Tibetan
། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཆས་གཞིག་པས།། མཚོན་དུ་མེད་དེ་སྤྲོས་དང་བྲལ།། མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས ཉིད་དུ།། ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་མི་རྟོག་ཀྱང།། སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ།། བླང་དོར་མེད་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང།། ཡེ་ནས་རྩོལ་བསྒྲུབ་འདས་པ་ན།། བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་ནད་སྤངས་ཏེ།། ལྷུན་གྱི་གནས་ལ་བཞག པ་ཡིན།། ཞེས་བསྟན།། ཀྱེ་འདུས་པའི་ཚོགས་ཆེན་ད་ཉོན་ཅིག། ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པ་དང།། རྣམ་པར་བགྲང་དུ་མེད་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་སམ་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། རྣམ་པར་བགྲང་དུ་མེད་པར་ཡོད།། ཕྱི དང་ནང་གི་ཆོས་ཉིད་འདི།། འབྱུང་ཆེན་ལྔ་དང་སྣང་སྲིད་ཕྱི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་དང།། དབྱེ་བ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཡེ་ནས་རྣམ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད པས།། དེ་ལ་རྣམ་པར་བགྲང་དུ་མེད།། ཡེ་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པས་སྨོན་དུ་མེད།། ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་བྱ་རུ་མེད།། སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་རྩོལ་བསྒྲུབ་མེད།། རྟོག་པ་དང་ནི་དཔྱོད་པ དང།། གཟུང་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས།། ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། ལོག་རྟོག་བྱིས་པས་བསླུ་བ་མེད།། འཁྲུལ་པས་ནོར་བའི་ལམ་བསྟན་ཀྱང།། གོང་གི་ཆོས་དབྱིངས་ལམ་དེ གཉིས།། ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་གཅིག་ཡིན་ཏེ།། ལམ་གཉིས་མཉམ་པར་ཤེས་པ་ནི།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ།། ང་དང་བདག་ཏུ་གང་སྟོན་པ།། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། ཆ་མེད་བྱིས་པས་བསླུས པ་ནི།། རྟོག་པའི་ལམ་ལ་བཙུད་པ་སྟེ།། བགྲོད་པས་ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་ལ།། བརྟགས་པས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཚོལ་རྙེད་མི་འགྱུར།། སེམས་ཉིད་མངོན་དུ་མ་མཐོང་བའི།། ཚད་མར་མ་གྱུར སྤྲེ་འདྲ་ཡིས།། སྟོན་པའི་ལུང་བསྟན་བཀའ་བོར་བས།། ལམ་ནོར་རྟོག་པས་ཟིན་ཏ་རེ།། སེམས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་མཐོང་བའི།། ཕྱི་རབས་དེས་ལུང་སྟོན་པ་ནི།། གསེར་ལ་ནག་མཚུར་བཏང་བས་ན།། དེ་ལ་དཔག མེད་ཡོན་གྱིས་བསླུའོ།། ཞེས་བསྟན། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས།། འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཀྱེ་འདུས་པའི་ཚོགས་ཆེན་ད་ཉོན་ཅིག། སེམས་ལ་ངོ་བོ་མེད་པ་དང།། ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པ དང།། ཆོས་ཉིད་མཚོན་དུ་མེད་པ་དང།། སྒྲོ་སྐུར་གདགས་སུ་མེད་པ་དང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་སམ་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། ཅིར་ཡང་མི་གནས་གཟུང་འཛིན་དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད བགྲང་དུ་མེད་པའི་ལམ།། གཞན་དུ་བསྔོ་བའི་གཟུང་འཛིན་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་བྲལ།། ཡུལ
Chinese
当以菩提之心摧毁时，无可比拟，远离戏论。于无为之法性中，虽不思如是，然能显现种种形象。无取舍故，普贤。本自超越勤作，已舍弃已作之勤作病，安住于任运之境。如是说。 诸位聚集之大众，现在谛听！于道无行，不可计数者，于菩提心或法界中，有不可计数。此内外之法性，五大种与显有之外，菩提心与法性，无有差别，即是法界。本自清净之行境中，佛与有情无二，故于彼不可计数。于本自圆满之菩提，无可修故，无可愿。本自任运圆满，无所作。如前一般，无勤作。 念与分别，以及能取所取二者之清净，本自无二之法界中，邪念不能欺骗孩童。虽以错乱显示错误之道，然上述之法界道二者，本自无二为一，了知二道平等者，即是三世诸佛之主。 谁若示现我与我所，彼乃外道错乱之道。被无知孩童所骗者，即是被置于分别道中。于无有可行至之时，亦无有可由观察而了知之境，故法性不会因寻法而得。 未能现见心性者，未成量之如猴者，舍弃导师之预言教诲，以错谬之道为分别所执。 现见心性者，后世彼之预言，如以墨涂金，彼以无量功德欺骗之。 如是说。 尔后，彼大菩萨，对聚集之大众开示道： 诸位聚集之大众，现在谛听！心无自性，于道无行，法性无可比拟，无可增损，于菩提心或法界中，不住于任何事物，无有能取所取之对境。 无分别之法性，不可计数之道。 远离异生之能取所取微细分。 境
English
When the essence of enlightenment is destroyed, it is incomparable and free from elaboration. In the unconditioned nature of reality, although one does not think of it as such, it manifests in various forms. Without acceptance or rejection, it is Samantabhadra. From the beginning, it transcends effort and accomplishment, having abandoned the illness of completed effort, it abides in the spontaneously present state. Thus it is taught. Oh, great assembly, listen now! That which is unapproachable on the path and immeasurable, in the mind of enlightenment or the realm of reality, there is immeasurability. This nature of reality, both outer and inner, beyond the five great elements and existence, the mind of enlightenment and the nature of reality, without difference, is the realm of reality. In the realm of primordial purity, Buddha and sentient beings are non-dual, therefore it is immeasurable. In the enlightenment that is primordially complete, there is nothing to accomplish, therefore nothing to wish for. It is primordially spontaneously complete, without action. As before, there is no effort or accomplishment. Thoughts and discriminations, and the purity of both grasping and the grasped, in the primordially non-dual realm of reality, wrong thoughts cannot deceive children. Although delusion shows the wrong path, the above-mentioned two paths of the realm of reality, are primordially non-dual and one. Knowing the two paths as equal is the lord of all Buddhas of the three times. Whoever shows self and what belongs to self, that is the deluded path of the tirthikas. Being deceived by ignorant children, is being placed on the path of discrimination. Since there is no time to go by traveling, and no object to be understood by investigation, the nature of reality will not be found by seeking the Dharma. Those who have not directly seen the nature of mind, who are not a valid measure, like monkeys, have abandoned the prophecies and teachings of the teacher, and are seized by wrong paths of discrimination. Those who have directly seen the nature of mind, their prophecies in later generations, are like gold smeared with black, they are deceived by immeasurable qualities. Thus it is taught. Then, that great Bodhisattva, spoke to the assembled gathering: Oh, great assembly, listen now! The mind has no essence, there is no going on the path, the nature of reality is incomparable, there is nothing to add or subtract, in the mind of enlightenment or the realm of reality, it does not abide in anything, there is no object of grasping or the grasped. The non-discriminating nature of reality, the immeasurable path. Free from the subtle parts of grasping and the grasped that are dedicated to others. Object
Tibetan
་མེད་རྟོག་ལས་འདས་པས་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་སྟེ།། རྣམ་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ཆོས་སྐུ་ཁྱད་པར་བཅས་པའི་དོན་མེད་པས།། རང་བྱུང ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་གནས།། རྩོལ་བའི་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས།། གཉེན་པོ་གཞན་ལ་ལྟོས་ཤིང་བཅོས་སུ་མེད།། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས།། བྱང ཆུབ་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཚོལ་ཞིང།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་རྟོག་བྲལ་བས།། ཐབས་ཆེན་ཟབ་མོའི་ངང་ལ་བདག་ཉིད་རོལ།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་མ་བཅོས་རང་བཞིན་འབྱུང་བས་ན།། ཆོས་སྐུ་བཙལ་མེད་གཞན ནས་ཐོབ་པ་མེད།། རྡུལ་ཕྲན་དོན་དམ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ལ།། ཐ་དད་བརྩེགས་ཤིང་ཕྱོགས་ཆ་རྣམས་དང་བྲལ།། གར་མི་གནས་པའི་དོན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལེགས་པ་ཆེ།། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངང་ལས་འབྱུང བ་སྟེ།། མངོན་སུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡངས་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་ཆེན་འདིར་ཞུགས་པས།། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་བཙལ་བ་མེད་པས་ཐོབ།། མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡེ་ནས གནས།། བདེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཞེན་མེད་དེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ནི་ཡེ་ནས་མེད།། སེམས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཡེ་ནས་མེད་ཀྱང་བླ།། རང་རིག་མངོན་སུམ་ལམ་གྱིས་ཐོབ་འདོད་ན།། སྒྱུ་མར རྟག་ཏུ་གནས་ཤིང་བསྒོམ་པར་བྱ།། བསྒོམ་པའི་རོ་ལ་ཆགས་པའི་ངང་ནི་བདེ་བའི་ནང།། དེ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པའི་དོན་ཆེན་ཡེ་མི་འབྱུང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་ཁྱབ་གནས་པས།། གཞན ནས་བསྣན་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པས་ན།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྲི་བ་དང་ནི་འཕེལ་བ་མེད།། ཆོས་ཉིད་བདེ་བའི་རོ་ལ་ཉམས་བག་མེད།། དེ་བས་ལྷག་པའི་བདེ་བ གནས་པའི་བརྟེན་མེད་ལ།། རང་བྱུང་ཆེ་བའི་ཡུལ་ལ་མ་བཅོས་པས།། དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་ཡེ་ནས་ལྷན་ནེ་གནས།། ངོ་མཚར་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་དང་བྲལ།། དེ་ཕྱིར་མཐོང་བར་བྱ བའི་ཆོས་མེད་དོ།། གང་ལའང་ཐོབ་པར་མི་རིགས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ།། བརྗོད་པ་ཐ་སྙད་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་ནི་སྣང་བའི་ཆོས་མེད་དེ་ཉིད་མིན།། རྟག་ཏུ་འདྲེས་པས་དབྱེར་མེད་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ ལ།། དོན་དམ་སྟོང་པའི་ཆོས་ཞེས་ལྷག་པར་སྨྲ་བ་དེ།། གང་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་ནི་དབྱིངས་ལ་གྲུབ་པ་མེད།། འཁྲུལ་པར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་ནི།། རྟོགས་པར་གྱུར་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མེད།། རང་བྱུང་རྒྱུ རྐྱེན་མ་བསྐྱེད་སེམས་ཉིད་ཀྱང།། ཚིག་གི
Chinese
無有分別超離念，自身生起本來有。 分別念修法身特，有相無義故無用。 自生智慧不分別，法身自性本安住。 勤作事離法性界，不住於境無所依。 對治他緣無有需，亦無造作任運成。 緣起支分法性體，菩提心要法界尋。 法性如何離分別，大方便中自性樂。 菩提心要無作生，法身不尋他無得。 微塵勝義自性一，離異疊積及方分。 何處不住義智慧，善哉殊勝甚深廣。 無為智慧自性生，現前不分別廣大。 清淨廣大之道入，法性平等王無尋得。 不變無改本來住，樂著處所無貪戀。 如是本性所取境，本來即無甚深哉。 心之處所本無有，然欲現證自明智。 幻化之中恆安住，應當修持瑜伽行。 修持味著之自性，安樂之中甚深哉。 如是之境平等義，廣大之中亦不生。 菩提心之身唯一，周遍安住於一切。 他處所增法身者，本來即無甚深哉。 自生智慧無邊際，法界之中無增減。 法性安樂味無損，是故超勝安樂住。 無有依憑之處所，自生廣大之境界。 無有造作之本性，三世之中如是住。 奇哉無見之境界，離貪殊勝甚深哉。 是故無有可見法，於何亦無可得故。 言語名相戲論離，法非顯現之法性。 恆常和合不可分，如是言說勝義諦。 空性法性若宣說，無論如何說法性。 法界之中無成立，迷謬所生菩提道。 若能證悟無果得，自生因緣不生心。 語詞
English
Arising from oneself, beyond thought and without distinction. Since there is no meaning in meditating on the Dharmakaya with distinctions of conceptual thought, Self-arising wisdom abides in the nature of the non-conceptual Dharmakaya. Since the activity of effortlessness, the nature of reality, does not abide in an object, It does not rely on other antidotes and is not fabricated. By the nature of the interdependent limbs of the Dharma, Searching for the essence of enlightenment, the realm of Dharma, Since the nature of reality is free from any kind of thought, One enjoys oneself in the state of great and profound means. Since the essence of enlightenment arises naturally and without fabrication, The Dharmakaya is not sought and is not obtained from elsewhere. In the ultimate nature of a particle, which is one, It is free from differences, accumulations, and directions. The meaning of not abiding anywhere is great, excellent wisdom. It arises from the state of uncompounded wisdom, The essence of manifest, non-conceptual vastness arises. By entering this great path of complete purity, The king of equality, the nature of reality, is obtained without searching. Unchanging, without change, it has always been present. There is no attachment to the place of pleasure, Likewise, there is no object to be grasped in suchness. The place of mind is originally non-existent, yet it is supreme. If you wish to attain self-awareness through the manifest path, You should always abide in illusion and meditate on it. The state of attachment to the taste of meditation is within bliss. In such a state, the great meaning of equality never arises. Since the single body of the mind of enlightenment is all-pervasive, There is no Dharmakaya added from elsewhere. Since self-arising wisdom has no end, There is no decrease or increase in the realm of Dharma. There is no diminution in the taste of the bliss of the nature of reality. Therefore, there is no support for abiding in a bliss that is superior to that. Since the realm of self-arising greatness is unfabricated, It has always been spontaneously present in all three times. There is no object of wondrous seeing, and it is especially free from attachment. Therefore, there is no Dharma to be seen. Since it is not appropriate to obtain anything, it is that itself. It is free from all expression, terminology, and elaboration. The Dharma is not the Dharma of appearance, it is not that itself. It is said to be inseparable because it is always mixed, That which is especially spoken of as the Dharma of ultimate emptiness, However it is explained, there is no establishment in the realm of reality. The path of enlightenment that has become delusion, By becoming realized, there is no attainment of fruit. Self-arising, without creating causes and conditions, even the mind itself, Words