Tibetan
་ནམ ཡང་འབྱུང།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པས་དགོངས་ནས་ནི།། རེ་དོགས་དམིགས་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་ཤི་བས་ཆོག། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་དེ་འགྱུར་རོ།། བདག་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་ལ འཇུག་པའི་རྒྱུ་མ་མཆིས།། བདག་མེད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད།། རྟག་དང་ཆད་པའི་རྩིས་གདབ་བློ་ཡིས་མ་ལེན་ཅིག། བློས་བླངས་ཐམས་ཅད་རེ་དོགས་མཐར་ལྷུང་འཆིང་བའི རྒྱུ།། རྟོགས་པའི་སེམས་ལ་བཅིང་བྱ་འཆིང་བྱེད་གཉིས་ལས་གྲོལ།། སྣང་བ་ཙམ་མ་ལམ་མེ་འདི་ཡིས་ལྷག་པ་མེད།། དབང་པོ་འགགས་ན་དེར་འཛིན་སྣང་བ་གྲོལ་བར་འགྱུར།། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཕོ འགྱུར་ཡེ་ནས་མེད།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དེ་ལྟར་དགོངས་པ་ལོང་མཛོད་ཅིག། ཆོས་ཉིད་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ལ་བཟླ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས། ཁྱུང་ཆེན་རྩལ་རྫོགས ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་འདི་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ད་དགོངས་ཤིག་ཁྱུང་ཆེན་རྩལ་རྫོགས་མཁའ་ལ་ལྡིང་བས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད།། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཡེ་ནས་རྩལ་རྫོགས་བྱ་བཙལ་བྲལ།། མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རང བཞིན་བཞག་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྤྲོ་འཁོར་བ་ལས་མི་བསྡུ།། ཡོན་ཏན་སེམས་སུ་མཉམ་པས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་མི་དགོས།། རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ལ་མི་སྤྲོ་རྣམ་རྟོག་བསྡུ་མི་བྱ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ ད་དགོངས་ཤིག་ཁྱུང་ཕྲུག་སྒོ་ངའི་རྒྱ་ལས་གྲོལ་བས་མ་དང་མཉམ།། རྩལ་དང་གཤོག་རྫོགས་མཁའ་ལ་དབང་སྒྱུར་ལྟར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ།། སྣང་བ་ཁོ་ནར་འཛིན་པའི་རྒྱ་དང་ལུས རྒྱ་དང།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱ་ཡིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་གསུམ།། རྣལ་འབྱོར་རྒྱ་རུ་གསུངས་པ་ང་ཡིས་སྨྲས།། སྣང་བ་ངེས་མེད་དབང་པོ་འགགས་པས་སྣང་བ་གྲོལ།། འབྱུང་བཞི་རང་སར་དེངས་པས་རྣལ་འབྱོར ལུས་རྒྱ་གྲོལ།། ཡུལ་མེད་དྲན་པ་འགགས་པས་བདག་འཛིན་རྒྱ་ལས་གྲོལ།། སྣང་བ་ངེས་མེད་རྟོགས་པས་སྣང་བའི་སྒོང་རྒྱ་ཆག། འབྱུང་བ་རང་ས་ཟིན་པས་ལུས་ཀྱི་སྒོང་རྒྱ་ཆག། དམིགས་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས བདག་འཛིན་སྒོང་རྒྱ་ཆག།སྒོ་ང་རྣམ་གསུམ་ཆག་པས་གནས་ལུགས་མ་བུ་མཇལ།། གནས་ལུགས་གཞི་ནས་སྣང་སྲིད་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་བྱེད།། བསྒྱུར་ཡང་བདག་འཛིན་མི་གནས་རྩལ་གྱི་འཆར་ལུགས་ཡིན།། དེ་ནི་ ཀུན་བཟང་སྐུ་ཡི་ངོ་བོ་ལ་བཟླ་ཡིན།། མ་བུ་དབྱེར་མེད་ཀུན་ལ་གནས་པ་ཡིན།། དཔེ་ནི་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་དགོངས་པས་བསྟན་པ་ཡིན
Chinese
何时亦不生。 心之自性本不生，故当如是思。 无有希冀与疑虑，一丝执着而逝足矣。 彼即转为普贤王如来之自性。 无有入于有我之境之因。 成办无我身语意之利乐。 勿以分别常断之念。 以分别所取皆是希冀与疑虑，终将堕落束缚之因。 于证悟之心，解脱能缚所缚二者。 仅此显现朗然，更无余者。 根识灭尽，则彼执着之显现亦解脱。 心性本净菩提心，无有迁变。 大菩萨当如是思维。 如法性大海般复诵之第八品。 菩提心普作王，如大鹏展翅般宣说了此等见解。 噫！大菩萨，今当谛听，如大鹏展翅翱翔于空，无有收放。 心性本不生，本自展翅，离能作所作。 不放不收，安住自性，任运成就。 不乐涅槃，亦不收摄轮回。 功德平等于心，故无需收放。 瑜伽士不乐于法，亦不收摄分别念。 噫！大菩萨，今当谛听，如幼鹏脱离卵壳之束缚，与母相合。 如羽翼丰满，自在翱翔于空。 菩提心之束缚有三种。 执着显现之束缚与身之束缚， 以及执我之束缚，此三者完全束缚。 我已宣说了瑜伽士之束缚。 显现不定，根识灭尽则显现解脱。 四大归于本位，瑜伽士之身缚解脱。 无境之忆念灭尽，则解脱我执之缚。 了悟显现不定，则显现之卵壳破裂。 四大归于本位，则身体之卵壳破裂。 无有一丝执着，则我执之卵壳破裂。 三种卵壳破裂，则证悟母子相会。 从基位之实相，转变轮回与涅槃之境。 虽转变然无我执，乃是任运之显现。 彼乃复诵普贤王如来之体性。 母子无别，安住于一切。 譬如日月交融，乃以见解而宣说。
English
Never does it arise. Since the nature of mind is unborn, contemplate thus: Die without the slightest hope, doubt, or fixation. It will then transform into the very nature of Samantabhadra. There is no cause to enter into a realm with self. Accomplish the welfare of body, speech, and mind, free from self. Do not engage your mind with calculations of permanence and annihilation. All that is conceived by the mind is the cause of hope and doubt, ultimately falling into bondage. In the mind of realization, one is liberated from both binder and bound. Nothing is superior to this mere luminous appearance. When the senses cease, the appearance of clinging to them is liberated. The very nature of mind, bodhichitta, has no transference or change. Great bodhisattvas, contemplate this way! The eighth chapter, like the ocean of dharmata, is to be recited. The Mind of Awakening, the All-Creating King, spoke these views, like the great garuda perfecting its skill. O great bodhisattva, now listen! The great garuda, perfecting its skill, soars into the sky without gathering or dispersing. The nature of mind is unborn, inherently perfecting its skill, free from seeking action. Without gathering or dispersing, abiding in its own nature, it is spontaneously accomplished. It does not rejoice in nirvana, nor does it gather from samsara. Since qualities are equal in mind, there is no need to gather or disperse. A yogi does not rejoice in dharma, nor does he gather conceptual thoughts. O great bodhisattva, now listen! Like a young garuda freed from the shell of the egg, it is united with its mother. Like perfecting skill and wings, it controls the sky. The bonds of bodhichitta are of three kinds. The bond of clinging to mere appearance, the bond of the body, And the bond of clinging to self, these three are completely bound. I have spoken of the yogi's bonds. Appearance is uncertain; when the senses cease, appearance is liberated. When the four elements settle in their own place, the yogi's body bond is liberated. When memory without object ceases, one is liberated from the bond of self-grasping. Realizing that appearance is uncertain, the eggshell of appearance cracks. When the elements settle in their own place, the eggshell of the body cracks. Without the slightest fixation, the eggshell of self-grasping cracks. When the three kinds of eggshells crack, one meets the mother and child of reality. From the ground of reality, one transforms the realms of samsara and nirvana. Although transforming, there is no self-grasping; it is the way of spontaneous manifestation. That is the recitation of the essence of Samantabhadra. Mother and child are inseparable, abiding in all. The example is the union of the sun and moon, taught through insight.
Tibetan
།། ཉི་མ་མ་ལ་ཟླ་བ་བུ་ཡི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན།། དེ་བཞིན་སྐྱེ་མེད་མ་ལ་ཡེ་ཤེས་བུ ཡི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན།། སྐྱེ་མེད་ཉི་མའི་ཀློང་དུ་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན།། ཉི་མ་ཕྱེད་ན་ཟླ་བ་གསལ་དང་མི་གསལ་རྩིས་གདབ་མེད།། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ན་གནས་པ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད།། ཟླ བ་གསལ་ལ་ཉི་མ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་དེ་དགོངས་སམ།། འདུ་ཤེས་གསལ་ལ་སྐྱེ་མེད་ཉེ་བ་མ་ཡིན་རིང།། སྐྱེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་རྒྱང་དུ་འཕང།། འདུ་ཤེས་དྲན་པའི་ཆོས་ལ་དགོངས་པ་མ་ལེན་ཞིག། འདུ་བྱེད ང་ཡི་ཆོས་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཇུག་ཅིག།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རོ་ལ་མྱོང་བར་མ་བྱེད་ཅིག། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་མ་འཇུག་ཅིག། བླ་དགས་ཙམ་གྱི་ཆོས་ལ་རྩོལ་བས་མ་བསྒྲུབས་ ཤིག།ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆེན་པོ་ལ།། ངེས་མེད་རྩོལ་བྲལ་སྔོན་ནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ཤར།། ང་ལུང་ཐོས་པས་ངེས་མེད་དགོངས་པ་ད་ལྟ་ཤར།། ཕུང་པོ་བོར་བས་ཞི་བ་མཆོག་ལ་ཕྱིན་པར་ འགྱུར།། ལྟ་བ་ཁྱུང་ཆེན་ལྡིངས་པའི་དགོངས་པ་ལ་བཟླའ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས། ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་འདི་གསུངས་སོ།། འདོད་ཁམས་གཟུགས་ཁམས གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་བསྟན་པ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བྱུང་བ་ཡིན།། གཟུགས་མེད་ཁམས་ལ་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་ངོ་བོས་སྟོང།། འཛིན་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ཡེ་ནས་བཞུགས པ་ཡིན།། འདོད་པའི་ཁམས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་རུ་བཞུགས་པ་ཡིན།། ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་སེམས་དཔས་དགོངས་ལགས་སམ།། སེམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་མིན་པ་ཡེ་ནས་ཡོད་མི་སྲིད།། སྔ་མའི་རྒྱགས་ཟད་ཕྱི མའི་རྒྱགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན།། སྔ་མ་གྲོལ་ཞིང་ཕྱི་མའི་འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན།། དེས་འདོད་ཁམས་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་རུ་བསྟན་པ་ཡིན།། སྣང་སྲིད་གཟུགས་སུ་ཤར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི གཟུགས།། གཟུགས་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ།། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་གཅིག་ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་ན།། མེད་བཞིན་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་པས་གསུངས།། སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་མིན་དྲན་པ བརྟག་པར་རིགས་སོ་ཨང།། འཁོར་དང་མྱང་འདས་གཉིས་ཀ་སྤྲུལ་པ་འདྲ་བ་ལ།། འོག་མ་རྣམས་ནི་མྱང་འདས་སྤྲུལ་པས་གསུངས་པ་ཡིན།། སྐྱེ་མེད་རྟོགས་ན་སྤྲུལ་པ་ཡོན་ཏན་མཉམ་པར་གསུངས།། དེ་བས ཁམས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ཡིན།། གཅིག་ལ་མ་ཡིན་ཀུན་ལ་གྲོ
Chinese
太阳如母，月亮如子般显现。 同样，无生之母显现为智慧之子。 在无生太阳的虚空中，如月亮般的智慧被压制。 太阳一半时，月亮明与不明无法计算。 安住于无生法界，无证悟与未证悟。 月亮明亮并非太阳靠近，您明白吗？ 念头清晰并非无生靠近，而是远离。 无生智慧本身将智慧抛向远方。 不要在念头记忆的法上用心。 不要将念头放入造作我之法中。 不要体验菩提心的味道。 不要在无所缘之法上加入所缘。 不要以努力来成就仅是虚名的法。 法性菩提心的伟大自性中， 无定、无勤，从一开始就普遍显现。 听闻我的教言，无定的见解现在显现。 舍弃五蕴，将到达寂静至上之境。 观如大鹏展翅之见，第九品诵读完毕。 菩提心普作王，宣说了这解脱三界的见解。 所说的欲界、色界、无色界， 也是从法性菩提心的体性中产生的。 无色界没有可执，体性空。 无执的法身本来就安住。 欲界安住于报身。 您以报身来享用自己，是这样想的吗？ 没有心的享用，本来就不可能存在。 如先前的食物耗尽，享用后来的食物。 先前解脱，享用后来的欲望。 因此，欲界显现为报身。 显现的世间万象是菩提心的形象。 形象没有定性，是各种化身。 心性从无生一中产生各种各样， 如无而生有般产生各种各样，因此说是化身。 是否是化身，应该用念头来观察。 轮回和涅槃两者都像化身一样， 下面所说的是涅槃的化身。 证悟无生，就说化身具有同等功德。 因此，三界三身在法界中解脱。 不是解脱一个，而是解脱一切。
English
The sun is like a mother, and the moon appears like a son. Similarly, the unborn mother is shown as the wisdom son. In the space of the unborn sun, wisdom like the moon is suppressed. When the sun is halfway, there is no calculation of whether the moon is bright or not. Dwelling in the unborn realm, there is no realization or non-realization. The moon is bright, but the sun is not near, do you understand? When thoughts are clear, the unborn is not near, but far away. The unborn wisdom itself throws wisdom far away. Do not focus on the dharma of thought and memory. Do not put thoughts into the dharma of creating self. Do not experience the taste of bodhicitta. Do not add an object of focus to the dharma of no object of focus. Do not accomplish the dharma that is only a name with effort. In the great nature of Dharma-nature Bodhicitta, Uncertainty and effortlessness have been universally manifested from the beginning. By hearing my teachings, the uncertain view now appears. By abandoning the five aggregates, one will reach the supreme state of peace. The chapter of reciting the view of the Garuda soaring is completed, the ninth chapter. Bodhicitta Kunjed Gyalpo (All-Creating King), spoke this view of liberating the three realms. The desire realm, form realm, and formless realm that are taught, Also arise from the essence of Dharma-nature Bodhicitta. In the formless realm, there is nothing to grasp, and the essence is empty. The ungrasping Dharmakaya has always been present. The desire realm dwells in the Sambhogakaya. Do you enjoy yourself with the Sambhogakaya, is that what you think? There can be no enjoyment without mind. Like the exhaustion of previous food, enjoying later food. Previous liberation, enjoying later desires. Therefore, the desire realm is shown as the Sambhogakaya. The appearing phenomena are the form of Bodhicitta. Form has no certainty, it is a variety of Nirmanakayas. Since mind-essence arises in various ways from the unborn one, It is said to be Nirmanakaya because it arises in various ways as if from nothing. Whether it is a Nirmanakaya or not should be examined with mindfulness. Samsara and Nirvana are both like Nirmanakayas, What is said below is the Nirmanakaya of Nirvana. If one realizes the unborn, it is said that the Nirmanakaya has equal qualities. Therefore, the three realms and three bodies are liberated in the Dharmadhatu. Not liberating one, but liberating all.