Tibetan
་མི་བསྐྱོད་མངོན་སངས་རྒྱས། ཁམས་གསུམ་ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས།། དེ་བས་སྣང་སྲིད སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ནམ་མཁའི་ངང་ན་མི་གནས་མེད་པ་བཞིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ཡུལ་ཆེ་བས།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ཀྱང་གནས།། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས ཉིད་ལ།། གཉིས་སུ་མེད་དེ་སྒྲོ་སྐུར་ཀུན་དང་བྲལ།། གང་གིས་མེད་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་མ་མཐོང།། བསྐལ་པ་དུ་མར་དོན་དང་ཕྲད་མི་འགྱུར།། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན།། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ།། གཅིག་ཏུ་མེད་ལས་བགྲངས་ན་བརྗོད་མི་ལང།། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་སེམས་ཅན་ལུས་ངག་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡེ་ནས་གཟུང འཛིན་བྲལ།། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་གང་གིས་གྲུབ་པ་དེ།། དེས་ནི་ཀུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་གྲུབ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མདོ་རྩ་གཅིག་པུ་ལ།། སེམས་ཤིང་རྟོག་ལ་དགའ་བས་རྣམ་པར་བགྲངས།། གཉིས་དང་གྲངས ལ་དགའ་ལ་ང་ཡིས་བསྟན།། ཇི་བཞིན་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་སེམས་གཅིག་ལ།། སེམས་ལ་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་སྣང་བས།། རང་བཞིན་གསུམ་ནི་བཀོད་པའི་མཆོག་གསུམ་སྟེ།། དེ་ནི་ཕུན་སུམ ཚོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ།། གཉིས་མེད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཀུན་འབྲེལ་པས།། རྣལ་མ་གཅིག་ལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པ་བཞི།། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ཡུལ་དུ་བསྟན།། སེམས་ཉིད་གཅིག་ལ་ཆེ་བ་ལྔར་བསྟན པ།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལྡན་པས།། རང་བཞིན་ལྔ་ལ་ཆེ་ལྔར་མིང་དུ་བཏགས།། ངེས་པ་གཅིག་ལ་ཡིན་མིན་སྒྲོས་བྱུང་བས།། གོལ་སྒྲིབ་ཐེ་ཚོམ་རྟོག་པ་བསམ་ཡས་ནི།། ཀུན་བྱེད་རྩོལ་སྒྲུབ་རྟོག འདས་སེལ་བར་བྱེད།། ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མི་རྟོག་པས།། མ་ནོར་ངེས་པའི་ལུང་དེ་གཏན་ལ་འབེབས།། དེ་ཉིད་ཡིད་ཆེས་མངོན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།། ལ་དོར ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་ལུང་བཅུ་ཡིས།། རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་མེད་དོན་བསྟན་དེ་ཡིད་ཆེས།། མེད་པར་བདེན་པའི་ཚིག་དགུ་སྨྲས་པ་ནི།། སྙིང་པོ་གཅིག་ལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དགུ་བྱུང།། རང་རེས་མཐོང་བའི་བདེན་པའི་ཚིག་དགུ སྨྲས།། ཀུན་བྱེད་ང་ལ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན་འདི་ཆེ་བར་གྱིས།། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན།། ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ ཡིན།། སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ང་ཡི
Chinese
不动显现佛，三界本来菩提身语意。 因此显有，器情一切都，犹如虚空无处不在。 菩提心之广大界，佛陀有情器情皆安住。 一切皆是清净法性，无二离于一切增损。 若不见无有之心髓，多劫亦不遇其义。 诸法之根为菩提心一，佛陀有情，显有器情等。 一切生起之菩提心髓，非一然数之不可尽。 佛陀身语，有情身语亦，菩提心也，本离能所执。 何者成立能所执离，彼即成立一切成，成立法之根。 菩提心之根本唯独一，然乐于心识分别而计数。 乐于二与数，我已示之，如是自性法性心唯一。 心有自性三相显现故，三自性乃庄严之三殊胜。 彼乃圆满具足之法性，无二唯一自性皆相关。 真实一有四种瑜伽，已示四种瑜伽之境。 心性唯一而示五大者，心之自性具足五功德。 故名五自性为五大，于一决定生出是与非。 错谬、昏昧、怀疑、分别无量者，普作勤作念，遮止过去除障碍。 为除有无增损与怀疑，如是真如菩提无分别。 不谬决定之教言乃定论，为显彼之信解而示现。 于此信解之十教言，无作勤作义已示，彼即信解。 说出九句无有之真语，于一精髓生出九境。 吾等说出所见之九真语，为使普作我圆满一切故。 菩提心之义，令其广大，诸法之根，普作菩提心。 如何显现，乃我之体性，如何生起，乃我之神变。 声音言语如何生起，一切皆
English
Immovable Manifest Buddha, the three realms are inherently enlightened body, speech, and mind. Therefore, all phenomena, including containers and contents, are like the sky, without a place where they do not abide. Because the expanse of the Bodhi mind is vast, all Buddhas, sentient beings, containers, and contents reside within it. Everything is in the completely pure Dharma nature, non-dual and free from all exaggerations and diminutions. If one does not see the heart essence where nothing exists, one will not encounter its meaning for many eons. The root of all Dharmas is one in the Bodhi mind; Buddhas, sentient beings, phenomena, containers, and contents. In the essence of the Bodhi mind from which everything arises, it is impossible to count beyond one. The body and speech of Buddhas, and the body and speech of sentient beings, are the Bodhi mind, inherently free from grasping and clinging. That which establishes the absence of grasping and clinging, that establishes the accomplishment of everything, establishes the root of Dharma. In the single root of the Bodhi mind, it is enumerated in various ways due to delight in mental cognition. I have shown delight in two and numbers; the nature of suchness, the Dharma nature, is one mind. Because the mind has three aspects of nature appearing, the three natures are the three supreme ornaments. That is the Dharma nature of perfect completeness; the nature of non-duality and oneness is all interconnected. In the true one, there are four kinds of yoga, which have been shown as the objects of the four yogas. The mind itself is shown as five great ones in one; the nature of the mind possesses five qualities. Therefore, the five natures are named as five great ones; from one certainty, the words of yes and no arise. Confusion, obscurity, doubt, and countless thoughts are the activities of the All-Creating One, stopping the past and removing obstacles. In order to eliminate existence, non-existence, exaggeration, diminution, and doubt, the Bodhi of Suchness is without conceptualization. The unerring and certain teachings are the definitive conclusion; in order to manifest faith in that, it is shown. With the ten teachings of faith in this, the meaning of effortless action is shown; that is faith. The nine words of truth spoken without existence are the nine objects of vision arising in one essence. We speak the nine words of truth seen by ourselves; in order to perfect everything in the All-Creating One, me. Make this meaning of the Bodhi mind vast; the root of all Dharmas is the All-Creating Bodhi mind. How it appears is my essence; how it arises is my miraculous display. How sounds and words arise, everything is mine.
Tibetan
་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་ཕྱུང་བ་ཡིན།། སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང།། སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ།། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས པ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན།། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི།། ང་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་སྔར་འདས་ལ།། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང་ཡིས་ལུང་མ་བསྟན།། ད་ལྟར བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ལ།། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་ལུང་མི་སྟོན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་རྩ་བ་གཅིག་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ།། ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ།། རྣམ པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད།། སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། དམིགས་པའི་ཡུལ་འདས་གཅིག་ཅེས་བགྲངས་དུ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བགྲང་ཞིང་མཚོན་མེད་ན།། སེམས་ཀྱིས་བྱས པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་གྲངས་བྱུང།། སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་གང་དང་གང་ཞེ་ན།། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྣམས།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ལས་བྱས།། བྱས་ནས་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྟན་པ ནི།། ཆེན་པོ་ལྔ་དང་རིགས་དྲུག་སྣང་བ་དང།། དེ་ཡི་དོན་མཛད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བགྲངས།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས ཞུས་པ།ཀྱེ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཨེ་མ་ཧོ།། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཨེ་མ་ཧོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁྱོད་ཨེ་མ་ཧོ།། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལངས་ནས།། རང་དང་ཆོས་རྣམས་མ་ཤེས་ནས།། ཀུན་མཁྱེན་ཁྱེད་ཀྱི་འཁོར་དུ་ འདུས།། ཞུ་བའི་དམིགས་ནི་མི་ཆ་བས།། ཀུན་མཁྱེན་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་མདོ་བཀའ་སྩལ་ན།། གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡི།། རྣམ་གྲངས་དོན འདི་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་ཞུས་སོ།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་ང་ནི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན།། ང ནི་ཐུགས་རྗེའི་ངོ་བོ་སྟེ།། གང་ལ་དགའ་བའི་དུས་སུ་ནི།། གང་དགའ་བ་ཡི་དོན་བྱའི་ཕྱིར།། ང་ཡིས་བྱས་པའི་དོན་བསྟན་གྱིས།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག། གཅིག་ལ་དགའ་བ་དེ་ལ་ནི།། ཆོས
Chinese
意义本身被提取为词语的声音。 诸佛之身与智慧功德， 众生之身与习气等等， 显有世间器情所摄的一切， 本来就是菩提心的体性。 除了心之外的诸法， 从我所生的过去诸佛， 普作王我未曾授记。 现在安住和未来将要出现的， 普作王菩提不授记。 如是说。 菩提心普作王一脉相承的第六品。 之后，菩提心普作王宣说了由自己所作而生的法的种种分类。 诸大菩萨，心是如实之体性， 如实无二大乐中， 具足一切相，完全没有相。 离戏如虚空般本来安住， 超离所缘境，不可数说为一。 菩提心不可数说，没有表诠， 心所作的法才有种种名称。 心所作的是什么呢？ 显有世间器情，诸佛众生， 从心的自性体性而生。 做了之后显现出来而开示的是， 五大和六道显现， 以及为了其利益而作的二种色身， 从心的自性中显现出来而数说。 如是教诲。 之后，金刚萨埵请问： 唉玛吙！普作王啊！ 唉玛吙！普贤啊！ 唉玛吙！菩提心您啊！ 最初生起菩提心， 因为不了解自己和诸法， 聚集在全知您的眷属中。 因为不了解请问的意图， 全知您开示说： 诸法聚集为一， 宣说菩提心经时， 一个显现为二的， 这种种名称的意义是什么呢？ 如是请问。 之后，菩提心普作王开示说： 唉！我本来任运成就， 我是一切诸佛的， 任运成就的精华。 我是慈悲的体性， 在对什么欢喜的时候， 为了做令其欢喜的事情， 我开示我所作的意义。 金刚萨埵你谛听！ 对一个欢喜的那个， 法
English
The meaning itself is extracted as the sound of words. The bodies of the Buddhas and wisdom qualities, The bodies of sentient beings and karmic imprints, etc., All that is encompassed by appearance and existence, vessel and essence, Is inherently the nature of bodhicitta. Dharmas that are apart from mind, To the Buddhas of the past who arose from me, I, the All-Creating King, did not prophesy. To those who dwell now and those who will come in the future, The All-Creating King does not prophesy bodhi. Thus it was said. The sixth chapter, which is the same root as the Bodhicitta All-Creating King. Then, the Bodhicitta All-Creating King spoke this differentiation of the dharmas that arose from what he himself had done. O Great Bodhisattva, Mind is the nature of suchness, In the great bliss of suchness non-duality, Possessing all aspects, completely without aspects. Free from elaboration, abiding primordially like the sky, Transcending the object of focus, not to be counted as one. If bodhicitta is uncountable and unnameable, Then there arise categories for the dharmas done by mind. What are the things done by mind? Appearance and existence, vessel and essence, Buddhas and sentient beings, Are done from that nature, the essence of mind. Having done them, manifesting and showing them are, The five great elements and the appearances of the six realms, And the two form bodies that accomplish their purpose, Are counted as having arisen purely from the nature of mind. Thus he taught. Then the bodhisattva Vajra asked: O All-Creating King, Emaho! O Samantabhadra, Emaho! O Bodhicitta, you, Emaho! First, when bodhicitta arises, Not knowing self and dharmas, I gather in the retinue of you, the All-Knowing. Because I do not understand the purpose of asking, You, the All-Knowing, teach, When the dharmas are gathered into one, When the Bodhicitta Sutra is taught, One appearing as two, What is the meaning of these various names? Thus he asked. Then the Bodhicitta All-Creating King taught: O, I am primordially spontaneously accomplished, I am the essence of all the Buddhas, The spontaneously accomplished essence. I am the nature of compassion, At the time when there is joy in something, In order to do what pleases that, I show the meaning of what I have done. Bodhisattva Vajra, listen! To that which is pleasing to one, Dharma