Tibetan
བླང་དོར་མེད་ལ་འཇུག་མ ནུས།། ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི།། བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བླང་དོར་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབས།། རྫོགས་ཆེན་བླང་དང་དོར་བྱེད་པ།། ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད།། མ་ཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད པ།། ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས།། རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ།། བསྙེན་བསྒྲུབ་རྣམ་བཞིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད།། ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི།། རྩོལ་བསྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རྩོལ བསྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས།། རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི།། མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད།། ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པས།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས།། རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་སུ བལྟ།། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ།། ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རྒྱུ་འབྲས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས།། རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན།། ཨ་ནུ་ཡོ་གར གོལ་བར་བཤད།། ཐེག་པ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་བོ།། ཐེག་པ་གཅིག་གི་ལྟ་བ་ལ།། གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ།། ལྟ་བ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང།། དམ་ཚིག་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང།། ཕྲིན་ལས་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ དང།། ཡེ་ཤེས་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང།། ས་དང་ཕ་རོལ་གོལ་སྒྲིབ་དང།། ལམ་ལ་གནས་པའི་གོལ་སྒྲིབ་དང།། ཕྲ་བ་དག་གི་གོལ་སྒྲིབ་དང།། རྒྱུད་ཀྱི་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་དང།། ལུང་གི་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་དང།། མན ངག་གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་བཅུའོ།། དེ་ཡང་གང་དང་གང་ཞེ་ན།། བལྟ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི།། བསྒོམ་དུ་མེད་དེ་སངས་རྒྱས་བལྟ།། བསྒོམ་མེད་སངས་རྒྱས་མ་རིག་ན།། ལྟ་བ་དག་གིས་སྒྲིབ་པར བཤད།། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་མི་བལྟ་སྟེ།། བསྒོམས་ནས་སངས་རྒྱས་ལྟ་བ་ནི།། ལྟ་བ་དག་གི་གོལ་ས་ཡིན།། དམ་ཚིག་དག་ནི་བསྲུང་དུ་མེད།། བསྲུང་དུ་མེད་པའི་དམ་ཚིག ལ།། བསྲུང་དུ་མེད་པར་མ་རིག་ན།། དམ་ཚིག་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད།། བསྲུང་དུ་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ལ།། བསྲུང་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན།། ཕྱོགས་མཚམས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ནི།། དམ་ཚིག་གོལ་ས་ཡིན་པར བཤད།། ཕྲིན་ལས་རང་བཞིན་བཙལ་དུ་མེད་པ་ལ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་འདས་པའི་ཕྲིན་ལས་ལ།། བཙལ་དུ་མེད་པར་མ་རིག་ན།། ཕྲིན་ལས་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད།། བཙལ་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ།། བཙལ་དུ མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ།། ཕྲིན་ལས་རྩོལ་བར་བྱེད་པ་ནི།། ཕྲིན་ལས་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད།། ཡེ་ཤེས་དག་གི་རང་བཞིན་ནི།། ཡེ་ནས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ
Chinese
于无取舍中不能入。阿底瑜伽之大乐，是无取舍之菩提心。于无取舍为瑜伽所障蔽。若于大圆满作取舍，则说为已误入瑜伽中。欲求摩诃金刚持者，由入于三种等持之门后，于自续清净之坛城中，以四种亲近修持而修持。阿底瑜伽之大乐，是超越勤作修持之菩提心。勤作修持为摩诃所障蔽。若大圆满作勤作修持，则说为已误入摩诃瑜伽中。阿努以无别地为所欲，由入于法界与智慧之门后，观见因是清净之法界，观见果是智慧之坛城。阿底瑜伽之菩提心，是因果清净之菩提心。因果超越为阿努所障蔽。若大圆满观待因果二者，则说为已误入阿努瑜伽中。是诸乘之误入与障蔽。于一乘之见地上，有十种误入之处与障蔽，即见地之误入与障蔽，誓言之误入与障蔽，事业之误入与障蔽，智慧之误入与障蔽，地与彼岸之误入与障蔽，安住于道之误入与障蔽，微细之误入与障蔽，续之误入之处与障蔽，圣言之误入之处与障蔽，口诀之误入之处与障蔽等十者。彼等又是何者耶？见地之自性，是无须修习而见佛。若不识无修之佛，则说为见地所障蔽。于本即是佛之基础上，不视其为佛，而于修习后视其为佛，是见地之误入之处。誓言是不须守护的。于不须守护之誓言上，若不识不须守护，则说为誓言之障蔽。于不须守护之誓言上，若不识不须守护，则守护方隅誓言，则说为誓言之误入之处。事业之自性是无须寻觅的。于超越勤作修持之事业上，若不识无须寻觅，则说为事业之障蔽。于无须寻觅之自性上，若不证悟无须寻觅，而于事业上勤作，则说为事业之误入之处。智慧之自性，是本即无有障蔽的
English
It is not possible to enter into that which has no acceptance or rejection. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that has no acceptance or rejection. In that which has no acceptance or rejection, Yoga obscures. If one makes acceptance and rejection in Dzogchen, it is said to have strayed into Yoga. One who desires Mahā Vajradhara, having entered through the door of the three samādhis, in the mandala of one's own pure lineage, practices with the four approaches and accomplishments. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that has transcended effort and accomplishment. Effort and accomplishment are obscured by Mahā. If one makes effort and accomplishment in Dzogchen, it is said to have strayed into Mahā Yoga. Anu, desiring the indivisible ground, having entered through the door of the dharmadhātu and wisdom, beholds the cause as the pure dharmadhātu, beholds the result as the mandala of wisdom. The Bodhicitta of Ati Yoga is the Bodhicitta of pure cause and effect. The transcendence of cause and effect is obscured by Anu. If one contemplates the two, cause and effect, in Dzogchen, it is said to have strayed into Anu Yoga. These are the strayings and obscurations of the vehicles. In the view of one vehicle, there are ten places of straying and obscurations, namely, the straying and obscuration of view, the straying and obscuration of samaya, the straying and obscuration of activity, the straying and obscuration of wisdom, the straying and obscuration of the ground and the beyond, the straying and obscuration of abiding on the path, the straying and obscuration of subtlety, the straying and obscuration of tantra, the straying and obscuration of scripture, and the ten strayings and obscurations of oral instruction. What are these? The nature of view is to see the Buddha without meditation. If one does not recognize the Buddha without meditation, it is said to be obscured by view. On the basis of being Buddha from the beginning, not seeing it as Buddha, but seeing it as Buddha after meditation, is the place of straying of view. Samaya is not to be protected. On the samaya that is not to be protected, if one does not recognize that it is not to be protected, it is said to be the obscuration of samaya. On the samaya that is not to be protected, if one does not know that it is not to be protected, but protects the samaya of the directions, it is said to be the place of straying of samaya. The nature of activity is not to be sought. On the activity that has transcended effort and accomplishment, if one does not recognize that it is not to be sought, it is said to be the obscuration of activity. On the nature that is not to be sought, if one does not realize that it is not to be sought, but makes effort in activity, it is said to be the place of straying of activity. The nature of wisdom is without obscuration from the beginning.
Tibetan
ར་གསལ།། ཡེ་ནས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལ།། སྒྲིབ་པ་མེད་པར མ་རིག་ན།། ཡེ་ཤེས་དག་གི་སྒྲིབ་པར་བཤད།། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། སྒྲིབ་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ།། མི་བསྐྱོད་གསལ་བར་མ་ཤེས་ན།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གོལ་སར་བཤད།། ས་དང་ཕ་རོལ་རང་བཞིན ནི།། སྦྱངས་ཤིང་བགྲོད་དུ་མེད་པ་ཡིན།། སྦྱང་བགྲོད་མེད་པར་མ་རིག་ན།། ས་དང་ཕ་རོལ་སྒྲིབ་པར་བཤད།། སྦྱང་བགྲོད་མི་དགོས་ས་ལམ་ལ།། སྦྱང་བགྲོད་མ་དགོས་མ་རྟོགས་ཏེ།། སྦྱངས་ཤིང་བགྲོད་པར་བྱེད པ་ནི།། ས་དང་ཕ་རོལ་གོལ་སར་བཤད།། ཕྲ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བར་མ་རིག་ན།། ཕྲ་བ་དག་གི་སྒྲིབ་པར་བཤད།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཕྲ་བ ལ།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བར་མ་རིག་སྟེ།། ཕྲ་བ་རྡུལ་དུ་ཡོད་བལྟ་ན།། ཕྲ་བའི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད།། རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི།། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྲེལ།། གཉིས་མེད་འབྲེལ་བར་མ རིག་ན།། རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་འབྲེལ་པ་ལ།། གཉིས་མེད་འབྲེལ་པར་མ་རྟོགས་ཏེ།། སེམས་ཆོས་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་ནི།། རྒྱུད་ཀྱི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད།། ལུང་གི་རང་བཞིན བསྟན་པ་ནི།། གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་ངེས་པར་བསྟན།། གཏན་ལ་འབེབས་པར་མ་ཤེས་ན།། ལུང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད།། གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལུང་དེ་ལ།། ཐོག་ཏུ་འབེབས་པར་མ་རྟོགས་ཏེ།། གཏན་ལ མི་འབེབས་ཟེར་བ་ནི།། ལུང་གི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད།། མན་ངག་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི།། སྤྲོས་པ་མེད་པར་ལ་བཟླའ་བའོ།། སྤྲོས་པ་མེད་པར་མ་རིག་ན།། མན་ངག་གི་ནི་སྒྲིབ་པར་བཤད།། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ བའི་མན་ངག་ལ།། སྤྲོས་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ།། སྒྲོ་སྐུར་ཡོད་པར་འདོགས་པ་ནི།། མན་ངག་དག་གི་གོལ་སར་བཤད།། གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་སུམ་ཅུ་ཡི།། ཡོ་ག་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་ལ།། གོང་འོག་བལྟ བའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། གོལ་སྒྲིབ་སུམ་ཅུ་བྱུང་བ་ཡིན།། སྒྲིབ་པ་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ།། རིག་ཤེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ལ།། མ་རིག་མ་ཤེས་མ་རྟོགས་པས།། སྒྲིབ་པ་སྒྲིབ་པ་ཞེས་སུ་བཤད།། གོལ་ས་གོལ་ས་ཞེས་བྱ བ།། དཔེར་ན་དོན་ཡོད་ལམ་ཞུགས་པས།། ཤར་གྱི་དོན་ཡོད་ནུབ་ལམ་ཕྱིན།། ནུབ་ཕྱིན་ཤར་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ།། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་བཤོར་བས།། མཚན་མ་དག་གི་ལམ་ལ་བགྲོད།། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད ལ།། ཚིག་དང་ཡི་གེ་བརྗོད་པས་གོལ།། བརྗོད་ཡོད་རྟོག་པ་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། སྣང་བ་དང་ནི་སྲིད་པའི་
Chinese
如实明。本来没有障碍的，如果不知没有障碍，说是智慧的障碍。对于没有障碍的智慧，如果不明了没有障碍，不了解不动摇的明，说是大智慧的歧途。地和彼岸的自性，是无法修习和行进的。如果不了解无法修习和行进，说是地和彼岸的障碍。对于无需修习和行进的地道，如果不了解无需修习和行进，却进行修习和行进，说是地和彼岸的歧途。微细的自性，是远离能取所取的法性。如果不了解远离能取所取，说是微细的障碍。对于远离能取所取的微细，如果不了解远离能取所取，却认为微细存在于微尘中，说是微细的歧途。所示的续的自性，是能取所取二者无有地关联。如果不了解二者无有地关联，说是续的障碍。对于二者无有的关联，如果不了解二者无有的关联，却将心和法视为二者，说是续的歧途。所示的圣言的自性，是决定和确定地指示。如果不了解决定，说是圣言的障碍。对于决定的圣言，如果不了解最初的决定，却说不能决定，说是圣言的歧途。所示的口诀的自性，是不加分别地持诵。如果不了解不加分别，说是口诀的障碍。对于远离增益损减的口诀，如果不了解不加分别，却加上增益损减，说是口诀的歧途。三十种歧途和障碍，对于四种瑜伽的自性，由于上下观察的差别，产生了三十种歧途和障碍。所谓障碍障碍，对于能知所知的对境，由于不了解、不知晓、不明了，所以说是障碍障碍。所谓歧途歧途，譬如进入有意义的道路，向东有意义却向西走，向西走无法成就向东的意义。由于舍弃了无分别的意义，却行于相的道路。对于远离增益损减的法性，由于言语和文字的表达而偏离。有言语的分别就是障碍。显现和有
English
Clearly as it is. From the beginning, there is no obscuration. If one does not recognize the absence of obscuration, it is said to be an obscuration of wisdom. Regarding the wisdom without obscuration, if one does not realize the absence of obscuration, and does not understand the immovably clear, it is said to be a wrong path of great wisdom. The nature of the ground and the other shore is that they cannot be trained or traversed. If one does not recognize that they cannot be trained or traversed, it is said to be an obscuration of the ground and the other shore. On the ground and path where training and traversing are not needed, if one does not realize that training and traversing are not needed, but engages in training and traversing, it is said to be a wrong path of the ground and the other shore. The nature of the subtle is the dharma nature of being free from grasping and holding. If one does not recognize being free from grasping and holding, it is said to be an obscuration of the subtle. Regarding the subtle that is free from grasping and holding, if one does not recognize being free from grasping and holding, but sees the subtle as existing in particles, it is said to be a wrong path of the subtle. The nature of the continuum that is shown is related to the absence of duality of grasping and holding. If one does not recognize the relation of non-duality, it is said to be an obscuration of the continuum. Regarding the relation of non-duality, if one does not realize the relation of non-duality, but sees mind and phenomena as two, it is said to be a wrong path of the continuum. The nature of the scripture that is shown is to definitively and certainly indicate. If one does not understand the definitive, it is said to be an obscuration of the scripture. Regarding that definitive scripture, if one does not realize the initial definitive, but says it cannot be definitive, it is said to be a wrong path of the scripture. The nature of the pith instruction that is shown is to recite without elaboration. If one does not recognize without elaboration, it is said to be an obscuration of the pith instruction. Regarding the pith instruction that is free from exaggeration and denigration, if one does not realize without elaboration, but attaches exaggeration and denigration, it is said to be a wrong path of the pith instructions. The thirty wrong paths and obscurations, regarding the nature of the four yogas, due to the difference of looking above and below, the thirty wrong paths and obscurations arise. The so-called obscuration obscuration, regarding the object of knowledge and awareness, due to not understanding, not knowing, and not realizing, it is said to be obscuration obscuration. The so-called wrong path wrong path, for example, entering a meaningful path, having meaning to the east but going west, going west does not accomplish the meaning of the east. Due to abandoning the meaning of non-elaboration, one travels on the path of signs. Regarding the dharma nature that is free from exaggeration and denigration, one deviates due to the expression of words and letters. Conceptual thought with words is an obscuration. Appearance and existence