Tibetan
་མ་ཕྲད་པས།། བདེ་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མིང་མི་གྲག། འབྲས་བུ་གསང་བར་བསྟན་པ་ལམ་གསུམ ནི།། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཀུན་དུ་སྣང་ལ་སོགས།། སྐུ་གསུམ་ལམ་ཞེས་གོམས་པར་བསྒོམས་པ་དེས།། རང་བྱུང་ཆོས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིས།། བགྲོད་པས་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་སར་མི་ཕྱིན།། རང་སེམས སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པས།། སྤྲོས་བྲལ་དེ་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཞུགས།། དེ་བས་ལམ་ལ་བགྲོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག། རང་སེམས་མ་བསྒྲིབས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གསལ།། དེ་ན་དུས་གསུམ་སངས རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཞུགས།། དེ་བས་ལམ་ལ་བགྲོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག། རང་སེམས་མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པ།། དེ་ལ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དེ་བས་ལམ་ལ་བགྲོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག། གལ ཏེ་མ་རིག་ལམ་ལ་བགྲོད་གྱུར་ན།། ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་ཐོབ་དུས་མེད་དེ།། བགྲོད་པས་སངས་རྒྱས་ས་རུ་ཕྱིན་པ་མེད།། སངས་རྒྱས་རང་སེམས་རྟོག་པ་བྲལ་བ་ཡིན།། བགྲོད་པས་རང་སེམས རྟོག་བྲལ་དེར་མི་ཕྱིན།། ལྟ་བ་བསྒོམས་པས་ཏིང་འཛིན་ཡུལ་དང་ཕྲད།། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡིས་རྟོག་བྲལ་མཉམ་དང་བྲལ།། དམ་ཚིག་བསྲུངས་པས་མ་ཉམས་འཛིན་ལ་གནས།། མ་ཉམས་འཛིན་པས་རྟོགས་མེད མཉམ་དང་བྲལ།། ཕྲིན་ལས་བཙལ་བས་གྲུབ་པའི་ཏིང་འཛིན་བྱེད།། གྲུབ་པའི་ཏིང་འཛིན་མི་རྟོག་མཉམ་དང་བྲལ།། ས་ལ་སྦྱངས་པས་གནས་པའི་ཏིང་འཛིན་བྱེད། འབྱོངས་པའི་ཏིང་འཛིན་རྟོག་མེད་མཉམ་དང བྲལ།། ཆོས་ཉིད་བརྟགས་པས་གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་བྱེད།། ཏིང་འཛིན་གསལ་བས་རྟོག་མེད་མཉམ་དང་བྲལ།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་བྱེད།། གསལ་བར་རྟོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་མི་རྟོག བྲལ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། འདོད་པའི་ཏིང་འཛིན་ཇི་ལྟར་གསལ་བ་དེས།། འདོད་པ་མེད་པ་བདེ་བ་གྲུབ་པར་བྱེད།། བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ།། མི་རྟོག་འདོད་པ་མེད་པ་དེ་ཡིས བླངས།། ཏིང་འཛིན་མི་བྱེད་བག་ཆགས་མི་སོག་པས།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ལས་ཀྱི་དབང་མི་འགྱུར།། རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་དེ།། བཙལ་བས་མི་འགྲུབ་རང་བཞིན་གནས་པས་འགྲུབ།། གྲུབ་པར་བྱ བའི་དོན་རྣམས་ཀུན་དང་བྲལ།། དོན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཙམ་བཏགས་པ་ཡིན།། ཡང་དག་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་མིང་ཙམ་ཡིན།། སངས་རྒྱས་མིང་དུ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི།། ངེས་པའི་ལུང་མིན་དྲང་བའི་ལུང་དུ བསྟན།། ང་ལས་བྱུང་བའི་སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས།། ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཡོད་པར་མིང་བཏགས་དེ་གཉན་བསྒྲུབ་པ་རུ།། ང་ལས་བྱུང་བའི་འཁོར་ནི་སེམས་ཅན་ལ།། བདེ་ཡོ་སྐྱིད དོ་སྡུག་བསྔལ་དེ་བླངས་ནས།། འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡི་བདེ་བ་ནི།། གཞན་མེད་ཟེར་ནས་ལྟ་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་པ།། སྤྱད་པས་གྲུབ་པའི་ལུང་འདི་བསྟན་པ་ཡིན།། བྱ་མེད་ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ལུང་མ་ཡིན།། ཞེས གསུངས་སོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས་ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དེས་བྱ་མེད་རྫོགས་པ་འདོད་པ་མེད་པ་འདི གསུངས་སོ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་འདོད་ན།། འདོད་པའི་ས་ནི་མ་སྒྲུབ་ཅིག། འདོད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི།། མི་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན།། འདི་ནི་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི ཕྱིར།། འབྲས་བུ་འདོད་ནས་རྒྱུ་མི་སྒྲུབ།། མི་རྟོག་རང་བཞིན་གནས་པས་འགྲུབ།། འདོད་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྤོངས།། འདོད་མེད་ཐམས་ཅད་ལེན་པར་བྱེད།། ཏིང་ངེ་འཛིན་པས་འདོད་པ་འཛིན།། འདོད་པ དེ་ནི་ཡང་དག་མིན།། ཡང་དག་གཟུང་དུ་ཡོད་མ་ཡིན།། བྱས་པའི་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྒྲུབ།། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ།། བྱས་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། མ བྱས་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། འདོད་པས་ཐམས་ཅད་ཀུན་སྤངས་བས།། གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གེགས་སུ་ཆེ།། འདོད་པའི་ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་དེས།། བག་ཆགས་དེ་ནི་སེམས་འཛིན་ཡིན།། འཛིན་པས་བདེ་བ་དེ སྤོང་བྱེད།། མི་འཛིན་བདེ་བ་ཀུན་ལེན་པས།། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ།། ཇི་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པ་དེ།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་གཅིག། བདེ་བ་ཆེ་ལས་མ་གཏོགས་པ།། འདོད་དང་འཛིན་པ་ག་ལ ཡོད།། མི་གནས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད།། མི་རྟོག་པ་ལ་འཛིན་པ་མེད།། མེད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་དེ།། འདོད་པ་མེད་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར།། གང་ལ་འཛིན་ཆགས་མེད་པ་དེས།། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འཛིན་པའི མཆོག།ཀུན་ཟིན་ཡེ་ནས་གྲུབ་ཟིན་པས།། བཏང་གཞག་མི་རྟོག་གྲུབ་པའི་རྒྱལ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། སྣ་ཚོགས་བསྒོམས་པས་གཅིག་མི་གསལ།། གསལ་བ་ཏིང་འཛིན་གང་བྱེད་པ།། དེ་ལའང་ཏིང་འཛིན་ ཡོད་མ་ཡིན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་ཕྱེ།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཕྱེ་ནས།། བདེ་བ་དང་དུ་བླང་ལུང་བསྟན།། སྡིག་པ་རྒྱབ་ཏུ་བོར་ལུང་བསྟན།། དེ་ནི་ངེས་པའི་ལུང དང་འགལ།། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ།། གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་མ་འབྱེ
Chinese
未相遇故，大乐勤作已过名不扬。 果秘密显示三道者，如是性及普现等。 身三道云熟习修习彼，于自生法以因果亲近修习四，行故不至勤作已过之境。 自心离戏论是法界故，离戏论彼处一切佛安住，故莫于道而行。 自心未蔽如虚空般明，彼处三世一切佛安住，故莫于道而行。 自心未作如实法性，彼处三世佛任运成就，故莫于道而行。 若然无明于道而行者，无去之时亦无证得之时，行故不至佛地。 佛是自心离分别，行故不至自心离分别彼处。 见修行故三摩地遇境，彼三摩地与离分别不俱。 守护誓言故住无损执，无损执故无证无俱。 求事业故作成就之三摩地，成就之三摩地不思不俱。 于地修习故作安住之三摩地，精通之三摩地不思不俱。 观察法性故作明之三摩地，三摩地明故不思不俱。 于智慧明证悟之三摩地，明证悟之三摩地不思离。 嗟！大心者谛听，欲之三摩地如何明彼，无欲乐成就。 离作已竟之大乐彼，以不思无欲彼所取。 不作三摩地不积习气故，自生智慧不由业力所转。 自生智慧法身之精髓彼，求故不成就自性住故成就。 成就所作之义皆远离，义名为仅是假立，真实性中佛仅是名，佛名安立者，非是决定之圣教乃是引导之圣教所说。 从我所生之导师身三者，法与佛陀僧伽三宝耶。
English
Because of not encountering, the great bliss of diligent action has passed, and the name is not proclaimed. The three paths that secretly reveal the fruit are suchness and universal appearance, and so on. By familiarizing oneself with the practice of the three bodies as the path, one does not reach the state of having transcended diligent effort by traversing the four stages of approach and accomplishment with cause and effect in self-arising Dharma. Because one's own mind is the sphere of Dharma, free from elaboration, all Buddhas reside in that freedom from elaboration. Therefore, do not proceed on the path. One's own mind, unobscured, is clear like the sky. Therein reside all the Buddhas of the three times. Therefore, do not proceed on the path. One's own mind, uncorrected, is the suchness of Dharma as it is. Therein, the Buddhas of the three times are spontaneously accomplished. Therefore, do not proceed on the path. If, however, one proceeds on the path of ignorance, there is no time of going, nor is there a time of attainment. By proceeding, one does not reach the state of Buddhahood. The Buddha is one's own mind, free from conceptualization. By proceeding, one does not reach that freedom from conceptualization of one's own mind. By practicing view, samadhi encounters an object. That samadhi is separate from freedom from conceptualization. By guarding vows, one abides in unimpaired grasping. Because of unimpaired grasping, there is no realization, no union. By seeking activity, one performs accomplished samadhi. Accomplished samadhi is non-conceptual, separate. By training on the ground, one performs abiding samadhi. Perfected samadhi is non-conceptual, separate. By examining the nature of Dharma, one performs clear samadhi. Because samadhi is clear, it is non-conceptual, separate. One performs samadhi that realizes clear wisdom. Samadhi that realizes clarity is non-conceptual, separate. O great hero, listen! How the samadhi of desire is clear, it accomplishes desirelessness and bliss. That great bliss of having completed action is taken by that non-conceptual desirelessness. By not practicing samadhi and not accumulating habitual tendencies, self-arising wisdom is not transformed by the power of karma. That essence of the Dharmakaya, self-arising wisdom, is not accomplished by seeking, but is accomplished by abiding in its own nature. The meaning of what is to be accomplished is separate from all. The name "meaning" is merely a designation. In reality, "Buddha" is merely a name. The one who applies the name "Buddha" is taught in the sutras of provisional meaning, not in the sutras of definitive meaning. The three bodies of the teacher who arose from me are the Dharma, the Buddha, and the Sangha, the three jewels.
Chinese
在沃地命名为那延成就法，从我这里产生的眷属众生，取走安乐幸福和痛苦，除了这个之外的安乐，说没有其他的，以各种各样的见解和行为，实践而成就的预言，这就是所开示的。无为普作不是我的预言。如是说。菩提心普作王中，没有道路可行的章节，即第五十一章节。之后，菩提心普作王宣说了这个无为圆满、无所欲求的道理。 嘿！大菩萨！ 如果想要成就一切法，就不要修习欲望的处所。 那个产生欲望的心，是不接受一切而舍弃的。 这是超越因果的缘故，如果想要果实就不修习因。 安住于无分别的自性而成就。 舍弃一切欲望的禅定，接受一切无欲。 以禅定来执着欲望，那个欲望不是真实。 真实是无法执取的。 一切所作的事业，不寻求而任运成就。 那个不寻求而任运成就的，不是通过作为而成就的，而是本来就任运成就的。 因为欲望而舍弃一切，是成就的极大障碍。 欲望的禅定习气，那个习气是执着心。 因为执着而舍弃安乐，因为不执着而接受一切安乐，这就是如实之自性。 那个如实无为的，是诸佛的唯一密意。 除了大乐之外，哪里还有欲望和执着呢？ 不安住就没有所缘，无分别就没有执着。 那个无有的意义之精华，通过无欲而能获得。 谁没有执着和贪恋，那个禅定是执着的殊胜。 一切都已完成，本来就已成就，放下、安住、无分别，是成就之王。 嘿！大菩萨！ 修习各种各样，一个也不清晰。 那个清晰的禅定所作的，在那里也没有禅定。 在如是性中，将佛和众生分为二，将安乐和痛苦分为二，接受安乐并作预言，舍弃罪恶并作预言，那与确定的预言相违背。 嘿！大菩萨！ 不要将一分为二。
English
In the land of Wo, it is named the accomplishment of Nayan. The retinue of beings that arise from me, take away happiness and joy, and suffering. Apart from this, there is no other happiness. It is said that there are various views and practices, and the prophecy of accomplishment through practice is what is taught. The uncreated, all-creating is not my prophecy. Thus it was said. In the Bodhicitta Kunjed Gyalpo, the chapter on the path that cannot be traversed is the fifty-first chapter. Then, the Bodhicitta Kunjed Gyalpo spoke of this uncreated perfection, the absence of desire. Hey! Great Bodhisattva! If you want to accomplish all dharmas, do not cultivate the place of desire. That mind that produces desire is the renunciation of not accepting everything. This is because it transcends cause and effect. If you want the fruit, do not cultivate the cause. Accomplish by abiding in the non-conceptual nature. Abandon all samadhis of desire, accept all non-desire. Grasp desire with samadhi, that desire is not real. Reality cannot be grasped. All actions that are done, accomplish without seeking, spontaneously. That which is accomplished without seeking, spontaneously, is not accomplished through action, but is originally accomplished spontaneously. Because of desire, abandoning everything is a great obstacle to accomplishment. The habitual tendencies of the samadhi of desire, that habitual tendency is the grasping mind. Because of grasping, abandon happiness, because of non-grasping, accept all happiness, this is the nature of suchness. That which is suchness and uncreated is the single secret intention of all Buddhas. Apart from great bliss, where else is there desire and grasping? Without abiding, there is no object of focus, without non-conceptuality, there is no grasping. That essence of the meaning of non-existence is attained through non-desire. Whoever has no grasping or attachment, that samadhi is the supreme of grasping. Everything is already complete, originally already accomplished, letting go, abiding, non-conceptuality, is the king of accomplishment. Hey! Great Bodhisattva! By practicing various things, one thing is not clear. That which is clear, whatever samadhi does, there is no samadhi there either. In suchness itself, divide Buddha and sentient beings into two, divide happiness and suffering into two, accept happiness and make prophecies, abandon evil and make prophecies, that contradicts the definite prophecy. Hey! Great Bodhisattva! Do not divide one into two.