང་བ་ནི།། དབུ་མ་བཞིན་ཏེ་བྲག་ཅའི་སྒྲ་དང་འདྲ།། བདེ་བ་ཆོས་ཉིད་སྡུག བསྔལ་ཉོན་མོངས་ལྔ།། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རྒྱུ་མཐུན་ཞེས།། འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས།། ཞེས་བསྟན། དེ་ནས་མ་ངེས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ངེས་ནི། མདོ་སྡེའི་ཆོས་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི།། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བརྒྱད་དུ་སྣང་བ་ནི།། ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ།། སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སུ་ཡང་ངེས་མེད་པར།། སྣང་བ་དེ་འདོད་རྩོལ་སེམས་བྱེད་པ་ནི།། དེ ལ་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན།། སྣང་བ་འདོད་ཅིང་རྩོལ་སེམས་བྱས་པ་ནི།། དེ་ནི་མ་རྟོགས་སྒྲིབ་དང་གོལ་སྐྱོན་ཡིན།། ཞེས་བསྟན། བློ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུད་དྲུག་ཀུན་དང མཚུངས།། སེམས་རྟོག་ཆོས་ཉིད་པ་ལ་འགྲོ་བའི་ལམ།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཀུན་གྱི་ལམ་ཡིན་པས།། བྱིས་པའི་བློ་ལ་ངེས་པ་མ་མཆིས་པས།། མ་རིག་མ་རྟོགས་བསླད་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར།། རང་སེམས་སྨན་གྱིས སློབ་དཔོན་སྨན་པ་ཚོལ།། རང་སེམས་སངས་རྒྱས་མ་རྟོགས་གཞན་དུ་ཚོལ།། ཞེས་བསྟན། ཡེ་ཤེས་མ་ངེས་བསྟན་པ་ནི།། ད་ལྟར་བདེ་བ་མདུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་བལྟ།། ཕྱི་མ་བདེ་བ་རྒྱབ་ནས་ཡེ་ཤེས་འདོད།། སྣང་བ མངོན་སུམ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་དང།། རྒྱབ་ནས་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲངས་བྱུང་བས།། དེ་ཡང་ཡེ
Chinese
不需回向的供养是：本来自然安住的大会众，本来任运成就故不需回向，能取所取从本清净的甘露。供养六根聚集的六识，特别是十二根识，以殊胜的禅定之意，加持且识不能取。如是说。难易不可表示的确定是：菩提心不需因缘，易。不可表示故证悟甚难。因非从因而生故易。非为所缘境故说为难。菩提心不住于现量境，周遍一切显现存在故如虚空。以名言诠释心是：金刚萨埵我也不能诠释。如是说。乐与苦因相同确定是：六根执著于境，境无自性故无执著，非二者处于言词之道。若观察如何观察生起是：如中观，如岩石的回声。乐是法性，苦是五烦恼，心髓是菩提心，因相同。轮回众生的怙主金刚萨埵所说。如是说。之后宣说不确定的三种相：法的自性不确定是：于经部之法无有确定而宣说的是：如幻化般显现为八种，如何观看便如何显现。于心之习气亦无有确定，显现欲求勤作心是：彼心性无有安乐。显现贪求且勤作心是：彼乃未证之障与过失。如是说。于智无有确定是：菩提心与六道皆同，心念法性者所行之道，乃六道众生一切之道，故于孩童之智无有确定，因无明未证迷惑故，以自心为药，寻觅上师医师。自心为佛未证于他处寻觅。如是说。宣说智慧不确定是：如今安乐观待前方之智慧，未来安乐希求背后之智慧，显现现量之智慧与，从背后生起之智慧数量众多故，彼亦耶
English
The offering that does not need dedication is: the great assembly that naturally abides from the beginning, since it is spontaneously accomplished from the beginning, it does not need dedication, it is the nectar that is pure from the beginning of grasping and being grasped. Offer to the six consciousnesses that gather the six senses, especially the twelve senses and consciousnesses, with the thought of excellent samadhi, it is blessed and cannot be grasped by consciousness. Thus it is taught. The certainty that difficulty and ease cannot be expressed is: Bodhicitta does not need causes and conditions, it is easy. Because it cannot be expressed, realization is very difficult. Because it does not arise from causes, it is easy. Because it is not an object of focus, it is said to be difficult. Bodhicitta does not abide in the realm of direct perception, it pervades all appearances and existence, so it is like space. To express the mind with names and words is: even Vajrasattva I cannot express it. Thus it is taught. The certainty that happiness and suffering have the same cause is: the six senses are attached to objects, since objects have no self-nature, there is no attachment, neither of the two abides in the path of words. If one examines, how does the examination arise: like the Middle Way, like the echo of a rock. Happiness is the nature of reality, suffering is the five afflictions, the essence is Bodhicitta, the cause is the same. Said by Vajrasattva, the protector of beings. Thus it is taught. Then, the three aspects of uncertainty are taught: the nature of Dharma is uncertain is: it is taught that there is no certainty in the Dharma of the Sutras: like an illusion, it appears in eight ways, as it is seen, so it appears. There is also no certainty in the imprints of the mind, the appearance of wanting and striving mind is: there is no happiness in that mind-nature. The appearance of desiring and striving mind is: that is the obscuration and fault of non-realization. Thus it is taught. There is no certainty in the intellect is: Bodhicitta is the same as all six realms, the path of those who contemplate the Dharma-nature of the mind, is the path of all six types of beings, therefore there is no certainty in the intellect of children, because of ignorance and non-realization, they are confused, use your own mind as medicine, seek a teacher and doctor. Your own mind is Buddha, not realized, seek elsewhere. Thus it is taught. The uncertainty of wisdom is taught: now look at the wisdom in front of happiness, in the future happiness desires the wisdom from behind, the wisdom of appearance and direct perception, and the number of wisdoms that arise from behind is numerous, that also Ye