Tibetan
་དང་མི་སྙན་བྱུང་ཚོར ཅི་བྱུང་ཡང།། མ་བཅོས་མི་བཅོས་བཅོས་པ་མེད་པར་བཞག། རང་ལ་ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཅོས་མི་དགོས།། བཅོས་ན་བཅོས་པས་འཛིན་པའི་ལ་མི་ཟློས།། དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ།། གང་ལ་བཅོས་པར་མི་བྱ་མི་བཅོས པར་ཡང་མིན།། གང་ལ་གཉེན་པོ་མ་ཞུགས་བཅོས་མེད་མཆོག། བསམ་པ་ཅི་སྐྱེས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ།། དེ་ལས་ལྷག་པ་འདོད་ན་རྩོལ་བའི་ནད།། རང་ཤར་འདོད་མེད་ཆོས་ཀྱི་ལ་བཟླས ན།། འདི་ལ་འདོད་པར་མི་བྱ་དོར་མི་བྱ།། ཕྱི་མར་འདོད་པར་མི་བྱ་དུས་གསུམ་འདོད་དང་བྲལ།། འདོད་དང་བྲལ་ན་བཅོས་མེད་དབྱིངས་ན་གནས།། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྔ་ཕྱི་འགྱུར་བ་མེད།། གང་ཟག་བློ་ཡིས་དེ ལ་བཅོས་སུ་མེད།། འཁོར་བས་ལུས་ངག་ཡིད་ནི་བཅོས་པ་ལ།། ལ་བཟླའ་བ་ནི་རང་བྱུང་ཤར་བས་བཟླས།། ལུས་ལ་མ་བཅོས་སྐུ་ཡི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། ངག་མ་བཅོས་པ་གསུང་གི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། དྲན་པ་མ བཅོས་ཐུགས་ཀྱི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། སངས་རྒྱས་འདོད་བྲལ་སངས་རྒྱས་ལ་བཟླའ་ཡིན།། དངོས་པོ་སྤང་མེད་སྟོང་པའི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། སྡུག་བསྔལ་དོར་མེད་བདེ་བའི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལས་འདས་པ ལྟ་བུའི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། དམིགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་བསྒོམ་པའི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། ལུས་ངག་རྩོལ་བ་མེད་པས་སྤྱོད་པའི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། སངས་ལ་རྒྱ་བ་མེད་པས་འབྲས་བུ་ལ་བཟླའ་ཡིན།། གཞན་དུ་བཙལ་དུ མེད་པས་ལམ་གྱི་ལ་བཟླའ་ཡིན།། བཅོས་སུ་མེད་པར་སེམས་དཔས་དགོངས་པར་གྱིས།། བཅོས་སུ་མེད་པར་ལ་བཟླའ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས། དགོངས པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་འདི་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ད་དགོངས་ཤིག། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ནམ་མཁའ་ཀུན་ཁྱབ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱང་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ།། བདག་དང་བདག་ཏུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མིན།། ནམ་མཁའི་ངང་ན་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ཁྱབ་གནས།། འཁོར་དང་མྱང་འདས་ཆོས་ཉིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད།། སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ནམ མཁའི་ངང་དུ་རྫོགས།། དྲན་རྟོག་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱང།། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་སུ་མ་རྫོགས་མེད།། སངས་རྒྱས་རང་ལ་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་ས།། སངས་རྒྱས་འདོད་སྒྲུབ་མེད་པས་ལ བཟླ་རང་དུ་བཟླ།། འཁོར་བ་རང་ལ་རྫཽགས་པས་ལྟུང་བའི་གཡང་ས་མེད།། བདེ་སྡུག་སེམས་སུ་རྫོགས་པས་ལ་བཟླ་རང་དུ་བཟླ།། གཉིས་མེད་རང་ལ་རྫོགས་པས་ཐ་དད་འདུ་ཤེས་བྲལ།།
Chinese
无论发生悦耳或不悦耳之事，都保持不做作、不矫饰、无为而置。安住于自性本然，无需矫饰。若作矫饰，则会因矫饰而生执着，无法回遮自性之浪潮。对于香、味、触等，不应矫饰，亦不应不矫饰。不涉入对治，即是无为之至高。无论生起何种念头，皆是自生智慧。若欲求胜过此者，则是勤作之病。若自性显现，不求任何，则可回遮自性之浪潮。对此，不应贪求，亦不应舍弃。不应贪求未来，应远离三时之贪欲。远离贪欲，则安住于无为之法界。法界之中，无有先后之变异。任何人都无法以分别念于其中造作。轮回中，身语意皆是造作。回遮之法，即是自生显现而回遮。不矫饰身体，即是身之回遮。不矫饰语言，即是语之回遮。不矫饰念头，即是意之回遮。不求成佛，即是佛之回遮。不舍弃事物，即是空性之回遮。不抛弃痛苦，即是安乐之回遮。法性超越对境，即是如是之回遮。无有丝毫执着，即是禅修之回遮。身语无有勤作，即是行为之回遮。不于觉悟中扩张，即是果之回遮。不向外寻觅，即是道之回遮。无为而修持，愿菩萨如是领悟。无为而回遮之品，第六品终。之后，普贤菩萨如虚空般周遍一切之意，如是宣说。大哉菩萨，谛听！法性菩提心，犹如虚空。虚空周遍一切，却无有执着。法性菩提心，亦是万物之自性。无有我与我所之丝毫存在。虚空之中，种种事物周遍安住。轮回与涅槃，法性无有分别。种种显现，皆圆满于虚空之中。念头、分别、乐与苦等诸法，无不圆满于心性本初之法界。佛陀圆满于自性之中，故成佛。不求成佛，故自性回遮。轮回圆满于自性之中，故无堕落之险。乐与苦圆满于心中，故自性回遮。二无自性圆满于自性之中，故远离差别之念。
English
Whether pleasant or unpleasant things occur, leave them unadulterated, uncorrected, and without fabrication. Abide spontaneously in yourself, without needing to correct anything. If you try to correct, you will be caught by the grasping of correction, and you will not be able to turn back the waves of your own nature. For smells, tastes, tangible objects, and so on, do not try to correct them, nor should you not correct them. The best is when no antidote is applied, the supreme uncorrectedness. Whatever thoughts arise, they are self-born wisdom. If you desire something more than that, it is the sickness of effort. If self-arising occurs without desire, then you can turn back the waves of dharma. Do not crave for this, nor should you abandon it. Do not crave for the future, be free from desire in the three times. If you are free from desire, you will abide in the uncorrected expanse. In the expanse of dharma, there is no change of before and after. No one can fabricate it with their intellect. In samsara, body, speech, and mind are all fabricated. Turning back is done by the arising of self-origination. Not correcting the body is the turning back of the body. Not correcting speech is the turning back of speech. Not correcting memory is the turning back of mind. Not desiring Buddhahood is the turning back of Buddhahood. Not abandoning things is the turning back of emptiness. Not abandoning suffering is the turning back of bliss. The nature of reality is beyond objects, like the turning back of that. Without even a speck of focus, it is the turning back of meditation. Without effort of body and speech, it is the turning back of conduct. Without expansion in enlightenment, it is the turning back of the result. Without searching elsewhere, it is the turning back of the path. May bodhisattvas understand this by not correcting. This is the sixth chapter, the chapter on turning back without correction. Then, the All-Creating King of Bodhicitta spoke this intention, which pervades all like the sky. O great bodhisattvas, listen now! The nature of reality, bodhicitta, is like the sky. The sky pervades all, yet has no grasping. The nature of reality, bodhicitta, is also the nature of all things. There is not even a speck of self or what belongs to self. In the sky, all kinds of things are pervasive and present. Samsara and nirvana, the nature of reality does not differentiate. However various things arise, they are perfected in the sky. Thoughts, concepts, happiness, and suffering, all dharmas, are not perfected in the unborn expanse of mind itself. Buddhahood is perfected in oneself, therefore one becomes a Buddha. Without desiring to achieve Buddhahood, one turns back the waves into oneself. Samsara is perfected in oneself, therefore there is no abyss of falling. Happiness and suffering are perfected in the mind, therefore one turns back the waves into oneself. Non-duality is perfected in oneself, therefore one is free from the concept of difference.